නැත සොයුර අද සමාජය සත්පුරුෂයා හඳුනා ගැනීමට නොහැකි තත්වයකට අසරණ වී ඇත . මා ඔබට එක උදාහරණයක් පමණක්
පවසන්නම් .විශ්වවිද්යාලවල නවක වදයට ලක්ව මානසික අවපීඩනයට පත් සිසුන් අවපීඩනයට ලක්වුනා යයි ඔවුන්ට ප්රතිකාර කිරීම
අප සැබෑ මානසික ප්රතිකාර දියයුත්තේ නවක වාදය දියත් කරන සිසු/සිසුවියන්ටයි . එහෙත්එම බහුතරයක් පරපීඩක
කාමයකින් පෙලෙන සමාජයක යථෝක්ත ඊනියා මිෂනාරි අද්යාපනයෙන් බිහිවන බොහෝ මනෝ උපදේශකයින් මෙම බහුතරයේ
පැත්ත ගෙන බහුතරයට ප්රතිකාර කිරීම අමතක කර සිටින්නේ ඔවුන්ගේ පුද්ගලික ලැබ ප්රයෝජන සොයා යන ගමනේ යතාර්ථය සොයායමෙන්
සිය පුද්ගලික පටු පරමාර්ථ ඉටු නොවීම නිසයි .සැබවින් නවක වදයට
මුහුණ දී යමෙක් පීඩාවට පත් නොවුනේ නම් එය පුදුමයකි .මන්දයත් රෝගියකුගේ බවුතික ග්රහණයට නිරෝගී පුද්ගලයෙකු ලක්වීම නිසා
ඇතිවන ස්වාබාවික තත්වයක් මිස ,අදාළ විඳිතගේ ගේ පවුර්ෂයේ ගැටළුවක් නැත.ඔහු අස්වාබාවික හිංසනයකට ලක්වීම නිසා ඔහු විස්ක්ෂිප්තවී ඇත.
ගැටලුවනම් මෙම යථාර්තය හදිනීමට නොහැකි තරමට
සමාජය පිරිහී ඇති බවය .එළකිරියේ පවා බොහෝ දෙනාගේ මෙම තත්වය පවතින බව ඔවුන්ගේ කොම්මේන්ටු වලින් පෙනේ .සමාජය මෙවන් පිරිහුණු මොහොතක
නැණ නුවන යලි පිබිද වීමට කිසියම් හුදෙකලා සටන්කරුවකුගේ පැමිණීම සැමවිටම ස්සිදුවේ .බොහෝ විට ඔවුන්ගේ සේවය සමාජය තෙරුන් ගන්නේ ඔවුන්
ලොවෙන් සමුගත් විටයි.
