ජ.වී.පෙ යන කෙටි නාමයෙන් හඳුන්වන්නේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ.
1965 මැද භාගයේදී ආරම්භ වුනු විමුක්ති සංවිධානයකි.
මෙහි මුලික අඩිතාලම දමන්නේ රෝහණ විජේවිරයි
71 කැරැල්ල
1971 දී ආයුධ සන්නද්ධ අරගලයකින් මොවුන්ගේ පළමු සමාජ අවතීර්ණය සිදුවුනි.
71 කැරැල්ල යනු වැඩිහිටි කාගේත් භීතියට ලක්වූ වියසනයකි.
මුලිකවම බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුව වෙත එල්ල කෙරුණු මෙම ප්රහාරය, මුළු රටේම වියපත විය.
මධ්යම සහ දකුණු පළාත්වල වැඩි කොටසක ජ.වී.පෙ කැරලි කරුවන් විසින් අත්පත් කරගන්න ලදී.
බෝම්බ සෑදීම, තුවක්කු පොලිස් කාර්යාලවලින් පැහැර ගැනීම වැනි දරුණු ක්රියා ඔවුන් එවකට ක්රියාත්මක කරන ලදී
බෝම්බ සැදීමේ කම්හලක් ඉතා රහසිගතව පවත්වාගෙන ගියත්, එම කම්හල පුපුරා යන්නේ අත්වැරදීමකින් බෝම්බයක් පුපුරා යාමෙනි.
නෙලුම්දෙනියේ ඇතිවුණු මෙම සිද්දියෙන් බෝම්බ රාශියක් ආරක්ෂක අංශවලින් සොයාගන්න ලදී.
මෙම අවස්ථාවේදී රෝහණ විජේවීර අත්අඩංගුවට පත්වන අතර ඔහු යාපනයේ සිරගත කළේය.
රෝහණ ගේ සිරගතවීම අතරතුර සෙසු සාමාජිකයින් අප්රේල් 5 (71) කැරැල්ල ක්රියාත්මක කළේය.
පුරා සති දෙකක් පමණ දරුණු සටන් අවිලුනි.
රටේ සම්පත් විශාල ලෙස ගිනිබත් කිරීම් වලට ලක් වුනේය. බස් රථ, කාර්යාල සහ රටේ නොයෙකුත් ආණ්ඩුවට සහය දෙන වියාපාර මෙසේ විනාස කිරීමට කැරලි කරුවන් ක්රියා කළේය.
සාමාන්ය ජනයා 5000ක් පමණ මෙම කැරැල්ලෙන් අනිසි ලෙස දිවි පිදුවේය.
තවද රටේ යොවුන් 30000ක් පමණ මෙම කැරැල්ලෙන් දිවි පිදුවේය. විශේෂයෙන් වයස 16 සිට 35 දක්වා පිරිමි සහ ගැහැණු කැරැල්ලට එක වුනු අය විය.
රෝහණ විජේවීර වසර 20ක සිර දඩුවමකට යටත් කළේය.
දෙවැනි කැරැල්ල 88-89
1987 දී ඉන්දියානු මැදිහත් වීමක් සිදුවෙමින් පවතින වකවානුවේ, නැවත ප්රතිසංවිධානය වුනු විමුක්ති පෙරමුණ තමන්ගේ පළමු කැරැල්ලට සමාන නව මුහුණු වරකින් අලුත් සටනක් ක්රියාත්මක කරන ලදී.
රජයට සහය දැක්වූ 3000ක් පමණ සහ රජයේ ආයතනවල ප්රධානින්, පන්සල්වල හිමි වරුන් විශාල සංඛ්යාවක් ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින්ගෙන් මැරුම් කෑවේය.
මෙම කැරැල්ල රටේ සියලු පාසැල්, වියාපාර, රජයේ ආයතන වසා දැමුවේය.
පාසැල් වසරකට වඩා කාලයක් වස දැමුණු අතර, විභාග වලටද තිත තබන ලදී.
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ගමින් ගමට විවිධ නීති පනවන ලදී, කඩවල් විවුර්ත කිරීම අවම කරන ලෙසද, කඩවල් වැසීමට තුන්ඩු කරමයද, එසේ නොකර සිටි කඩ හිමියන් පසු දින කඩය ඉදිරිපිටම ටයර් දමා පුළුස්සා දමන ලදී.
අවමන්ගල්යක් තිබෙන නිවෙස්වල දින 2කට වඩා තබා නොගැනීමත්, මිනි පෙට්ටිය දණහිසෙන් පහලින් ඔසවාගෙන යාමත් ඔවුන් අන කරන ලදී.
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල ප්රසිද්ධ පුද්ගලයින් අතර
විජය කුමාරතුංග
සාගරිකා ගෝමස්
ප්රේමකීර්ති ද අල්විස්
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල පැවිදි හිමි වරුන් අතර
කොටිකාවත්තේ සධ්දා තිස්ස හිමි
පොහොද්දරමුල්ලේ ප්රේමලෝක හිමි
මයිකල් පොල් රොඩ්රිගෝ යන කතෝලික පියතුමන්
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල රටේ නමගිය නීතිඥයින්
අමරා වෙල්ලපුලි
ගාමිණී මැදගෙදර
ලෙස්ලි යටන්වල
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල විශ්වවිද්යාල කථිකාචාර්ය සහ චාන්සලර් වරු
චන්ද්රරත්න පටුවවිතන මොරටුව විශ්වවිද්යාලය
දයා පතිරණ කොළඹ විශ්වවිද්යාලය
ස්ටැන්ලි විජේසුන්දර කොළඹ විශ්වවිද්යාලය
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල දේශපාලඥයින්
අනුර ඩැනියල්
දයා සේපාලි
එස්මි අමරසිරි
ජි වී එස් සිල්වා
හර්ෂ අබේවර්දන
ජිනදාස වීරසිංහ
එල් ඩබ්ලිව් පණ්ඩිත
ලෙස්ලි රණගල
ලයනල් ජයතිලක
මෙරිල් කාරියවසම්
නන්දලාල් ප්රනාන්දු
තවත් බොහෝ රටේ නමගිය පුද්ගලයින් ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කලේ ඔවුන් රජයට සහ පාසල් වැසීමට, විශ්වවිද්යාල වැසීමට සහ නඩු වලට පෙනිසිට්ම යන කරුණු වලටය.
මෙම වකවානුවේ භීතිය කෙතරම් පතුරිනද යත්, නිවෙස්වල හවස 6 පසු කිසිදු එළියක්/ බල්බයක් දල්විමද තහනම් කරේ ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් විසිනි. මෙසේ නොකළ අය නිවෙස්වලට පැමිණ ගොස් ඝාතනය කළේය.
ටයර් සැයවල මිනිස්සු පිළිස්සෙමින් තිබෙන දර්ශන බොහෝ නගරවල සුලභ දසුනක් විය.
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ද අත්අඩංගුවට පත්වුණු පසු ඔවුන්ටද අත්වුණේ ටයර් වටකොට ගිනිබත් කිරිමමය.
මෙම කැරැල්ලෙන් රටේ 60000 ක පමණ තරුණ ජිවිත සහ විද්වත් ජිවිත අහිමි වුනේය.
පුරා වසර 2ක් පමණ පවතී මෙම භීතියෙන් අහිංසක ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් නොවන ළමයින්ද අත්අඩංගුවට පත්වන්නේ පෞද්ගලික කෝන්තර පියවාගන්නට මරණය ලබදිමෙන්ය.
දරුණු වදකාගාර සංස්කෘතියක් බිහි වන්නේ මෙම කැරැල්ලෙන් වන අතර රනිල් වික්රමසිංහ, රණසිංහ ප්රේමදාස, ලක්ෂ්මන් විජේරත්න වැන්නවුන් බටලන්ද වදකාගාරය අරඹන්නේ ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් අල්ලාගෙන ගොස් වදදී ඔවුන්ගේ ප්රදනින් අල්ලාගන්නට සලසුම්කිරිමටය.
රෝහණ විජේවීර සමාජයෙන් කොන් වී, වෙස්වලාගෙන සැඟව සිටින විට අත්අඩංගුවට පත්වෙන අතර එදිනම ඔහුව බොරැල්ල කනත්තේදී ඝාතනය කලේ කළු පරිච්චේදයට තිත තැබීමෙනි.
එම අවස්ථාව වන විටත් රටේ වසර දෙකක අනාගතය සහ යොවුන් පරපුර මාරු තුරුලට ගොස් අවසන්ය.
71 කැරැල්ලේදී යොවුන් දායකත්වය රටේ අනාගතයට 80, 90 භාගයේ වැදගත්ව සිටි පිරිසක්වන්නට ඇත.
88-89 කැරැල්ලේදී අහිමින් වුනු විද්වතුන්, යොවුන් පරපුර 2000 වසර වලදී රටේ ගුණාත්මක භාවයට දායකවන්නට සිටි පුද්ගල කොට්ටාසයක් වන්නටද පිළිවන.
මෙසේ මෙම වියසන වලට වගකිවයුතු කිසිවෙකුටත් සමාජයෙන් අදටත් සමාව නොලැබෙනු ඇත.
1965 මැද භාගයේදී ආරම්භ වුනු විමුක්ති සංවිධානයකි.
මෙහි මුලික අඩිතාලම දමන්නේ රෝහණ විජේවිරයි
71 කැරැල්ල
1971 දී ආයුධ සන්නද්ධ අරගලයකින් මොවුන්ගේ පළමු සමාජ අවතීර්ණය සිදුවුනි.
71 කැරැල්ල යනු වැඩිහිටි කාගේත් භීතියට ලක්වූ වියසනයකි.
මුලිකවම බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුව වෙත එල්ල කෙරුණු මෙම ප්රහාරය, මුළු රටේම වියපත විය.
මධ්යම සහ දකුණු පළාත්වල වැඩි කොටසක ජ.වී.පෙ කැරලි කරුවන් විසින් අත්පත් කරගන්න ලදී.
බෝම්බ සෑදීම, තුවක්කු පොලිස් කාර්යාලවලින් පැහැර ගැනීම වැනි දරුණු ක්රියා ඔවුන් එවකට ක්රියාත්මක කරන ලදී
බෝම්බ සැදීමේ කම්හලක් ඉතා රහසිගතව පවත්වාගෙන ගියත්, එම කම්හල පුපුරා යන්නේ අත්වැරදීමකින් බෝම්බයක් පුපුරා යාමෙනි.
නෙලුම්දෙනියේ ඇතිවුණු මෙම සිද්දියෙන් බෝම්බ රාශියක් ආරක්ෂක අංශවලින් සොයාගන්න ලදී.
මෙම අවස්ථාවේදී රෝහණ විජේවීර අත්අඩංගුවට පත්වන අතර ඔහු යාපනයේ සිරගත කළේය.
රෝහණ ගේ සිරගතවීම අතරතුර සෙසු සාමාජිකයින් අප්රේල් 5 (71) කැරැල්ල ක්රියාත්මක කළේය.
පුරා සති දෙකක් පමණ දරුණු සටන් අවිලුනි.
රටේ සම්පත් විශාල ලෙස ගිනිබත් කිරීම් වලට ලක් වුනේය. බස් රථ, කාර්යාල සහ රටේ නොයෙකුත් ආණ්ඩුවට සහය දෙන වියාපාර මෙසේ විනාස කිරීමට කැරලි කරුවන් ක්රියා කළේය.
සාමාන්ය ජනයා 5000ක් පමණ මෙම කැරැල්ලෙන් අනිසි ලෙස දිවි පිදුවේය.
තවද රටේ යොවුන් 30000ක් පමණ මෙම කැරැල්ලෙන් දිවි පිදුවේය. විශේෂයෙන් වයස 16 සිට 35 දක්වා පිරිමි සහ ගැහැණු කැරැල්ලට එක වුනු අය විය.
රෝහණ විජේවීර වසර 20ක සිර දඩුවමකට යටත් කළේය.
දෙවැනි කැරැල්ල 88-89
1987 දී ඉන්දියානු මැදිහත් වීමක් සිදුවෙමින් පවතින වකවානුවේ, නැවත ප්රතිසංවිධානය වුනු විමුක්ති පෙරමුණ තමන්ගේ පළමු කැරැල්ලට සමාන නව මුහුණු වරකින් අලුත් සටනක් ක්රියාත්මක කරන ලදී.
රජයට සහය දැක්වූ 3000ක් පමණ සහ රජයේ ආයතනවල ප්රධානින්, පන්සල්වල හිමි වරුන් විශාල සංඛ්යාවක් ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින්ගෙන් මැරුම් කෑවේය.
මෙම කැරැල්ල රටේ සියලු පාසැල්, වියාපාර, රජයේ ආයතන වසා දැමුවේය.
පාසැල් වසරකට වඩා කාලයක් වස දැමුණු අතර, විභාග වලටද තිත තබන ලදී.
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ගමින් ගමට විවිධ නීති පනවන ලදී, කඩවල් විවුර්ත කිරීම අවම කරන ලෙසද, කඩවල් වැසීමට තුන්ඩු කරමයද, එසේ නොකර සිටි කඩ හිමියන් පසු දින කඩය ඉදිරිපිටම ටයර් දමා පුළුස්සා දමන ලදී.
අවමන්ගල්යක් තිබෙන නිවෙස්වල දින 2කට වඩා තබා නොගැනීමත්, මිනි පෙට්ටිය දණහිසෙන් පහලින් ඔසවාගෙන යාමත් ඔවුන් අන කරන ලදී.
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල ප්රසිද්ධ පුද්ගලයින් අතර
විජය කුමාරතුංග
සාගරිකා ගෝමස්
ප්රේමකීර්ති ද අල්විස්
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල පැවිදි හිමි වරුන් අතර
කොටිකාවත්තේ සධ්දා තිස්ස හිමි
පොහොද්දරමුල්ලේ ප්රේමලෝක හිමි
මයිකල් පොල් රොඩ්රිගෝ යන කතෝලික පියතුමන්
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල රටේ නමගිය නීතිඥයින්
අමරා වෙල්ලපුලි
ගාමිණී මැදගෙදර
ලෙස්ලි යටන්වල
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල විශ්වවිද්යාල කථිකාචාර්ය සහ චාන්සලර් වරු
චන්ද්රරත්න පටුවවිතන මොරටුව විශ්වවිද්යාලය
දයා පතිරණ කොළඹ විශ්වවිද්යාලය
ස්ටැන්ලි විජේසුන්දර කොළඹ විශ්වවිද්යාලය
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කල දේශපාලඥයින්
අනුර ඩැනියල්
දයා සේපාලි
එස්මි අමරසිරි
ජි වී එස් සිල්වා
හර්ෂ අබේවර්දන
ජිනදාස වීරසිංහ
එල් ඩබ්ලිව් පණ්ඩිත
ලෙස්ලි රණගල
ලයනල් ජයතිලක
මෙරිල් කාරියවසම්
නන්දලාල් ප්රනාන්දු
තවත් බොහෝ රටේ නමගිය පුද්ගලයින් ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ඝාතනය කලේ ඔවුන් රජයට සහ පාසල් වැසීමට, විශ්වවිද්යාල වැසීමට සහ නඩු වලට පෙනිසිට්ම යන කරුණු වලටය.
මෙම වකවානුවේ භීතිය කෙතරම් පතුරිනද යත්, නිවෙස්වල හවස 6 පසු කිසිදු එළියක්/ බල්බයක් දල්විමද තහනම් කරේ ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් විසිනි. මෙසේ නොකළ අය නිවෙස්වලට පැමිණ ගොස් ඝාතනය කළේය.
ටයර් සැයවල මිනිස්සු පිළිස්සෙමින් තිබෙන දර්ශන බොහෝ නගරවල සුලභ දසුනක් විය.
ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් ද අත්අඩංගුවට පත්වුණු පසු ඔවුන්ටද අත්වුණේ ටයර් වටකොට ගිනිබත් කිරිමමය.
මෙම කැරැල්ලෙන් රටේ 60000 ක පමණ තරුණ ජිවිත සහ විද්වත් ජිවිත අහිමි වුනේය.
පුරා වසර 2ක් පමණ පවතී මෙම භීතියෙන් අහිංසක ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් නොවන ළමයින්ද අත්අඩංගුවට පත්වන්නේ පෞද්ගලික කෝන්තර පියවාගන්නට මරණය ලබදිමෙන්ය.
දරුණු වදකාගාර සංස්කෘතියක් බිහි වන්නේ මෙම කැරැල්ලෙන් වන අතර රනිල් වික්රමසිංහ, රණසිංහ ප්රේමදාස, ලක්ෂ්මන් විජේරත්න වැන්නවුන් බටලන්ද වදකාගාරය අරඹන්නේ ජ.වී.පෙ සාමාජිකයින් අල්ලාගෙන ගොස් වදදී ඔවුන්ගේ ප්රදනින් අල්ලාගන්නට සලසුම්කිරිමටය.
රෝහණ විජේවීර සමාජයෙන් කොන් වී, වෙස්වලාගෙන සැඟව සිටින විට අත්අඩංගුවට පත්වෙන අතර එදිනම ඔහුව බොරැල්ල කනත්තේදී ඝාතනය කලේ කළු පරිච්චේදයට තිත තැබීමෙනි.
එම අවස්ථාව වන විටත් රටේ වසර දෙකක අනාගතය සහ යොවුන් පරපුර මාරු තුරුලට ගොස් අවසන්ය.
71 කැරැල්ලේදී යොවුන් දායකත්වය රටේ අනාගතයට 80, 90 භාගයේ වැදගත්ව සිටි පිරිසක්වන්නට ඇත.
88-89 කැරැල්ලේදී අහිමින් වුනු විද්වතුන්, යොවුන් පරපුර 2000 වසර වලදී රටේ ගුණාත්මක භාවයට දායකවන්නට සිටි පුද්ගල කොට්ටාසයක් වන්නටද පිළිවන.
මෙසේ මෙම වියසන වලට වගකිවයුතු කිසිවෙකුටත් සමාජයෙන් අදටත් සමාව නොලැබෙනු ඇත.
ඒ වුනාට ඉතින් වෙන හොඳ විකල්පයක් ආවෙ නැත්තන් ලබන පාරත් ඡන්දේ මාලිමාවට තමා .. 
