මොරටුවේ ලී බඩු කඩයකට ගිය මම, ඇඳක් ගන්න හිතාගෙන එතනට ගියා. කඩේ මුදලාලි මගේ අතේ තිබ්බ සල්ලි ටික දැකලා, "මහත්තයා ආයෝජකයෙක් වෙන්න කැමතිද?" කියලා ඇහුවා. මම පොඩ්ඩක්වත් නොපැකිළිව "අනේ නෑ මුදලාලි, මට ඕනෙ නිදාගන්න ඇඳක් විතරයි!" කියලා කිව්වා.
ඒත් එක්කම මුදලාලිගේ මූණ රතු වුණා. "ඇඳක් ගන්න ඇවිත් ආයෝජනය ගැන අහද්දි බැහැ කියනවා නේද? තමුසේ වගේ එවුන් තමයි මේ රට කන්නේ! තමුසෙලාට ඕනෙ ඇඳවල්වල නිදාගෙන ඉන්න විතරයි! යකෝ, මෙතනින් යනවා! තමුසෙට ඇඳ විතරක් නෙවෙයි, හාන්සි පුටුවකුත් දෙන්න බෑ!" කියලා මට බැනලා එළවගත්තා.
පිටටත් එකක් ගහගෙන එළියට ආපු මම කල්පනා කළා, "මේ මුදලාලි නම් මාර කෙනෙක්! මම ඇඳක් ගන්න ආවට ආයෝජකයෙක් වුණා නම්, අද මට නොමිලේ ඇඳක් විතරක් නෙවෙයි, නිදාගන්න කාමරේකුත් ලැබෙන්න තිබුණා!"
ඒත් එක්කම මුදලාලිගේ මූණ රතු වුණා. "ඇඳක් ගන්න ඇවිත් ආයෝජනය ගැන අහද්දි බැහැ කියනවා නේද? තමුසේ වගේ එවුන් තමයි මේ රට කන්නේ! තමුසෙලාට ඕනෙ ඇඳවල්වල නිදාගෙන ඉන්න විතරයි! යකෝ, මෙතනින් යනවා! තමුසෙට ඇඳ විතරක් නෙවෙයි, හාන්සි පුටුවකුත් දෙන්න බෑ!" කියලා මට බැනලා එළවගත්තා.
පිටටත් එකක් ගහගෙන එළියට ආපු මම කල්පනා කළා, "මේ මුදලාලි නම් මාර කෙනෙක්! මම ඇඳක් ගන්න ආවට ආයෝජකයෙක් වුණා නම්, අද මට නොමිලේ ඇඳක් විතරක් නෙවෙයි, නිදාගන්න කාමරේකුත් ලැබෙන්න තිබුණා!"
ලී බඩු කියන්නේ සුපිරි ව්යාපාරයක්. මම උට සුභ පතනවා. මගේ අතින් හිත රිදෙන මොනාහරි කියවුනා නම් සමාවෙන්න. 
