රිසානා වෙනුවෙන් ආණ්ඩුව ගතයුතු පියවර
රිසානා වෙනුවෙන් ආණ්ඩුව ගතයුතු පියවර
සවුදි අරාබියට විරෝධය පළකිරීමක් ලෙස රිසානා නෆීක් ඝාතනය සිදුවනබවවත් නොදැන සිටි සවුදි ශ්රී ලංකා තානාපතිවරයා ආපසු කැඳවීමට ආණ්ඩුව ගෙන ඇති පියවර ජාතික විහිළුවකි.
කොන්ද පණ තිබේනම් කළ යුතුව තිබෙන්නේ දින කීපයකට පෙර රිසානා නිදහස් කරනු ඇතැයි ප්රකාශ කළ ලංකාවේ සිටින සවුදි තානාපතිවරයා ආපසු යැවීමයි.
එසේම, පාලකයන්ට රජසැප විඳීම සඳහා මැද පෙරදිග වහල් සේවයට යවා තිබෙන කාන්තාවන් ආපසු කැඳවීමටද නැවත එසේ නොයැවීමටද පියවර ගතයුතුය.
රිසානා මරා දමා තිබියදී පවා ඇය නිදහස් කරගැනීමට ආණ්ඩුව කටයුතු කරන බවට පාර්ලිමේන්තුවේදී කයිවාරු ගැසූ, විදේශ ශ්රමිකයන් රටවිරුවන්ය කියා ගොනාට ඇන්දීමේ මූලිකත්වය ගෙන කටයුතු කරන ඇමති ඩිලාන් පෙරේරාද ඉල්ලා අස්විය යුතුය.
රිසානා නිදහස් කරන්නැයි සවුදි රජුට ලියුම් ලියූ ජනාධිපතිතුමා සහ රාජපක්ෂ පවුල ඉල්ලා අස්වන්නේනම් එය මේ රටේ දුප්පත් ගැහැනුන්ට වහල් සේවයට පිටරට යාමට සිදුවන දරිද්රතාව නිර්මානය කළ දූෂණය හා නාස්තිය නැතිකිරීම සඳහා ගනු ලබන තීරණාත්මක පියවරකි.
දුප්පත්කම නිසා මැදපෙරදිග ගිය රිසානාට එසේ ගොස් දින කීපයක් තුළ ඇය විසින් රැකබලාගන්නා ලද දරුවා මරා දමන්නට කිසිදු හේතුවක් නැත. ඇයට මානසික රෝගී තත්වයක් තිබූ බවට වෛද්ය වාර්තාවක්වත් නැත. ඇය වැනි ගෘහ සේවිකාවන්ගේ හිමිකම් ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් ලංකාවේ ආණ්ඩුව කරන මැදිහත්වීමක් නැති බවට රිසානාට එරෙහි නඩුව දෙස් දෙයි. ඇගේ පාපොච්චරණය පොලිසිය විසින් බලෙන් ලබාගන්නා ලද එකක් බවද, නිසි පරිවර්තකයකුගේ සේවාව ඇයට ලැබී නොමැති බවද, ඇයට නිසි නීතිඥ නියෝජනයක් ලැබී නොමැති බවද, නඩුව සඳහා විද්යාත්මක සාක්කි හෝ මරණ පරීක්ෂක වාර්තාවක් හෝ නැති බවද පැහැදිලිවම පෙනේ.
මියගිය දරුවාගේ මව කුරාණයේ දැක්වෙන අන්දමින් දරුවාට කිරිදුන් මවක නොවන්නීය. සිය නොසැලකිල්ල ඔස්සේ ඇය දරුවාගේ මරණය සිදුවන්නට සලස්වා තිබේ.
පළපුරුද්දක් නැතිකම හේතුවෙන් දරුවාට කිරි සිරවීම නිසා සිදුවන්නට ඇතැයි විශ්වාස කළහැකි මෙම වරදට රිසානා පැටලෙනවිට ඇය 17වන වියේ පසුවූවාය. ලංකාව මෙන්ම සවුදි අරාබියද ළමයින්ගේ හිමිකම් පිළිබඳ ප්රඥප්තියේ (Convention of the Rights of the Child [CRC]) පාර්ශ්වකරුවෝය. එයට අනුව වයස අවුරුදු 18ට අඩු ළමයකුට මරණදඬුවම දෙන්නට බැරිය.
රිසානාගේ මරණය වැළැක්වීමට අවශ්ය පියවර ගැනීමට රජය නිල මට්ටමින් අවශ්ය කටයුතු නොකළ බව ඉතා පැහැදිලිය.
රිසානා වෙනුවෙන් ආණ්ඩුව ගතයුතු පියවර
සවුදි අරාබියට විරෝධය පළකිරීමක් ලෙස රිසානා නෆීක් ඝාතනය සිදුවනබවවත් නොදැන සිටි සවුදි ශ්රී ලංකා තානාපතිවරයා ආපසු කැඳවීමට ආණ්ඩුව ගෙන ඇති පියවර ජාතික විහිළුවකි.
කොන්ද පණ තිබේනම් කළ යුතුව තිබෙන්නේ දින කීපයකට පෙර රිසානා නිදහස් කරනු ඇතැයි ප්රකාශ කළ ලංකාවේ සිටින සවුදි තානාපතිවරයා ආපසු යැවීමයි.
එසේම, පාලකයන්ට රජසැප විඳීම සඳහා මැද පෙරදිග වහල් සේවයට යවා තිබෙන කාන්තාවන් ආපසු කැඳවීමටද නැවත එසේ නොයැවීමටද පියවර ගතයුතුය.
රිසානා මරා දමා තිබියදී පවා ඇය නිදහස් කරගැනීමට ආණ්ඩුව කටයුතු කරන බවට පාර්ලිමේන්තුවේදී කයිවාරු ගැසූ, විදේශ ශ්රමිකයන් රටවිරුවන්ය කියා ගොනාට ඇන්දීමේ මූලිකත්වය ගෙන කටයුතු කරන ඇමති ඩිලාන් පෙරේරාද ඉල්ලා අස්විය යුතුය.
රිසානා නිදහස් කරන්නැයි සවුදි රජුට ලියුම් ලියූ ජනාධිපතිතුමා සහ රාජපක්ෂ පවුල ඉල්ලා අස්වන්නේනම් එය මේ රටේ දුප්පත් ගැහැනුන්ට වහල් සේවයට පිටරට යාමට සිදුවන දරිද්රතාව නිර්මානය කළ දූෂණය හා නාස්තිය නැතිකිරීම සඳහා ගනු ලබන තීරණාත්මක පියවරකි.
දුප්පත්කම නිසා මැදපෙරදිග ගිය රිසානාට එසේ ගොස් දින කීපයක් තුළ ඇය විසින් රැකබලාගන්නා ලද දරුවා මරා දමන්නට කිසිදු හේතුවක් නැත. ඇයට මානසික රෝගී තත්වයක් තිබූ බවට වෛද්ය වාර්තාවක්වත් නැත. ඇය වැනි ගෘහ සේවිකාවන්ගේ හිමිකම් ආරක්ෂා කිරීම වෙනුවෙන් ලංකාවේ ආණ්ඩුව කරන මැදිහත්වීමක් නැති බවට රිසානාට එරෙහි නඩුව දෙස් දෙයි. ඇගේ පාපොච්චරණය පොලිසිය විසින් බලෙන් ලබාගන්නා ලද එකක් බවද, නිසි පරිවර්තකයකුගේ සේවාව ඇයට ලැබී නොමැති බවද, ඇයට නිසි නීතිඥ නියෝජනයක් ලැබී නොමැති බවද, නඩුව සඳහා විද්යාත්මක සාක්කි හෝ මරණ පරීක්ෂක වාර්තාවක් හෝ නැති බවද පැහැදිලිවම පෙනේ.
මියගිය දරුවාගේ මව කුරාණයේ දැක්වෙන අන්දමින් දරුවාට කිරිදුන් මවක නොවන්නීය. සිය නොසැලකිල්ල ඔස්සේ ඇය දරුවාගේ මරණය සිදුවන්නට සලස්වා තිබේ.
පළපුරුද්දක් නැතිකම හේතුවෙන් දරුවාට කිරි සිරවීම නිසා සිදුවන්නට ඇතැයි විශ්වාස කළහැකි මෙම වරදට රිසානා පැටලෙනවිට ඇය 17වන වියේ පසුවූවාය. ලංකාව මෙන්ම සවුදි අරාබියද ළමයින්ගේ හිමිකම් පිළිබඳ ප්රඥප්තියේ (Convention of the Rights of the Child [CRC]) පාර්ශ්වකරුවෝය. එයට අනුව වයස අවුරුදු 18ට අඩු ළමයකුට මරණදඬුවම දෙන්නට බැරිය.
රිසානාගේ මරණය වැළැක්වීමට අවශ්ය පියවර ගැනීමට රජය නිල මට්ටමින් අවශ්ය කටයුතු නොකළ බව ඉතා පැහැදිලිය.
.jpg)
