මම ගමේ බයියෙකි.
මම මහින්දට පමණක් කඩේ යමි.
ඒ මට යුද්ධය තිබූ අතීතය මතක නිසාවෙනි.
එසේම මහින්දගේ තිබූ
මනුස්සකම සහ රටේ සංවර්ධනය
සියැසින් දුටු නිසාවෙනි.
මට දේශපලනය වැදගත් නෑ.
ඔහු හොරකම් කල යැයි කියන ගාණ ප්රශ්ණයක් නැත.
යුද්ධය ඇති කාලෙත් අපි සැපට කා බී නොසිටියෙමු.
යුද්ධයට පසුත් සැපට කා බී නොසිටියෙමු
ජනවාරි 9 වෙනිදාට පසුවත් සැපට කා බී නොසිටියෙමු.
මා මේ රටේ කියා නිමකල නොහැකි සංවර්ධනයට ආස කරෙමු.
සිංගප්පුරුව සියැසින් දැකගත් මා අපේ ලංකාවත් කොලඹත් එසේ වෙන හැටි දවස තිස්සේ බලා සිටියෙමු.
මම රටට ආදරේ මනුස්සයෙක්ට ඡන්දය දෙමි.
එසේම ආදරය කරමි.
එය මාගේ බොලඳ කමක් නොව මා මේ රට වෙනුවෙන් රටේ අනාගතේ වෙනුවෙන් දෙයක් කරන මිනිහෙක් පැමිණෙන තුරු මග බලාගෙන සිටි මේ රටේ සුලුතර ජනතාවගෙන් කෙනෙක් වූ නිසාවෙනි.
රට පාවා නොදෙන කෙනෙක් ඇත්නම්
ඒ මහින්ද පමණි.
මෛත්රි ජනපති වුන එක ගැන දුකක් නැත.
ඒත් මේ රටේ අගමැති විය යුත්තේ මහින්ද පමණි.
එවිට මට දින 100 තුල දැකිය නොහැකි වු යහපාලනය හා රටේ සංවර්ධනය
දැකිය හැකි වනු ඇත.
අනිත් පැත්තෙන් මා විශාල වශයෙන් කැමැත්තෙන් ඇත්තේ මහින්ද යලි ආවොත් තමන්ට එරෙහිවූ මර්වින් සිල්වා දුමින්ද සිල්වා රාජිත සේනාරත්න sb dissanayake වැනි ජඩ ඇමතිවරුන් හා රවි කරුණානායකලා වැනි රජ හොරු එක එකා සුද්ධ කරනු බැලීමයි
