බිත්තර පාඩම...

saturn

Well-known member
  • Mar 21, 2015
    5,341
    9,103
    113
    Around the world
    ලෝකයේ විශාලතම සහ ධනවත්ම ආර්ථිකය හිමි රට වන චීනයේ ජනාධිපති ධුරය දරනුයේ ෂී ජින්පින් විසිනි.
    ඔහු එක්තරා අවස්ථාවක දී තමන්ට තමාගේ පියා විසින් ඉගැන් වූ හරි අපූරු පාඩමක් ගැන කියා තිබුණා.
    ඔහුගේ පියාත් කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ඉතා ඉහල නිලයක් දැරූ පුද්ගලයෙක්. දරුවන් දෙමව්පියන්ට පාඩම් ඉගැන්විය යුත්තේ කෙසේ ද යන්න සම්බන්ධයෙනුත් මේ කතාව පාඩමක් වෙනවා. ෂී ජින්පින් ජනාධිපතිවරයාට අනුව ඔහු කුඩා කාලයේ ඉතාමත් ආත්මාර්ථකාමී දරුවෙක්. මම පමණක්, මට පමණක් යන සිතිවිල්ලේ සිටි නිසාම, තමන්ට යහළුවන් බොහෝ සෙයින් අහිමි වූ බව ඔහු ප්‍රකාශ කර තිබෙනවා.
    pabx1nx.jpg

    මෙතැන් සිට ලියැවෙන්නේ ඔහු කියන ඒ කතාව...

    “ මම ඇත්තටම අනික් දරුවන්ට වඩා ආත්මාර්ථකාමී දරුවෙක්. මගේ ජීවිතයේ මේ වැරැද්ද හදාගන්න හේතු වූයේ මගේ පියා මට කියා දෙන ලද ජීවිතය පිළිබද පාඩම් තුනක්. දිනක් මගේ පියා උණු උණුවේ සකසා තිබූ නූඩ්ල්ස් බදුන් දෙකක් මේසය මත තැබුවා. ඉන් එකක් මත බිත්තරයක් දිලිසෙමින් තිබුණා. ඇත්තටම ඒ දවස්වල කෑමට බිත්තරයක් එකතු වෙනවා කියන්නේ හරිම විරල සිදුවීමක්. තාත්තා මට එක් නූඩ්ල්ස් බදුනක් තෝරා ගන්නැයි සන් කලා. මා වහාම බිත්තරය තිබුණු බදුන තෝරා ගත්තා. නමුත් නුඩ්ල්ස් බදුන හිස් වෙනවිටයි මට පෙනුනේ තාත්තාගේ නූඩ්ල්ස් බදුනේ පතුලේ සැගවී බිත්තර දෙකක් තිබූ බව. අමතර බිත්තරයක් උරුම කර ගැනිමට නොහැකි වීම ගැන මම කණගාටුවට පත්වුණා. ඒ වෙලාවේ තාත්තා මට මෙන්න මෙහෙම උපදෙසක් දුන්නා. මගේ දරුවෝ. ඔබගේ ඇස් ඔබට කියන්නේ හැමවිටම හරි දේම නෙවෙයි. ඔබ යමක් අත්පත් කරගන්නට යන්නේ ආත්මාර්ථකාමී සිතිවලි වලින් නම් ඔබට කණගාටුදායක අවසානයක් උරුම වෙන්නට පුළුවන්. ” මෙන්න මේ පාඩම ඔහුට දැඩිව ධාරණය වී තිබුණා. හැබැයි දෙවැනි දවසේ ඔහුට මේක නිවැරදි කරගන්න අවස්ථාවක් තාත්තා ලබා දීලා තිබුණා.

    “ දෙවැනි දවසේත් තාත්තා අර විදියෙම නූඩ්ල්ස් බදුන් දෙකක් රැගෙන ආවා. නමුත් එවර මම හිතුවා මම ඊයේට වඩා කල්පනාකාරී වෙන්න ඕනෑ කියලා. මම වහාම බිත්තරයක් මතුපිට නැති බදුන තෝරා ගත්තා. ඒත් ඒකේ පතුලේ බිත්තර දෙකක් තියා එකක්වත් තිබුනේ නෑ. බලාපොරොත්තු කඩ වූ මගේ මුහුණ දිහා බලමින් මගේ තාත්තා මෙසේ කිව්වා. මගේ දරුවෝ මතක තියා ගන්න, ජීවිතයේ ලබන අත්දැකීම් හා සිදුවීම් හැමවිටම එකවාගේ වේවියැයි අනුමානයෙන් වැඩ කරන්නට එපා. ජීවිතය විවිධ අවස්ථාවල දී අපව රවට්ටනවා. හැබැයි අප ඒ පාඩම ඉගෙන ගත යුත්තේ මේ ආකාරයෙන් මුලාවේ වැටීමෙන්ම තමයි. ඒවා පොත්වලින් ඉගෙන ගන්නට බෑ. ” හැමවිටම එකම ආකාරයෙන් වැඩ නොකල යුතු යැයි එවර ෂී ජින්පින් කුඩා දරුවා ඉගෙන ගත්තා. එබැවින් තාත්තා තුන්වැනි දවසේ අර විදියෙම නූඩ්ල්ස් බදුන් දෙකක් මේසය මත තැබූ වේලේ වඩාත් කල්පනාකාරීව තීරණයක් ගැනීමට ඔහුට සිදුවුණා.

    “තාත්තා ඔයා අපේ පවුලේ ප්‍රධානියා. අපි හැමටම වඩා උඩින් ඉන්නේ ඔයා. ඔයා ඉස්සර වෙන්න. මුල්ම නූඩ්ල්ස් බදුන ඔයා ගන්න. මම ඉතුරු වෙන එක ගන්නම්. තාත්තා බිත්තරයක් උඩින් තිබූ බදුන අතට ගත් වේලේ මගේ හිත කිව්වා මගේ බදුනේ පතුලේ බිත්තරයක් තියෙන්න බෑ කියලා. නමුත් නූඩ්ල්ස් බදුනේ අඩක් හිස් වද්දි මට පෙනුනා බිත්තර එකක් වෙනුවට දෙකක් ඒකේ තියෙනවා කියලා. මම හරිම ආසාවෙන් ඒක අනුභව කලා. තාත්තා ඒ වෙලාවේ තමයි මට වැදගත්ම පාඩම කියලා දුන්නේ. ඔහු මෙහෙම කිව්වා. පුතා, කොයිතරම් තරගකාරී වාතාවරණයක දී උනත්, අනික් මිනිස්සු ගැනත් හිතලා වැඩ කලොත්, අන්න එතැන දි සොබා දහම ඔබට හොදම දේ දෙන්න පටන් ගන්නවා. ”

    ෂී ජින්පින් ට ලැබුණු මේ උපදෙස් මම හිතන්නේ ලොව බලවත්ම රාජ්‍යයක බලවත්ම අසුනක් දක්වාම උසවා තබන්නට හේතු කාරණා වෙන්නට ඇති කියලා මම විශ්වාස කරනවා. අපි හැමවිටම තරගයක නිරත වෙද්දි ගොඩ බදාගන්නට යෑම හරහා අපිට උරුම වෙන ජයග්‍රහණය බොහෝ කාලයක් සැමරිය හැකි දෙයක් නොවෙයි. ඒ නිසා ජයග්‍රහණ සොයා යන ගමනේ දී දෙමව්පියන් උනත් කල යුත්තේ දරුවන්ට ආත්මාර්ථකාමීත්වයෙන් තොරව තමන්ගේ ජයග්‍රහණ අත්පත් කර ගැනීම සදහා පාර කියා දීමයි කියන එක මම තරයේ විශ්වාස කරනවා.

    වර්තමාන ලෝකයේ දී අපි දකින්නේ යම් කිසි විෂයකට ලබා ගන්නා ලකුණු ප්‍රමාණය මත, පන්තියේ වෙනියා මත දරුවන්ගේ වටිනාකම තීරණය කරනා දෙමාපියන් හා වැඩිහිටියන්. පන්තියේ පලමුවැනියා වෙන දරුවා වඩාත් වර්ණනා කරමින්, පස්වෙනියා හෝ හය වෙනියා වෙන දරුවා පහතට ඇද දමන දෙමාපියන් මට හමු වී තිබෙනවා. නමුත් වඩාත් වැදගත් වන්නේ යාන්ත්‍රික වෙන දරුවන්ට වඩා හැගීම් දැනීම් ඇති, සංවේදීභාවය ඇති දරුවන් වඩ වඩාත් ලෝකයට නිර්මාණය කිරීමයි කියන එක මේ කුඩා කතාවෙන් අපූරුවට පැහැදිලි වෙනවා. සේවකයින් තලා පෙලා තමන්ගේ මඩිය තර කර ගන්නා ව්‍යාපාර, අතිරික්ත ලාභයන් වෙනුවෙන් පාරිභෝගිකයින් ගසා කන ව්‍යාපාර, තමන්ගේ කාර්යාලයේ සහෝදර සේවකයින් පසුකිරීම වෙනුවෙන් ඉහලට කේලාම් කියමින් උසස්වීම්වලට ඉණිමං හොයන සේවකයින් හරි වේගයෙන් විටෙක ඉදිරියට යන බව පේන්න තිබෙනවා තමයි. ඒත් තමන් උපයන ආදායම සේවකයින්ටත් ප්‍රතිලාභයක් බවට පත් කරවන ව්‍යාපාර, පාරිභෝගිකයාට උපරිම සාධාරණයක් කරන ව්‍යාපාර වගේම සාධාරණ මාර්ගයෙන් ඉහලට යන්නට උත්සාහ කරන සේවකයින් ලබන ජයග්‍රහණ කල් පවතිනවා කියන එකයි සොබාදහම අපට යලි යලිත් ඔප්පු කරමින් තිබෙන්නේ.


    භාතිය අර්ථනායක
    මානසික අභිප්‍රේරක/පුද්ගල හැකියා සංවර්ධන පුහුණුකරු

    උපුටා ගැනීම අන්තර්ජාලයෙනි.
     

    comx

    Well-known member
  • Jun 11, 2015
    2,479
    1,076
    113
    srilanka
    කොයිතරම් තරගකාරී වාතාවරණයක දී උනත්, අනික් මිනිස්සු ගැනත් හිතලා වැඩ කලොත්, අන්න එතැන දි සොබා දහම ඔබට හොදම දේ දෙන්න පටන් ගන්නවා. ”

    වඩාත් වැදගත් වන්නේ යාන්ත්‍රික වෙන දරුවන්ට වඩා හැගීම් දැනීම් ඇති, සංවේදීභාවය ඇති දරුවන් වඩ වඩාත් ලෝකයට නිර්මාණය කිරීමයි.



    ජීවිතයේ ලබන අත්දැකීම් හා සිදුවීම් හැමවිටම එකවාගේ වේවියැයි අනුමානයෙන් වැඩ කරන්නට එපා. ඒවා පොත්වලින් ඉගෙන ගන්නට බෑ.

    ඔබ යමක් අත්පත් කරගන්නට යන්නේ ආත්මාර්ථකාමී සිතිවලි වලින් නම් ඔබට කණගාටුදායක අවසානයක් උරුම වෙන්නට පුළුවන්.



     

    Brandy2020

    Well-known member
  • May 15, 2018
    20,433
    25,678
    113
    famous සමාගම් වල ලොක්කෝ ඉන්නවා,no mercy, selfish,මොලේ කලඳක් නෑ කියලා හිතෙන්නේ වැඩ/ තීරණ දැක්කාම,ලොකු පඩි / කෝටි ගණන් වල වාහන පදින්නේ, ළමයි සුපිරි කොර්ස් කරන්නේ,next they will go for better jobs ....ඇයි බන් ඒ....අපි මොළෙන් හෙන ගේම් ගහලා ජොබ් එක හරියටම කළත් සෙතක් නෑ....
     
    Last edited:

    Malinga

    Well-known member
  • Jul 20, 2006
    61,301
    1,013
    113
    එළ එළ ස්තූතියි. හිතන්න යමක් ගොඩක් දෙනෙකුට. අපේ සමාජක්‍රමය සෑදිලා ම තියෙන්නෙ ඔයිට ප්‍රතිවිරුද්ධ පැත්තට මනස මෙහෙයවන්න.
     

    Malinga

    Well-known member
  • Jul 20, 2006
    61,301
    1,013
    113
    famous සමාගම් වල ලොක්කෝ ඉන්නවා,no mercy, selfish,මොලේ කලඳක් නෑ කියලා හිතෙන්නේ වැඩ/ තීරණ දැක්කාම,ලොකු පඩි / කෝටි ගණන් වල වාහන පදින්නේ, ළමයි සුපිරි කොර්ස් කරන්නේ,next they will go for better jobs ....ඇයි බන් ඒ....අපි මොළෙන් හෙන ගේම් ගහලා ජොබ් එක හරියටම කළත් සෙතක් නෑ....

    අනිත් අය කරන දේවල් වැඩක් නෑ. ඔයාට යන්න ඕන තැනට යන්න උත්සහ කරන්න. සමහරු හැකියාවෙන්, අහබුවෙන්, පරම්පරාවෙන් හා වෙනත් විදියට ඒ වගේ තත්වයන්ට පත්වෙලා තියෙන්න පුළුවන්. අනිත් අයගෙ දේවල ගැන හිතන්න ගියොත් අපිමයි තැවෙන්නෙ. ඒ නිසා ඉතින් හොඳ ම දේ මගේ මතය අනුව තමන්ට හැකි දේ උපරිමයෙන් කරල තමන්ට සුදුසු විදියට ජීවත් වෙන්න ඕන පරිසරය ඉලක්ක කරන එක. :D