Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Dark_Night_of_the_Soul" data-source="post: 21101283" data-attributes="member: 495054">බාරය පිටපසු සිටි ගැහැණිය පහත් කෙදිරි ගෑමක් පිටකලාය. මිනිසාගේ ඉරි තැලි ගිය තොල් ඇඹරී ඉහලට එසවුනු අතර, එයින් ඔහුගේ පලාශවනින් දුර්වර්ණව ගිය දත් ඇදි පිටතට විවරව ගියේය. 'මූ යක්ෂ තණ උරනවා විතරක් නෙවේ, ඒවා හපනවා. ඌ ඒවා හපා කනවා. මූ ඇත්තටම ඒවා බුලත් වගේ හපා කනවා' තුවක්කුකරු සිතීය. 'මූ මල මිනිහෙක්. මූ අවුරුදු ගානකට පෙර මලගිය මිනිහෙක්' ඉන්පසු තුවක්කුකරු සිතීය. 'කළු ඇදගත් මිනිහා තමා මේක කලේ' ඊටත් පසුවද ඔහුගේ සිතට නැගිනි.ඔවුන් දෙදෙන එකිනෙකා දෙස බලාගත් බැල්මෙන් සිටින්නට වූවෝය -- තුවක්කුකරු සහ උමතු භාවය නැමති ආවාටය අද්දර වැනෙමින් සිටි මිනිසා.මහල්ලා කථා කල අතර, ඔහුගේ ඌරුව ඉහල භාශාවෙන් යුතුව පැන නැගුනු හෙයින් තුවක්කුකරු පූර්ණ විමතියට පැමිනියේය. "පිං පිනිස රත්‍රන් කාසියක් දෙන්න, තුවක්කුකරුව-සායි එකම එක කාසියක්? පිං තකා.."ඉහල භාශාව. මොහොතක් ගතවන තුවක්කුකරු එය විශ්වාස කිරීමට මැලි විය. දෙවියනි!, ඔහු උසස් භාශාව අසා දැන් වසර ගනනාවක්, සියවස් ගනනාවක්, සතවර්ශ ගනනාවක් ගෙවී ගොස් තිබිනි. උසස් භාශාව තෙපලන කිසිවෙකු දැන් ජීවත් ව‍ූයේ නැත. ඉතිරිව සිටි එකම පුද්ගලයා තුවක්කුකරු පමණක් විය. අනෙක් සියළුම දෙනා...හිරි වැටී ගිය අත පයින් යුතුව ඔහු තම උරිස් පොකැට්ටුවට අත දමා, එයින් රත්‍රන් කාසියක් ඇදගත්තේය. මහල්ලාගේ ඉරි තැලී හම ගැසී කුණු වෙමින් පැවති අත, කාසිය රැගත් අතර, ඔහු එය අත පත ගාමින් සුරතල් කරන්නට වූයේය. ඔහු කාසිය භුමිතෙල් ලාම්පු වල ආලෝකය වැදීම පිණිස ඉහලට එසවූ අතර, එම ආලෝකය රත්‍රන් කාසියේ වැදී පරාවර්ථනය විය. එයින් පරාවර්ථිත ආලෝකය ශිෂ්ට සම්පන්නවූත්, රතු-රත්‍රන් වූත්, ලේ වැනි පැහැයකින් වූත් එකක් වූයේය. "ආහ්හ්හ්හ්හ්....." වදනින් විස්තර කල නොහැකි තෘප්තියෙන් පිරි හඩක් නිකුත් විය. මහළු මිනිසා වැනෙමින් ආපසු හැරුනු අතර, තම මේසය වෙත ආපිට යන්නට විය. ඔහු කාසිය තම අක්ශි මට්ටමට ඔසවාගෙන ගමන් කල අතර, ඔහු එය ආලෝකය විහිදුවන සේ කරකවමින් ගමන් කලේය.</blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom