සහන පැකේජයට QR එකක් දෙමු.
අයවැයෙන් තීරණය උනා විශාල සහන පැකේජයක්. ඒ අගතියට පත් පාර්ශව වෙනුවෙන්. ඒ කියන්නේ vulnerable groups වලට , අර්බුදයෙන් සහ ඉන් ගොඩ එන උපක්රම වලින් ජීවිකාව කර ගෙන යන්න නොහැකි වෙන පවුල් සඳහා සහන පැකේජයක්. Social Safety Net එකක් හැදෙන්නේ ඒවායින්.
මේක අනිවාර්යය විසඳුම් වලින් එක් ප්රධාන කොටසක්. මෙවන් අර්බුදයකට මුහුණ දෙන පියවරක්.
මෙවර අය වැයෙන් එයට මුදල් වෙන් කිරීම අත්යාවශ්යයි. එය සිදු කොට තිබෙනවා.
මේ සහන විවිධාකාරයෙන් ජනතාව අතරට බෙදී යෑම සිදු වෙනවා.
සමහර පවුල් වලට ආහාර මළු, පාසල් වලට ආහාර පැකේජ, ප්රවහන සහන, සීසන් ක්රම, තෙල් සහනාධාර ආදී දේවල් මෙහි තියෙන්න පුළුවන්.
මෙහි අභියෝග කීපයක් තියෙනවා. ලොකුම අභියෝගය සහන අත්යාවශ්ය පවුල් හඳුනා ගැනීම සහ වෙන් කිරීම. ලංකාවේ එවන් දත්ත පද්ධති දුර්වලයි. සාවද්යයි. මිනිස්සු ඒකට ඇතුලත් කරන්නේ දේශපාලන පක්ෂය, මතය , කඳවුර මත. සමෘද්ධිය දෙන්නේ එහෙමයි කියලා අපි දන්නවා නේ.
අනික් අභියෝගය මේ සහන ලබා දෙන්නේ කුමන අයුරින් ද කියන එක. සතොස හරහා බඩු මළු ද? ඉස්කෝලට ආහාර ද? සීසන් ද? තෙල් ද? අපි දැන ගන්න ඕනේ ඒවා කොහොම දුන්නත් දෙන්න වෙන්නේ මහා භාණ්ඩාගාරයේන්. එතනින් යන්නේ රටේ අයවැයෙන් වෙන් වෙන මුදල්.
දැන් මේ මුදල් දෙන විදිය අනුව කරුණු 2 ක් වෙනවා. එකක් තමයි ඒවා දෙන්න යන පරිපාලන වියදම්. අනික තමයි ඒවා ඇතුලේ වෙන වංචා දූෂණ.
දෑ එක එක බලමු.
ලංකාවේ සමෘද්ධියට වෙන් කරන මුදලින් විශාල ප්රමාණයක් වැය වෙන්නේ නිලධාරීන්ගේ පඩි නඩි සහ රාජ්ය පරිපාලන වියදම් වලට. Administrative cost එක කියන්නේ ඒක. ඕනම ව්යාපෘතියක මේක තියෙනවා. ඒක අඩුම 10%කට වත් තියා ගන්න ඕනේ.
දෙවෙනි එක වංචා දූෂණ. ඕනෙම තැනක මේකත් තියෙනවා. සේවක වංචා දූෂණ වගේම හැම මට්ටමකදිම මේකට කොටසක් යනවා. ලකාවේ ඒකත් වැඩියි. සතොසේ සුදු ලූණු හොරකම වගේ දේවල් මතක ඇතිනේ. හිතවතුන්ට ලොකු හැඳි වලින්, නොදන්නා අයට අඩු පාඩුවට බෙදීම්, වගේ දේවල් වෙනවා. ඒ වගේම මේ දෙන්නේ ඒ ඒ මිනිස්සුන්ට අවශ්ය දේවල් ද? උදාහරණයක් ලෙස බඩු මල්ලක් දුන්නොත් ඒකේ තියෙන දේවල් වල කොකිටිය කොහොම වෙයි ද? හැමෝටම එකම කරෝලේ, එකම පරිප්පු ටික, අල ටික දෙනවට ඒ අය කැමති වෙයි ද? වෙන දෙයක් ගන්න කැමති නම් මාරු කර ගන්න පුළුවන් වෙයි ද? අපිටත් පොඩි කාලේ මුද්දර කාඩ් එක හම්බුනා. මාසෙට රුපියල් 300 ක් වගේ මතක හැටියට. ඒකෙන් ගන්න තිබුනේ සමුපේ තියෙන දේවල් විතරයි. තියෙන ටිකක් අරගෙන ආවා මිසක් ඕන දෙයක් තිබුනේ නෑ.
ඉතිං කොහොම ගියත් යන්නේ මහා භාණ්ඩාගාරයේ සල්ලි නම්, ඇයි අපිට කෙළින්ම සල්ලි දෙන්න බැරි. මිනිස්සු තමන්ට ඕන ටික ගනියි.ඕඅට කියනවා Cash Transfer System එකක් කියලා. ඉන්දියාවේ මේක සාර්ථකව ක්රියාත්මක උනා. ඒ ඊට පෙර පැවති ධාන්ය ලබා දීමේ ක්රමය ඉවත් කරලා. වැඩේ සාර්ථකයි. Customer Satisfaction එක ඉහළ ගියා. අපිටත් ඕනේ එවන් ක්රමයක්.
ඒක කරද්දී අපි දේශපාලන බල අධිකාරියට ඕන විදිහට හිතවතුන්ට , නෑයන්ට , ඡන්දය දෙන අයට ඕන ඕන විදියට දීලා අවභවෙන එක වළක්ව ගන්න ඕනේ. මේ අය ඒකත් බැසිල් 5000 බෙදුවා වගේ දීලා ඡන්දය ගන්න ට්රයි ක්රනවා අනිවාර්යයෙන්. එහෙනම් අවශ්ය අය තෝරා ගෙන ඒ අයට ඩිජිටල් හඳුනා ගැනීමේපතක් නිකුත් කරන්න ඕනේ. ඒක හරියට තෙල් ගහන QR එක වගේ. ඒ කෝඩ් එක අනුව අගතියට පත් පවුල් හඳුනා ගෙන system එකට දා ගන්නවා. හැමෝටම Print කරලා කෝඩ් එක දෙනවා. ඒකට අනුව තියෙන බැංකු ගිණුමකට සල්ලි ටික යනවා. විනිවිදයි. පහසුයි. ඕන වෙලාවක අවශ්ය දත්ත ටික තියෙනවා. වැඩේ මොනිටර් කර ගන්නත් පහසුයි. වංචා දූෂණ ඉවරයි. පරිපාලන වියදම් අඩුයි. ඕන කෙනෙකුට බලන්න පුළුවන් ලැබෙන්නේ කාටද නැත්තේ කාටද කියලා. නිලධාරීන්ට 5000 කොළ මිටි අරගෙන ගෙවල් ගාණේ යන්න ඕනේ නෑ.
හිතලා බලන්න.
රාජ්ය ඩිජිටල් කරණය හෙවත් e Government ක්රමය වඩාත් පහසුවෙන් ජන ගත කරන්න පුළුවන්.
පැතුම් කර්නර්
අයවැයෙන් තීරණය උනා විශාල සහන පැකේජයක්. ඒ අගතියට පත් පාර්ශව වෙනුවෙන්. ඒ කියන්නේ vulnerable groups වලට , අර්බුදයෙන් සහ ඉන් ගොඩ එන උපක්රම වලින් ජීවිකාව කර ගෙන යන්න නොහැකි වෙන පවුල් සඳහා සහන පැකේජයක්. Social Safety Net එකක් හැදෙන්නේ ඒවායින්.
මේක අනිවාර්යය විසඳුම් වලින් එක් ප්රධාන කොටසක්. මෙවන් අර්බුදයකට මුහුණ දෙන පියවරක්.
මෙවර අය වැයෙන් එයට මුදල් වෙන් කිරීම අත්යාවශ්යයි. එය සිදු කොට තිබෙනවා.
මේ සහන විවිධාකාරයෙන් ජනතාව අතරට බෙදී යෑම සිදු වෙනවා.
සමහර පවුල් වලට ආහාර මළු, පාසල් වලට ආහාර පැකේජ, ප්රවහන සහන, සීසන් ක්රම, තෙල් සහනාධාර ආදී දේවල් මෙහි තියෙන්න පුළුවන්.
මෙහි අභියෝග කීපයක් තියෙනවා. ලොකුම අභියෝගය සහන අත්යාවශ්ය පවුල් හඳුනා ගැනීම සහ වෙන් කිරීම. ලංකාවේ එවන් දත්ත පද්ධති දුර්වලයි. සාවද්යයි. මිනිස්සු ඒකට ඇතුලත් කරන්නේ දේශපාලන පක්ෂය, මතය , කඳවුර මත. සමෘද්ධිය දෙන්නේ එහෙමයි කියලා අපි දන්නවා නේ.
අනික් අභියෝගය මේ සහන ලබා දෙන්නේ කුමන අයුරින් ද කියන එක. සතොස හරහා බඩු මළු ද? ඉස්කෝලට ආහාර ද? සීසන් ද? තෙල් ද? අපි දැන ගන්න ඕනේ ඒවා කොහොම දුන්නත් දෙන්න වෙන්නේ මහා භාණ්ඩාගාරයේන්. එතනින් යන්නේ රටේ අයවැයෙන් වෙන් වෙන මුදල්.
දැන් මේ මුදල් දෙන විදිය අනුව කරුණු 2 ක් වෙනවා. එකක් තමයි ඒවා දෙන්න යන පරිපාලන වියදම්. අනික තමයි ඒවා ඇතුලේ වෙන වංචා දූෂණ.
දෑ එක එක බලමු.
ලංකාවේ සමෘද්ධියට වෙන් කරන මුදලින් විශාල ප්රමාණයක් වැය වෙන්නේ නිලධාරීන්ගේ පඩි නඩි සහ රාජ්ය පරිපාලන වියදම් වලට. Administrative cost එක කියන්නේ ඒක. ඕනම ව්යාපෘතියක මේක තියෙනවා. ඒක අඩුම 10%කට වත් තියා ගන්න ඕනේ.
දෙවෙනි එක වංචා දූෂණ. ඕනෙම තැනක මේකත් තියෙනවා. සේවක වංචා දූෂණ වගේම හැම මට්ටමකදිම මේකට කොටසක් යනවා. ලකාවේ ඒකත් වැඩියි. සතොසේ සුදු ලූණු හොරකම වගේ දේවල් මතක ඇතිනේ. හිතවතුන්ට ලොකු හැඳි වලින්, නොදන්නා අයට අඩු පාඩුවට බෙදීම්, වගේ දේවල් වෙනවා. ඒ වගේම මේ දෙන්නේ ඒ ඒ මිනිස්සුන්ට අවශ්ය දේවල් ද? උදාහරණයක් ලෙස බඩු මල්ලක් දුන්නොත් ඒකේ තියෙන දේවල් වල කොකිටිය කොහොම වෙයි ද? හැමෝටම එකම කරෝලේ, එකම පරිප්පු ටික, අල ටික දෙනවට ඒ අය කැමති වෙයි ද? වෙන දෙයක් ගන්න කැමති නම් මාරු කර ගන්න පුළුවන් වෙයි ද? අපිටත් පොඩි කාලේ මුද්දර කාඩ් එක හම්බුනා. මාසෙට රුපියල් 300 ක් වගේ මතක හැටියට. ඒකෙන් ගන්න තිබුනේ සමුපේ තියෙන දේවල් විතරයි. තියෙන ටිකක් අරගෙන ආවා මිසක් ඕන දෙයක් තිබුනේ නෑ.
ඉතිං කොහොම ගියත් යන්නේ මහා භාණ්ඩාගාරයේ සල්ලි නම්, ඇයි අපිට කෙළින්ම සල්ලි දෙන්න බැරි. මිනිස්සු තමන්ට ඕන ටික ගනියි.ඕඅට කියනවා Cash Transfer System එකක් කියලා. ඉන්දියාවේ මේක සාර්ථකව ක්රියාත්මක උනා. ඒ ඊට පෙර පැවති ධාන්ය ලබා දීමේ ක්රමය ඉවත් කරලා. වැඩේ සාර්ථකයි. Customer Satisfaction එක ඉහළ ගියා. අපිටත් ඕනේ එවන් ක්රමයක්.
ඒක කරද්දී අපි දේශපාලන බල අධිකාරියට ඕන විදිහට හිතවතුන්ට , නෑයන්ට , ඡන්දය දෙන අයට ඕන ඕන විදියට දීලා අවභවෙන එක වළක්ව ගන්න ඕනේ. මේ අය ඒකත් බැසිල් 5000 බෙදුවා වගේ දීලා ඡන්දය ගන්න ට්රයි ක්රනවා අනිවාර්යයෙන්. එහෙනම් අවශ්ය අය තෝරා ගෙන ඒ අයට ඩිජිටල් හඳුනා ගැනීමේපතක් නිකුත් කරන්න ඕනේ. ඒක හරියට තෙල් ගහන QR එක වගේ. ඒ කෝඩ් එක අනුව අගතියට පත් පවුල් හඳුනා ගෙන system එකට දා ගන්නවා. හැමෝටම Print කරලා කෝඩ් එක දෙනවා. ඒකට අනුව තියෙන බැංකු ගිණුමකට සල්ලි ටික යනවා. විනිවිදයි. පහසුයි. ඕන වෙලාවක අවශ්ය දත්ත ටික තියෙනවා. වැඩේ මොනිටර් කර ගන්නත් පහසුයි. වංචා දූෂණ ඉවරයි. පරිපාලන වියදම් අඩුයි. ඕන කෙනෙකුට බලන්න පුළුවන් ලැබෙන්නේ කාටද නැත්තේ කාටද කියලා. නිලධාරීන්ට 5000 කොළ මිටි අරගෙන ගෙවල් ගාණේ යන්න ඕනේ නෑ.
හිතලා බලන්න.
රාජ්ය ඩිජිටල් කරණය හෙවත් e Government ක්රමය වඩාත් පහසුවෙන් ජන ගත කරන්න පුළුවන්.
පැතුම් කර්නර්
