~ලොව විශිෂ්ඨතම කථාවක්~

Good Heart

Well-known member
  • Jun 24, 2013
    3,191
    527
    113
    ~ලොව විශිෂ්ඨතම කථාවක්~

    Apple සමාගමේ නිර්මාතෘ වන Steve jobs විසින් Stanford විශ්ව විද්‍යාලයේ 114 වැනි උපාධි ප්‍රදානොත්සවයේදී කළ විශිෂ්ඨ කථාව පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතය සාර්ථක මගකට හැරවීවට සමත් වනු නොඅනුමානයි.
    එහි සිංහල පරිවර්තනයක් මෙහි පලවේ.

    මේ ගෞරව උපාධි උත්සවයේ සිටීමට ලැබීම ගෞරවයක් ලෙස සලකනවා. මෙය ලෝකයේ ඇති විශිෂ්ඨතම විශ්වවිද්‍යාල වලින් එකක්. ඇත්තම කියනවා නම් මම කවදාවත් විද්‍යාලයකින් උපාධියක් අරන් නැහැ. මෙය තමයි උපාධියක් ළඟින්ම යන අත්දැකීම. අද මම මගේ ජීවිතයේ සිදුඋන කතා 3 ක් කියන්න කැමතියි.ලොකු දෙයක් නෙමෙයි කතා 3ක් විතරයි.

    පළමුවෙනි කතාව තිත් යා කිරීම පිළිබඳවයි. මගේ සැබෑ මව තරුණයි, අවිවාහකයි, විද්‍යාලයක උපධිදාරිනියක් ඇය මාව කාටහරි හදාවඩා ගන්න දෙන්න තීරණය කරා. මගේ මවට ඕනේ උනා මාව උපාධියක් ඇති කෙනෙකුට භාර දෙන්න. මාව නීතීඥයෙකුට හා ඔහුගේ බිරිඳට දෙන්න හැමදෙයක්ම ලෑස්ති කරලා තිබ්බේ. නමුත් මම ඉපදෙන්න කලින් අවසාන මොහොතේ ඔවුන් කිව්වා ඔවුන්ට ගැහැණු ළමයෙක් අවශ්‍ය බව. නමුත් මධ්‍යම රාත්‍රියේ ඔවුන්ට දුරකථන ඇමතුමක් ආවා "අපිට බලාපොරොත්තු උනේ නැති විදිහට පිරිමි දරුවෙක් ලැබුණා. ඔබලාට ඔහුව ඕනෙද? ".ඔවුන් කිව්වා "ඔව් අපිට ඔහුව ඕනේ" කියලා.

    ටික කාලයකට පසු මගේ ඇත්ත අම්මා දැනගත්තා මාව හදාගන්න යන දෙමව්පියන් කවදාවත් විද්‍යාලයකින් උපාධියක් අරන් නැති බව. මේ නිසා ඇය හදාවඩා ගැනීමට දෙන ලිපිලේඛන අත්සන් කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළා. ඔහොම මාස කීපයක් ගතවෙද්දී මගේ හදාවඩා ගත් දෙමව්පියන් මගේ මවට පොරොන්දු උනා මාව විද්‍යාලයකට යවන බවට. මගේ ජීවිතය ආරම්භ උනේ එතනින්. අවුරුදු 17කට පස්සේ මම විද්‍යාලයකට ඇතුළු උනා. මම බොළඳ ලෙස මිළ අධික රීඩ් විද්‍යාලය තෝරගත්තා. මගේ දෙමව්පියන්ගේ හැම සතයක්ම මගේ විද්‍යාලයේ ගාස්තු වෙනුවෙන් වැය උනා. මාස 6කට පස්සෙත් මට විද්‍යාලයෙන් කිසිම දෙයක් ලබාගන්න බැරි උනා. මගේ ජීවිතයේ වෙන්නේ මොනවද කියල මට කිසිම වැටහීමක් තිබුණේ නෑ. විද්‍යාලයෙන් මට එය හොයාගන්න උදව් වීමක් මම දැක්fකත් නැහැ. මගේ දෙමව්පියන් ඔවුන්ගේ මුළු ජීවිත කාලයේම හම්බ කළ මුදල් නාස්ති කරමින් මම විද්‍යාලයේ හිටියා. හැමදෙයක්ම හොඳ අතට හැරෙයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන් මම විද්‍යාලයෙන් අයින් වෙන්න තීරණය කළා. ඒ කාලේ මම ඒ දේ කරන්න බය උනාට පස්සේ බලනකොට ඒ මගේ ජීවිතයේ ගත්ත හොඳම තීරණයක්.

    මම ඉවත් වෙන්න හිතපු මොහොතේ මං අකමැති පන්ති වලට යන එක නැවැත්තුවා. මං කැමති පන්ති වලට විතරක් සහභාගී උනා. ඒ හැමදේම ආදරණීය උනේ නැහැ. මට නිදාගන්න කාමරයක් තිබුණේ නැහැ. ඒ නිසා මං යාලුවෙක්ගේ කාමරයේ බිම නිදාගත්තා. මම Coke බෝතල් නැවත භාරදීලා සත 5ක් හොයාගත්තා කෑම ගන්න. හැම ඉරිදා රාත්‍රියකම මම හැතැම්ම 7ක් නගරය හරහා ඇවිද්දා සතියකට වතාවක් "හරි ක්‍රිෂ්ණා" පන්සලෙන් හොඳ කෑමක් කන්න. මම එයට ආදරය කරා.

    මම වැටුණු හැම මොහොතකම එය මගේ කුතුහලයට හේතු උනා. එය මගේ අනාගතයට මිළ කල නොහැකි දෙයක් උනා. මං එක උදාහරණයක් කියන්නම්.
    රීඩ් විද්‍යාලය ඒ කාලයේ අපේ රටේ අක්ෂර කලාව ගැන හොඳ තොරතුරු ලබා දුන්නා. මම අයින් උන නිසා සාමාන්‍ය පන්ති වලට ගියේ නැහැ. මම අක්ෂර කලාව ගැන පාඨමාලාවක් කරන්න අදහස් කළා. මං විවිධාකාර අක්ෂර මුහුණත්, අකුරු අතර ඉඩ වෙනස් වෙන්නේ කොහොමද හා අක්ෂර කලාව විශිෂ්ඨ කරන්නේ කොහොමද කියලා ඉගෙන ගත්තා. එය ඉතාමත් ලස්සන, ඓතිහාසික, කලාත්මක හා සියුම් දෙයක් උනා විද්‍යාවටවත් අල්ල ගන්න බැරි. එය ඉතාමත් සිත්ගන්නාසුළු දෙයක් උනා මේ හැමදෙයක්ම ඒ මොහොතේ මගේ ජීවිතයේ ප්‍රායෝගික දෙයක් උනේ නැහැ. නමුත් අවුරුදු 10කට පස්සේ අපි මුල්ම macintosh පරිඝණකය නිර්මාණය කරනකොට මේ හැම දෙයක්ම එයට ඇතුලත් කළා. එය ලස්සන අක්ෂර ඇති මුල්ම පරිඝණකය උනා. මම ඒ අක්ෂර පන්තියට ඇතුලත් නොවෙන්න mac එකට ඒ තරම් විවිධ ලස්සන අකුරු ලැබෙන්නේ නැහැ. Windows විසින් mac ව පිටපත් කළේ නැත්නම් හැම පරිඝනකයකම එය නොතිබෙන්න ඉඩ තිබ්බා. විද්‍යාලයේ ඉන්න කාලයේ, අනාගතය දෙස බලමින් තිත් යා කරන්න ඇත්තවශයෙන්ම ඉතා අමාරුයි. නමුත් අවුරුදු 10ක් ආපස්සට බැලීමේදී එය ඉතා පැහැදිලියි. නැවතත් මං කියනවා,
    ඔබට තිත් යා කරන්න බෑ ඉදිරිය දෙස බලමින්, ඔබට ඒවා යා කළ හැක්කේ අතීතය දෙස බලමින් පමණි. නමුත් ඔබ විශ්වාස කළ යුතුයි ඒවා කවදාහරි අනාගතයේදී යාවෙයි කියලා.

    ඔබ උනන්දුවෙන යම් දෙයක් ගැන ඔබ විශ්වාස කළ යුතුයි. දෛවය, ජීවිතය, කර්මය හෝ යම් දෙයක්. මොකද ඔබ යන මාවතේ ඒ තිත් සම්බන්ධ වේයැයි විශ්වාස කිරීමෙන් පමණයි ඔබේ හදවතට ධෛර්යක් එන්නේ අසීරු මගක උනත් ගමන් කිරීමට. ඔබ මාවතෙන් ඉවත් වෙන වෙලාවක පවා එය ඔබ තුළ හොඳ වෙනසක් ඇති කරාවි.
     

    Good Heart

    Well-known member
  • Jun 24, 2013
    3,191
    527
    113
    මගේ දෙවන කතාව තමයි ආදරය සහ නැතිවීම. පොඩි කාලෙදීම මං ආදරය කළ දේ සොයා ගන්න ලැබුණ නිසා මං වාසනාවන්තයෙක් උනා. මට අවුරුදු 20දී අපි Apple සමාගම පටන් ගත්තා ගරාජයක. අවුරුදු 10කදී ගරාජයේ සිටි අපි දෙදෙනා වෙනුවට සේවකයින් 4000ක් වැඩ කරන බිලියන 2කට මිළකළ හැකි සමාගමක් ලෙසට Apple සමාගම පත්වුණා.
    ඊට අවුරුද්දකට කලින් අපි අපේ හොඳම නිර්මාණය macintosh එළිදැක්වූවා. මට අවුරුදු 30ක් වුණා.මාව Apple සමාගමෙන් අස්කළා. කොහොමද ඔබව අස්කරන්නේ ඔබම ආරම්භ කළ සමාගමකින්?

    Apple සමාගම ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වනවිට අපි පුද්ගලයෙක්ව බඳවා ගත්තා. මං හිතුවා ඔහු හරිම දක්ෂයෙක් කියලා. පළමු අවුරුද්දේ හැමදේම හොඳින් සිදුවුණා. ඒත් අපේ අනාගත දැක්ම ගැන විවිධ මතිමතාන්තර තිබ්බා. අන්තිමේදී අපි ආරවුල් ඇති කරගත්තා. ඒ කාලයේ අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලය ගත්තේ ඔහුගේ පැත්තයි. ඒ නිසා මාව අවුරුදු 30දී සමාගමෙන් අස්කළා. මං මගේ වැඩිහිටි අවධියේදී බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි හැම දෙයක්ම නැති වුණා. ඒක විනාශයක් වුණා. මාස 2ක් යනකං මොනවා කරන්නද කියලා හිතාගන්න බැරුවයි මං හිටියේ. මට දැනුණා මං කලින් පරම්පරාවේ ව්‍යවසායකයෙක් නැති කළා කියලා. මට ලැබුණු බැටන් එක මං අතහැරියා කියලා. මම David Packard සහ Bob Noyce හමුවුණා. හැම දෙයක්ම නරක විදිහට අවුල් කිරීම ගැන මං සමාව ඉල්ලන්න හැදුවා. ඒක හරිම ප්‍රසිද්ධ අසමත් වීමක් වුණා.මට සිතුණා සිලිකන් නිම්නයෙන් පැනයන්න.
    නමුත් හෙමින් යම් දෙයක් මගේ හිතේ ඇතිවෙන්න පටන් ගත්තා. මං කරපු දේට මං ආදරේ කළා. Apple වල වුන දේ කිසිම අයුරකින් වෙනස් වුණේ නැහැ. මාව ප්‍රතික්ෂේප වුණා. ඒත් මං එයට ආදරේ කළා.

    මං නැවත පටන් ගන්න තීරණය කළා. මට ඒ කාලේ තේරුණේ නැති උනාට Apple වලින් එළියට දාපු මගේ නැවත පටන් ගැනීම තමයි මගේ ජීවිතයේ වුණු හොඳම දෙය. සාර්ථකත්වයේ බර අඩු වුණා. අලුත් ආරම්භයත් සමඟ හැම දෙයක්ම අඩුවෙන් විශ්වාස කළ නිසා එය මගේ ජීවිතයේ හොඳම නිර්මාණාත්මක කාලයක් බවට පත්වුණා. ඊළඟ අවුරුදු 5 ඇතුලත මං "NeXT" සහ "Pixar" කියලා සමාගම් දෙකක් ආරම්භ කළා. මං ආදරෙන් බැඳුනා අපූර්ව පෙම්වතියක් සමඟ. ඇයයි මගේ ආදරණීය බිරිඳ වුණේ. Pixar තමයි "Toy story" කියන ලෝකයේ මුල්ම පරිඝණක සජීවී චලන චිත්‍රපටය හැදුවේ. අද එය ලෝකය පුරා පරිඝණක සජීවී චලන චිත්‍රපට හදන ඉතා සාර්ථක සමාගමක්.

    බලාපොරොත්තු නැති විදියට Apple සමාගම "NeXT" සමාගම මිළදී ගත්තා මං ආයේ Apple වලට ආවා. Apple සමාගමේ පුනරුදයේ හදවත වුනේ අපි "NeXT" වල නිර්මාණය කළ තාක්ෂණයයි. අනික් අතින් ලොරීන් සහ මම ඉතාමත් අපූර්ව යුග දිවියක් ගත කළා. මට ඉතා විශ්වාසයි මේ කිසි දෙයක් වෙන්නේ නැහැ මාව Apple වලින් එලියට දැම්මේ නැත්තම්. ඒක හරිම තිත්ත බෙහෙතක් වගේ. ඒත් මං හිතනවා ලෙඩාට ඒක අවශ්‍යයි කියලා. ජීවිතයේ සමහර වෙලාවට ඔබගේ ඔළුවට ගඩොලකින් ගහනවා වගේ දැනෙයි. ඒත් ධෛර්යය නැති කරගන්න එපා.

    මං කියන්න කැමතියි මං තුළ තිබුණු එකම දෙය වුණේ මම කළ දෙයට මං ආදරය කිරීමයි. ඔබ ආදරය කරන දේ ඔබ සොයා ගත යුතුයි. එය ඔබේ වැඩකටයුතු සඳහා යෙදවිය යුතුයි. ඒ ඔබ ආදරය කරන අය වෙනුවෙනුයි. ඇත්තවශයෙන්ම සතුටු විය හැකි එකම දෙය වන්නේ ඔබ අනර්ඝ වැඩක් යැයි විශ්වාස කරන දේ කරගෙන යෑමයි. අනර්ඝ වැඩක් කරන එකම විදිහ වන්නේ ඔබ, ඔබ කරන දේට ආදරේ කිරීමයි. ඔබට තාම එය හමුවී නැත්නම් බලා සිටින්න. නතර වෙන්න එපා. එය සොයා ගත් දවසක ඔබේ හදවතට ඒක දැනේවී. සෑම උතුම් සම්බන්ධතාවයකදීම වගේ එය තව තවත් හොඳ අතට හැරේවි අවුරුදු ගණන් ගෙවී යනවිට. එම නිසා බලා සිටින්න. නතර වෙන්න එපා.
     

    Good Heart

    Well-known member
  • Jun 24, 2013
    3,191
    527
    113
    මගේ තුන්වන කතාව මරණය ගැනයි.
    මට අවුරුදු 17දී මං මේ වගේ වාක්‍යක් කියෙව්වා; "ඔබ හැම දවසක්ම ඔබගේ අන්තිම දවස කියා සිතා ජීවත් වෙනවා නම් එක දිනයකදී එය අනිවාර්යෙන් ඇත්තක් වෙයි". මම ඒ වාක්‍ය ගැන පැහැදුණා. එතැන් පටන් පහුගිය අවුරුදු 33දී හැම උදෑසනකම මම කණ්නාඩිය දිහා බලලා මගෙන් අහගන්නවා "අද මගේ අන්තිම දවස නම් මම කළ යුත්තේ කුමක්ද?" කියලා.

    මං ඉක්මණට මැරෙනවා කියලා මතක තබාගනිමින් ජීවත් වීම තමයි මගේ ජීවිතයේ හොයාගත්ත වැදගත්ම දේ. මගේ ජීවිතයේ වැදගත් තීරණ ගන්න එය උපකාරී වුණා. මොකද හැමදේම ,හැම බලාපොරොත්තුවක්ම, හැම අභිමානයක්ම, හැම බයක්ම, හැම ලැජ්ජාවක්ම, හැම අසාර්ථකවීමක්ම මරණය අභියස නැතිවෙලා යනවා, ඇත්තටම අවශ්‍ය දේ පමණක් ඉතිරි කරමින්. ඔබ කවදාහරි මැරෙනවා කියලා මතක තබා ගැනීම තමයි ඔබට යම් දෙයක් නැතිවීමට හැකියි කියන හිතීමේ උගුලෙන් ගැලවෙන්න ඇති හොඳම විදිහ. ඔබ කොහොමත් නිර්වස්ත්‍රයි. ඔබට ඔබේ හදවත අනුගමනය නොකිරීමට කිසිම හේතුවක් නෑ.

    අවුරුද්දකට කලින් මට පිළිකාවක් තියෙන බව හොයාගත්තා. මට Scan එකක් කළා උදේ 7.30 ට. එය පැහැදිළිවම පෙන්නුවා මගේ අග්න්‍යාශයේ ගෙඩියක් තියෙන බව. අග්න්‍යාශය කියන්නේ මොකක්ද කියලවත් මං දැනගෙන හිටියේ නැහැ. දොස්තර මට කිව්වා එය සුව කරන්න බැරි වර්ගයේ පිළිකාවක් කියලා සහ මගේ ජීවිතය පවතින්නේ තව මාස 3-6 ක් වගේ කියලා.
    දොස්තර කිව්වා ගෙදර ගිහින් නෑදෑයෝ එක්ක හොඳින් ඉන්න කියලා. එයින් අදහස් කළේ මැරෙන්න ලෑස්ති වෙන්න කියලයි. ඔබේ දරුවන්ට තව අවුරුදු 10කට කියන්න ඇති හැම දෙයක්ම මාස කීපයකින් කියන්න කියලා දොස්තර මට කිව්වා. හැම දෙයක්ම ලෑස්තිද කියා බැලුවොත් එය ඔබේ පවුලට ලේසි වෙයි කියලා ඔවුන් කිව්වා. ඒ කිව්වේ ඔවුන්ගෙන් සමුගන්න කියලයි. මාව හැම දවසකම පරීක්ෂා කළා. මාව පටක පරීක්ෂාවකට ලක්කළා. මගේ උගුරෙන් පල්ලෙහාට endoscope එකක් ඇතුලත් කරා බඩ හරහා බඩවැල් කරා යන්න. මගේ අග්න්‍යාශයෙන් ආසාත්මික සෛල අයින් කරා. මගේ බිරිඳ කිව්වා ඒ ආසාත්මික සෙල අන්වීක්ෂයෙන් පරීක්ෂා කරන විට දොස්තරලා අඬන්න ගත්තා කියලා. මොකද ඔවුන් හොයාගත්තා එය ඉතා කලාතුරකින් හැදෙන, සැත්කමකින් ඉවත් කළ හැකි පිළිකාවක් කියලා. මට සැත්කමක් කළා. ඔවුන්ට ස්තූති වෙන්න අද මම හොඳින්. ඒක මං මරණයේ අභියසට ගිය ආසන්නතම සිදුවීමයි. මං බලාපොරොත්තු වෙනවා තව කාලෙකින් එය ඇත්තටම සිදුවේවි කියලා.

    කාටවත් මැරෙන්න උවමනාවක් නෑ. දිව්‍ය ලෝකයට යන්න කැමති මිනිස්සුන්ට පවා මැරෙන්න උවමනාවක් නෑ එහෙට යන්න. ඒත් මරණය කියන්නේ අපි ඔක්කොම අන්තිමට හවුලේ භුක්ති විඳින දෙයක් කාටවත් ඒකෙන් ගැලවීමක් නැහැ. ඒක එලෙස විය යුතුයි. මොකද මරණය කියන්නේ ජීවිතයේ හොඳම නිර්මාණය වෙන්න පුළුවන්. ඒක ජීවිතයේ වෙනස් වීමේ නියෝජිතයෙක්. ඒක පරණ දේ නැති කරමින් අලුත් දේ සඳහා මාර්ගය හදනවා. මේ කාලයේ අලුත් දේ නම් ඔබයි. ඒත් කවදා හෝ එච්චර දුරක නෙමෙයි ඔබ වයසට පත්වෙලා මේ ලෝකයෙන් ඉවත් වෙලා යයි. මේක නාට්‍යාකාර උනාට සමාවෙන්න. ඒත් මේකයි සත්‍යය.

    ඔබේ කාලය සීමා සහිතයි. ඒක නිසා කාගෙවත් ජීවිතයක් තුළ ජීවත් වෙමින් එය අපතේ හරින්න එපා. අනෙක් අය කියන විදිහට ජීවත් වෙන්න කියන ඇදහීම් වල උගුලට අහුවෙන්න එපා. අනෙක් අයගේ අදහස් නිසා ඔබගේ හඬ යටපත් කරන්න එපා. වැදගත්ම දේ තමයි ඔබගේ හදවත හා ප්‍රතිභාව හැම විටම අනුගමනය කිරීමට ධෛර්යය තිබීම. ඒක හැමවිටම දන්නවා ඔබ ඇත්තවශයෙන්ම කවුරු විය යුතුද කියා. අනෙක් හැමදේම වැටෙන්නේ දෙවෙනි තැනටයි.

    මං තරුණ කාලේ අපූර්ව ප්‍රකාශනයක් තිබුණා “Whole earth catalog” කියලා. ඒක මගේ පරම්පරාවේ එක්තරා බයිබලයක් වුණා. එය නිර්මාණය කරලා තිබ්බේ Stewart brand කියලා කෙනෙක්, මෙලනෝ උද්‍යානයේ, මෙතන ඉඳලා වැඩි දුරක් නැහැ.

    ඔහුගේ කාව්‍යමය ස්පර්ශය ලබාගත් එය 60 දශකයේ අග භාගය වුණා. පරිඝනක හා පරිඝනක ප්‍රකාශන එන්න කලින් ඉඳලා හැම ලිවීමක්ම කලේ යතුරුලියන වලින්, කතුරෙන්, පෝලරොයිඩ් කැමරා වලින්. ඒක google paperback form එකෙන් ලිව්වා වගේ. ඒත් ඒ ගූගල් එන්න අවුරුදු 35කට කලින්. ඒක පරමාදර්ශීයි, පිරිසිදුයි හා අනර්ඝ සංකේත සහිතයි. Stewart හා ඔහුගේ කණ්ඩායම “whole earth catalog” හි ප්‍රකාශන කීපයක් එළිදැක්වූවා. 70 දශකයේ මැද භාගය වනවිට ඔවුන් එහි අවසාන සංස්කරණය නිකුත් කලා. මං ඔබලාගේ වයසේ. ඒ කාලේ ඔවුන්ගේ අවසාන සංස්කරණයේ පිට කවරයේ තිබ්බා අලුයමක දකින ගැමි මාවතක පින්තූරයක්. ඔබ දක්ෂයෙක් නම් එයින් කියවෙන දේ සොයගනීවි. ඒක යටින් වචන කීපයක් තිබ්බා "අනුවණයෙක් සේ සිටින්න, සාගින්නේ සිටින්න". මම හැමවෙලාවෙම මං ගැන එහෙමයි හිතුවේ.

    දැන් ඔබ උපාධිය අරන්, අලුතින් පටන් ගන්න යන මේ මොහොතේ, මම ඔබලාට එහෙම කියන්න කැමතියි "අනුවණයෙක් සේ සිටින්න, සාගින්නේ සිටින්න" හැමෝටම ස්තුතියි.
     

    thinking_guy

    Well-known member
  • Apr 16, 2011
    4,973
    2,294
    113
    Watch Pirates of the Silicon Valley it will change your attitude towards Jobs.
    Gates is a more respectable person when compared with him.
     
    • Like
    Reactions: Good Heart