Latest ads
-
Premium Land with House for Sale- anil1961
- Updated:
-
AWS Certified Solutions Architect-Associate + AWS Certified Cloud Practitioner- Sanjeewani95
- Updated:
-
🚀 එක පැකේජ් එකයි - මාසෙටම Unlimited Internet! 🌐- sayuru bandara
- Updated:
-
🎬 CapCut Pro 1 Month Access! LKR 600- sayuru bandara
- Updated:
-
🚀 Google One AI PRO Plan (Gemini Pro Activation) – 18 Months Access! LKR 2200- sayuru bandara
- Updated:
බුවාලන්තය හිනාවෙන්න කැමති අයට
- Thread starter gayankuwait
- Start date
අයි ක්ලෝස් මවුත් ක්ලෝස්
ලේසර් ප්රහාරයට හර්බල් ප්රතිකර්මයක්
බුවාලන්තේ පාරවල් අද්දර හදන ඕනෑම ගොඩනැඟිල්ලක ඉදිරිපස එක්කෝ පරණ කලිසං කමිස තොප්පි දැමූ පඹයෙකු සාදා එල්ලං ඇත. නැතහොත් පොල්ගෙඩි අකුරින් මේ නිවසට දෙවි සරණයි කියා ලියා ඇත.
මෙවැනි ආශීර්වාද වැකි ආරක්ෂා වැකි අලුත් වාහනවලද නිවස්වලද ඉදිරියේ බෝඩ් ගසා ඇති අන්දම බුවාලන්තේ කළ සංචාරයන් හිදී මට දක්නට හැකිවිය.
”මේ නිවසට හොඳක්ම වේවා” “මේ රථයට දෙව්සරණයි” “මේ කඩේට දෙයියන්ගෙම පිහිටයි” මේ පිළිබඳව බුවා අයියාගෙන් විමසූ විට ලැබුණේ ඇඟ කූල් කරන කතාවකි.
”මේකයි මල්ලි වැඩේ. මල්ලිලෑ රටවල කස්ටියගෙ වගේ නෙමේ මල්ලි මෙහෙ ඉන්න සමහරක් බුවාලගෙ මැන්ටල් පවර් එක වැඩී.
ඔය පාරේ යන ගමං ඒවගේ බුවෙක් හරි බුවියක් හරි අයි ක්ලෝස් මවුත් ක්ලෝස් කරොත් සොරිම තමයි.”
”අයි ක්ලෝස් - මවුත් ක්ලෝස් මට හරියටම ක්ලික් වුණේ නෑ අයියෙ”
”මල්ලී ‘ඇස්වහ කටවහ’ කාරයො.. අම්බානක මෙහෙ බුවාලන්තෙ එකසිය ගානට ඉන්නවා. ආයි සෙට් වුණොත් සොරිම සොරි.. එක්කො කඩේ ක්ලෝස්. නැත්තං බිල්ඩිම ෆ්ලැට්.. නැත්තං බාස්ට හරි අයිතිකාරයට හරි සොරිම තමයි..”
”ඇහැක් කටක් වැහුවාම ඔය තරං කෙළියක් වෙනවද?”
”මල්ලී.. දන්නෑ.. අපේ බුවීලා බුවාලා හූල්ලන හීල්ලිල්ල.. බිංලාඩිං දැනගෙන හිටියා නං.. අර ඇමරිකන් ටවර් බිල්ඩිං බ්ලාස් කරන්න ප්ලේන් යවන්න චාටර් කන්නෙ නෑ. මෙහෙං එක ඔරිජිනල් බුවියක් අරං ගියානං.. වැඩේ පිනිස්. උස බිල්ඩිම බලලා.. ෆූ.. ෆූූ මගේ අප්පේ.. බිල්ඩිම නං තියෙන්නෙ.. ආකාසෙ හිල් වෙන ගානට..” කියලා.. ඇදිල්ලක් අදී.. සලබලං ටවර් දෙකම.. බිම..”
”මට නං හිතාගන්නත් බෑ අයියෙ.. කවුරුහරි දියුණුවෙනවා බලලා එහෙමට ඇස් කටවල් වහගන්නවද කියලා.. බලන්ඩකො මෙහෙ උදේටඊඍ චැනල් ජ්ර්ලයින්වල එකසිය ගාණටනෙ ධර්මෙ ප්රචාරය වෙන්නෙ. හන්දි හන්දි ගානෙ පිළිම හදලා උදේ හවා ලවුස් පීකර් කණුවලට බැඳලා ආශිර්වාද දේශනානෙ හතරවටින්ම ඇහෙන්නෙ.
”ඒ හංදා තමයි මේ තරමිං වත් බේරිලා තියෙන්නෙ නැත්තං බුවාලගෙ ලේසර්පාරට බුවාලන්තෙම නිකං සහරාව වගේ බෝල පිට්ටනියක් වෙන්න තිබ්බා..”
”ඔය අයිලේසර් පාරිං බේරෙන්න සිස්ටම් එකක් බුවාලා හොයාගෙන නැද්ද අයියෙ”
”ඒකනෙ මල්ලි.. ඒකට ප්රතිවිරුද්ධව ඔය ආසිර්වාද වාක්කිය ලියන්නෙ.. එතකොට ඔය ලේසර් පාර ඒකේ වැදිලා අහකට යනවා. ඒ වගේම තමයි මල්ලි බුවාලා තමයි ඉස්සෙල්ලාම හොයාගත්තෙ ඔය අයිමවුත් ලේසර් පාර උරාගන්නා ජාතියක්..”
”ඒ මොනාද අයියෙ.. යුරේනියම් ද..”
”නෑ.. නෑ..මල්ලි.. ආටිපිශල් කෙමිකල් නෙමේ. තනිකර හර්බල් දේසීය.. නැචුරල් ප්රඩක්ට් එකක්.. අළු පුහුල්.. මල්ලි අළු පුහුල්”
”හරි. හරි.. ඔය හැම බිල්ඩිමකම වගේ ඔය ඉස්සරහ වහලේ එල්ලලා තියෙන්නෙ..ඒකට ද මං හිතුවා අපේ මේ ගොවිකම පෙන්නන ලකුණක් කියලා..”
“නෑ.. මල්ලි .. පුහුලට ඔය ලේසර් පාර අදිනවා.. බිල්ඩිමට නෝ හාම්..
“බිල්ඩිමකට නං පුහුල් එල්ලියෑකි. එතකොට අයියෙ ඔය කිරිටොයිස් බ්රෑන් නිව් වාහනයක් ගත්තොත්..”
“ඒකටත් තියෙනවා මල්ලි.. වේලිච්ච මිරිස් කරලයි දෙහි ගෙඩියයි.. මාරුවෙන් මාරුවට අමුණලා වැල හදලා එල්ලනවා.. ඕනම සැරක් ඒකට අදිනවා.
ඇස්වහ කටවහ ගැන කතාවී වැඩි දිනක් ගතවූයේ නැත. බුවා නිවැසියනට ද අයිමවුත් ලේසර් මෙහෙයුමක යෙදෙන්නට සිදුවිය.
“මල්ලි.. නැද්ද පරණ කලිසං ෂර්ට්.. කඩමාලු එහෙම” අක්කා දිනක් ඇසූයෙන් මන්දැයි විමසුවෙමි.
“මේ පඹයෙක් හදන්න.. මල්ලි..”
“ඇයි මේ හදිසියේ පඹයෙක්.. මුකුත් වගාවක් දාන්නවත්..”
නෑ. නෑ.. මල්ලි.. අපි මේ ගෙට ඉස්සරහිං කඩයක් හදන්න ගන්නයි ඉන්නෙ.. පාර අයිනෙ නිසා දන්නැද්ද.. මේ පැත්තේ ඇස්වහ කටවහ.. එමට..”
”මේ.. මේ.. ඔය පොඩි කඩකෑල්ලට.. ආයෙ පඹයි බඳින්නත් ඕනද..” අයියා ගේ හරස් පදයෙන් අක්කා හතරැස් විය.
“ඔය කිව්වෙ.. දන්නවනෙ.. මෙතනිං දවසකට තුන් හතර පාරක් ඔළුව කරකව කරකවා යන බුමින්දනා.. නිකං එක පාරක් ඇහැ රවුං කරලා හූං දැම්මානං කඩේ නෙමේ ගේත් බිමට පාත් වෙයි..
“හරි.. හරි.. එහෙමනං.. ඔය තව.. ක්රම සහ විධි තියෙන්නේ. මේ පාර පොළට ගිහිං එනකොට හොඳ නාම්බං අළු පුහුල් ගෙඩියක් ගේනවා ඒක එල්ලමු වහලෙ.. නැත්තං.. මේ ‘ගෙට අබසරණයි’ කියල පොල්ගෙඩි අකුරිං ලියලා කටවුට් එකක් ගහමු..”
“මේ.. මේ.. ඔය අඟන අකුරු කියෝ කියෝ ආසිරි පත පතා ඉන්නෙ නෑ.. දැක්ක ගමං .. වෑල්කර ඇරියා වගේ ශූස් ගාලා .. කට කැඩිච්ච කතාවක් කියනවා මිසක්.
අවසානයේදී නිවසේ නව ඉදිකිරීම් ආරම්භයත් සමඟ අළු පුහුලයක් එල්ලීම සභා සම්මත විය. අක්කා පසුදාම මාර්කැට්ටුවෙන් ගිනි ගණනක්දී අළු පුහුලක් ගෙනාවාය.
නිවස ඉදිරිපිට කපා ඇති අත්තිවාරම් කාණුවලට පිටුපසින් උස කණුවක් හිටවා අළුපුහුලය එල්ලන ලද්දේ අයියා විසිනි.
බාස් බුවාලා වැඩ කටයුතුª කරගෙන ගිය අතර අවුලකින් තොරව වැඩේ ගලා ගියේය. අක්කා නිතර විමසිල්ලෙන් සිටියේ බුමින්දනා පාරෙන් කොයි මොහොතේ යාවිදැයි සැක සංකාවෙන්ය.
නෝනා බලන්නෙ.. අර මනුස්සය මෙතනිං යයිද කියල නේද?” මේසන් බුවා අසයි..
“ඔව්.. ඔව්.. ඒත් දැං බය නෑ.. පුහුල තියෙනවනෙ බාස්සුන්නැහේ..
“ඒකනං එහෙම තමයි නෝනෙ.. හැබැයි.. පුහුල තියෙන්න ඕනැ ඇහැ මානේ.. මේක එල්ලා තියෙනවා උහ වැඩියි.
“හපෝ.. ඒකනේ.. බාස්සුන්නැහේ කියන්නෙ.. මේ අපේ මනුස්සයා මේක කිව්වට වෙනුව කෙරුවා.. පුහුල තියෙන්නෙ හඳේ.. පස්සෙ වෙලාවක කණුව පාත්කරලා පුහුල පාතිං එල්ල ගන්න ඕනෑ..
ඒත්.. අක්කා පුහුල පාත්කරන්න ප්රමාද වූවා වැඩිය. පසුදිනම අයියා කලබලෙන් අප වෙත ආවේ සුබාරංචියක් ද සමඟය.
“ආ.. ආන්න.. අර මනුස්සයා.. එනවා.. අර ලේසර් අම්මණ්ඩි.. ගිහිං ෂේප් පාරක් දාලා කපලා අරිනවා..”
“හාපෝ.. බුමින්දනා ද ... හයියෝ.. ඔක්කොම ඉවරයි.. පුහුල පාත් කරගන්නවත් බැරි වුණා.. දැං මොකද කරන්නේ..
“ඔය ලේසර් පාර පුහුල දිහාට හැරෙව්වා නං වැඩේ ෂේප්.. මං කියන්නද වැඩක්.. ඔයා පොඩි බාසාවක් දාලා එයාගෙ අවධානය පුහුල දිහාට හරවන්ඩ. වෙලාවෙ හැටියට වැඩේ ගොඩ.
අයියාගේ අයිඩියාවත් කාගෙනම අක්කා ඉදිරි ඉදිකිරීම් වළල්ල පැත්තට ගියෙන් අපිදු ඒ පසු පස ගියෙමු.
බුමින්දනා.. යන්න ගිය ගමන ස්ලෝ කරමින් අපේ නිවෙස පැත්තට ළං විය. අක්කා කඩාගෙන වැට අද්දරට ම ගොස් බලෙං කතාවක් ඇද ගත්තාය.
“ආ.. බුමින්දනාක්කෙ.. කාලෙකිං දැක්කේ... අපිත් .. මේ ඉඳලා ඉඳලා.. බොහොම අමාරුවෙන් හතර අතේ ලෝං ගහලා .. මේ චූටි වැඩක් පටන් ගත්තා. ඕන්න.. කෝකටත් කියලා ඉස්සෙල්ලා ම.. හොඳ පුහුල් ගෙඩියකුත් ආං අර කණුවෙ එල්ලුවා.. පුරාණ චාරිත්තරනෙ.. අර දැක්කද?” අක්කා පුහුල දර්ශනයට පොට පෑදුවාය. පුහුල දෙස ඇස් කොනින් බැලූ බුමින්දනා දෑස් රවුංකර අක්කාගේ හෙයාර් බෑන්ඩ් එකේ සිට කකුලේ කියුටෙක්ස් නියපොත්ත දක්වා රබර් බැලුමක් හෙළා බේස් වොයිසයෙන් මෙසේ කීවාය.
“ආයෙ තවත් පුහුලයක් මොටදෑ.. මේ ගෙදෙට්ට මේ ඉන්නෙ.. නෝනි .. නිකං .. එරං පුහුල වගේ” මං යනවා යන්ඩ කඩේ..”
බුමින්දනා යනතුරු මඳ වේලාවක් අපිට ඇඩ්රස් නැතිවිය.
තූ තූ” ගෑ අක්කා දුවගොස් ඇඳට පැන රෙද්දක් ඉහේ සිට පොරවා ගත්තාය. ”කොත්තමල්ලි බෝතලේ කොහෙද?” අයියාගේ හඬ කුස්සිය පැත්තෙන් ඇසුණි.
ඇස්වහ - ගෙන අඳින්නේත්
කට වහ - ගෙන –ලියන්නේත්
තිස්ස කුමාර කරුණාසේකර
ලේසර් ප්රහාරයට හර්බල් ප්රතිකර්මයක්
බුවාලන්තේ පාරවල් අද්දර හදන ඕනෑම ගොඩනැඟිල්ලක ඉදිරිපස එක්කෝ පරණ කලිසං කමිස තොප්පි දැමූ පඹයෙකු සාදා එල්ලං ඇත. නැතහොත් පොල්ගෙඩි අකුරින් මේ නිවසට දෙවි සරණයි කියා ලියා ඇත.
මෙවැනි ආශීර්වාද වැකි ආරක්ෂා වැකි අලුත් වාහනවලද නිවස්වලද ඉදිරියේ බෝඩ් ගසා ඇති අන්දම බුවාලන්තේ කළ සංචාරයන් හිදී මට දක්නට හැකිවිය.
”මේ නිවසට හොඳක්ම වේවා” “මේ රථයට දෙව්සරණයි” “මේ කඩේට දෙයියන්ගෙම පිහිටයි” මේ පිළිබඳව බුවා අයියාගෙන් විමසූ විට ලැබුණේ ඇඟ කූල් කරන කතාවකි.
”මේකයි මල්ලි වැඩේ. මල්ලිලෑ රටවල කස්ටියගෙ වගේ නෙමේ මල්ලි මෙහෙ ඉන්න සමහරක් බුවාලගෙ මැන්ටල් පවර් එක වැඩී.
ඔය පාරේ යන ගමං ඒවගේ බුවෙක් හරි බුවියක් හරි අයි ක්ලෝස් මවුත් ක්ලෝස් කරොත් සොරිම තමයි.”
”අයි ක්ලෝස් - මවුත් ක්ලෝස් මට හරියටම ක්ලික් වුණේ නෑ අයියෙ”
”මල්ලී ‘ඇස්වහ කටවහ’ කාරයො.. අම්බානක මෙහෙ බුවාලන්තෙ එකසිය ගානට ඉන්නවා. ආයි සෙට් වුණොත් සොරිම සොරි.. එක්කො කඩේ ක්ලෝස්. නැත්තං බිල්ඩිම ෆ්ලැට්.. නැත්තං බාස්ට හරි අයිතිකාරයට හරි සොරිම තමයි..”
”ඇහැක් කටක් වැහුවාම ඔය තරං කෙළියක් වෙනවද?”
”මල්ලී.. දන්නෑ.. අපේ බුවීලා බුවාලා හූල්ලන හීල්ලිල්ල.. බිංලාඩිං දැනගෙන හිටියා නං.. අර ඇමරිකන් ටවර් බිල්ඩිං බ්ලාස් කරන්න ප්ලේන් යවන්න චාටර් කන්නෙ නෑ. මෙහෙං එක ඔරිජිනල් බුවියක් අරං ගියානං.. වැඩේ පිනිස්. උස බිල්ඩිම බලලා.. ෆූ.. ෆූූ මගේ අප්පේ.. බිල්ඩිම නං තියෙන්නෙ.. ආකාසෙ හිල් වෙන ගානට..” කියලා.. ඇදිල්ලක් අදී.. සලබලං ටවර් දෙකම.. බිම..”
”මට නං හිතාගන්නත් බෑ අයියෙ.. කවුරුහරි දියුණුවෙනවා බලලා එහෙමට ඇස් කටවල් වහගන්නවද කියලා.. බලන්ඩකො මෙහෙ උදේටඊඍ චැනල් ජ්ර්ලයින්වල එකසිය ගාණටනෙ ධර්මෙ ප්රචාරය වෙන්නෙ. හන්දි හන්දි ගානෙ පිළිම හදලා උදේ හවා ලවුස් පීකර් කණුවලට බැඳලා ආශිර්වාද දේශනානෙ හතරවටින්ම ඇහෙන්නෙ.
”ඒ හංදා තමයි මේ තරමිං වත් බේරිලා තියෙන්නෙ නැත්තං බුවාලගෙ ලේසර්පාරට බුවාලන්තෙම නිකං සහරාව වගේ බෝල පිට්ටනියක් වෙන්න තිබ්බා..”
”ඔය අයිලේසර් පාරිං බේරෙන්න සිස්ටම් එකක් බුවාලා හොයාගෙන නැද්ද අයියෙ”
”ඒකනෙ මල්ලි.. ඒකට ප්රතිවිරුද්ධව ඔය ආසිර්වාද වාක්කිය ලියන්නෙ.. එතකොට ඔය ලේසර් පාර ඒකේ වැදිලා අහකට යනවා. ඒ වගේම තමයි මල්ලි බුවාලා තමයි ඉස්සෙල්ලාම හොයාගත්තෙ ඔය අයිමවුත් ලේසර් පාර උරාගන්නා ජාතියක්..”
”ඒ මොනාද අයියෙ.. යුරේනියම් ද..”
”නෑ.. නෑ..මල්ලි.. ආටිපිශල් කෙමිකල් නෙමේ. තනිකර හර්බල් දේසීය.. නැචුරල් ප්රඩක්ට් එකක්.. අළු පුහුල්.. මල්ලි අළු පුහුල්”
”හරි. හරි.. ඔය හැම බිල්ඩිමකම වගේ ඔය ඉස්සරහ වහලේ එල්ලලා තියෙන්නෙ..ඒකට ද මං හිතුවා අපේ මේ ගොවිකම පෙන්නන ලකුණක් කියලා..”
“නෑ.. මල්ලි .. පුහුලට ඔය ලේසර් පාර අදිනවා.. බිල්ඩිමට නෝ හාම්..
“බිල්ඩිමකට නං පුහුල් එල්ලියෑකි. එතකොට අයියෙ ඔය කිරිටොයිස් බ්රෑන් නිව් වාහනයක් ගත්තොත්..”
“ඒකටත් තියෙනවා මල්ලි.. වේලිච්ච මිරිස් කරලයි දෙහි ගෙඩියයි.. මාරුවෙන් මාරුවට අමුණලා වැල හදලා එල්ලනවා.. ඕනම සැරක් ඒකට අදිනවා.
ඇස්වහ කටවහ ගැන කතාවී වැඩි දිනක් ගතවූයේ නැත. බුවා නිවැසියනට ද අයිමවුත් ලේසර් මෙහෙයුමක යෙදෙන්නට සිදුවිය.
“මල්ලි.. නැද්ද පරණ කලිසං ෂර්ට්.. කඩමාලු එහෙම” අක්කා දිනක් ඇසූයෙන් මන්දැයි විමසුවෙමි.
“මේ පඹයෙක් හදන්න.. මල්ලි..”
“ඇයි මේ හදිසියේ පඹයෙක්.. මුකුත් වගාවක් දාන්නවත්..”
නෑ. නෑ.. මල්ලි.. අපි මේ ගෙට ඉස්සරහිං කඩයක් හදන්න ගන්නයි ඉන්නෙ.. පාර අයිනෙ නිසා දන්නැද්ද.. මේ පැත්තේ ඇස්වහ කටවහ.. එමට..”
”මේ.. මේ.. ඔය පොඩි කඩකෑල්ලට.. ආයෙ පඹයි බඳින්නත් ඕනද..” අයියා ගේ හරස් පදයෙන් අක්කා හතරැස් විය.
“ඔය කිව්වෙ.. දන්නවනෙ.. මෙතනිං දවසකට තුන් හතර පාරක් ඔළුව කරකව කරකවා යන බුමින්දනා.. නිකං එක පාරක් ඇහැ රවුං කරලා හූං දැම්මානං කඩේ නෙමේ ගේත් බිමට පාත් වෙයි..
“හරි.. හරි.. එහෙමනං.. ඔය තව.. ක්රම සහ විධි තියෙන්නේ. මේ පාර පොළට ගිහිං එනකොට හොඳ නාම්බං අළු පුහුල් ගෙඩියක් ගේනවා ඒක එල්ලමු වහලෙ.. නැත්තං.. මේ ‘ගෙට අබසරණයි’ කියල පොල්ගෙඩි අකුරිං ලියලා කටවුට් එකක් ගහමු..”
“මේ.. මේ.. ඔය අඟන අකුරු කියෝ කියෝ ආසිරි පත පතා ඉන්නෙ නෑ.. දැක්ක ගමං .. වෑල්කර ඇරියා වගේ ශූස් ගාලා .. කට කැඩිච්ච කතාවක් කියනවා මිසක්.
අවසානයේදී නිවසේ නව ඉදිකිරීම් ආරම්භයත් සමඟ අළු පුහුලයක් එල්ලීම සභා සම්මත විය. අක්කා පසුදාම මාර්කැට්ටුවෙන් ගිනි ගණනක්දී අළු පුහුලක් ගෙනාවාය.
නිවස ඉදිරිපිට කපා ඇති අත්තිවාරම් කාණුවලට පිටුපසින් උස කණුවක් හිටවා අළුපුහුලය එල්ලන ලද්දේ අයියා විසිනි.
බාස් බුවාලා වැඩ කටයුතුª කරගෙන ගිය අතර අවුලකින් තොරව වැඩේ ගලා ගියේය. අක්කා නිතර විමසිල්ලෙන් සිටියේ බුමින්දනා පාරෙන් කොයි මොහොතේ යාවිදැයි සැක සංකාවෙන්ය.
නෝනා බලන්නෙ.. අර මනුස්සය මෙතනිං යයිද කියල නේද?” මේසන් බුවා අසයි..
“ඔව්.. ඔව්.. ඒත් දැං බය නෑ.. පුහුල තියෙනවනෙ බාස්සුන්නැහේ..
“ඒකනං එහෙම තමයි නෝනෙ.. හැබැයි.. පුහුල තියෙන්න ඕනැ ඇහැ මානේ.. මේක එල්ලා තියෙනවා උහ වැඩියි.
“හපෝ.. ඒකනේ.. බාස්සුන්නැහේ කියන්නෙ.. මේ අපේ මනුස්සයා මේක කිව්වට වෙනුව කෙරුවා.. පුහුල තියෙන්නෙ හඳේ.. පස්සෙ වෙලාවක කණුව පාත්කරලා පුහුල පාතිං එල්ල ගන්න ඕනෑ..
ඒත්.. අක්කා පුහුල පාත්කරන්න ප්රමාද වූවා වැඩිය. පසුදිනම අයියා කලබලෙන් අප වෙත ආවේ සුබාරංචියක් ද සමඟය.
“ආ.. ආන්න.. අර මනුස්සයා.. එනවා.. අර ලේසර් අම්මණ්ඩි.. ගිහිං ෂේප් පාරක් දාලා කපලා අරිනවා..”
“හාපෝ.. බුමින්දනා ද ... හයියෝ.. ඔක්කොම ඉවරයි.. පුහුල පාත් කරගන්නවත් බැරි වුණා.. දැං මොකද කරන්නේ..
“ඔය ලේසර් පාර පුහුල දිහාට හැරෙව්වා නං වැඩේ ෂේප්.. මං කියන්නද වැඩක්.. ඔයා පොඩි බාසාවක් දාලා එයාගෙ අවධානය පුහුල දිහාට හරවන්ඩ. වෙලාවෙ හැටියට වැඩේ ගොඩ.
අයියාගේ අයිඩියාවත් කාගෙනම අක්කා ඉදිරි ඉදිකිරීම් වළල්ල පැත්තට ගියෙන් අපිදු ඒ පසු පස ගියෙමු.
බුමින්දනා.. යන්න ගිය ගමන ස්ලෝ කරමින් අපේ නිවෙස පැත්තට ළං විය. අක්කා කඩාගෙන වැට අද්දරට ම ගොස් බලෙං කතාවක් ඇද ගත්තාය.
“ආ.. බුමින්දනාක්කෙ.. කාලෙකිං දැක්කේ... අපිත් .. මේ ඉඳලා ඉඳලා.. බොහොම අමාරුවෙන් හතර අතේ ලෝං ගහලා .. මේ චූටි වැඩක් පටන් ගත්තා. ඕන්න.. කෝකටත් කියලා ඉස්සෙල්ලා ම.. හොඳ පුහුල් ගෙඩියකුත් ආං අර කණුවෙ එල්ලුවා.. පුරාණ චාරිත්තරනෙ.. අර දැක්කද?” අක්කා පුහුල දර්ශනයට පොට පෑදුවාය. පුහුල දෙස ඇස් කොනින් බැලූ බුමින්දනා දෑස් රවුංකර අක්කාගේ හෙයාර් බෑන්ඩ් එකේ සිට කකුලේ කියුටෙක්ස් නියපොත්ත දක්වා රබර් බැලුමක් හෙළා බේස් වොයිසයෙන් මෙසේ කීවාය.
“ආයෙ තවත් පුහුලයක් මොටදෑ.. මේ ගෙදෙට්ට මේ ඉන්නෙ.. නෝනි .. නිකං .. එරං පුහුල වගේ” මං යනවා යන්ඩ කඩේ..”
බුමින්දනා යනතුරු මඳ වේලාවක් අපිට ඇඩ්රස් නැතිවිය.
තූ තූ” ගෑ අක්කා දුවගොස් ඇඳට පැන රෙද්දක් ඉහේ සිට පොරවා ගත්තාය. ”කොත්තමල්ලි බෝතලේ කොහෙද?” අයියාගේ හඬ කුස්සිය පැත්තෙන් ඇසුණි.
ඇස්වහ - ගෙන අඳින්නේත්
කට වහ - ගෙන –ලියන්නේත්
තිස්ස කුමාර කරුණාසේකර
අයි ක්ලෝස් මවුත් ක්ලෝස්
ලේසර් ප්රහාරයට හර්බල් ප්රතිකර්මයක්
බුවාලන්තේ පාරවල් අද්දර හදන ඕනෑම ගොඩනැඟිල්ලක ඉදිරිපස එක්කෝ පරණ කලිසං කමිස තොප්පි දැමූ පඹයෙකු සාදා එල්ලං ඇත. නැතහොත් පොල්ගෙඩි අකුරින් මේ නිවසට දෙවි සරණයි කියා ලියා ඇත.
මෙවැනි ආශීර්වාද වැකි ආරක්ෂා වැකි අලුත් වාහනවලද නිවස්වලද ඉදිරියේ බෝඩ් ගසා ඇති අන්දම බුවාලන්තේ කළ සංචාරයන් හිදී මට දක්නට හැකිවිය.
”මේ නිවසට හොඳක්ම වේවා” “මේ රථයට දෙව්සරණයි” “මේ කඩේට දෙයියන්ගෙම පිහිටයි” මේ පිළිබඳව බුවා අයියාගෙන් විමසූ විට ලැබුණේ ඇඟ කූල් කරන කතාවකි.
”මේකයි මල්ලි වැඩේ. මල්ලිලෑ රටවල කස්ටියගෙ වගේ නෙමේ මල්ලි මෙහෙ ඉන්න සමහරක් බුවාලගෙ මැන්ටල් පවර් එක වැඩී.
ඔය පාරේ යන ගමං ඒවගේ බුවෙක් හරි බුවියක් හරි අයි ක්ලෝස් මවුත් ක්ලෝස් කරොත් සොරිම තමයි.”
”අයි ක්ලෝස් - මවුත් ක්ලෝස් මට හරියටම ක්ලික් වුණේ නෑ අයියෙ”
”මල්ලී ‘ඇස්වහ කටවහ’ කාරයො.. අම්බානක මෙහෙ බුවාලන්තෙ එකසිය ගානට ඉන්නවා. ආයි සෙට් වුණොත් සොරිම සොරි.. එක්කො කඩේ ක්ලෝස්. නැත්තං බිල්ඩිම ෆ්ලැට්.. නැත්තං බාස්ට හරි අයිතිකාරයට හරි සොරිම තමයි..”
”ඇහැක් කටක් වැහුවාම ඔය තරං කෙළියක් වෙනවද?”
”මල්ලී.. දන්නෑ.. අපේ බුවීලා බුවාලා හූල්ලන හීල්ලිල්ල.. බිංලාඩිං දැනගෙන හිටියා නං.. අර ඇමරිකන් ටවර් බිල්ඩිං බ්ලාස් කරන්න ප්ලේන් යවන්න චාටර් කන්නෙ නෑ. මෙහෙං එක ඔරිජිනල් බුවියක් අරං ගියානං.. වැඩේ පිනිස්. උස බිල්ඩිම බලලා.. ෆූ.. ෆූූ මගේ අප්පේ.. බිල්ඩිම නං තියෙන්නෙ.. ආකාසෙ හිල් වෙන ගානට..” කියලා.. ඇදිල්ලක් අදී.. සලබලං ටවර් දෙකම.. බිම..”
”මට නං හිතාගන්නත් බෑ අයියෙ.. කවුරුහරි දියුණුවෙනවා බලලා එහෙමට ඇස් කටවල් වහගන්නවද කියලා.. බලන්ඩකො මෙහෙ උදේටඊඍ චැනල් ජ්ර්ලයින්වල එකසිය ගාණටනෙ ධර්මෙ ප්රචාරය වෙන්නෙ. හන්දි හන්දි ගානෙ පිළිම හදලා උදේ හවා ලවුස් පීකර් කණුවලට බැඳලා ආශිර්වාද දේශනානෙ හතරවටින්ම ඇහෙන්නෙ.
”ඒ හංදා තමයි මේ තරමිං වත් බේරිලා තියෙන්නෙ නැත්තං බුවාලගෙ ලේසර්පාරට බුවාලන්තෙම නිකං සහරාව වගේ බෝල පිට්ටනියක් වෙන්න තිබ්බා..”
”ඔය අයිලේසර් පාරිං බේරෙන්න සිස්ටම් එකක් බුවාලා හොයාගෙන නැද්ද අයියෙ”
”ඒකනෙ මල්ලි.. ඒකට ප්රතිවිරුද්ධව ඔය ආසිර්වාද වාක්කිය ලියන්නෙ.. එතකොට ඔය ලේසර් පාර ඒකේ වැදිලා අහකට යනවා. ඒ වගේම තමයි මල්ලි බුවාලා තමයි ඉස්සෙල්ලාම හොයාගත්තෙ ඔය අයිමවුත් ලේසර් පාර උරාගන්නා ජාතියක්..”
”ඒ මොනාද අයියෙ.. යුරේනියම් ද..”
”නෑ.. නෑ..මල්ලි.. ආටිපිශල් කෙමිකල් නෙමේ. තනිකර හර්බල් දේසීය.. නැචුරල් ප්රඩක්ට් එකක්.. අළු පුහුල්.. මල්ලි අළු පුහුල්”
”හරි. හරි.. ඔය හැම බිල්ඩිමකම වගේ ඔය ඉස්සරහ වහලේ එල්ලලා තියෙන්නෙ..ඒකට ද මං හිතුවා අපේ මේ ගොවිකම පෙන්නන ලකුණක් කියලා..”
“නෑ.. මල්ලි .. පුහුලට ඔය ලේසර් පාර අදිනවා.. බිල්ඩිමට නෝ හාම්..
“බිල්ඩිමකට නං පුහුල් එල්ලියෑකි. එතකොට අයියෙ ඔය කිරිටොයිස් බ්රෑන් නිව් වාහනයක් ගත්තොත්..”
“ඒකටත් තියෙනවා මල්ලි.. වේලිච්ච මිරිස් කරලයි දෙහි ගෙඩියයි.. මාරුවෙන් මාරුවට අමුණලා වැල හදලා එල්ලනවා.. ඕනම සැරක් ඒකට අදිනවා.
ඇස්වහ කටවහ ගැන කතාවී වැඩි දිනක් ගතවූයේ නැත. බුවා නිවැසියනට ද අයිමවුත් ලේසර් මෙහෙයුමක යෙදෙන්නට සිදුවිය.
“මල්ලි.. නැද්ද පරණ කලිසං ෂර්ට්.. කඩමාලු එහෙම” අක්කා දිනක් ඇසූයෙන් මන්දැයි විමසුවෙමි.
“මේ පඹයෙක් හදන්න.. මල්ලි..”
“ඇයි මේ හදිසියේ පඹයෙක්.. මුකුත් වගාවක් දාන්නවත්..”
නෑ. නෑ.. මල්ලි.. අපි මේ ගෙට ඉස්සරහිං කඩයක් හදන්න ගන්නයි ඉන්නෙ.. පාර අයිනෙ නිසා දන්නැද්ද.. මේ පැත්තේ ඇස්වහ කටවහ.. එමට..”
”මේ.. මේ.. ඔය පොඩි කඩකෑල්ලට.. ආයෙ පඹයි බඳින්නත් ඕනද..” අයියා ගේ හරස් පදයෙන් අක්කා හතරැස් විය.
“ඔය කිව්වෙ.. දන්නවනෙ.. මෙතනිං දවසකට තුන් හතර පාරක් ඔළුව කරකව කරකවා යන බුමින්දනා.. නිකං එක පාරක් ඇහැ රවුං කරලා හූං දැම්මානං කඩේ නෙමේ ගේත් බිමට පාත් වෙයි..
“හරි.. හරි.. එහෙමනං.. ඔය තව.. ක්රම සහ විධි තියෙන්නේ. මේ පාර පොළට ගිහිං එනකොට හොඳ නාම්බං අළු පුහුල් ගෙඩියක් ගේනවා ඒක එල්ලමු වහලෙ.. නැත්තං.. මේ ‘ගෙට අබසරණයි’ කියල පොල්ගෙඩි අකුරිං ලියලා කටවුට් එකක් ගහමු..”
“මේ.. මේ.. ඔය අඟන අකුරු කියෝ කියෝ ආසිරි පත පතා ඉන්නෙ නෑ.. දැක්ක ගමං .. වෑල්කර ඇරියා වගේ ශූස් ගාලා .. කට කැඩිච්ච කතාවක් කියනවා මිසක්.
අවසානයේදී නිවසේ නව ඉදිකිරීම් ආරම්භයත් සමඟ අළු පුහුලයක් එල්ලීම සභා සම්මත විය. අක්කා පසුදාම මාර්කැට්ටුවෙන් ගිනි ගණනක්දී අළු පුහුලක් ගෙනාවාය.
නිවස ඉදිරිපිට කපා ඇති අත්තිවාරම් කාණුවලට පිටුපසින් උස කණුවක් හිටවා අළුපුහුලය එල්ලන ලද්දේ අයියා විසිනි.
බාස් බුවාලා වැඩ කටයුතුª කරගෙන ගිය අතර අවුලකින් තොරව වැඩේ ගලා ගියේය. අක්කා නිතර විමසිල්ලෙන් සිටියේ බුමින්දනා පාරෙන් කොයි මොහොතේ යාවිදැයි සැක සංකාවෙන්ය.
නෝනා බලන්නෙ.. අර මනුස්සය මෙතනිං යයිද කියල නේද?” මේසන් බුවා අසයි..
“ඔව්.. ඔව්.. ඒත් දැං බය නෑ.. පුහුල තියෙනවනෙ බාස්සුන්නැහේ..
“ඒකනං එහෙම තමයි නෝනෙ.. හැබැයි.. පුහුල තියෙන්න ඕනැ ඇහැ මානේ.. මේක එල්ලා තියෙනවා උහ වැඩියි.
“හපෝ.. ඒකනේ.. බාස්සුන්නැහේ කියන්නෙ.. මේ අපේ මනුස්සයා මේක කිව්වට වෙනුව කෙරුවා.. පුහුල තියෙන්නෙ හඳේ.. පස්සෙ වෙලාවක කණුව පාත්කරලා පුහුල පාතිං එල්ල ගන්න ඕනෑ..
ඒත්.. අක්කා පුහුල පාත්කරන්න ප්රමාද වූවා වැඩිය. පසුදිනම අයියා කලබලෙන් අප වෙත ආවේ සුබාරංචියක් ද සමඟය.
“ආ.. ආන්න.. අර මනුස්සයා.. එනවා.. අර ලේසර් අම්මණ්ඩි.. ගිහිං ෂේප් පාරක් දාලා කපලා අරිනවා..”
“හාපෝ.. බුමින්දනා ද ... හයියෝ.. ඔක්කොම ඉවරයි.. පුහුල පාත් කරගන්නවත් බැරි වුණා.. දැං මොකද කරන්නේ..
“ඔය ලේසර් පාර පුහුල දිහාට හැරෙව්වා නං වැඩේ ෂේප්.. මං කියන්නද වැඩක්.. ඔයා පොඩි බාසාවක් දාලා එයාගෙ අවධානය පුහුල දිහාට හරවන්ඩ. වෙලාවෙ හැටියට වැඩේ ගොඩ.
අයියාගේ අයිඩියාවත් කාගෙනම අක්කා ඉදිරි ඉදිකිරීම් වළල්ල පැත්තට ගියෙන් අපිදු ඒ පසු පස ගියෙමු.
බුමින්දනා.. යන්න ගිය ගමන ස්ලෝ කරමින් අපේ නිවෙස පැත්තට ළං විය. අක්කා කඩාගෙන වැට අද්දරට ම ගොස් බලෙං කතාවක් ඇද ගත්තාය.
“ආ.. බුමින්දනාක්කෙ.. කාලෙකිං දැක්කේ... අපිත් .. මේ ඉඳලා ඉඳලා.. බොහොම අමාරුවෙන් හතර අතේ ලෝං ගහලා .. මේ චූටි වැඩක් පටන් ගත්තා. ඕන්න.. කෝකටත් කියලා ඉස්සෙල්ලා ම.. හොඳ පුහුල් ගෙඩියකුත් ආං අර කණුවෙ එල්ලුවා.. පුරාණ චාරිත්තරනෙ.. අර දැක්කද?” අක්කා පුහුල දර්ශනයට පොට පෑදුවාය. පුහුල දෙස ඇස් කොනින් බැලූ බුමින්දනා දෑස් රවුංකර අක්කාගේ හෙයාර් බෑන්ඩ් එකේ සිට කකුලේ කියුටෙක්ස් නියපොත්ත දක්වා රබර් බැලුමක් හෙළා බේස් වොයිසයෙන් මෙසේ කීවාය.
“ආයෙ තවත් පුහුලයක් මොටදෑ.. මේ ගෙදෙට්ට මේ ඉන්නෙ.. නෝනි .. නිකං .. එරං පුහුල වගේ” මං යනවා යන්ඩ කඩේ..”
බුමින්දනා යනතුරු මඳ වේලාවක් අපිට ඇඩ්රස් නැතිවිය.
තූ තූ” ගෑ අක්කා දුවගොස් ඇඳට පැන රෙද්දක් ඉහේ සිට පොරවා ගත්තාය. ”කොත්තමල්ලි බෝතලේ කොහෙද?” අයියාගේ හඬ කුස්සිය පැත්තෙන් ඇසුණි.
ඇස්වහ - ගෙන අඳින්නේත්
කට වහ - ගෙන –ලියන්නේත්
තිස්ස කුමාර කරුණාසේකර
ලේසර් ප්රහාරයට හර්බල් ප්රතිකර්මයක්
බුවාලන්තේ පාරවල් අද්දර හදන ඕනෑම ගොඩනැඟිල්ලක ඉදිරිපස එක්කෝ පරණ කලිසං කමිස තොප්පි දැමූ පඹයෙකු සාදා එල්ලං ඇත. නැතහොත් පොල්ගෙඩි අකුරින් මේ නිවසට දෙවි සරණයි කියා ලියා ඇත.
මෙවැනි ආශීර්වාද වැකි ආරක්ෂා වැකි අලුත් වාහනවලද නිවස්වලද ඉදිරියේ බෝඩ් ගසා ඇති අන්දම බුවාලන්තේ කළ සංචාරයන් හිදී මට දක්නට හැකිවිය.
”මේ නිවසට හොඳක්ම වේවා” “මේ රථයට දෙව්සරණයි” “මේ කඩේට දෙයියන්ගෙම පිහිටයි” මේ පිළිබඳව බුවා අයියාගෙන් විමසූ විට ලැබුණේ ඇඟ කූල් කරන කතාවකි.
”මේකයි මල්ලි වැඩේ. මල්ලිලෑ රටවල කස්ටියගෙ වගේ නෙමේ මල්ලි මෙහෙ ඉන්න සමහරක් බුවාලගෙ මැන්ටල් පවර් එක වැඩී.
ඔය පාරේ යන ගමං ඒවගේ බුවෙක් හරි බුවියක් හරි අයි ක්ලෝස් මවුත් ක්ලෝස් කරොත් සොරිම තමයි.”
”අයි ක්ලෝස් - මවුත් ක්ලෝස් මට හරියටම ක්ලික් වුණේ නෑ අයියෙ”
”මල්ලී ‘ඇස්වහ කටවහ’ කාරයො.. අම්බානක මෙහෙ බුවාලන්තෙ එකසිය ගානට ඉන්නවා. ආයි සෙට් වුණොත් සොරිම සොරි.. එක්කො කඩේ ක්ලෝස්. නැත්තං බිල්ඩිම ෆ්ලැට්.. නැත්තං බාස්ට හරි අයිතිකාරයට හරි සොරිම තමයි..”
”ඇහැක් කටක් වැහුවාම ඔය තරං කෙළියක් වෙනවද?”
”මල්ලී.. දන්නෑ.. අපේ බුවීලා බුවාලා හූල්ලන හීල්ලිල්ල.. බිංලාඩිං දැනගෙන හිටියා නං.. අර ඇමරිකන් ටවර් බිල්ඩිං බ්ලාස් කරන්න ප්ලේන් යවන්න චාටර් කන්නෙ නෑ. මෙහෙං එක ඔරිජිනල් බුවියක් අරං ගියානං.. වැඩේ පිනිස්. උස බිල්ඩිම බලලා.. ෆූ.. ෆූූ මගේ අප්පේ.. බිල්ඩිම නං තියෙන්නෙ.. ආකාසෙ හිල් වෙන ගානට..” කියලා.. ඇදිල්ලක් අදී.. සලබලං ටවර් දෙකම.. බිම..”
”මට නං හිතාගන්නත් බෑ අයියෙ.. කවුරුහරි දියුණුවෙනවා බලලා එහෙමට ඇස් කටවල් වහගන්නවද කියලා.. බලන්ඩකො මෙහෙ උදේටඊඍ චැනල් ජ්ර්ලයින්වල එකසිය ගාණටනෙ ධර්මෙ ප්රචාරය වෙන්නෙ. හන්දි හන්දි ගානෙ පිළිම හදලා උදේ හවා ලවුස් පීකර් කණුවලට බැඳලා ආශිර්වාද දේශනානෙ හතරවටින්ම ඇහෙන්නෙ.
”ඒ හංදා තමයි මේ තරමිං වත් බේරිලා තියෙන්නෙ නැත්තං බුවාලගෙ ලේසර්පාරට බුවාලන්තෙම නිකං සහරාව වගේ බෝල පිට්ටනියක් වෙන්න තිබ්බා..”
”ඔය අයිලේසර් පාරිං බේරෙන්න සිස්ටම් එකක් බුවාලා හොයාගෙන නැද්ද අයියෙ”
”ඒකනෙ මල්ලි.. ඒකට ප්රතිවිරුද්ධව ඔය ආසිර්වාද වාක්කිය ලියන්නෙ.. එතකොට ඔය ලේසර් පාර ඒකේ වැදිලා අහකට යනවා. ඒ වගේම තමයි මල්ලි බුවාලා තමයි ඉස්සෙල්ලාම හොයාගත්තෙ ඔය අයිමවුත් ලේසර් පාර උරාගන්නා ජාතියක්..”
”ඒ මොනාද අයියෙ.. යුරේනියම් ද..”
”නෑ.. නෑ..මල්ලි.. ආටිපිශල් කෙමිකල් නෙමේ. තනිකර හර්බල් දේසීය.. නැචුරල් ප්රඩක්ට් එකක්.. අළු පුහුල්.. මල්ලි අළු පුහුල්”
”හරි. හරි.. ඔය හැම බිල්ඩිමකම වගේ ඔය ඉස්සරහ වහලේ එල්ලලා තියෙන්නෙ..ඒකට ද මං හිතුවා අපේ මේ ගොවිකම පෙන්නන ලකුණක් කියලා..”
“නෑ.. මල්ලි .. පුහුලට ඔය ලේසර් පාර අදිනවා.. බිල්ඩිමට නෝ හාම්..
“බිල්ඩිමකට නං පුහුල් එල්ලියෑකි. එතකොට අයියෙ ඔය කිරිටොයිස් බ්රෑන් නිව් වාහනයක් ගත්තොත්..”
“ඒකටත් තියෙනවා මල්ලි.. වේලිච්ච මිරිස් කරලයි දෙහි ගෙඩියයි.. මාරුවෙන් මාරුවට අමුණලා වැල හදලා එල්ලනවා.. ඕනම සැරක් ඒකට අදිනවා.
ඇස්වහ කටවහ ගැන කතාවී වැඩි දිනක් ගතවූයේ නැත. බුවා නිවැසියනට ද අයිමවුත් ලේසර් මෙහෙයුමක යෙදෙන්නට සිදුවිය.
“මල්ලි.. නැද්ද පරණ කලිසං ෂර්ට්.. කඩමාලු එහෙම” අක්කා දිනක් ඇසූයෙන් මන්දැයි විමසුවෙමි.
“මේ පඹයෙක් හදන්න.. මල්ලි..”
“ඇයි මේ හදිසියේ පඹයෙක්.. මුකුත් වගාවක් දාන්නවත්..”
නෑ. නෑ.. මල්ලි.. අපි මේ ගෙට ඉස්සරහිං කඩයක් හදන්න ගන්නයි ඉන්නෙ.. පාර අයිනෙ නිසා දන්නැද්ද.. මේ පැත්තේ ඇස්වහ කටවහ.. එමට..”
”මේ.. මේ.. ඔය පොඩි කඩකෑල්ලට.. ආයෙ පඹයි බඳින්නත් ඕනද..” අයියා ගේ හරස් පදයෙන් අක්කා හතරැස් විය.
“ඔය කිව්වෙ.. දන්නවනෙ.. මෙතනිං දවසකට තුන් හතර පාරක් ඔළුව කරකව කරකවා යන බුමින්දනා.. නිකං එක පාරක් ඇහැ රවුං කරලා හූං දැම්මානං කඩේ නෙමේ ගේත් බිමට පාත් වෙයි..
“හරි.. හරි.. එහෙමනං.. ඔය තව.. ක්රම සහ විධි තියෙන්නේ. මේ පාර පොළට ගිහිං එනකොට හොඳ නාම්බං අළු පුහුල් ගෙඩියක් ගේනවා ඒක එල්ලමු වහලෙ.. නැත්තං.. මේ ‘ගෙට අබසරණයි’ කියල පොල්ගෙඩි අකුරිං ලියලා කටවුට් එකක් ගහමු..”
“මේ.. මේ.. ඔය අඟන අකුරු කියෝ කියෝ ආසිරි පත පතා ඉන්නෙ නෑ.. දැක්ක ගමං .. වෑල්කර ඇරියා වගේ ශූස් ගාලා .. කට කැඩිච්ච කතාවක් කියනවා මිසක්.
අවසානයේදී නිවසේ නව ඉදිකිරීම් ආරම්භයත් සමඟ අළු පුහුලයක් එල්ලීම සභා සම්මත විය. අක්කා පසුදාම මාර්කැට්ටුවෙන් ගිනි ගණනක්දී අළු පුහුලක් ගෙනාවාය.
නිවස ඉදිරිපිට කපා ඇති අත්තිවාරම් කාණුවලට පිටුපසින් උස කණුවක් හිටවා අළුපුහුලය එල්ලන ලද්දේ අයියා විසිනි.
බාස් බුවාලා වැඩ කටයුතුª කරගෙන ගිය අතර අවුලකින් තොරව වැඩේ ගලා ගියේය. අක්කා නිතර විමසිල්ලෙන් සිටියේ බුමින්දනා පාරෙන් කොයි මොහොතේ යාවිදැයි සැක සංකාවෙන්ය.
නෝනා බලන්නෙ.. අර මනුස්සය මෙතනිං යයිද කියල නේද?” මේසන් බුවා අසයි..
“ඔව්.. ඔව්.. ඒත් දැං බය නෑ.. පුහුල තියෙනවනෙ බාස්සුන්නැහේ..
“ඒකනං එහෙම තමයි නෝනෙ.. හැබැයි.. පුහුල තියෙන්න ඕනැ ඇහැ මානේ.. මේක එල්ලා තියෙනවා උහ වැඩියි.
“හපෝ.. ඒකනේ.. බාස්සුන්නැහේ කියන්නෙ.. මේ අපේ මනුස්සයා මේක කිව්වට වෙනුව කෙරුවා.. පුහුල තියෙන්නෙ හඳේ.. පස්සෙ වෙලාවක කණුව පාත්කරලා පුහුල පාතිං එල්ල ගන්න ඕනෑ..
ඒත්.. අක්කා පුහුල පාත්කරන්න ප්රමාද වූවා වැඩිය. පසුදිනම අයියා කලබලෙන් අප වෙත ආවේ සුබාරංචියක් ද සමඟය.
“ආ.. ආන්න.. අර මනුස්සයා.. එනවා.. අර ලේසර් අම්මණ්ඩි.. ගිහිං ෂේප් පාරක් දාලා කපලා අරිනවා..”
“හාපෝ.. බුමින්දනා ද ... හයියෝ.. ඔක්කොම ඉවරයි.. පුහුල පාත් කරගන්නවත් බැරි වුණා.. දැං මොකද කරන්නේ..
“ඔය ලේසර් පාර පුහුල දිහාට හැරෙව්වා නං වැඩේ ෂේප්.. මං කියන්නද වැඩක්.. ඔයා පොඩි බාසාවක් දාලා එයාගෙ අවධානය පුහුල දිහාට හරවන්ඩ. වෙලාවෙ හැටියට වැඩේ ගොඩ.
අයියාගේ අයිඩියාවත් කාගෙනම අක්කා ඉදිරි ඉදිකිරීම් වළල්ල පැත්තට ගියෙන් අපිදු ඒ පසු පස ගියෙමු.
බුමින්දනා.. යන්න ගිය ගමන ස්ලෝ කරමින් අපේ නිවෙස පැත්තට ළං විය. අක්කා කඩාගෙන වැට අද්දරට ම ගොස් බලෙං කතාවක් ඇද ගත්තාය.
“ආ.. බුමින්දනාක්කෙ.. කාලෙකිං දැක්කේ... අපිත් .. මේ ඉඳලා ඉඳලා.. බොහොම අමාරුවෙන් හතර අතේ ලෝං ගහලා .. මේ චූටි වැඩක් පටන් ගත්තා. ඕන්න.. කෝකටත් කියලා ඉස්සෙල්ලා ම.. හොඳ පුහුල් ගෙඩියකුත් ආං අර කණුවෙ එල්ලුවා.. පුරාණ චාරිත්තරනෙ.. අර දැක්කද?” අක්කා පුහුල දර්ශනයට පොට පෑදුවාය. පුහුල දෙස ඇස් කොනින් බැලූ බුමින්දනා දෑස් රවුංකර අක්කාගේ හෙයාර් බෑන්ඩ් එකේ සිට කකුලේ කියුටෙක්ස් නියපොත්ත දක්වා රබර් බැලුමක් හෙළා බේස් වොයිසයෙන් මෙසේ කීවාය.
“ආයෙ තවත් පුහුලයක් මොටදෑ.. මේ ගෙදෙට්ට මේ ඉන්නෙ.. නෝනි .. නිකං .. එරං පුහුල වගේ” මං යනවා යන්ඩ කඩේ..”
බුමින්දනා යනතුරු මඳ වේලාවක් අපිට ඇඩ්රස් නැතිවිය.
තූ තූ” ගෑ අක්කා දුවගොස් ඇඳට පැන රෙද්දක් ඉහේ සිට පොරවා ගත්තාය. ”කොත්තමල්ලි බෝතලේ කොහෙද?” අයියාගේ හඬ කුස්සිය පැත්තෙන් ඇසුණි.
ඇස්වහ - ගෙන අඳින්නේත්
කට වහ - ගෙන –ලියන්නේත්
තිස්ස කුමාර කරුණාසේකර
යුද්දේ ඉවර කරන්න කලින් ගිය එකක් වෙන්න ඈති ඕක.....
parani thami eth ithin hinawenna puluwanney neda machan
This is a comic story called " Buwalanthaya ", published in Silumina News Paper.
~ බුවී අක්කාගේ කේක් ඕඩර්ස් වියාපෘතිය ~
“අනේ මේ.. ඇහුණද..
මං මේ ඔයාට කියන්ඩමයි
හිටියෙ”
බුවා අක්කා සාලයේ පත්තරය
කියවමින් සිටි
බුවා අයියා වෙත ආවාය.
අයියා නෑසුන ගානට
පත්තරේ බලයි.
”මේ .. ඔයාට ඇහුණද.. මේ..
ඔයාට හම්බවෙන එක පඩියෙන්
නං ..මේක කරන්ඩ බෑ.. ඇහුණද?..
අයියා පත්තරය අස්සෙන්
යටැසින් මා දෙස බැලුවේය.
අක්කා වේගයෙන් ඇවිත්
පත්තරය උදුරා පැත්තකට
දමා පුටුවක් ඇදගෙන
අයියා ඉදිරිපිටින් වාඩි
වූවාය.
”මේ ඔයාට ඇහුණද මං කියපු
දේ.. මං කිව්වේ ගෙදරට තව
අමතර ආදායම් මාර්ගයක්
නැතුව බෑ කියන එක...
”හ්..ම්.. හරි.. හරි.. ඉතින්
කියන්ඩකෝ.. අටපට්ටන්
නැතුව.. මොකක්ද ඒ පාර
නටන්ඩ යන වඩිගපටුන.”
”අහවල් පටුනක් නෙවේ.
මං හදන්නේ මේ ගෙදරට තව
කීයක් හරි එන මඟක්
පාදන්න...
ඔයා දන්නවනේ මං ඒ දවස්වල
කේක් පන්ති ගියා කියලා...
”හපොයි .. මොකෝ මතක නැතුව..
පන්ති වලටයි
ප්රදර්ශනවලට හදපු
කේක්වලටයි.. ගිය සල්ලි
එකතුකළා නං හන්දියේ බේකරිය
ගන්ඩ තිබ්බා කෑස්වලට...”
ඔය කිව්වේ ගත්කටටම
කතාවක්.. එහෙම
නෙමේ මං ගත්තු දැනුමෙන්
පල පොරෝජනයක් තියෙන්ඩත්
එපායැ.. නේද මල්ලි..
මං හිතුවේ... කේක් ඕඩර්ස්
ටිකක් අරන් ගෙදරම කේක්
හදලා විකුණන්න කියලා..
බලන්ඩ... මේ..පැත්ත පළාතෙම
එහෙම තැනක් නෑනේ.. ටවුමටම
යන්ඩ ඕනෑ.. ඇරත් එතන හදන
කේක් කන්ඩ හොද්දක් නැතුව
බෑ...”
අක්කා මා ද යෝජනාවට
අල්ලා ගත්තාය.
”හරි.. හරි.. කේක්
නැත්තං පාං හරි හදන්ඩ..
දැං මොකක් ද අපෙං වෙන්ඩ
ඕනෑ..”
”වෙන්ඩ නෙමේ.. මේකට පුල්
සපෝට් එක
ඕනෑ දෙන්නගෙන්ම...
ඉස්සෙල්ලාම අපි.. පොඩි
හෑන් බිලක්
ගහලා ටවුමේ බෙදමු.. තව..
හොඳ ලොකු අකුරින්
පිංතූරයක් හෙම දාලා බෝඩ්
එකක් ගේ ඉස්සරහ ගහමු.
ඉන්පසු
අක්කා ගේ උවදෙසින් අපි
දැන්වීං පුවරුව සඳහා දළ
සැලැස්මක් සැකසුවෙමු.
”කේක්.. ඕඩර් බාරගනු ලැබේ”
කියලා දාමු.” අයියා කීවේය.
”ඔය කිව්වේ.. එහෙම..නිකං.. නළ
ලිං දැන්වීමක්
වගේ හරියන්නෙ නෑ..
ඇට්රෑක්ටිව් වෙන්ඩෝනැ.
”එහෙනං.. අර.. කෑම කඩවල
දාලා තියෙනවා වගේ ලොකුවට
“කේක් කමු” කියලා දාමුද?”
”අපෙ රටේ නං කෑම කඩ
එක්කො චීනෙ නැත්තං මාතර”
මම ද කීවෙමි.
”මේ.. මේ..
ඔය..
වැඩේ නොකෙරෙන
තැනටයි
එන්නෙ..
මේ මං කියන
විදියට
ලියාගන්ඩ..
කේක්
ඇනවුම් බාරගනු ලැබේ.
වෙඩිං කේක්, ඩේට් කේක්,
සියලු කේක් වර්ග, කේක්
අයිසිං කිරීම සහ සාරි
පින්තාරු කිරීම..
කියලා දාලා යටින් ලොකුවට
ටෙලිපෝන් අංකෙ දාමු.
අක්කා කී ලෙස කොලේක
ලියාගත් අයියා බෝඩ් එක
ඇඳ ගැනීමට ටවුමේ ආටිස්
බුවා කරා ගියේය.
ඒ අතර අක්කා කේක් හැදීමට
ඇවැසි බීටර හීටර, අවන්
පිඟන්, ඩ්රිල් මැෂින්,
හැන්ඩ් සෝ.. ආදිය ද පිටි
මිටියක් ද ත්රීවීලයක්
පුරා ගෙන ආවාය.
අයියා.. දින දෙකකට පසුව
අඳින ලද දැන්වීං බෝඩ් එක
ලෑන්මාස්ටරයක පටවාගෙන
ආවේය.
”ඈත ඉඳං එනකෙනෙකුට වුණත්
ඩෝං ගාලා ක්ලික් වෙන්න
පාර ළඟට වෙන්ඩ වත්ත
අයිනෙන්ම හයිකරමු.
දහවල් වනවිට අපට යන්තම්
දැන්වීම් පුවරුව නිවෙස
ඉදිරියේ පාර අද්දරට
වෙන්ඩ සවිකිරීමට
හැකිවිය.
”ඔන්න මං පොතක්
තියනවා ටැලිපෝන් එක ළඟ.
කවුරුත් එහෙ මෙහෙ දාන්ඩ
එපා.. එන ඕඩර්ස් ලියාගන්ඩ..
මං නැති වෙලේ ආවොත්..
එයා නැහ්.. ගාලා ‘දඩාස්’
ගාලා තියන්ඩ එපා.. විස්තර
අහලා ලියාගන්ඩ.. කී
අක්කා පොතක් සහ පෑනක්
ටෙලිපෝනය ළඟ තැබුවාය.
ඉන්පසු ටෙලිපෝනය අසලින්
පුටුවක් තබා ගත්
අක්කා මැහුම් කටයුත්තක
යෙදුණේ වරින් වර පෝනය
දෙස බැලුම් හෙළමිනි.
”මල්ලි පොඩ්ඩක්.. ඉස්සරහ
පැත්තෙ..
කැරකිලා බලන්ඩ..පාරෙ යන
මිනිස්සුන්ගේ .. ප්රතිචාර..
මම වත්ත ඉදිරියට ගියෙමි.
අපේ අල්ලපු
වත්තේ ගේ් කෑල්ල කුලියට
ගෙන
සිටින්නේ ග්රාමසේවා බුවෙකි.
පාරේ යන බුවාලා මඳක්
නැවතී අලුතින් දමා ඇති
දැන්වීම කියවති. ඉන්පසු
සිනාසී මා දෙස ඔලොක්කුවට
බලා යති. සමහරු එදෙස
බලා සිනාසී දුරකතන අංකය
ලියාගෙන යති.
මම වහා අක්කා වෙත ගියෙමි.
”අක්කෙ.. අක්කෙ.. මොකක් හරි..
අවුලක් තියෙනවා.
බුවාලා බෝඩ් එක
බලලා හිනාවෙලා යනවා..”
”ඇයි අංකෙ එහෙම
ලියාගන්නෙ නැද්ද?”
”සමහරු ලියාගෙන ගියා”
”එහෙනං හෙට
දිහාවෙ ඉඳං කෝල් එයි.
කෝකටත් ගිහිං බලමු...
අක්කා මාත් කැටුව පාරට
ආවේ එතන සිට බෝඩ් එක
බැලීමටය.
”හනේ.. හනේ.. මේ මිනිහට ..
වැඩක් බාර දුන්නොත්
ඔහොමමයි.. ෂික්.. අම්මප ළඟක
හිටියනං.. දනී මං..
”ඇ..ඇයි .. අක්කෙ.. මොකක්ද
අබ්සැට් එක”
”හැයි.. හාන්නෙ.. මල්ලිවත්
මේක කියැව්වෙ නැද්ද
හරියට හයිකරන්ඩ කලිං..”
”මං උඩ හරිය විතරයි
බැලුවේ.. වරදින්න විදියක්
නෑනේ.. ටවුමෙ ආටිස්
බුවා එක්ස්පර්ට් බුවානේ..
ඌ
තමා වැඩේ නාලා තියෙන්නෙ..
අර තියෙන්නෙ අපූරුවට .. යට
පේළිය කියෝලා බලන්ඩ..
”කෝ. ..බලන්ඩ.. කේ.. කේක්..
කේක් පින්තාරු කිරීම..
සාරි .. අයිසිං කිරීම..
මළසේකර..
ඉතිං ඊට පස්සෙ.. ත්රාසය,
බීතිය කුතුහලය කැටි
කරගත් හොඳම කෑල්ල
ලබන සතියේ කියවන්න...
~ බුවී අක්කාගේ කේක් ඕඩර්ස් වියාපෘතිය ~
“අනේ මේ.. ඇහුණද..
මං මේ ඔයාට කියන්ඩමයි
හිටියෙ”
බුවා අක්කා සාලයේ පත්තරය
කියවමින් සිටි
බුවා අයියා වෙත ආවාය.
අයියා නෑසුන ගානට
පත්තරේ බලයි.
”මේ .. ඔයාට ඇහුණද.. මේ..
ඔයාට හම්බවෙන එක පඩියෙන්
නං ..මේක කරන්ඩ බෑ.. ඇහුණද?..
අයියා පත්තරය අස්සෙන්
යටැසින් මා දෙස බැලුවේය.
අක්කා වේගයෙන් ඇවිත්
පත්තරය උදුරා පැත්තකට
දමා පුටුවක් ඇදගෙන
අයියා ඉදිරිපිටින් වාඩි
වූවාය.
”මේ ඔයාට ඇහුණද මං කියපු
දේ.. මං කිව්වේ ගෙදරට තව
අමතර ආදායම් මාර්ගයක්
නැතුව බෑ කියන එක...
”හ්..ම්.. හරි.. හරි.. ඉතින්
කියන්ඩකෝ.. අටපට්ටන්
නැතුව.. මොකක්ද ඒ පාර
නටන්ඩ යන වඩිගපටුන.”
”අහවල් පටුනක් නෙවේ.
මං හදන්නේ මේ ගෙදරට තව
කීයක් හරි එන මඟක්
පාදන්න...
ඔයා දන්නවනේ මං ඒ දවස්වල
කේක් පන්ති ගියා කියලා...
”හපොයි .. මොකෝ මතක නැතුව..
පන්ති වලටයි
ප්රදර්ශනවලට හදපු
කේක්වලටයි.. ගිය සල්ලි
එකතුකළා නං හන්දියේ බේකරිය
ගන්ඩ තිබ්බා කෑස්වලට...”
ඔය කිව්වේ ගත්කටටම
කතාවක්.. එහෙම
නෙමේ මං ගත්තු දැනුමෙන්
පල පොරෝජනයක් තියෙන්ඩත්
එපායැ.. නේද මල්ලි..
මං හිතුවේ... කේක් ඕඩර්ස්
ටිකක් අරන් ගෙදරම කේක්
හදලා විකුණන්න කියලා..
බලන්ඩ... මේ..පැත්ත පළාතෙම
එහෙම තැනක් නෑනේ.. ටවුමටම
යන්ඩ ඕනෑ.. ඇරත් එතන හදන
කේක් කන්ඩ හොද්දක් නැතුව
බෑ...”
අක්කා මා ද යෝජනාවට
අල්ලා ගත්තාය.
”හරි.. හරි.. කේක්
නැත්තං පාං හරි හදන්ඩ..
දැං මොකක් ද අපෙං වෙන්ඩ
ඕනෑ..”
”වෙන්ඩ නෙමේ.. මේකට පුල්
සපෝට් එක
ඕනෑ දෙන්නගෙන්ම...
ඉස්සෙල්ලාම අපි.. පොඩි
හෑන් බිලක්
ගහලා ටවුමේ බෙදමු.. තව..
හොඳ ලොකු අකුරින්
පිංතූරයක් හෙම දාලා බෝඩ්
එකක් ගේ ඉස්සරහ ගහමු.
ඉන්පසු
අක්කා ගේ උවදෙසින් අපි
දැන්වීං පුවරුව සඳහා දළ
සැලැස්මක් සැකසුවෙමු.
”කේක්.. ඕඩර් බාරගනු ලැබේ”
කියලා දාමු.” අයියා කීවේය.
”ඔය කිව්වේ.. එහෙම..නිකං.. නළ
ලිං දැන්වීමක්
වගේ හරියන්නෙ නෑ..
ඇට්රෑක්ටිව් වෙන්ඩෝනැ.
”එහෙනං.. අර.. කෑම කඩවල
දාලා තියෙනවා වගේ ලොකුවට
“කේක් කමු” කියලා දාමුද?”
”අපෙ රටේ නං කෑම කඩ
එක්කො චීනෙ නැත්තං මාතර”
මම ද කීවෙමි.
”මේ.. මේ..
ඔය..
වැඩේ නොකෙරෙන
තැනටයි
එන්නෙ..
මේ මං කියන
විදියට
ලියාගන්ඩ..
කේක්
ඇනවුම් බාරගනු ලැබේ.
වෙඩිං කේක්, ඩේට් කේක්,
සියලු කේක් වර්ග, කේක්
අයිසිං කිරීම සහ සාරි
පින්තාරු කිරීම..
කියලා දාලා යටින් ලොකුවට
ටෙලිපෝන් අංකෙ දාමු.
අක්කා කී ලෙස කොලේක
ලියාගත් අයියා බෝඩ් එක
ඇඳ ගැනීමට ටවුමේ ආටිස්
බුවා කරා ගියේය.
ඒ අතර අක්කා කේක් හැදීමට
ඇවැසි බීටර හීටර, අවන්
පිඟන්, ඩ්රිල් මැෂින්,
හැන්ඩ් සෝ.. ආදිය ද පිටි
මිටියක් ද ත්රීවීලයක්
පුරා ගෙන ආවාය.
අයියා.. දින දෙකකට පසුව
අඳින ලද දැන්වීං බෝඩ් එක
ලෑන්මාස්ටරයක පටවාගෙන
ආවේය.
”ඈත ඉඳං එනකෙනෙකුට වුණත්
ඩෝං ගාලා ක්ලික් වෙන්න
පාර ළඟට වෙන්ඩ වත්ත
අයිනෙන්ම හයිකරමු.
දහවල් වනවිට අපට යන්තම්
දැන්වීම් පුවරුව නිවෙස
ඉදිරියේ පාර අද්දරට
වෙන්ඩ සවිකිරීමට
හැකිවිය.
”ඔන්න මං පොතක්
තියනවා ටැලිපෝන් එක ළඟ.
කවුරුත් එහෙ මෙහෙ දාන්ඩ
එපා.. එන ඕඩර්ස් ලියාගන්ඩ..
මං නැති වෙලේ ආවොත්..
එයා නැහ්.. ගාලා ‘දඩාස්’
ගාලා තියන්ඩ එපා.. විස්තර
අහලා ලියාගන්ඩ.. කී
අක්කා පොතක් සහ පෑනක්
ටෙලිපෝනය ළඟ තැබුවාය.
ඉන්පසු ටෙලිපෝනය අසලින්
පුටුවක් තබා ගත්
අක්කා මැහුම් කටයුත්තක
යෙදුණේ වරින් වර පෝනය
දෙස බැලුම් හෙළමිනි.
”මල්ලි පොඩ්ඩක්.. ඉස්සරහ
පැත්තෙ..
කැරකිලා බලන්ඩ..පාරෙ යන
මිනිස්සුන්ගේ .. ප්රතිචාර..
මම වත්ත ඉදිරියට ගියෙමි.
අපේ අල්ලපු
වත්තේ ගේ් කෑල්ල කුලියට
ගෙන
සිටින්නේ ග්රාමසේවා බුවෙකි.
පාරේ යන බුවාලා මඳක්
නැවතී අලුතින් දමා ඇති
දැන්වීම කියවති. ඉන්පසු
සිනාසී මා දෙස ඔලොක්කුවට
බලා යති. සමහරු එදෙස
බලා සිනාසී දුරකතන අංකය
ලියාගෙන යති.
මම වහා අක්කා වෙත ගියෙමි.
”අක්කෙ.. අක්කෙ.. මොකක් හරි..
අවුලක් තියෙනවා.
බුවාලා බෝඩ් එක
බලලා හිනාවෙලා යනවා..”
”ඇයි අංකෙ එහෙම
ලියාගන්නෙ නැද්ද?”
”සමහරු ලියාගෙන ගියා”
”එහෙනං හෙට
දිහාවෙ ඉඳං කෝල් එයි.
කෝකටත් ගිහිං බලමු...
අක්කා මාත් කැටුව පාරට
ආවේ එතන සිට බෝඩ් එක
බැලීමටය.
”හනේ.. හනේ.. මේ මිනිහට ..
වැඩක් බාර දුන්නොත්
ඔහොමමයි.. ෂික්.. අම්මප ළඟක
හිටියනං.. දනී මං..
”ඇ..ඇයි .. අක්කෙ.. මොකක්ද
අබ්සැට් එක”
”හැයි.. හාන්නෙ.. මල්ලිවත්
මේක කියැව්වෙ නැද්ද
හරියට හයිකරන්ඩ කලිං..”
”මං උඩ හරිය විතරයි
බැලුවේ.. වරදින්න විදියක්
නෑනේ.. ටවුමෙ ආටිස්
බුවා එක්ස්පර්ට් බුවානේ..
ඌ
තමා වැඩේ නාලා තියෙන්නෙ..
අර තියෙන්නෙ අපූරුවට .. යට
පේළිය කියෝලා බලන්ඩ..
”කෝ. ..බලන්ඩ.. කේ.. කේක්..
කේක් පින්තාරු කිරීම..
සාරි .. අයිසිං කිරීම..
මළසේකර..
ඉතිං ඊට පස්සෙ.. ත්රාසය,
බීතිය කුතුහලය කැටි
කරගත් හොඳම කෑල්ල
ලබන සතියේ කියවන්න...
ow ow... ela katha set eka......
thanks machooo
mul eke gahala thiyena hint ekata thama mata alluwe naththe....
You must spread some Reputation around before giving it to gayankuwait again.
thx machan denna haduwata
