කලු කුළුණ

[Dark_Night_of_the_Soul]

---- කලු කුළුණ -----

කතෘ: ස්ටීවන් කිං.

---------------------------------------------

1. තුවක්කුකරු (The Gunsligner)

කළුවන් ඇදුමින් සැරසුනු මිනිසා කාන්තාරය මැදින් පලා ගියේය. තුවක්කුකරු (Gunslinger) ඔහු පසු පස හඹා ගියේය.

මෙම කාන්තාරය ලෝකයේ ඇති වෙනත් කාන්තර වල පියා මෙන් විය. එය සුවිශාල වූ අතර, එය සෑම දිශාවකින්ම ආකාශය කරා දිව ගියේ අනන්තයක් නැත්තා සේය. එය ඇස් කණ කොකා ගන්වන ශ්වේතවර්ණයකින් යුතු වූවාක් සේම, එය ජලය විරහිත එකක් විය. මුලුමනින්ම සම බිමක් වූ එහි එකම ලක්ෂණයන් වූයේ, දුරූතින් ඇති ක්ෂිතිජය මත ඇදී තිබුනු නොහැදිලි කදු ප්‍රාන්තයන් සහ යක්ෂ තණකොලයි. එම යක්ෂ තණකොල ප්‍රනීත සහ බියකරු ස්වප්නයන් මෙන්ම, මරණයද ගෙන ආවේය. අතරින් පතර තිබූ සොහොන් කොත් මාර්ගය විහිදෙන දිශාව දැක්වූයේය. මන්දයක්, ඝනැති ක්ෂාර ශාකයන්ගෙන් අවහිරව තිබූ එම පටු මග, එක් කලෙකදී මහාමාර්ගයක්ව තිබූ හෙයිනි. ගැල් සහ අශ්වයින් එම මාර්ගය දිගේ ගමන් කොට තිබිනි. එහෙත් ලෝකය එම අවධිය තුලින් පිටමංව ගොස් තිබිනි. ලෝකය ශූණ්‍යත්වය කරා ඇද වැටී තිබිනි.

තුවක්කුකරු හදිසි ඉස කරකැවිල්ලකට පත් විය. එය, මුලු ලෝකයම අල්පකාලීකවූ, පාරදෘශ්‍ය ස්වභාවයකින් යුතු වූ යැයි පවසන හැගීමක් විය. එහෙත් එය පහව ගිය අතර, කාන්තාර පොලොව මත ඔහු ඇවිද යන්නට විය. ඔහු ගාටමින් වුවත්, දෘඩ භාවයෙන් සහ නොඉක්මන්ම කාන්තාර මයිල ගනන් ඇවිද ගියේය. සමින් කල වතුර බෝතලයක් ඔහුගේ පපුව මැද වැතිරී තිබුනේ, පිමිබී ගිය සොසේජයක් මෙනි. එය සම්පූර්ණයෙන් මෙන්ම ජලයෙන් පිරී තිබිනි.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

ඔහු බොහෝ කාලයක් මෙපරිදිම ලෝකය තුල ඇවිද යමින්, තම 'කෙෆ්' ශක්තිය (ජීවන ශක්තිය) වර්ධනය කරගෙන තිබිනි. ඇතැම් විට ඔහු තම කෙෆයෙහි පස්වැනි මානසික තලය දක්වා තම චිත්තය වර්ධනය කොටගෙන තිබුනා විය හැකිය. අතීතයේදී ඔහු 'මානි' නැමැති ආගමික කණ්ඩායමෙහි ශුද්ධ වූ මිනිසෙකුව සිටියේය. අවශ්‍ය වූයේ නම් ජලය පානයෙන් මුළුමනින්ම මෙන් වැලකී සිටීමේ බලය ඔහුට තිබිනි. ඔහුට තම සිරුර ටිකෙන් ටික විජලනයට පත් වෙනු, ශායනික සහ වියුක්ත වූ අවධානයකින් බලා සිටිය හැකි විය. එහෙත් ඔහුට තම තර්ක බුද්ධිය ජලය පානය කරන ලෙස සහ එසේ නොකලහොත් සිරුර මිය යනු ඇති බව පවසන විට, ඔහු තම සිරුර තුල ඇති විවරයන් සහ අන්ධකාර කුහරයන් ජලයෙන් පුරවා ලයි. කෙසේ වෙතත් ඔහු දැන් මානි ලබ්ධියට අයත් මිනිසෙකු වූයේ නැත. එමෙන්ම ඔහු ජේසූස් ක්‍රිස්තුස් නැමති මිනිසාගේ අනුගාමිකයෙකුද නොවූ අතර, ඔහු තමා ශුද්ධ වූ මිනිසෙකු ලෙසද කිසිසේත්ම සැලකුවේ නැත. ඔහු සාමාන්‍ය වන්දනාකරුවෙකු පමනක් වූයේය. වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, ඔහුට නියත වශයෙන්ම කිව හැකි එකම දේ වූයේ, දැන් තමා පිපාසයෙන් පෙලෙන බවයි. එසේ වුවද, ඔහුට ජලය පානය කිරීමේ විශේෂ සහ තදබල උවමනාවක් හෝ උනන්දුවක් තිබුනේ නැත. පැහැදිලි නොකල හැකි ගූඩ ආකාරයකින්, මේ සියල්ල ඔහුව සතුටට පත් කලේය. මෙබදු භූමියකට අවශ්‍ය කලේත් එවැනි මිනිසෙකි. එය පිපාසාවෙන් පිරුණු භූමියක් විය. භූමියක තත්වයන්ට අනුගත වීමට ඔහු නොදැන සිටියේ නම්, ඔහුට මෙතරම් දිගු ජීවන කාලයක් ගෙවීමට නොහැකි වනු ඇත.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

වතුර බෑගයට යටින් තිබුනේ ඔහුගේ තුවක්කු රැසයි. ඒවා ඔහුගේ අතට සරිලන බරින් යුතුව ඉතා සැලකිලිල්ලෙන් යුතුව නිමවා තිබිනි. ඔහුගේ පියාගෙන් ඔහුට උරුම වුනු ඵලකයන්, එම සෑම තුවක්කුවක් මතම සවිකොට තිබිනි. ඔහුගේ පියා ඔහුට වඩා අඩු බරකින් යුතු, එමෙන්ම ඔහු මෙන් ඉතා උස් සිරුරකින් යුතු නොවූ මිනිසෙකු විය. තුවක්කුකරුගේ දෙපා කරු වලට ඉහලින් බෙල්ටයන් දෙකක් එකිනෙක මතින් කැපෙමින් ගමන් කලේය. ඔහුගේ පිස්තෝල වල කොපු කොතරම් ගැඹුරු ලෙස තෙල් ආලේප කොට මැද තිබුනේද කියතොත්, මෙම දයා විරහිත ප්‍රචන්ඩ හිරු රැස් වලට පවා ඒවා ඉරිතලා ලීමට හැකි නොවීය. තුවක්කු වල මිටි සහ කදවල් සදුන් ලී වලින් නිමවා තිබූ අතර, කහවන් වූ ඒවා ඉතා මටසිලිටිව සාදලාය. සත්ව සමින් කල පටි මගින් පිස්තෝල කොපු රැස ඔහුගේ කලවයන්ට බුරුල් ලෙස බැද දමා තිබුනි. ඔහු ගමන් කරන විට ඒවා මද ලෙස සෙලවී ගියේය. මේවා ඔහුගේ ජීන්ස් කලිසමෙහි නිරතුරුව ඇතිල්ලීම හේතුවෙන්, කවයක් ආකාරයට කලිසමෙහි නිල් පැහැය දුර්වර්ණව ගොස් තිබුනා මෙන්ම, කලිසම් රෙද්ද ගෙවා තුනී කොට දමාද තිබුනි. එම දුර්වර්ණ කවයන් දිස්වූයේ සිනාසෙන මුවවල් ලෙසිනි. පතොරම් කාට්‍රිජයන්ගේ තඹමය කොපු, හිරැ රශ්මියෙන් බැබලෙන තුවක්කු පටි මත කරකවා ගැට ගසලාය. මේ වන විට එම කාට්‍රිජයන් යම් තරමකට හිස් වී ය තිබුනේ. සමින් කල පටි ආදිය, ඔහුගේ චලනයත් සමග සිහින්ව 'කිරි-කිරි' ගාමින් ශබ්ධ නැගුවේය.

දුහුවිල්ලෙන් සහ වර්ෂාවෙන් අවර්ණව ගිය ඔහුගේ කමීසය, ඔහුගේ ගෙල අසලින් විවර වී තිබිනු අතර, සහින් සම් පටියක් කමිසයෙහි අතින් කල සිදුරු මතින් ලිහිල් ව ඒ මේ අත වැනී ගියේය.

 

[dj gamaya]

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

I Understand.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

ඔහුගේ තොප්පිය නැතිවී තිබිනි. එමෙන්ම ඔහුගේ සත්ව අගින් කල නලාවද එසේම නැතිවී ගොස් තිබිනි. එය නැතිවී දැන් වසර ගණනාවක් ගෙවී ගොස් අවසානය. එම නලාව ඔහුට උරුම වූයේ, එය ඔහුගේ මිය යමින් සිටි මිතුරෙකුගේ අතින් ගිලිහී ගිය පසුවය. ඔහුට අහිමිව ගිය තමාගේ එම මිතුරාත්, ඔහුගේ නළාවත් ගැන ඔහුට තිබුනේ මහත් සාංකාවකි. ඔහු සෙමින් ඉහල නැගී ගිය වැටියක් දිගේ ඉහලට අඩි තබන්නට පටන් ගති (මෙහි දුහුවිලි නොතිබුන අතර, කාන්තාරය වේලී කරවී ගිය එකක් විය. අදුර වැටෙන විට හැමූ කටුක සුළගින් පවා ඇවිස්සී ගියේ, වැලි කරදාසියක තිබෙන්නාක් බදු කර්කශ වැලි කැටයි). එසේ ඉහල නගින විට, වැටියෙහි සුළගින් මුවා වූ පසෙහි තිබෙනු ඔහු දුටුවේ, කුඩා ගිනි මැලයක ඉතිරු බිතුරුය. එය තිබුනේ, හිරු බසින විට වැටියට මුලින්ම අදුර වැටෙන පසෙහිය. මෙවැනි කුඩ කුඩා සළකුණු වලින් තැවත නැවතත් කියා පෑවේ, කළු හැදගත් මිනිසා මනුශ්‍ය ප්‍රාණියෙකු විය හැකි බවට වන සම්භාවිතාවයි. මෙය තුවක්කුකරු සෑම විටම කැමැති වූ යමක් විය. ඔහුගේ තොල්, ඔහුගේ වල ගැසී ඉරිතැලී ගිය මුහුණ (එය මුහුණක් නොව, මුහුණක ඉතුරු බිතුරුවක් පමණක් විය) දිගේ සිනාවකින් විරිත්තී දිගෑදී ගියේය. එම විරිත්තුම් සිනාව බියකරු වූවාක් මෙන්ම එය වේදනාවෙන්ද යුතු විය. ඔහු බිම ඇණ තබා හිදගති.

ඔහුගේ සතුරා ගිනි මැලය ගසා තිබුනේ යක්ෂ තණ පදුරු වලිනි--නියතයෙන්ම. මෙහි ගිනි ගන්නා දෙයකට තිබුනේ ඒවා පමනකි. ගිනි මැලය තවමත් අතරින් පතරින්, තෙල් වැනි ඝනැති මන්දාලෝකයකින් යුතුව දැවෙමිනි තිබුනේ. එය දැවුනේ සෙමිනි. දේශ සීමා වල වැසියන් ඔහුට පවසා තිබුනේ, යක්ෂ පදුරු වලින් නැගෙන ගිනි දළු තුලත් යක්ෂයා ජීවත් වන බවය. එම මිනිසුන් ඒවායින් ගිනි මැල දැල්වුවද, ඔවුන් ඒවායෙහි ගිනි දළු දෙස නොබැලුවෝය. ඔවුන් පැවසූ ආකාරයට, එම ගිනි දළු දෙස බලා සිටින්නෙකුව යක්ෂයින් විසින් මෝහනය කරනු ලබන අතර, ඉන්පසු ඔහුට අමතා, අවසානයේදී ටිකෙන් ටික ඔහුව ඔවුන් වෙත ඇද ගනිති. ඉන්පසු ඔහුට යක්ෂාවේශයෙන් ඔබව පෙනෙන්නට පටන් ගනු ඇත.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

දැවී ගිය තණ, එකිනෙක කැපීයන ඉරි වලින් යුතු සංකල්ප ලේඛික රටාවකට සෑදී තිබුනි. එහෙත් තණ අත ගෑමට සැරසෙන තුවක්කුකරු ගේ අතට ඉදිරියෙන්, ඒවා අර්ථ විරහිත අළු ගොඩක් බවට කුඩු කුඩු ව ගොස් තිබුනේය. එම තාවකාලික නැවතුම් පොලෙහි තිබූ නටඹුන් අතර, දැවී ගිය එළු මස් කැබැල්ලක් හැරෙන්නට වෙනත් කිසිවක් තිබුනේ නැත. ඔහු එය රැගෙන පරීක්ෂාකාරීව එය ගිල දැම්මේය. එය හැමවිට සිදුවූයේ එසේය. තුවක්කුකරු දැන් මාස දෙකක් තිස්සේ කළු හැදගත් මිනිසා පිටුපස ලුහුබැද විත් තිබිනි -- නිමක් නැතිවූද, ඒකාකාරී බව කෑ ගසා පවසන්නාවූද, නිරයක් බදු වූ මුඩු බිමක් වූ මෙම කාන්තාරය මැදින් ඔහු තම සතුරාව ලුහුබැද විත් තිබිනි. එහෙත් ඔහුට කළු හැදගත් මිනිසා ඉතිරි කර යන ගිනි මැලයන් හි ඇති පල රහිත සහ ස්වාස්ථ්‍ය සහ සංකල්පික හෝඩුවාවන් හැරෙන්නට, ඔහු පලා යන මගෙහි වෙනත් ඉවක් බවක් තවමත් ඔහුට සොයාගත නොහැකිව තිබිනි. ඔහුට තම එදිරිවාදියා පාවිච්චි කර ඉවත දැමූ ටින් කෑනයක් හෝ බෝතලයක් හෝ වතුර බෑගයක් හෝ සොයාගත නොහැකි විය (තුවක්කුකරු නම්, මල සර්ප හැවක් ඉවත දමන්නා සේ ඒවායින් හතරක් මේ වන විට ඉවත විසි කොට දමා තිබිනි). එමෙන්ම ඔහුට තම සතුරා දමා ගිය මල පහක් හෝ දැකගත නොහැකි විය. ඔහු අනුමාන කලේ, කළු හැදගත් මිනිසා ඒවා වලලා දමා ගොස් ඇති බවයි.

ඇතැම් විට, ඔහුට හමුවූ ගිනිමැල කිසියම් පණිවිඩයක් කියාපානවා විය යුතුය -- එක් ගිනිමැලයක් සදහා එක් සුවිසල් අකුරක් ගනනින් සටහන් කල කිසියම් පණිවිඩයක්. 'මගෙන් ඈතට වෙයන් යාළුවා' යනුවෙන් ඇතැම් විට එම පණිවිඩයෙන් පැවසෙනවා විය යුතුය. එසේ නැතිනම්, 'අවසානය අත ලගය' යනුවෙන්. එසේද නැතිනම්, 'ඇවිත් මාව අල්ලා ගනින්' යනුවෙන් හෝ කියවෙනවා වන්නට පුළුවන.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

එහෙත් එම පණිවුඩයන්ගෙන් කියවෙන්නේ හෝ නොකියවෙන්නේ මොනවා දැයි යන්න පල රහිත කාරණයක් විය. ඒවා සැබැවින්ම පණිවුඩයන් සහ සංඥාවන් වූයේ නම්, ඒවා ගැන ඔහුට උනන්දුවක් තිබුනේ ද නැත. සැලකිය යුතු කාරණය වූයේ, මෙතැන ඇති මෙම සුන් බුන් ද, ඔහුට මීට කලින් හමුවී තිබූ ඒවා මෙන්ම අර්ථ විරහිත, පලයකින් තොර ඒවා වන බවට වන සත්‍යය ය. එහෙත් ඔහුට තම අභ්‍යන්තරයෙන් පැන නැගුනු එක් හැගීමක් තිබිනි. එනම්, දැන් ඔහු තම සතුරා වෙත වඩාත් ලං වී ඇති බවයි. එහෙත් තමා එය දන්නේ කෙසේදැයි ඔහුට වැටහීමක් තිබුනේ නැත. ඇතැම් විට, ඒ ඔහුට දැනුනු කිසියම් ගන්ධයක් හෝ ඉවක් නිසා විය හැකිය. එහෙත් එයද සැලකිල්ලට ගැනීමට තරම් කාරණයක් නොවුනි. හුදෙක්, යම් වෙනසක් සිදුවන තුරු ඇවිද යාම හැර, වෙනත් කිරීමට දෙයක් ඔහුට නොතිබුනි. එහෙත් කිසිත් වෙනසක් සිදු නොවුනා වුවද ඔහු නොනවතිනු ඇත. ඔහු දිගටම ඇවිද යනු ඇත. ඇතැම් විට ඔහුට ජලය හමුවෙනු ඇත -- පැරණි මිනිසුන් කියන්නාක් මෙන්, "දෙවියන් එසේ විය යුතු යැයි තීරණය කලෝතින්". ජලය, දෙවියන් තීරණය කලෝතින්, කාන්තාරය මැද පවා හමුවනු ඇත. තුවක්කුකරු තම දෑත් පිස දමමින් නැගී සිටියේය.

කළු හැදගත් මිනිසා ගැන වෙනත් ඉගියක් නොමැති විය. සුළග දැලි පිහි තලයක් මෙන් තියුනු විය. මෙම දැවී කරව ගිය භූමිය මත ඔහුගේ දුර්ලභ අඩි සලකුණක් හෝ තිබුනේ නම්, එම සුලග මගින් ඒවා මකා දමනු ලැබ ඇති බව නිසැකය. මිනිස් මල පහ හෝ වීසි කර දමනු ලැබූ කුණු කොතැනක වත් නැත. ඒවා වල දමා තිබුනේ නම්, එම වල දැමූ තැන් පිලිබද හෝඩුවාවක් හෝ කිසි විටෙක දැක ගැනීමට නැත. කිසිවක් නැත. තිබුනේ, ඊශාන දිගට දිවෙන පෞරාණික මහා මාර්ගය දිගේ හමුවුනු පැරණි ගිනි මැලයන් සහ, ඔහුගේ හිස තුල තිබූ මග සෙවීමේ මාලිමාවේ නොනවතින ක්‍රියාකාරීත්වය පමනකි.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

එහෙත් ඇත්තෙන්ම එය ඊට වඩා යමක් විය. ඊශාන දිග මාර්ගයේ ගමන් කිරීම යනු, යා යුතු මග ඉවෙන් මෙන් දැනගෙන, කාන්දමක් ලෝහයකට ඇදී යන්නාක් මෙන් ගමන් කිරීමට වඩා යමක් විය.

ඔහු නැවතත් බිම හිදගනිමින්, තම වතුර බෑගෙයෙන් සුළු ජල ප්‍රමාණයක් පානය කිරීමට තමාටම ඉඩ දුන්නේය. දිනයේ මුල් භාගයේදී ඔහුට ඇනුනු එම ක්ෂණික ක්ලාන්ත භාවය ගැන, ලෝකයේ බැමි වලින් ගිලිහුනාක් මෙන් දැනුනු හැගීම ගැන, ඔහු කල්පනා කලේය. ඔහු එහි අර්ථය කුමක් වූයේ දැයි වටහා ගැනීමට උත්සාහයක් දැරුවේය. එම ක්ලාන්ත භාවය මගින්, බොහෝ කලකට පෙර ජෙරිකෝ කදුගැටයේදී මියගිය තම අවසාන පැරණි මිතුරා ගැනද, තම නලාව ගැනද ඔහුට සිහි කරනු ලැබුවේ කවර හේතුවක් නිසාද? ඔහු සතුව තවමත් තම තුවක්කු--ඔහුගේ පියාගේ තුවක්කු--තිබිනි. නියතයෙන්ම ඒවා නලාවන්ට වඩා ප්‍රයෝජනවත් වස්තු වූයේය... එමෙන්ම මිතුරන්ටද වඩා.

එසේ නොවේද?

එම ප්‍රශ්ණය විෂම මානසික වියවුලක් ඔහු වෙත ඇති කලේය. එහෙත් එයට නිශ්චිත පිලිතුරක් නොතිබූ හෙයින්ද, තිබූ එකම පිලිතුර පැහැදිලි එකක් වූ හෙයින්ද, එම ප්‍රශ්ණය ගැන ඇතැම් කොට පසුව සිතා බැලීම පිණිස ඔහු එය සිතින් පසෙකට තල්ලු කොට දැමීය. ඔහු කාන්තාරය දෑසින් පරීක්ෂා කර බැලුවේය. ඉන්පසු ඔහු හිරු දෙස බැලූ අතර, එය දැන් ආකාශයේ දුරෑති කොටසකට සෙමින් ලිස්සා යමින් තිබිනි. එහෙත් එය සිත වික්ෂිප්තයට පමුනුවමින් ගමන් කරමින් තිබුනේ නිවැරදිම බටහිර දිශාවට නොවේ. ඔහු නැගී සිට, නිරතුරු පාවිච්චියෙන් ගෙවී ගිය තම අත්වැසුම්, බෙල්ටයෙන් ගලවා ගති. අනතුරුව හේ තමාගේම ගිනි මැලයක් ගසා ගැනීම පිනිස යක්ෂ තණ එකතු කරන්නට වූයේය. ඔහු ඒවා කළු හැදගත් මිනිසාගේ ගිනිමැලයෙන් ඉතිරි වූ අළු මතට හෙලීය. තුවක්කුකරුට ‍තමාගේ පිපාසාවෙන් මෙන්ම, මෙම ක්‍රියාවෙන්ද ඔහුට දැනුනු උත්ප්‍රාස ජනක සහ කටුක සිත් ඇදගන්නා සුළු බව මෙහිදී ඔහුට දැනී ගියේය.

 

[meedamluwa]

හොඳයි.
පරිවර්තනයේ තමන්ගේම අනන්‍යතාවයක් තියෙනවා කියල තේරෙනවා.
දිගටම කරගෙන යන්න මිත්‍රයා. +

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

හොඳයි.
පරිවර්තනයේ තමන්ගේම අනන්‍යතාවයක් තියෙනවා කියල තේරෙනවා.
දිගටම කරගෙන යන්න මිත්‍රයා. +

ස්තූතියි!

 

[Fox Mulder89]

good job. nice machan digatama liyannaa

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

ඔහුගේ දෙපා යටින් ඇති පොලොව මත තිබූ රශ්මිය සිදී යන්නාවූත්, ඒකවර්ණ ක්ෂිතිජය හරහා උපහාස සහගත තැඹිලිවන් රේඛාවක් ඇතිවන්නා වූත් සන්ධ්‍යා භාගය පැමිනෙන තුරු, ඔහු තම පසුම්බියෙන් වානය සහ ගිනිගල පිටතට ගත්තේ නැත. ඔහු තමා සතුව තිබූ සියළුම දේ තම ඔඩොක්කුව මත දිගහැර බිම හිදගෙන, සන්සුන් ඉවසිලිමත් ස්වභාවයකින් යුතුව ඊශානදිග කදු ප්‍රාන්තයන් දෙස බලා සිටින්නට විය. ඔහු අළුතින් ගැසූ ගිනි මැලයකින් ආකාශය කරා නැගෙන සිහින් සහ රිජු දූම් ධාරාවක් හෝ තැඹිලිවන් ගිනි සිළු වලින් නැගෙන ගිනි පුපුරු දැක ගැනීමට බලාපොරොතු නොවූයේය. ඔහු හුදෙක් එසේ බලා සිටියේ, ඔහුද මෙම නාට්‍යයෙහි කොටසක් වූ හෙයිනි. එමෙන්ම ඔහු එයින් කටුක වූ සන්තෘප්තියක් ලැබූ හෙයිනි. "උඹ බලන්නෙ නැති දෙයක් උඹට පේන්නෙ නෑ, පණුවෝ" යනුවෙන්, කෝර්ට් දැන් මෙතැන සිටියා නම් ඔහු පවසා සිටිනු ඇත. "උඹලට දෙයියො දීලා තියන ඔය ඇස් කන් හොදට ඇරලා බලාපියව්".

එහෙත් දෑසට පෙනෙන කිසිවක් තිබුනේ නැත. හේ ඔහුට ලං වීය සිටියේ. එහෙත් ඒ සාපේක්ෂ වශයෙන් පමණි. සන්ධ්‍යාවේ ගිනිමැලයක දුම දැකීමට හෝ එහි තැඹිලිවනින් ඇසිපිය හෙලන ආලෝකය දැකීමට තරම් ඔහු ලං වී තිබුනේ නැත.

ඔහු ලෝහමය දණ්ඩ වියලි, ඉරූ තණ මත තබා, ගිනි පුළිගු පිටවෙන ලෙස ගිනි ගලින් එයට පහර දුන්නේය. එසේ කරන අතර ඔහු පැරණි සහ ප්‍රභල වූ, එහෙත් විප්‍රලාපයක් ද වූ වචන රැසක් මිමිනුවේය: "අන්ධකාරයට ගිනි පුළිගු, කොහේද මගේ පියාණන්? මා සැතපෙන්නේද? මා අවදිව සිටින්නේද? මේ ලැගුම් පොලට ගින්නෙන් ආශිර්වාද වේවා."

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

ළමා කලදී පාවිච්චි කල සමහරක් වදන් ආදිය අමතකව අතැර දමනු ලැබීමද, ඇතැම් වදන් පමණක් ජීවිතය ගෙවෙන්නට ගෙවෙන්නට වඩාත් සිතට කා වැදී යාමද අසාමාන්‍ය සංසිද්ධියකි. කාලය ගතවන්නට වන්නට ඒවා තව තවත් සිත තුල බරැතිව පැලපදියම් වී යයි.

ඔහු සුළං හමන අතට මුහුන ලා බිම වැතිරුනේ, ස්වප්නමය යක්ෂ දුම ඔහු වෙතට නොව කාන්තාර වෙතට පාවී යාමට ඉඩ හරිමිනි. භ්‍රමණය වන දුහුවිලි-යක්ෂයින් හැරුණු කොට, හැමූ සුළග ඒකාකාරී වූයේය.

ඉහලින් තිබූ ඇසිපිය ගසන තාරකාද ඒකාකාරී විය. ඒවා ග්‍රහ ලෝක සහ සූර්යයන් මිලියන ගනනක් වූයේය. හිස කරකවන සුළු වූ තාරකා පද්ධති වලින් නැගුනු ආලෝකය සීතල ගින්නක් වැනි විය. ඒවා සෑම වර්ණයකින්ම යුතුව බැබලෙමින් ගිනි පිට කලේය. ඔහු බලා සිටිද්දීම, ආකාශය දම් වන් පැහැයෙන් කාලවර්ණයට පෙරලිනි. උල්කාවක් 'පැරණි මවුතුමිය' ට පහතින්, කෙටි නමුත් රමණීය අඩකවයක් අදිමින් ඇදී ගොස්, අවසානයේදී ඇසි පිය හෙලා නිවී ගියේය. යක්ෂ තණ ගිනිමැලයේ ආලෝකය අද්භූතජනක ඡායා මැවීය. එම තණ සෙමින් සෙමින් දැවුනේ, අවසානයේදී අළුත් රටාවන් භූමිය මත අදිමිනි. ඒවා සංකල්පමය ලේඛන නොවීය. එකිනෙක කැපෙමින්, තනි කෙලින් සහ පැහැදිලිව ඇදුනු රිජු රේඛා වූ එම රටාවන් දෙස බලන විට, අනියත භීතියක් හටගති. ඔහු තණ අතුරා තිබුනේ කිසිත් කලාත්මක රටාවකට නොව, හොදින් ගිනි ඇවිලීමට පහසු වන රටාවකටය. ඒවා සුදු සහ කළු වර්ණයන් පිලිබද කියා පෑවේය. ඒවා, අභූත හෝටල් කාමරවල එල්ලා ඇති අසාර චිත්‍රයන් වඩාත් සාරවත් කිරීමට ඉඩ කඩ තිබෙන මිනිසෙකු ගැන කියා පෑවේය.

 

[harsha45]

tnx!

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

ගිනිමැලයෙහි ගිනිසිළු නියත සහ නොසෙල්වෙන සුළු ස්වභාව‍යෙන් සෙමින් සෙමින් දැල්වුනු අතර, එහි අලෝකමත් ගර්භය තුල අභූතරූප සෙලවෙමින් නැටුවේය. එහෙත් තුවක්කුකරු ඒවා දුටුවේ නැත. කලාව සහ ශිල්පය යන රටාවන් ද්විත්වය, ඔහු නිදන අතර එකිනෙක හා පෑහී ගියේය. සුළග අදෝනා දුන්නේය. එම හඩ සමාන වූයේ, තම කුස තුල පිළිකාවක් රැගත් යක්දෙස්සියකගේ අදෝනාවකටය. අතරින් පතර අනිසි ලෙස පහතට කරකැවී පැමිනි සුළං රැලි මගින්, ගින්නෙහි දුමාරය ඔහු කරා දගර ගැසෙමින් සහ පිඹිමින් හමා ආ අතර, ඔහු ඒවායින් සමහරක් ආග්‍රහණය කලේය. ඒ මගින් සිහින මන්දිර සෑදී ගියේ, කුඩා උද්දීපකයක් මගින් කාවාටි බෙල්ලෙකු තුල මුතු ඇටයක් නිර්මාණය වන ආකාරයටය. තුවක්කුකරු විටින් විට සුළගත් සමග මුසුව ගිය කෙදිරි ගෑමක් පිට කලේය. මේ සිද්ධීන් දෙසද තාරකාවන් බලා සිටියේ, ඒවා යුද්ධ කෝලාහල දෙසද, යේසුස් ක්‍රිස්තුස් ගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම දෙසද, ඔහුගේ පුනරුත්ථානය දෙසද බලා සිටි හිත් පිත් නොමැති උදාසීන ආකාරයටමය.

II

ඔහු අවසාන වශයෙන් තිබූ කුඩා සහ පහත් කදු ගැට පෙල පහලට තම කොටළුවා දක්කා ගෙන පැමිනියේය. උගේ දෑස් වාතයේ ගිනි රශ්මිය ‍හේතුකොටගෙන දැනටමත් මිය ගොස් තිබුනාක් සේ, ඒවායේ ඇස් කෙවෙනි වලින් පිටතට පැනීමට මෙන් ඉදිමී විත් තිබිනි. ඔහු තමාට අවසානයට හමුවූ ටවුම පසු කර පැමින තිබුනේ මීට සති තුනකට ඉහතදීය. ඉන්පසු ඔහුට හමුවී තිබුනේ අත්හැර දමනු ලැබූ දුම්රිය මාර්ගය සහ අතරින් පතර තිබූ, දේශ සීමා වාසීන්ගේ එකට මිරිකී ගොඩගසා සාදා තිබුනු කාලකන්නි පැල්පත් බදු වාසස්ථාන පමණකි.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

එම එකට ගොඩ ගැසුනු නිවාස තනි තනි නිවාස බවට පත් වී තිබිනි. ඒවායින් බොහොමයක ලැගුම් ගෙන සිටියේ ලාදුරු රෝගීන් හෝ පිස්සන්ය. පිස්සන් ලාදුරු කාරයින්ට වඩා හොද සගයින් බව ඔහුට වැටහී ගියේය. එයින් එකකු ඔහුට සුදු යකඩ වා‍නයෙන් සැදු 'සිල්ව' කොම්පාසුවක් දුන් අතර, එය යේසුස් නැමති මිනිසාට දෙන ලෙස උදක්ම ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. තුවක්කුකරු බැරෑරුම් ලීලාවෙන් එය ගත්තේය. ඔහුට යේසුස් මුණ ගැසුනහොත්, ඔහු එම කොම්පාසුව යේසුස් හට දෙනු ඇත. එහෙත් තමාට යේසුස් හමුවේ යැයි ඔහු සිතුවේ නැත. කෙසේ වුවද මෙලොව තුල සිදුවිය නොහැකි දෙයක් තිබුනේ නැත. එක්වරක් ඔහු ටහීනයෙකු දුටුවේය. මෙම ටහීනයා රේවන් කාකයෙකුගේ හිසකින් යුතු මිනිසෙකු විය. එහෙත් ඔහු මෙම විකෘති ජීවියාට ඇමතූ විට, ඌ කාකයෙකු මෙන්ම හඩ තලමින් පලා ගියේය. එම හඩ තැලීම් උගේ වචන වූවා විය යුතුය. ඇතැම් විට ඒවා අවලාද හෝ ශාප කිරීම් වන්නටද ඉඩ තිබිනි.

අවසානට හමු වූ පැල පසු කර දින පහක් ගත වී තිබූ අතර, ඉදිරියේදී තවත් නිවාසයන් හමුවනු ඇතැයි ඔහු සිතුවේ නැත. එහෙත් ඔහු විඛාදනයට ලක් වූ අවසාන කදු ගැටය මුදුනට නැගුනු විට, සුපුරුදු ශෝකජනක පහත් වහලයක් පෙනී ගියේය.

විමතිය දනවන සුළු ලෙස, එහි නිවැසියා තරුණ මිනිසෙකු විය. ඔහුගේ කැලෑ ස්ට්‍රෝබෙරි පදුරක් වැනි හිසකේ, ඔහුගේ ඉගටියෙහි ගෑවීමට ඔන්න මෙන්න කියා පහලට ගලා හැලී තිබිනි. ඔහු සිටියේ ලෝකයේ තිබූ වෙනත් සියල්ල අමතක කොට දමා, අල්ලක් තරම් බිම් කඩක වැවී තිබූ තිරිගු ගොන්නක වල් පැලෑටි ඉතා සැලකිලිමත්ව උදුරමිනි.

 

[kellsupun]

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

කොටළුවා උට ඇදුම සෑදී තිබුනාක් මෙන් උගුරින් 'ජර බර' ශබ්ධයක් නගමින් පහත් ගෙරවුමක් පිටකල අතර, නිවැසියා ඉහල බැලුවේය. ඔහුගේ දිිලිසුම් දෙන නිල් වන් දෑස් සැනෙකින් තුවක්කුකරු මත පතිත වූයේ, තුවක්කුවක් එහි ඉලක්කය කරා යොමු වන වේගයෙනි. නිවැසියා නිරායුධ වූ අතර, ඔහු කෙරෙහි මිනිසුන් ගැන බිය සැකක් හෝ පිලිකුලක් තිබෙන බවක් තුවක්කුකරුට පෙනුනේ නැත. නිවැසියා තම දෑතම මිත්‍රශීලී ලෙස ආගන්තුකයා දෙසට ඔසවා අචාර කොට, නැවතත් තම කොරටුව වෙත නැවුනේය. එසේ කරන විට, ඔහුගේ දෙපා තම ගෙපැලට ආසන්නයෙන් තිබූ ඉරිගු පැල පේලියෙහි හැපුනි. ඔහු කොරටුවෙන් යක්ෂ තණ ගලවන්නට වූූ අතර, නරක් ව තිබූ ඉරිගු පැලද විටන් විට ගලවා තම උරහිසට උඩින් වීසි කලේය. දැන් කාන්තාරය දෙසින් කෙලින්ම හමා ආ සුළග මගින් ඔහුගේ හිසකේ උරහිසින් මිදී පහලට වැටී සුළගේ පාවෙන්නට විය. පැමිනෙන එම සුළගට බාධා කෙරුමට එහි කිසිත් පැවතුනේ නැත.

තුවක්කුකරු කදු ගැටය පහලට තම කොටළුවාද දක්කාගෙන හැල්මේ බැස ආවේය. එයින් ඔහුගේ වතුර බෑගයන් තුල වූ ජලය සෙලවෙමින් හඩ නැගුවේය. ඔහු නිසරු බවක් පෙන්නුම් කල කුඩා ඉරිගු කොරටුවෙහි අයිනක නැවතී, ඔහුගේ එක් වතුර බෑගයකින් ජල උගුරක් බීවේ, තම වේලී ගිය මුවට කෙල ටිකක් ඉනීමටය. ඉන්පසු ඔහු ශුෂ්ක පොලෝ පස මතට කෙල ගැසුවේය.

"නුඹේ කොරටුවට සාරවත් වේවා, මිත්‍රයා"

"නුඹේ එකටත් එසේම වේවා" නිවැසියා පිලිතුරු දී තම දෙපයින් නැගී සිටියේය. එවිට ඔහුගේ කොදු ඇට පෙල ශබ්ධ නගමින් 'පටස්' ගානු ඇසිනි. ඔහු තම බිය සැකින් තොර දෑසින්, තුවක්කුකරුව අධ්‍යනය කරන්නට වූයේය. ඔහුගේ රුවුල සහ හිසකේ අතරින් යන්තමින් පෙනනු මුහුනට, මෙහි ඇති ශුෂ්කත්වයෙන් හානියක් වී තිබුනේ නැත. එය ලප කැලලි සහ පැල්ලම් වලින් තොර එකක් විය. එය මදක් හීලෑ නොවූ ගැමි ස්වභාවයක් පල කලද, එය පිස්සෙකුගේ මුහුනක් නොවිනි. "දිගු දිනයන් සහ සෞම්‍ය රාත්‍රීන් වේවා නුඹට, ආගන්තුකය."

"නුඹට ඒවා දෙගුනයක් වී ලැබේවා"

"ඒම නම් සිද්ද වෙන හැඩක් නෑ" යැයි කී නිවැසියා, මිත්‍රශීලී සිනාවක් සුනේය.

 

[Dark_Night_of_the_Soul]

"මා ලග ඉරිගුයි බෝංචි ඇටයි ඇර වෙන අහවල් දෙයක් නෑ" ඔහු කීය. "ඉරිගු ඇට නොමිලේ හම්බවෙනවා. ඒත් බෝංචි ගන්න කොයි කීයක් හරි බිලි දෙන්න වෙනවා. එක මිනිහෙක් බාග වෙලාවට ඒවා අරගෙන මෙහේ ගාටනවා, ඒත් මිනිහා වැඩි කල් මේ පලාතේ රැදෙන්නෙ නෑ. " නිවැසියා කෙටි සිනාවක් පිටකලේය. "මිනිහා මෙහේ හොල්මන් තියනවායි කියලා හිතනවා. මිනිහා හොල්මන් අවතාර වලට බයයි. කුරුළු-මිනිහාටත් මිනිහා බයයි."

"මම ඌව දැක්කා. ඔය කියන කුරුළු මිනිහා, මං කිවුවේ. ඌ මාව දැකලා පණ කඩාගෙන දිවුවා"

"එහෙමයි. උට පාර වැරදිලායි ඔය ඉන්නේ. ඌ හොයනවැයි කියලා කියන්නේ, අල්ගුල් සියෙන්ටෝ කියලා තැනක්. ඒත් සමහර විට ඌ ඒකට නිල් දිවියලෝකේ හරි දිවියලෝකේ හරි කියලාත් කියනවා. කෝක කෝකද කියලා මට තේරුමක් බේරුමක් නෑ. ඔබතුමා ඒ වගේ ඉසව්වක් ගැන අහලා තියේයැ?"

තුවක්කුකරු තම හිස සෙලවූයේය.

"හම්ම්.. ඌ හපා කන්නේ වත්, එක තැනක ටැග් ගැහි ගැහී ඉන්නේ වත් නෑ. ඉතිං උට කෙල වෙච්චාවේ. ඔබතුමා තාම ජීවත් වෙන හාදයෙක්ද, නැත්තම් මල ගිය පරාණ කාරයෙක්ද?"

"ජීවත් වෙනවා" තුවක්කුකරු කීය. "නුඹේ කතා ඌරුව මානි මිනිස්සුන් ගේ ඌරවට සමානයි."

"මම ටික දොහක් ඒ මිනිස්සුත් එක්ක ගත කොලා තමා. ඒත් මට ඒ ජීවිතේ ඉහට ඇල්ලුවේ නෑ. ඒ මිනිස්සුන්ගේ ඇගෑලුං කම වැඩියි. ඒ වගේම උන් ලෝකේ ඇති නරක හාරවුස්සනවාත් වැඩියි."

මෙය ඇත්තක් බව තුවක්කුකරුට සිහිවිය. මානි මිනිසුන් යනු අති මහත් සංචාරකයින් වූවෝය.

ඔවුන් දෙදෙන නිහඩව එකිනෙකා දෙස බලාගත්වනම ටික මොහොතක් එසේ සිටියහ. අවසානයේදී නිවැසියා තම අත දිගු කලේය. "බ්‍රවුන් තමයි මගේ නම වෙන්නේ."

තුවක්කුකරු දිගු කල හස්තය රැගෙන ‍සොලවා, තමාගේ නමද ඔහුට පැවසුවේය. එසේ කරන අතර, නිවසේ දුක්ඛදායී පහත් වහලය මත සිට, කෘශව ගිය රේවන් කාකයකු හඩ නැගුවේය. නිවැසියා යන්තම් ඌ දෙසට අත සොලවා මෙසේ කීය: "ඒ සොzල්ටන්".