Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="hpalpola" data-source="post: 30260395" data-attributes="member: 321413">ජීවත් වෙන හුඟක් මිනිස්සු එක්ක බැඳිලා තියෙන හැඟීමක් තමයි ‘බොරු’ කියන්න ‘බොරු’ කරන්න තියෙන හැඟීම.  විවිධ හේතු නිසා මිනිස්සු බොරු කියනවා, බොරු කරනවා. හැබැයි අනෙක් අතින් මිනිස්සු බලාපොරොත්තු වෙනවා නොරැවටී ඉන්න. මේ දෙකටම හරියන්න බුදුරජාණන්වහන්සේ පෙන්වලා දෙනවා බොරු කීමෙන් වැලකීමේ සිල්පදය සමාදන්වීමේ වැදගත්කම. මිනිස්සු ඒකත් සමාදන් වෙනවා, හැබැයි බොරු කියනවා. මේ වගේ වෙලාවලදි මතක් වෙන ලස්සන බණ කථාවක් තියෙනවා. ඒ තමයි ඛුජ්ජුත්තරාගේ කථාව. ඝෝෂිත සිටාණෝ තමුන්ගේ දුවව උදේනි රජතුමාට විවාහ කරල දෙද්දි ඇගේ සේවිකාවක් විදියට යවන්නෙ ඛුජ්ජුත්තරා. ඇගේ නම උත්තරා. කුදු නිසා ඛුජ්ජුත්තරා වෙනවා. ඇයට දේවිය විසින් කහවණු 8 ක් දානවා හැමදාම සුමන මල්කරුගෙන් මල් ගේන්න. ඇය කරන්නෙ එයින් 4 ක් තමුන්ට අරන් 4 ක මල් ගේන එක. දවසක් බුදු බණ අහලා ඛුජ්ජුත්තරා සෝවාන් වෙනවා. එදා ඇය කහවණු 8 ම මල් අරන් යනවා. වෙනදට වඩා එදා මල් වැඩි නිසා දේවිය අහනවා අද මොකෝ මෙච්චර මල් කියලා. ඒ සැරේ තමයි ඇය වෙච්චි දේ කියන්නෙ. ඇය තවදුරටත් බොරු කියන්නෙවත් බොරු කරන්නෙවත් නැහැ. අන්තිමට බුදුරජාණන්වහනසේ ගිහියන්ට අනුගමනය කරන්න පුළුවන් චරිතයක් විදියට ඇයව නම් කරනවා. මේ වගේ කථා එක්ක පේන දෙයක් තමයි මිනිහෙක් අඩුම තරමෙ සෝවාන් ඵලයටවත් පත් නොවන තෙක් බොරු කියන එකෙන්වත් බොරු කරන එකෙන්වත් වලකින්නෙ නැහැ කියන එක. එනිසාම තමයි බුදු දහමෙදි උගන්වන්නෙ සෝවාන් වුන කෙනා අපායෙ උපදින්නෙ නැහැ කියලා. මේක දිග විග්‍රහයක්. කෙටියෙන් කියනවානම් බොරුවත් බැඳිලා තියෙන්නෙ සක්කාය දිට්ඨිය එක්ක. සක්කාය දිට්ඨිය නැති වෙන්නෙ සෝවාන් ඵලයෙන්. ජීවිතේ හැටි. </blockquote>

Verification: Payakata winadi keeyak tibeda?

Top Bottom