Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="1sam" data-source="post: 28090171" data-attributes="member: 557062">මේ කතාවේ දෙපැත්තක් තියනවා. මමත් දුම්රිය ගැන උනන්දු කෙනෙක්. ඒ උනාට අපිට ඒ ඒ කාලවල සිදු කල කටයුතු ගැන සිතා බැලිය යුත්තේ ඒ කාලයේ තිබුන අවශ්‍යතා, ආර්ථික/සමාජයීය තත්ත්ව යටතේ මිස වර්තමානයේ තියන තත්ත්ව යටතේ නොවෙයි. වසා දැමූ මාර්ග තිබුනා නම්, අදටත් අති විශාල පාඩුවක් දරමින් දුවන දුම්රිය (දෙපාර්තමේන්තුව) ට උඩුපුස්සැල්ලාව, යටියන්තොට, ඕපනායක මාර්ග තුනේ පාඩුවත් එකතු කරන්න වෙනවා. වසා දැමූ එක කොහොමවත් හොඳ දෙයක් නොවුනත්, ඒවා ආදායමක් නොලබන සුදු අලි නිසා වසා දමනවා හැර වෙන විකල්පයක් තිබුනේ නැහැ. UPR මාර්ගයේ නානුඔය රාගල අතර ගමන පැය හයක් උන බව තමයි කියන්නේ. පයින් මේ ගමන යන්න ගත වෙන්නේ පැය පහයි. අද අපි හැමෝම මේ පාර සංසන්දනය කරන්නේ නිල්ගිරි, කල්කා ශිම්ලා, වගේ සංචාරක දුම්රිය සමගයි. ඒවා මේ දක්වා ඉතුරු වෙන්න හේතුව, ඒ කාලයේ වෙන විකල්ප මාර්ග නොතිබීම විය හැකියි. නමුත්, ලංකාවේ මේ වසා දැමු දුම්රිය මාර්ග වලට සමාන්තර මහා මාර්ග තිබුනා.  සංචාරක කර්මාන්තයක් නොතිබුන ඒ කාලයේ මේවා අනාගතය සඳහා රැක බලා ගැනීම ප්‍රයෝජනයක් නැති දෙයක් හැටියට පෙනීම වලක්වන්න බැහැ.මේ ලියන මම 70 දශකයේ අවිස්සාවේල්ල-ඕපනායක වසා දමන්න දින දෙකකට පෙර කොටුව - ඕපනායක සහ ආපසු පන්නිපිටියට පොඩි කෝච්චියෙන් ගිහින් තියනවා. උදේ 9.30 ට කොටුවෙන් පිටත් උනාම ඕපනායකට යන්නේ රෑ 7.30 ටයි. දුර සැතපුම් 85 යි. ඒ කාලයේ සාමාන්‍ය බස් රථයකින් පැය 3-4 අතර කාලයකින් ඕපනායකට පහසුවෙන්ම යා හැකිව තිබුනා. ඒ හැර, කලාතුරකින් කෙනෙකු හැර, පොඩි කෝච්චියේ කවුරුවත් ටිකට් ගත්තේ නැහැ. ඒ කෝච්චියට කවදාවත් ටික්කෝ පැන්නේ නැහැ. හේතුව, දුම්රිය මැදිරි අතර Gangway නැති කමයි. ඒ විතරක් නොවෙයි, ආසනයෙන් ආසනයට යන්නත් බැරි seating configuration එකක් තිබුන මැදිරි තිබුනා.මේවා වහපු එක ගැන කනගාටුයි. නමුත්, ඒ කාලයේ වෙන විකල්පයක් තිබුනා කියලා මම හිතන්නේ නැහැ.</blockquote>

Verification: Asuwa dahayen wadi kalama keeyada?

Top Bottom