Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="EHDEHD" data-source="post: 31351637" data-attributes="member: 57610"><img src="https://scontent.fcmb11-3.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/671541728_1515560723344620_8655998445990517507_n.jpg?_nc_cat=100&ccb=1-7&_nc_sid=e06c5d&_nc_eui2=AeESOWWTxKGSW_hJephdWEl8trcqNp-t24q2tyo2n63bin14WEg_yZMi24BFKlqNrMY&_nc_ohc=erqxbKvCHlwQ7kNvwHoOOnM&_nc_oc=Ado5W4LHu4dDVXqvpmDfC-BFADDalC6oiLdUbeGTPFwZlWGUflGHoIJOGzMsqFMvuWSdx04uZuZJzl8fExn2b4S-&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fcmb11-3.fna&_nc_gid=UJyfJ1oY_5_MRDFleVzg2g&_nc_ss=7a3a8&oh=00_Af2_8Tmedko0BneXWuNsyWu_oZWJgc_azjHHPuxUoD1KcQ&oe=69E50310" alt="May be an image of temple and text" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> <img src="https://scontent.fcmb11-3.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/671577788_1515560576677968_6477887917114036522_n.jpg?_nc_cat=105&ccb=1-7&_nc_sid=e06c5d&_nc_eui2=AeH7N8b93dZSKoP0skxzQ4Vh92pvpvQpZoX3am-m9ClmhZRWeBDRPlWlIvRaOE3zUUs&_nc_ohc=3pxPBjYHa70Q7kNvwHAdQxi&_nc_oc=AdogzmVmZTtLbzdyXCl2gKa9-s0siVQJ0-NVLyrXZDIUhTBdbPexKhyHd8gxrNY51OXcDoUyrwx0_lB9rOJ0iIrV&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fcmb11-3.fna&_nc_gid=vbTEDqBgyRe-k0UnBPxt3Q&_nc_ss=7a3a8&oh=00_Af1HNkgRAKsbmNhoR9vO6-kMj55uX2xeptCLuWo6jMN8gQ&oe=69E4FD78" alt="May be a black-and-white image" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="width: 510px" />පුරාණ ලංකාව රජවරුන් සහ බිසෝවරුන් විසින් පාලනය කරන ලද අඳුරු අතීතයේ, අද ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු කෙළවරේ අගනුවර වන මාතර ලෙස හඳුන්වන ස්ථානය බොහෝ විරුදාවලියෙන් හැඳින්විණි. ඒ අතර මහාතිත, නිල්වලාතිත සහ මහිතිත යන ඒවා විය. ලන්දේසීන් එය පරිණත ලෙස නම් කළහ. 'චූලවංශය' වැනි පුරාණ වංශකථාවේ පිටු අපට පවසන්නේ ක්‍රි.ව. 12 වන සියවසේ මහා පරාක්‍රම බාහු මහා රාඛා වැනි ඔහුගේ රණශූරයා යටතේ ක්‍රි.ව. 1153 දී මාතරට ගවේෂණයක් මෙහෙයවූ ආකාරයයි. මාතර යන්නෙහි තේරුම මහා එතෙර යන්නයි. මෙයට හේතුව බලවත් නමුත් වංගු සහිත ගංගාවයි - නිල්වලා ගඟ, මෙම පුරාණ බලකොටුවේ හදවත හරහා ගලා ගොස් තොටමුනේ ඇගේ මෝය සමඟ එක්වීමයි. කවියන් දෙදෙනෙකුගේ ඛේදජනක කථාංග ගැඹුරු ඉතිහාසයේ සහ වාචික සම්ප්‍රදායන්හි ගැඹුරට ගැඹුරට යන විට, කුමාර ධර්මසේන රජු (ක්‍රි.ව. 512-522) වටා ගෙතී ඇති ප්‍රසිද්ධ කතාව අපට හමු වේ. ඔහු පණ්ඩිත නමුත් කවි රජෙකු වූ අතර ඔහුගේ මිත්‍රශීලී මිතුරෙකු වූ කවියෙකු සහ පණ්ඩිත කාලිදාස ද ඒ හා සමානව ප්‍රසිද්ධය. මෙම සාහිත්‍ය දැවැන්තයන් දෙදෙනා වටා මාතර පුරා පමණක් නොව මුළු දිවයින පුරාම දන්නා ඛේදජනක කතාවක් ගෙතී ඇත. මෙම දුක්බර නමුත් ආදර කතාවට අනුව, එය මෙසේ දිග හැරේ. කුමාර ධර්මසේන රජු ආචාරශීලී කාන්තාවකගේ ප්‍රේම සම්බන්ධයක සිටියදී, ඔහු නෙළුම් මලක පෙති වල පැටලී සිටින මී මැස්සෙකු දුටුවේය. තම උපභාර්යාවගේ දානය තුළ ඔහුගේ ප්‍රේම සම්බන්ධයේ මෙම විනෝදාංශයේදී, රජු කාව්‍යමය පේළි දෙකක් ලිවීමට ආකර්ෂණය වූ අතර, එමඟින් ඔහු තම ආචාරශීලී කාන්තාවගේ ඉතා ආචාරශීලී දානයට සමාන ලෙස සම්බන්ධ වී ඇති බව සංසන්දනය කළේය. මෙම පේළි දෙකෙහි අනෙක් කාව්‍යමය ගාථා දෙක සම්පූර්ණ කළ හැකි ඕනෑම කෙනෙකුට යහපත් රජතුමා ත්‍යාගයක් පිරිනැමීය. කපටි ආගන්තුකයා අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගත්තාය. ඇය කවි පේළි දෙක රජුගේ මිතුරා වන කාලිදාස වෙත ගෙන ගොස් පදයේ පේළි දෙක සම්පූර්ණ කළාය. තමාට තැගී ලබා ගැනීම සඳහා ඇය කාලිදාස ඝාතනය කර, සිරුර සඟවාගෙන, එම කවි පේළි දෙක රජු වෙතම රැගෙන ගියාය. මෙම කාව්‍යමය පේළි දෙක දුටු විට, ඔහු ක්ෂණිකව ඔහුගේ මිතුරා වන කාලිදාසගේ අත් අකුරු හඳුනා ගත් අතර එය මුළු මිනීමරු උපක්‍රමයම එලියට ගෙන ආවේය. තවත් වංශකථාවක් වන 'රාජාවලිය'ට අනුව, කවියෙකු වන කාලිදාසගේ මළ සිරුර ආදාහනය සඳහා අවමංගල්‍ය චිතකයට ගෙන ගිය විට, තම ආදරණීය මිතුරා වන කාලිදාසගේ වියෝව පාලනය කිරීමට නොහැකිව ශෝකයට පත් රජු දැවෙන ගිනිදැල්වලට විසි වී තමාවම ගිනි තබා ගත්තේය. මෙම වේදනාකාරී ඛේදවාචක දර්ශනය දුටු බිසෝවරු පස්දෙනාම ගිනිදැල්වලට පැන තමන්වම ගිනි තබා ගත්හ. මාතර අවට ප්‍රදේශවල ප්‍රාදේශීය සම්ප්‍රදායන්ට අනුව මෙම සොහොන් හත මත බෝ ගස් හතක් සිටුවන ලද බව විශ්වාස කෙරේ. 1783 දී ලන්දේසීන් මාතර පාලනය කරන විට, ලන්දේසි ජෙනරාල්වරයෙකු වූ ඔහු එම බෝ ගස් හත කුරිරු ලෙස කපා ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීම් කටයුතු සඳහා එහි දැව භාවිතා කළ බව කියනු ලැබේ. නමුත් තවත් ජනප්‍රිය කතාවක් දිග හැරෙන්නේ බෝ ගස් හතක් පසුව සිටුවන ලද බවයි. මෙම විශේෂිත බෝ ගස් හත දේශීයව සහ ජනප්‍රියව 'හත් බෝධි' ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර නගර සීමාව තුළ මාතර අවට විවිධ ස්ථාන හයක තවමත් නොනැසී පවතින බව කියනු ලැබේ. ඔහුට අනුව එවැනි බෝධි හය දෙනෙකු පමණක් තවමත් සිටිය යුතුය. ඔවුන් සියල්ලන්ම තවමත් ගෞරවයෙන් සලකනු ලැබේ. දෙකක් මාතර නගරයේ හදවතේ, පොලිස් ස්ථානයට ඉහළින් පිහිටා ඇත. මෙම බෝධි ගස් දෙක මාතර ජනතාව විසින් පමණක් නොව, ඒවා පසුකර ගොස් බෝධි පූජා, මල් පූජා කර භාර ඉටු කරන පුද්ගලයින් සහ මෝටර් රථ හිමියන් විසින් ද වන්දනාමාන කරනු ලැබේ. මාතර පොලිස් ස්ථානය ඉදිරිපිට ඇති මෙම බෝධි ගස් දෙකට අමතරව ක්‍රීම් සුදු දාගැබක් එහි සියලු පරිශුද්ධභාවයෙන් යුක්ත වේ. තුන්වන බෝධි-බෝ ගස සුසාන භූමියේ (ගබඩ වීදිය ලෙස හැඳින්වේ) හන්දියේදී දක්නට ලැබේ. සිව්වන එක වැලිවේරිය හන්දියේදී (හුණුකොටුව හන්දිය) එඩ්මන්ඩ් සමරසේකර මහතාගේ ඉඩමට ආසන්න පස්වන ප්‍රධාන වීදියේ සහ අවසානයේ හයවන කොටුවගොඩ පැරණි මාර්ගයේ දක්නට ලැබේ. ලන්දේසීන්ගේ උරුමයන් ක්‍රි.ව. 16 වන සියවසේදී මාතර කෙරෙහි පෘතුගීසීන්ගේ කුරිරු පාලනය අතරතුර, ඔවුන් බොහෝ ගොඩනැගිලි, ගබඩා නිවාස, සිද්ධස්ථාන කොල්ලකා ඒවා කොල්ල කෑහ. ක්‍රි.ව. 1640 දී පමණ ලන්දේසීන් පෘතුගීසීන්ගෙන් මාතර අල්ලා ගත්හ. ස්මාරක නමුත් ලන්දේසීන්ගේ ජීවමාන උරුමය වන්නේ ප්‍රධාන වීදියට ඉහළින් පිහිටි ලන්දේසි තාරකා කොටුවයි, එය මාතරෙහි තරු ආකර්ෂණයකි. එහි දොරටුවට ඉහළින් එක්සත් නැගෙනහිර ඉන්දීය සමාගමේ (Verenigade Osst Indiachie Comapignic') VOC ලාංඡනය කැපී පෙනෙන ලෙස කැටයම් කර ඇත. එහි ඉදිකිරීම්කරුගේ නම ලන්දේසි ආණ්ඩුකාර රෙඩවුට් වැන් එක් ලෙස ලියා ඇත. මෙම ලන්දේසි තරු කොටුව පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ රැකවරණය යටතේ ඇති ආරක්ෂිත ස්මාරකයකි. එහි අභ්‍යන්තරය ආරුක්කු තුනක් යටතේ පිහිටා ඇති අතර, අන්තරාලයක් ඉතිරි වේ. එහි ඇතුළත තවත් එකකින් වෙන් කරන ලද කාමර දෙකක් අඩංගු වේ. බන්ධනාගාර කුටි ලෙස සේවය කළ මහල් නිවාස දෙකක් ද ඇත. කොටුව වටා දිය අගල පිහිටා තිබූ අතර එය තවමත් දැකිය හැකි ගල් බැම්මක් ඇත. ටෙරස් මැද එහි අභ්‍යන්තර බිත්ති ඇතුළුව ගල් අතුරා ඇති ගැඹුරු ළිඳක් ඇත. එහි පරිශ්‍රයේ එක් අතක් හිස ගසා දැමූ ස්ථාවර ගල් බුද්ධ ප්‍රතිමාවක් ඇත. සිවුරේ රාමු හොඳින් කැපූ ඇත. මෙම ගල් බුද්ධ ප්‍රතිමාව 1991 දී රාහුල විද්‍යාල පරිශ්‍රයෙන් සොයා ගන්නා ලදී. ප්‍රධාන ලන්දේසි කොටුවට යන පැරණි දොරටුව බස් නැවතුම්පොළ සහ අධිවේගී මාර්ගයට ඉහළින් පිහිටා ඇත. එහි දිදුලන බලකොටු මෙම පුරාණ බලකොටුව ආරක්ෂා කරන ආරක්ෂකයෙකු මෙන් පිහිටා ඇත. ලන්දේසි කොටුව තුළ 1769 ලෙස සටහන් කර ඇති ලන්දේසි පල්ලියක් ඇත. ලන්දේසීන් දක්ෂ ඇළ මාර්ග සාදන්නන් වූ අතර ජල ප්‍රවාහන පද්ධතියක් සැපයූ බැවින්, මෙම අබලන් වූ ඇළ මාර්ගවල ධාතු තවමත් දැකගත නොහැකි අතර, ඒවායින් සමහරක් පුනරුත්ථාපනය කර ඇත. බලකොටුව අවසානයේ මුහුද සහ මෝය එහි පසුබිමෙහි පිහිටා ඇති අතර එමඟින් ගඟේ සහ ගොරවන මුහුදේ දර්ශනීය දසුනක් ලබා දෙයි. තවත් පැරණි ලන්දේසි රෙදිපිළි වන්නේ 1784 දී ලන්දේසීන් විසින් නගරයේ සිට සැතපුම් දෙකක් පමණ දුරින් නූපේ හි ඉදිකරන ලද එහි වෙළඳපොළයි. එහි ප්‍රධාන අරමුණ කිසි විටෙකත් ඉටු නොවීය. බ්‍රිතාන්‍ය යුගයේ සිට වසර ගණනාවක් ගත වන විට සහ ඉන් වසර ගණනාවක් දක්වා, මෙම ඉඩකඩ සහිත ලන්දේසි නූපේ ගොඩනැගිල්ල භාවිතයට නොගෙන ගියේය. එය අවසානයේ පාළුවට ගොස් අයාලේ යන ගවයින්ගේ රැකවරණය බවට පත්විය. 1980 ගණන්වලදී පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව ගොඩනැගිල්ල ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමේ කාර්යයන් භාරගත් විට එහි ගොඩනැගිල්ලේ කොටසක් කඩා වැටුණි. පසුව එහි තවදුරටත් ප්‍රතිසංස්කරණ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය යටතට පත් වූ අතර එය 1989 දී එහි ප්‍රතිසංස්කරණ කටයුතු අවසන් කළේය. ගෘහ කර්මාන්තයක් පවත්වාගෙන ගිය හුණුපිටිය ගංගාරාම විහාරස්ථානයට භාර දෙන ලදී.රුහුණු සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානය 1997 දී, මාතර නගරයට විශේෂ දිනයක් උදා වූයේ මෙම පැරණි ලන්දේසි නූපේ වෙළඳපොළට අභිමානවත් ස්ථානයක් හිමි වූ අතර, එය රුහුණු සංස්කෘතික සංකීර්ණ මධ්‍යස්ථානයේ කොටසක් බවට පත් විය. මෙම පැරණි ලන්දේසි වෙළඳපොළ ගොඩනැගිල්ලෙන් ගලක් විසි කළ හැකි දුරකින් පැරණි ලන්දේසි නූපේ වෙළඳපොළේ වාස්තු විද්‍යාත්මක අනුරුවක් සහිත මුළු රුහුණු සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානයම තැන්පත් කිරීම සඳහා නව ගොඩනැගිලි තුනක ජාලයක් ද ඉදිකරන ලදී. මෙම සියලු ඉදිකිරීම් මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල (CCF) විසින් නිර්මාණය කරන ලදී. මෙම රුහුණු සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානය, පළාත් සභා නවයේ ඉක්මනින් විවෘත කිරීමට නියමිත එවැනි සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථාන නවයක ආරම්භයකි. මෙම නව ගොඩනැගිලි කොළඹ ස්වීඩන් තානාපති කාර්යාලයේ අනුග්‍රහයෙන් කීර්තිමත් විදුලි සංදේශ සමාගම් දෙකක් වන සන්ටෙල් සහ එරික්සන් විසින් ගෞරවනීය ලෙස පරිත්‍යාග කරන ලදී. මෑතකදී අවට හුරුපුරුදු චාරිකාවකදී මට නූපේ හි මෙම පැරණි ලන්දේසි වෙළඳපොළ සහ එහි ඇති මෙම පැරණි ලන්දේසි වෙළඳපොළේ අනුරුවේම සැබෑ ලන්දේසි විලාසිතාවේ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය මත ඉදිකරන ලද නව ගොඩනැගිලි ජාලය නැරඹීමට අවස්ථාව ලැබුණි. මෑතකදී මා මෙම සංචාරයට එක් වූ අවස්ථාවේදී, මෙම සංකීර්ණ මධ්‍යස්ථානයට අනුයුක්ත මධ්‍යම සංස්කෘතික නිලධාරී එන්. ඊ. ඩී. නිමල් රෙක්සි මහතා මාව අලුතින් ඉදිකරන ලද ගොඩනැගිලි වටා ගෙන ගියේය. බිම් මහලේ අලෙවිකරණ පහසුකම්, ප්‍රකාශන, පිළිගැනීම් සහ කාර්යාලය පිහිටා ඇත. එහි ඉහළ මහල තරුණයින්ට කලාව සහ අනෙකුත් සංස්කෘතික අංශ පිළිබඳ පුහුණුව සඳහා පහසුකම් සපයන අතර තුන්වන ගොඩනැගිල්ල ශ්‍රවණාගාරය අලංකාර කරයි. <img src="https://scontent.fcmb12-1.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/671792347_1515560676677958_5009721692212420683_n.jpg?_nc_cat=102&ccb=1-7&_nc_sid=e06c5d&_nc_eui2=AeFapbYj6c5P23XX3HPxrosCDHW2XW62_0IMdbZdbrb_Qh7MSfv_vPlLRvYjjrPPbSo&_nc_ohc=vKu7Ktstoc0Q7kNvwEMwqO_&_nc_oc=Adqk6B4TYnjtG72e3fuV799E1vtx6duyNecJsoDAmcut9AE-bYtsrgCkaOYeiVcmr0B0JQrh74xg-D_2FJrn1dZS&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fcmb12-1.fna&_nc_gid=gu0CIi7OPkrDSQUmvgzy-Q&_nc_ss=7a3a8&oh=00_Af35haULd4r-8KUMcJiJxWQJw_NxVQWdRjbN2LcnjWWUzA&oe=69E4F436" alt="No photo description available." class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="width: 510px" /> The historic tale of Matara <a href="https://l.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.mataracity.com%2F%3Ffbclid%3DIwZXh0bgNhZW0CMTAAYnJpZBExMFR2QW5hNHFUSlpKenByRXNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR6Weo84zZG8XboYSPyLUMWp9kvyGlDErnCog2I9Tl4GegKwQOKSxu-h7pO5xA_aem_IAJROt77vf0Tsjm8_fIVCw&h=AT7jx9h4CvConJXJg1zHzvC1O7LNAulJARnG0_jWr0zhet9ynlIyNYqbqD3eWDyPUQ8Q_A3mZDqt7VnB7FJ_UceJWTJ9OB1Sgr0O7-BpW7E9A2bRoNCSt1hCmWE_8exhZKLeCxwQdvm5cXmGxg&__tn__=-UK-y-R&c[0]=AT7fIsCqj14lD9rkRD34RfTJ4DOOF1G8_ifJJMCDmxbFVpOsEAp8BPFY9OsQEuVvHIa9LIPNLd8xLGYvucJ1r0zVNvlwBdczw8fTnGe6njiP5b6HHXxwM9xp5m6pUYJH7E2JJWmAtrmn_pEQf_SkeOGDFwJLzf3lhmgPdf4om3oUaw-_wgJyQSgiVE7ogdaUrSGQ9Joh9LbDOr_jv9XZ0evKXqI87al1utv-qO6alJEKBnuAyIgVQxWMtQ" target="_blank">http://www.mataracity.com/</a> by Gamini G. Punchihewa</blockquote>

Verification: Hath warak paha keeyada? (hatha wadikireema paha)

Top Bottom