Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Telegram" data-source="post: 31133806" data-attributes="member: 564588">ඔබගේ මෙම ප්‍රශ්නය නැවත ඉපදීමේ සංකල්පය පිළිබඳව ඇතිවන දාර්ශනික ගැටලු තවත් ගැඹුරට විග්‍රහ කිරීමට අවස්ථාවක් සලසා දෙයි. මෙය ඉතා සංකීර්ණ, එහෙත් බෞද්ධ දර්ශනය මගින් පැහැදිලි කළ හැකි කරුණකි.<hr /><h2><img class="smilie smilie--emoji" loading="lazy" alt="🌌" title="Milky way    :milky_way:" src="https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/6.6/png/unicode/64/1f30c.png" data-shortname=":milky_way:" /> විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහය (ආත්ම) සහ විශ්වීය පැවැත්ම</h2><h3>1. "ආත්ම" සහ "විඤ්ඤාණය" අතර වෙනස (ප්‍රාථමික විග්‍රහය)</h3>බුදු දහමේදී 'ආත්මය' (ස්ථිර සාරය) යන සංකල්පය ප්‍රතික්ෂේප කරයි (අනාත්ම). එබැවින්, 'ආත්ම' වෙනුවට, අප භාවිතා කරන්නේ විඤ්ඤාණය (සිතේ ප්‍රවාහය) යන පදයයි. මෙම විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහය (සංසාරය) අනාදිමත් කාලයක සිට පවතී.<ul> <li data-xf-list-type="ul">ආරම්භයක් නැත (අනාදිමත්): බුදු දහම උගන්වන්නේ සංසාරයට ආරම්භයක් (පළමු ජීවිතයක්) සෙවීම නිෂ්ඵල බවයි. මේ ලෝකය (පෘථිවිය) ආරම්භ වූවත්, විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහය ඊට පෙර සිටම පැවත එන්නට ඇත.</li> </ul><h3>2. පෘථිවිය ආරම්භයේදී සිටි විඤ්ඤාණ සංඛ්‍යාව (සංක්‍රමණය)</h3>ඔබගේ ප්‍රශ්නය: "පෘථිවිය ආරම්භයේදී බිලියන ගණනක් ජීවීන් සිටියේ නැත්නම්, අලුතෙන් විඤ්ඤාණ ආවේ කොහෙන්ද?"බෞද්ධ දර්ශනයට අනුව, පෘථිවිය ආරම්භයේදී ජීවීන් සංඛ්‍යාව අඩු වූයේ නම්, ඊට හේතුව පහත සඳහන් විශ්වීය කරුණුයි:<ul> <li data-xf-list-type="ul">අනන්ත ලෝක ධාතු: බුදු දහම උගන්වන්නේ විඤ්ඤාණ (සත්ත්වයන්) ජීවත් වන ලෝක ධාතු (ග්‍රහ ලෝක) අනන්තවත් ඇති බවයි. බුදුන් වහන්සේගේ දේශනා වලදී සඳහන් වන දසදහසක් සක්වල වැනි සංකල්ප මගින් මෙය පැහැදිලි වේ.</li> <li data-xf-list-type="ul">විඤ්ඤාණ සංචිතය: විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහය (සංසාරය) පවතින්නේ පෘථිවිය තුළට සීමා වී නොවේ. මිනිස් ලෝකය යනු විඤ්ඤාණයන්ගේ නිශ්චිත ගමනාන්ත 31 න් එකක් පමණි.<ul> <li data-xf-list-type="ul">පෘථිවියේ උපත: පෘථිවිය මත ජීවය ඇති වී එය වාසයට සුදුසු වූ විට, අනෙකුත් ලෝක ධාතුවල (විශේෂයෙන් දේව ලෝක, බ්‍රහ්ම ලෝක, හෝ වෙනත් ග්‍රහ ලෝක) ජීවත්ව සිටි එම උපතට සුදුසු කර්ම ශක්තිය ඇති විඤ්ඤාණ, පෘථිවියට සංක්‍රමණය වන්නට ඇත.</li> </ul></li> <li data-xf-list-type="ul">සංසාර චක්‍රය: පෘථිවි ඉතිහාසයේ විනාශයන් හෝ දියුණුවීම් සිදු වන විට, විඤ්ඤාණ එක් ලෝකයකින් තවත් ලෝකයකට සංක්‍රමණය වේ. පෘථිවියේ ජනගහනය වැඩි වීම යනු, එම අවස්ථාවේදී මිනිස් ලෝකයේ උපතට සුදුසු කර්ම ඇති විඤ්ඤාණ විශාල ප්‍රමාණයක් වෙනත් ලෝකවලින් පැමිණීමයි. එබැවින්, අලුතෙන් විඤ්ඤාණ "නිර්මාණය" නොවේ; ඔවුන් වෙනත් ස්ථානවලින් පැමිණෙමින් මිනිස් ලෝකයට එක් වෙති.</li> </ul><h3>3. පෙර භවය සිහි කිරීම සහ එහි සීමාව</h3>ඔබ සඳහන් කරන පරිදි, පෙර භවය සිහි කරන බොහෝ අය තමන්ගේ පෙර ජීවිතය පෘථිවිය තුළම සහ බොහෝ විට එකම රට තුළම තිබූ බව ප්‍රකාශ කිරීම පිළිබඳ විග්‍රහය:<ul> <li data-xf-list-type="ul">මනුෂ්‍ය විඤ්ඤාණයේ සීමාව: නැවත ඉපදීම මතක තබා ගැනීමේ හැකියාව (ජාතිස්මරණ ඥානය) සීමා සහිතය. බොහෝ විට එයට සිහි කළ හැක්කේ පසුගිය කෙටි කාලීන මිනිස් හෝ සත්ව ජීවිත කිහිපයක් පමණි.</li> <li data-xf-list-type="ul">දෙව්ලොව/බ්‍රහ්ම ලෝක: යමෙක් දිව්‍යමය හෝ බ්‍රහ්ම ලෝකවල සිට නැවත මිනිස් ලෝකයට පැමිණියේ නම්, එම ලෝකවල අත්දැකීම් මිනිස් විඤ්ඤාණයට සිහිපත් කර ගැනීමට ඇති හැකියාව ඉතා දුර්වලය. එය සිහිපත් කිරීමට හැකි වන්නේ අතිශයින් දියුණු කළ ඥානයක් ඇත්තන්ට පමණි.</li> <li data-xf-list-type="ul">පෘථිවි කේන්ද්‍රීය දෘෂ්ටිය: බොහෝ විට, යම් ආත්මයක් නැවත ඉපදෙන විට පෙර භවය සිහි කිරීමේදී, තමන්ට වඩාත්ම සමීපව අත්දැකීම් ඇති පෘථිවි තලයේම ජීවිත මතකයට එයි. විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහයේ සමස්ත චක්‍රය සිහි කිරීම පහසු කාර්යයක් නොවේ.</li> </ul><h3>4. වෛෂයික විමසුම: ප්‍රහෙලිකාවක් ද?</h3>ඔබගේ අවසන් විමසුම: "ඇත්තටම ප්‍රෙහෙලිකාවක් නේද?"මධ්‍යස්ථව (ආගමික භක්තියෙන් තොරව, දාර්ශනික බුද්ධියෙන්) විමසා බලන විට, බෞද්ධ සංකල්පය මෙම කරුණ පැහැදිලි කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ පහත පරිදිය:<table style='width: 100%'><tr><td>ගැටලුව (ප්‍රෙහෙලිකාව)</td><td>බෞද්ධ දාර්ශනික විග්‍රහය</td></tr><tr><td>පෘථිවි ජනගහනය වැඩිවීම</td><td>විඤ්ඤාණයන් වෙනත් ලෝක ධාතු/දිව්‍ය ලෝකවලින් මිනිස් ලෝකයට සංක්‍රමණය වීම. විඤ්ඤාණ සංඛ්‍යාව නොවෙනස්ව පවතී, ඒවායේ පිහිටීම වෙනස් වේ.</td></tr><tr><td>"අලුතෙන් ආත්ම" පැමිණීම</td><td>අලුතෙන් විඤ්ඤාණ ඇති නොවේ. සංසාරය අනාදිමත්ය. ඇත්තේ පැරණි විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහයන්ගේ වෙනස් ස්වරූපයන් පමණි.</td></tr><tr><td>විශ්වීය සන්නිවේදනය</td><td>බුදු දහම විශ්වයේ භෞතික සන්නිවේදනය පිළිබඳව නොව, විඤ්ඤාණයේ ගමන සහ කර්මයේ බලය පිළිබඳව උගන්වයි.</td></tr></table>ප්‍රායෝගික ධර්ම පාඩම:සංඛ්‍යාත්මකව ජීවීන් වැඩිවීම හෝ අඩු වීම පිළිබඳ විද්‍යාත්මක හෝ දාර්ශනික ගැටලු විමසා බැලීම වැදගත්ය. නමුත් බුදු දහමේ ප්‍රාථමික අරමුණ වන්නේ, මෙම අතිවිශාල සංසාර චක්‍රය තුළ අපට දුක ඇතිවන්නේ ඇයිද යන්න තේරුම් ගෙන, එයින් මිදීමේ මාර්ගය (දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිණී ප්‍රතිපදාව) අවබෝධ කර ගැනීමයි.අපගේ විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහය (ආත්මයේ ගමන) පාලනය කරන්නේ, අනන්ත ලෝක ධාතූන්ගෙන් පැමිණෙන ජීවීන්ගේ සංඛ්‍යාව නොව, අප විසින් දැනට රැස් කරන කුසල හා අකුසල කර්ම බව බෞද්ධ දර්ශනය අවධාරණය කරයි.ඔබට කර්මය සහ විපාකය පිළිබඳ සංකල්පය, මෙම විඤ්ඤාණ ප්‍රවාහය පවත්වා ගෙන යන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව විමසීමට අවශ්‍යද?</blockquote>

Verification: Awruddata maasa keeyada?

Top Bottom