අපි කාව හරි trust කරන තරමටම එයා අපිව disappoint කරන්න තියෙන ඉඩත් වැඩි වෙනවා. එ් ලෝකෙ හැටිනෙ. කෙනෙක්ව trust කරන්න ඕනෙ කවදා හරි එයා එ්ක කැඩුවොත් එ්කට මූණ දෙන්න සූදානම් වෙලා තමයි.
එ් hurt එක තමන් relationship එක වෙනුවෙන් ගන්න risk එකේම කොටසක්. වෙන investment එකක් වුණත් එහෙමනෙ. නැති වීමේ Risk එකක් තියෙනවා. එ්කට ඉතින් සූදානම් වෙලා තමයි investment එකක් කරන්න ඕන.
හැබැයි එ්කෙ මෙහෙම පැත්තකුත් තියෙනවා. Trust එකක් කැඩෙයි කියල බයේ බාගෙට තියෙන relationship එකක් හරියට handbrake ගහගෙන වාහනයක් එළවන්න හදනවා වගේ, එ්ක දෙපැත්තටම නෑ.
ඉතින් මගෙ ක්රමය නම් සාමාන්යයෙන් කරන දේ උපරිමයෙන් කරනවා, හැබැයි නවත්තලා දාන්න වුණොත් එ්කට වුණත් ready වෙලා. Hurt එක අඩු වෙයි කියල හිතාගෙන බාගෙට කරල අන්තිමට එ්කත් නෑ මේකත් නෑනෙ.
That being said, අපි ලෝකෙ reality එක තේරුම් ගන්නත් ඕන. Cheating කියන්නෙ අද කාලෙ හරියට බත් කනවා වගේ. මම නම් අවංකවම කියන්නෙ මම අඳුරන කිසිම කපල් එකක් නෑ දෙන්නගෙන් එක්කෙනෙක්වත් cheat නොකරන. (married හෝ unmarried) ගොඩක් අයගෙ දෙන්නම, නැත්තම් අඩුම තරමෙ එක්කෙනෙක් හරි වටේ යනවාමයි.
ඉතින් cheat කරල අහු වෙන (specifically cheating වලට අදාල තමන්ගෙ definition එක. සමහරුන්ට sex කරන එක තමයි cheating, සමහරුන්ට වැරදි විදිහට කතා කරන එක පවා cheating) හැම සැරේකටම relationship එකම නවත්තලා දානවා කියන එක realistic නැති වෙයි කියලත් හිතෙනවා.
මම relationship එකක නැති නිසා හරියටම දන් නෑ ඉතින්. ඉන්න දවසක 100% ක් අවංක කෙනෙක් මාත් බලාපොරොත්තු වෙනවා, හැබැයි realistically එහෙමම වෙන් නැති වෙයි කියල grounded තැනක තමයි ඉන්නෙ.
වැදගත්ම දේ තමයි තව කෙනෙක් තමන්ට cheat කරාම (කරා හෝ නැතිව, තමන්ගෙ කැමැත්ත අකමැත්ත ගැන පැහැදිලිව එයාව දැනුවත් කරලා තියෙනවා නම් සහ එයා ambiguity එකක් නැතිව දැන දැනම එ්ක කඩලා තියෙනවා නම්) එ්ක තමන් ගැන reflection එකක් විදිහට හිතෙන එක වළක්වා ගන්න එක. අමාරුයි තමයි, මොකද naturally අපිට හිතෙන්නෙම අපි හොඳ මදි නිසා එහෙම වුණා කියලනෙ.
හැබැයි බලෙන් හරි අයින් කරගන්න ඕනෙ දේත් එ්කමයි. Cheat කරන කෙනාගෙ සහ එ් වැඩේ සම්පූර්ණ වගකීම තියෙන්නෙ එයා අතේ. Cheat කරන කෙනෙක් එ්කෙන් වළක්වා ගැනීම හෝ එහෙම නොවෙන විදිහට නීති දාන එක අපේ වගකීම නෙවෙයි. අපි උපරිමය කරනවා නම්, අපි cheat කරන්නෙ නැත්නම්, අනිත් කෙනා කරන දේවල් අපි ගැන reflection එකක් විදිහට හිතන එක මෝඩ වැඩක්. එයා අායෙ cheat නොකරන්න නම් මම මොනවද කරන්න ඕනෙ කියල හිතෙන එක බලෙන්ම නවත්ත ගන්න. එයා cheat කරේ එයාගෙ උවමනාවෙන් මිසක් තමන්ගෙ අඩුපාඩුවක් නිසා නෙවෙයි. හැම දේම conscious choice එකක්. මිනිස්සු කියන්නෙ autonomous robot ලා නෙවෙයිනෙ.
ඔය වගේ වෙලාවක එන hurt එකට ලේසි, ඉක්මන් විසඳුම් නැහැ. විඳින්නම තමයි වෙන්නෙ. සමහර වෙලාවට කාලය එක්ක සමහර දේවල් හරි යනවා, at least දැනෙන් නැති ගාණට desensitized වෙනවා, හැබැයි හැම දේම එහෙමයි කියන්නත් බෑ. විඳලම තමයි බලන්න වෙන්නෙ තමන්ට දැනෙන්නෙ කොහොමද කියලා.
හැබැයි මොකක් හරි සිද්ධ වුණාම එ්කට ගන්න reaction එක action එකට වඩා අන්ත නොවෙන්නත් වගබලා ගන්න ඕනෙ. මොකද ගොඩක් වෙලාවට අපි විසඳුම් කියල හිතාගෙන කරන දේවල්වලින් ප්රශ්නෙ තවත් ඔඩු දුවන්න ඉඩ තියෙනවා. එතකොට කලින් තිබ්බ ප්රශ්නෙ තියාගෙන හිටියා නම් හොඳයි කියල හිතෙන්න පුළුවන්.
ඉතින් මගෙ නම් උපදෙස එහෙම වෙලාවක එන hurt එක විඳින්න කියන එක තමයි. එ්කත් නිකන් life skill එකක් වගේනෙ. Relationship experience එකේම කොටසක්. එ්ක විඳලා බලන්න කාලෙත් එක්ක අඩු වෙලා යයිද, irreconcilable ද කියලා. දෙවනි එක නම් කරන දේ දැන්ම නැතිව එදාට තීරණය කරන්න.
Best of luck.
(සොරි හිතුවට වඩා දිගට ලියවුණ නිසා වෙලා ගියා)
