Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="aravindalj" data-source="post: 7328854" data-attributes="member: 121604">03උරගයා ඇවිදින්ය ඒ  දවස්වල හැම උදෑසනකම පුවත්පත් පිටු පෙරළා රසවත් පුවත් අහුලන ඇස්වලට කොයි  තරම් නොවැදගත් වූයේද යුද්ධ ගැන වූ කතන්දර පුවත් පුළුන් වගේ පාවී ඒ  සියලූ කතන්දර කොයි තරම් ඉක්මනින් ගිලිහුණිද අපගේ මතකයෙන් ඊශ‍්‍රායෙල්  මිනීමරුවන් පලස්තීන අනාථයින් මිනීමරු  බෝතා කුහක සුදු පාලනය අප‍්‍රිකානු භූමියේ සුද්දන්ගේ යදම් මර්දනය  පීඩනය කල්ලන්ගේ සටන් ඇත්තටම කොයිතරම් නොවැදගත් ප‍්‍රවෘත්තිද? ඇමරිකන්  දත්වලට හිරවූ වියට්නාමය වින්ද වද වේදනා නිදහස මාතෘ භූමිවල  නිදහස් සටන් කියුබාවේ උතුරු කොරියාවේ නිකරගුවාවේ ලතින් ඇමරිකාවේ සාරවත්  බිම්වලට බඩ ගෑ ඇමරිකන් සර්පයා එළවන්න ගරිල්ලා සටන් බිහිසුණු යුද්ධ මහා  ලේ  ගංගා මිනිස් ඝාතන ජීවිත පරිත්‍යාගයන් කොයිතරම් ඉක්මනින් අමතක  කළෙද අප පත්තරේ අන්තිම පිටුවේ චිත‍්‍ර කතාවෙන් එහෙමත්  නැත්නම් අපේ රටේ නළුවකුගේ නිළියකගේ රසවත් ඔපාදූපයකින් පැහැරගත්තේද  අපේ හිත් ඒත් අද රෑ ඇමෙරිකාවේත් එංගලන්තයේත් වියට්නාමයේ  කියුබාවේ නිකරගුවාවේ ලෝකයේ බොහෝ රටවල අඩු තරමින් තීරු කොළමකවත් පළවෙනවා  ඇති අපේ මව්බිම ගැනත් එදා අපට  වගේම අද ඔවුන්ටත් ඉක්මනින්ම අමතකව යනවා ඇති මේ නොවැදගත් පුවත් එදා  අපට නොවැදගත් හැමදේම අද අපේ කූඩුවේ දොරටුවට නැවතත් පැමිණ ඇත කොයිතරම්  මවිතකර විදිහටද උරගයා අපේ ගෙයි මිදුලටත් ඇවිදින් ගැලවුම්කාරයෙක්  වගෙයි දත් විළිස්සන්නේ හදවතේ හැම අංශුවකම ඇවිල යන ගිනිදැලක්  වගේ ඉතා කම්පනයක්ය දැනෙන්නේ නිජ භූමිය අහිමිවීමේ ඉතාමත් ගැඹුරුවූ භයානක  ගැටලූවට  තෙරපී මහා වේදනාවකි අද අපට දැනෙන්නේ හෙට උපදින අනාගතයට අතීතය  කොයිතරම් වැදගත්ද අපට විතරක් නොවෙයි ලෝකයේ හැමෝටම අතීතය කොයිතරම් වැදගත්ද? ගුවන්  තලාවේ ගීතය අලූත් තෘණ ගොබ මතට පිණි කදුළු පොද වැටෙන තද සීත  ඝණදුරේ අළුයමේ මල් පිපෙන තුන් පරෙවි තටු බිදී රුධිර දහරා සැලිණ නිදිබරිත  මිහිමඩල කම්පිතව සසල විණි ශත වර්ෂ ගණනක් මුළුල්ලේ කෝටි  ගණනක් හදවත්  ගැඹුරේ වේදනා බිජුවටින් උපන්නේ වී ඔවුන් කැපවීමෙන් පරිත්‍යාගයෙන් උතුම්  මව්බිමේ නිදහස පතා ගෙවෙන හැම දවසක්ම දුක්බරය දවසකට ඉවසන්න බැරි  තරම් සීතලය දවසකට මහා ගිනි උණුසුම්ය පදුරු දමමින් වැඩෙන අසත්‍යය දේශයම  රෝගී දුක් බවින් පුරවාය හැමදාම මේ දුක ඉවසන්න බැරිවාය නිසල වා  ගැබ දෙබෑ කරගෙන උණ්ඩ ඉගිලූණ අළුයමේ සත්‍යයේ රතු පරෙවි පැටවුන් මිහිතලය  මත  වැතිරුණි මියැදුණේ උන් දරුවනේ මව්බිමේ නිදහස වෙනුවෙනි ඒ ලෙයින්  සුපිපෙනා හිරු හෙට නුඹලාගේමය සැබැවිණ් කදුළු හුරු නැති රුදු කුලී  හිත් නිකුත් කළ ඒ කුරිරු අණටා පොකුරු වෙඩි තැබූ ගුවන් මිතුරනි අපේ  සිත්වල නැතේ විරසා ඉකුත් රැුය ඝණ අදුරු නම් හෙට අරුණ රන්වන් රැසින්  දිලෙනා පරෙවියන් අද වැතිරුණත් බිම දහස් ගණනින් නැවත ඉපදී රණබිමේ  පෙරමුණට එන්නා (1987 වසරේදී  ආත්මාරක්ෂාව සදහා වුවද ප‍්‍රතිප‍්‍රහාර එල්ල නොකොට කටුනායක කදවුරේදී දිවි  දුන් වීරවරයින් තිදෙනා වෙනුවෙනි.) </blockquote>

Verification: Awruddata maasa keeyada?

Top Bottom