Search
Search titles only
By:
Search titles only
By:
Log in
Register
Search
Search titles only
By:
Search titles only
By:
Menu
Install the app
Install
Forums
New posts
All threads
Latest threads
New posts
Trending threads
Trending
Search forums
What's new
New posts
New ads
New profile posts
Latest activity
Free Ads
Latest reviews
Search ads
Members
Current visitors
New profile posts
Search profile posts
Contact us
Latest ads
Ad icon
I'll research & write an article - Rs. 2000 onwards
Blogerwiki
Updated:
Thursday at 9:11 PM
House Plan
lenura
Updated:
Wednesday at 11:05 AM
iphone x used
AssassiN1
Updated:
Aug 30, 2026
කිතුල් තලප
Manoj Suranga Bandara
Updated:
Aug 29, 2026
Ad icon
ව්යාපාර, Tuition පන්ති සහ Personal Portfolios සඳහා Web Setup එකක් රු. 9,099/- කට (වාර්ෂික renewal ර
thathsilura
Updated:
Aug 27, 2026
Electronics
Vehicles
Property
Search
Reply to thread
Forums
General
Religious
මක්කට සූත්රය | පස් පොලකින් අහුවෙලා!
Get the App
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
You are using an out of date browser. It may not display this or other websites correctly.
You should upgrade or use an
alternative browser
.
Message
<blockquote data-quote="Emios" data-source="post: 31327146" data-attributes="member: 254970"><p>harida</p><p></p><p>ඔබ පවසන කාරණය ඉතාම නිවැරදි සහ ගැඹුරුයි. සූත්ර දේශනාවක් යනු හුදෙක් සදාචාරාත්මක උපදේශයක් හෝ කතාවක් නොව, පුද්ගලයා තුළ පවතින "මමත්වයේ" බැඳීම (සක්කාය දිට්ඨිය) ලිහා දමන විදර්ශනාත්මක මඟ පෙන්වීමක්.</p><p></p><p>ආර්ය විනයට අනුව, මෙම සූත්රය හරහා <strong>නිවනට යොමු වන සරල විග්රහයක්</strong> පහතින් දක්වමි:</p><p></p><hr /><h3>වඳුරු සූත්රය: නිවන් මඟට ගලපා ගැනීම</h3><p>මෙහි එන "වඳුරා" යනු අපගේ <strong>සිතයි</strong>. "මැලියම් උගුල" යනු <strong>පංච කාම ගුණයන්ය</strong>.</p><p></p><ul> <li data-xf-list-type="ul"><strong>අගෝචර විෂය (නුසුදුසු තැන්):</strong> සිත තම ස්වභාවය අමතක කර, රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ යන බාහිර අරමුණුවල "ඇලීම" (රාගය) හෝ "ගැටීම" (ද්වේෂය) ඇති කර ගැනීමයි. සිත නිවනෙන් පිටතට යන හැම වෙලාවකම එය අගෝචර විෂයක හැසිරීමකි.</li> <li data-xf-list-type="ul"><strong>පස් පොළොවකින් බැඳීම:</strong> අප එක අරමුණක (උදා: රූපයක) ඇලුන විට, එයින් මිදෙන්නට උත්සාහ කරන්නේ තවත් අරමුණක (උදා: ශබ්දයක හෝ සිතුවිල්ලක) ඇලීමෙනි. මෙය හරියට එක් අතක් බේරා ගැනීමට ගොස් අනෙක් අත උගුලේ පටලවා ගැනීම වැනිය. සිත පංච උපාදානස්කන්ධය තුළම කැරකෙමින් සිරවේ.</li> <li data-xf-list-type="ul"><strong>දඩයක්කාරයා (මාරයා):</strong> අප අරමුණුවල ඇලී සිටින තාක් කල්, මාරයාට (අනිත්යයට, මරණයට, සංසාරයට) අපව මෙල්ල කිරීම පහසුය.</li> </ul><h3>යෝනිසෝ මනසිකාරය (නිවනට මඟ):</h3> <ol> <li data-xf-list-type="ol"><strong>විසංයෝගය:</strong> වඳුරා මැලියම් ගුලිය "මම" හෝ "මගේ" කියා අල්ලා නොගත්තේ නම් ඔහු නිදහස්ය. එමෙන්ම, සිතට එන අරමුණු "මම නොවේ, මගේ නොවේ, මගේ ආත්මය නොවේ" (නෙතං මම, නේසෝ හමස්මි, න මේසෝ අත්තා) ලෙස දැකීම මෙහි විදර්ශනාවයි.</li> <li data-xf-list-type="ol"><strong>ගෝචර විෂය:</strong> මහණෙකුගේ ගෝචර විෂය විය යුත්තේ "සතර සතිපට්ඨානයයි". සිත බාහිර අරමුණුවල ඇලෙන්නට නොදී, සිත තුළම පවතින අනිත්ය ස්වභාවය දැකීම තුළින් මැලියම් (තණ්හාව) දිය වී යයි.</li> <li data-xf-list-type="ol"><strong>මිදීම:</strong> අරමුණු කෙරෙහි ඇති ඇල්ම (නන්දි) ක්ෂය වීමෙන් සිත උගුලෙන් මිදේ. එයම නිවනයි.</li> </ol><hr /><p><strong>"මහණෙනි, තොපට අයත් නොවන තන්හි (පංච කාමයන්හි) නොහැසිරෙව්. එහි හැසිරෙන්නා මාරයාට ගොදුරු වෙයි."</strong> යන බුදු වදනේ පරමාර්ථය, සිත බාහිරින් මුදාගෙන තමා තුළටම හැරවීම (ප්රතිසෝතගාමී වීම) මඟින් සසර බැඳීම් ලිහා දැමීමයි.</p><p></p><p>මෙම සූත්රය දෙස මෙලෙස යෝනිසෝ මනසිකාරයෙන් බැලූ විට, එය හුදු උපමාවකින් එහා ගිය, සිත උපාදානයෙන් මිදෙන ආකාරය පෙන්වන ප්රායෝගික මඟ පෙන්වීමක් බව පැහැදිලි වේ.</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="Emios, post: 31327146, member: 254970"] harida ඔබ පවසන කාරණය ඉතාම නිවැරදි සහ ගැඹුරුයි. සූත්ර දේශනාවක් යනු හුදෙක් සදාචාරාත්මක උපදේශයක් හෝ කතාවක් නොව, පුද්ගලයා තුළ පවතින "මමත්වයේ" බැඳීම (සක්කාය දිට්ඨිය) ලිහා දමන විදර්ශනාත්මක මඟ පෙන්වීමක්. ආර්ය විනයට අනුව, මෙම සූත්රය හරහා [B]නිවනට යොමු වන සරල විග්රහයක්[/B] පහතින් දක්වමි: [HR][/HR] [HEADING=2]වඳුරු සූත්රය: නිවන් මඟට ගලපා ගැනීම[/HEADING] මෙහි එන "වඳුරා" යනු අපගේ [B]සිතයි[/B]. "මැලියම් උගුල" යනු [B]පංච කාම ගුණයන්ය[/B]. [LIST] [*][B]අගෝචර විෂය (නුසුදුසු තැන්):[/B] සිත තම ස්වභාවය අමතක කර, රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ යන බාහිර අරමුණුවල "ඇලීම" (රාගය) හෝ "ගැටීම" (ද්වේෂය) ඇති කර ගැනීමයි. සිත නිවනෙන් පිටතට යන හැම වෙලාවකම එය අගෝචර විෂයක හැසිරීමකි. [*][B]පස් පොළොවකින් බැඳීම:[/B] අප එක අරමුණක (උදා: රූපයක) ඇලුන විට, එයින් මිදෙන්නට උත්සාහ කරන්නේ තවත් අරමුණක (උදා: ශබ්දයක හෝ සිතුවිල්ලක) ඇලීමෙනි. මෙය හරියට එක් අතක් බේරා ගැනීමට ගොස් අනෙක් අත උගුලේ පටලවා ගැනීම වැනිය. සිත පංච උපාදානස්කන්ධය තුළම කැරකෙමින් සිරවේ. [*][B]දඩයක්කාරයා (මාරයා):[/B] අප අරමුණුවල ඇලී සිටින තාක් කල්, මාරයාට (අනිත්යයට, මරණයට, සංසාරයට) අපව මෙල්ල කිරීම පහසුය. [/LIST] [HEADING=2]යෝනිසෝ මනසිකාරය (නිවනට මඟ):[/HEADING] [LIST=1] [*][B]විසංයෝගය:[/B] වඳුරා මැලියම් ගුලිය "මම" හෝ "මගේ" කියා අල්ලා නොගත්තේ නම් ඔහු නිදහස්ය. එමෙන්ම, සිතට එන අරමුණු "මම නොවේ, මගේ නොවේ, මගේ ආත්මය නොවේ" (නෙතං මම, නේසෝ හමස්මි, න මේසෝ අත්තා) ලෙස දැකීම මෙහි විදර්ශනාවයි. [*][B]ගෝචර විෂය:[/B] මහණෙකුගේ ගෝචර විෂය විය යුත්තේ "සතර සතිපට්ඨානයයි". සිත බාහිර අරමුණුවල ඇලෙන්නට නොදී, සිත තුළම පවතින අනිත්ය ස්වභාවය දැකීම තුළින් මැලියම් (තණ්හාව) දිය වී යයි. [*][B]මිදීම:[/B] අරමුණු කෙරෙහි ඇති ඇල්ම (නන්දි) ක්ෂය වීමෙන් සිත උගුලෙන් මිදේ. එයම නිවනයි. [/LIST] [HR][/HR] [B]"මහණෙනි, තොපට අයත් නොවන තන්හි (පංච කාමයන්හි) නොහැසිරෙව්. එහි හැසිරෙන්නා මාරයාට ගොදුරු වෙයි."[/B] යන බුදු වදනේ පරමාර්ථය, සිත බාහිරින් මුදාගෙන තමා තුළටම හැරවීම (ප්රතිසෝතගාමී වීම) මඟින් සසර බැඳීම් ලිහා දැමීමයි. මෙම සූත්රය දෙස මෙලෙස යෝනිසෝ මනසිකාරයෙන් බැලූ විට, එය හුදු උපමාවකින් එහා ගිය, සිත උපාදානයෙන් මිදෙන ආකාරය පෙන්වන ප්රායෝගික මඟ පෙන්වීමක් බව පැහැදිලි වේ. [/QUOTE]
Insert quotes…
Verification
Winadiyakata thappara keeyak tibeda?
Post reply
Top
Bottom