කෝ නු හාසෝ කිමානන්දෝනිච්චං පජ්ජලිතේ සතිඅන්ධකාරේන ඕනද්ධාපදීපං න ගවෙස්සථ 🪷මේ ජීවිතය (ආශාවෙන්, තරහින්, මෝඩකමින් වයසට යෑමෙන්, රෝගවලින්, මරණයෙන්, ශෝකයෙන්, වැළපීමෙන්, කායික දුකින්, මානසික දුකින්, සුසුම් හෙළීමෙන්) හැම තිස්සෙම ගිනි ඇවිලෙද්දී මොන හිනාද? මොන සතුටක්ද? අනවබෝධය නැමැති ඝන අඳුරේ ගිලී සිටින ඔබ, පහනක් නොසොයන්නේ
ඇයි?🪷
පුඤ්ඤං චේ පුරිසෝ කයිරාකයිරාථේතං පුනප්පුනංතම්හි ඡන්දං කයිරාථසුඛෝ පුඤ්ඤස්ස උච්චයෝ
යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ශ්රද්ධාවෙන් යුක්තව, සිත, කය, වචනය යන තුන් දොරින් පින් කළොත්, ආයෙ ආයෙමත් කරගන්න ඕන වෙන්නෙ ඒ පිනමයි. පින් කිරීම ගැනමයි හිතේ කැමැත්ත ඇතිකරගන්න ඕන. “සැප” කියල කියන්නෙ පිනටමයි
භද්රෝ’පි පස්සති පාපංයාව භද්රං න පච්චතියදා ච පච්චති භද්රංඅථ භද්රෝ භද්රානි පස්සති 
කරගත්තු පින් විපාක නොදී තියෙන කල් විතරයි ඒ පින පාඩුවක් හැටියට පේන්නේ. නමුත් පින විපාක දෙන්න පටන්ගත්තු දවසට තමයි ඒ පිනේ හැබෑ ස්වභාවය පිනක් වශයෙන් ම අඳුනගන්නේමා’වමඤ්ඤේථ පුඤ්ඤස්සන මං තං ආගමිස්සතිඋදබින්දුනිපාතේනඋදකුම්භෝ’පි පූරතිපූරති ධීරෝ පුඤ්ඤස්සථෝකථෝකම්පි ආචිනං 🪷“ඕක ඉතින් පොඩි පිනක් නෙ” කියලා තමන්ට විපාක දෙන්ට තමා කරා එන්නෙ නෑ කියලා ගණන් නොගෙන ඉන්ට එපා. වතුර වුණත් බිංදුව බිංදුව වැටිලා තමයි කළයක් පිරෙන්නෙ. බුද්ධිමත් පුද්ගලයාත් ටික ටික වුණත් පින් කරන කොට, ඒ පින් එකතුවෙලා අන්තිමේදී ජීවිතය පිනෙන්ම පිරිලා යනවා
න අන්තලික්ඛේ න සමුද්දමජ්ඣේන පබ්බතානං විවරං පවිස්සන විජ්ජති සෝ ජගතිප්පදේසෝයත්ථට්ඨිතං නප්පසහේථ මච්චු යම් තැනක සැඟවිලා මරණයෙන් ගැලවෙන්ට පුළුවන් නම්, එබඳු තැනක් අහසෙත් නෑ. මුහුද මැදත් නෑ. කන්දක් අස්සෙ ගුහාවක හැංගුණත් නෑ. එබඳු තැනක් ලෝකයේ කොහේවත් නෑයථා දණ්ඩේන ගෝපාලෝගාවෝ පාචේති ගෝචරංඒවං ජරා ච මච්චු චආයුං පාචෙන්ති පාණිනං 🪷ගොපල්ලෙක් කෙවිටෙන් පහර දිදී හරකුන්ව ගොදුරු බිමට දක්කනවා වගේ, මේ ජරා - මරණ දෙකත් ඒ විදිහටම සත්වයන්ගේ ආයුෂ අවසන් කරලා දානවා🪷
ගබ්භමේකේ උප්පජ්ජන්තිනිරයං පාපකම්මිනෝසග්ගං සුගතිනෝ යන්තිපරිනිබ්බන්ති අනාසවා සමහර කෙනෙක් ආයෙමත් ගර්භාෂයක උපදිනවා. පව් කරගත්තු උදවිය නිරයේ උපදිනවා. පින් කරගත්තු උදවිය සුගතියෙ උපදිනවා. ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයේ ගමන් කරපු මුනිවරු ආශ්රව නැතිකරලා පිරිනිවන් පානවාමා’වෝච ඵරුසං කඤ්චිවුත්තා පටිවදෙය්යු තංදුක්ඛා හි සාරම්භකථාපටිදණ්ඩා ඵුසෙය්යු තංකාටවත්ම නපුරු වචන කියන්ට එපා! නපුරු වචන කියන්ට ගියොත් අනිත් උදවිය ඔබට පෙරලා, නපුරු වචන කියාවි. රණ්ඩු ඇතිවෙන කතා බස් ඇති කරගැනීම දුකක්. එයින් ඔබටමයි පෙරළා කරදර වෙන්නෙස චේ නේරේසි අත්තානංකංසෝ උපහතෝ යථාඒස පත්තෝ’සි නිබ්බාණංසාරම්භෝ තේ න විජ්ජති 🪷ශබ්දය හටගන්න ලෝහ බඳුනක් කඩලා දැම්මා වගේ වචනය සංවර කරගෙන, තමන්ගේ ජීවිතය නිශ්ශබ්ද කරගත්තොත්, තමන් තුළම නිවිලා යනවා. එතකොට ආරවුල් හටගන්නෙ නෑ🪷
උදකං හි නයන්ති නෙත්තිකාඋසුකාරා නමයන්ති තේජනංදාරුං නමයන්ති තච්ඡකාඅත්තානං දමයන්ති සුබ්බතාවතුර ගෙන යන උදවිය තමන් කැමති දිසාවට ඇල වේලි බැඳගෙන වතුර අරගෙන යනවා. හී වඩුවො තමන්ට ඕනෙ පිළිවෙළට ඊතල සකස් කරගන්නවා. ලී වඩුවෝ තමන්ට ඕනෙ පිළිවෙළට ලී බඩු හදාගන්නවා. ධර්මයට කීකරු අය තමන්ගේ සිත දමනය කරගන්නවා
අස්සෝ යථා භද්රෝ කසානිවිට්ඨෝආතාපිනෝ සංවේගිනෝ භවාථසද්ධාය සීලේන ච වීරියේන චසමාධිනා ධම්මවිනිච්ඡයේන චසම්පන්නවිජ්ජාචරණා පතිස්සතාපහස්සථ දුක්ඛමිදං අනප්පකං තමන්ගේ ප්රමාදයෙන් කසපහර වැදුණට පස්සේ ආජානීය අශ්වයා තව තවත් වීරියවන්ත වෙනවා. අන්න ඒ වගේ ඔබත් මේ සංසාරය ගැන කළකිරිල, කෙලෙස් නැතිකරන්ටමයි වීරිය ගන්ට ඕනෙ. ශ්රද්ධාවන්තව, සිල්වත්ව, සමාධියෙන් යුක්තව විදර්ශනා ප්රඥාවෙන්මයි තීරණ ගන්ට ඕනෙ. අවබෝධයයි, හැසිරීමයි එකක් වෙන්ට ඕනෙ. හොඳට සිහි නුවණ පිහිටුවාගෙන, මේ මහා සසර දුක නැතිකරලා දාන්නපස්ස චිත්තකතං බිම්බංඅරුකායං සමුස්සිතංආතුරං බහුසංකප්පංයස්ස නත්ථි ධුවං ඨිති 🪷දැන්වත් හොඳින් බලාගන්න. ලස්සනට සරසාගෙන හිටියට මේකෙ තියෙන්නෙ මස් වැදිච්ච ඇටසැකිල්ලක්. ලෙඩ දුක් ගොඩක්. අඥාන ජනයා මේ ශරීරය ගැන බොහෝ මනහර සිතුවිලි සිතුවාට, මේකෙ නිත්ය දෙයක් නෑ. ස්ථිර දෙයක් නෑ. පවතින දෙයක් නෑ🪷
ඒථ පස්සථිමං ලෝකංචිත්තං රාජරථූපමංයත්ථ බාලා විසීදන්තිනත්ථි සංගෝ විජානතං එන්න! ඇවිත් බලන්න මේ ලෝකයේ ඇත්ත ස්වභාවය දිහා. විචිත්ර විදිහට සරසලා තියෙන රාජකීය අශ්ව රථයක් වගේ, අඥාන පිරිස මේ විලාසිතාවට සම්පූර්ණයෙන්ම අහුවෙනවා. නමුත්, මේකේ යථාර්ථය අවබෝධ කරපු උදවිය නම්, මේ ලෝකෙත් එක්ක කිසි ගණුදෙනුවක් කරන්නෙ නෑපරිජිණ්ණමිදං රූපංරෝගනිඩ්ඪං පභංගුරංභිජ්ජති පූතිසන්දේහෝමරණන්තං හි ජීවිතං සතර මහා ධාතූන්ගෙන් හටගත් මේ රූපය ජරා - ජීර්ණ වෙලා අවසන් වෙනවා. රෝගවලට කූඩුවක් වගේ. වහා බිඳී යනවා. දොරටු නවයකින් අසූචි වැගිරෙනවා. මේ ජීවිතය බිඳිලා මරණයෙන් අවසන් වෙනවාඅට්ඨීනං නගරං කතංමංසලෝහිතලේපනංයත්ථ ජරා ච මච්චු චමානෝ මක්ඛෝ ච ඕහිතෝ මේ ශරීරය ඇට වලින් ගොඩනගලා, මස් ලේ වලින් ආලේප කරලා අටවලා තියෙන නගරයක් වගේ. ජරාවටත්, මරණයටත් පත්වෙන්නෙත් මේ ශරීරයමයි. අහංකාරකම ඇති වෙන්නෙත් මේ ශරීරයටමයි. ගුණමකුකම ඇති වෙන්නෙත් මේ ශරීරයටමයිජීරන්ති වේ රාජරථා සුචිත්තාඅථෝ සරීරම්පි ජරං උපේතිසතඤ්ච ධම්මෝ න ජරං උපේතිසන්තෝ හවේ සබ්භි පවේදයන්ති විචිත්ර විදිහට සරසපු රාජකීය මංගල රථ පවා දිරලා යනවා. කොච්චර සැරසුවත් මේ ශරීරයත් ඒ විදිහටම දිරලා යනවා. නමුත්, සත්පුරුෂයින්ගේ ගුණ ධර්ම ජරාවට පත්වෙන්නෙ නෑ. ඇත්තෙන්ම ශාන්ත මුනිවරු සත්පුරුෂයන්ට මේ කාරණේ කියලාදෙනවා
අත්තා හි අත්තනෝ නාථෝකෝ හි නාථෝ පරෝ සියාඅත්තනා’ව සුදන්තේනනාථං ලභති දුල්ලභං 🪷තමන්ට පිහිට සළසගන්ට ඕනෙ තමාමයි. තමන් හැර බාහිර වෙන කවුරු නම් තමන්ට පිහිට වෙයිද? හොඳට දමනය වුණාම තමන්ටම ඒ දුර්ලභ වූ ධර්මාවබෝධය නැමැති පිළිසරණ ලබන්ට පුළුවනි🪷
උත්තිට්ඨේ නප්පමජ්ජෙය්යධම්මං සුචරිතං චරේධම්මචාරී සුඛං සේතිඅස්මිං ලෝකේ පරම්හි ච අලසකමින් නැගී සිටින්ට ඕනෙ. අප්රමාදීව කටයුතු කරන්ට ඕනෙ. සුචරිත ධර්මයෙහි හැසිරෙන්ට ඕනෙ. ධර්මයේ හැසිරෙන කෙනා මෙලොව - පරලොව දෙකේම සුවසේඉන්නවා
ධම්මං චරේ සුචරිතංන නං දුච්චරිතං චරේධම්මචාරී සුඛං සේතිඅස්මිං ලෝකේ පරම්හි ච 🪷සුචරිත ධර්මයේමයි හැසිරෙන්ට ඕනෙ. කිසිසේත්ම දුෂ්චරිතයේ හැසිරෙන්ට ඕනෙ නෑ. ධර්මයේ හැසිරෙන කෙනා මෙලොව, පරලොව දෙකේ ම සුවසේ ඉන්නවා🪷
යථා බුබ්බුලකං පස්සේයථා පස්සේ මරීචිකංඒවං ලෝකං අවෙක්ඛන්තංමච්චුරාජා න පස්සතිසිඳී බිඳී යන දිය බුබුලක් දිහා බලනවා වගේ ලෝකය දිහා බලනකොට, සැණෙකින් මැකී යන මිරිඟුවක් දිහා බලනවා වගේ ලෝකය දිහා බලන කොට, ඔය විදිහට ලෝකය දිහා බලන කොට, ඒ කෙනාව මාරයාට පේන්නෙ නෑ
පථව්යා ඒකරජ්ජේනසග්ගස්ස ගමනේන වාසබ්බලෝකාධිපච්චේනසෝතාපත්තිඵලං වරං මුළු පෘථිවිය ම ජයගෙන, චක්රවර්තී රජකෙනෙක් වෙනවාටත් වඩා, දෙව්ලොව උපදිනවාටත් වඩා, සකල ලෝකයට ම අධිපති වෙනවාටත් වඩා, සෝවාන් ඵලයට පත්වීම ම උතුම්සුසුඛං වත ජීවාමවේරිනේසු අවේරිනෝවේරිනේසු මනුස්සේසුවිහරාම අවේරිනෝ 🪷ඇත්තෙන්ම අපි නම් ජීවත් වෙන්නෙ හරිම සැපෙන්. එකිනෙකාට වෛර කරගන්න මේ ලෝකයේ අපි නම් කිසි වෛරයක් නැතුව ඉන්නවා. වෛර කරගන්න මිනිස්සු අතරේ, කිසිම වෛරයකින් තොරවයි අපි ජීවත් වෙන්නෙ🪷
නත්ථි රාගසමෝ අග්ගිනත්ථි දෝසසමෝ කලිනත්ථි ඛන්ධසමා දුක්ඛානත්ථි සන්තිපරං සුඛං රාගයට සමාන කරන්ට පුළුවන් වෙන ගින්නක් නෑ. ද්වේෂයට සමාන කරන්ට පුළුවන් වෙන අපරාධෙකුත් නෑ. පංචුපාදානස්කන්ධයට සමාන කරන්ට පුළුවන් වෙන දුකකුත් නෑ. ඒ අමා නිවනට වැඩියෙන් කියන්ට පුළුවන් වෙන සැපයකුත් නෑඅයෝගේ යුඤ්ජමත්තානංයෝගස්මිඤ්ච අයෝජයංඅත්ථං හිත්වා පියග්ගාහීපිහේතත්තානුයෝගිනං අනුගමනය නොකළ යුතු වැරදි දේ තමයි සමහරු අනුගමනය කරන්නේ. අනුගමනය කළ යුතු සතිපට්ඨානය පුරුදු කිරීම් ආදී දේ අනුගමනය කරන්නෙ නෑ. ආශා කරන දේ පස්සෙ දුව දුව යහපත අත්හරිනවා. නමුත් යහපත් දේ අනුගමනය කරලා සැප ලබාගත්තු අය දැක්කට පස්සේ, ඒ සැප ලබා ගන්ට ඔවුනුත් කැමති වෙනවාමා පියේහි සමාගඤ්ඡිඅප්පියේහි කුදාචනංපියානං අදස්සනං දුක්ඛංඅප්පියානඤ්ච දස්සනං 🪷තමන් කැමති උදවිය සමග පමණ ඉක්මවා හිත මිත්රකම් ඇතිකරගන්ට එපා! අප්රිය පුද්ගලයන් හා හිතමිතුරුකම් කොහෙත්ම ඕනෙ නෑ. ප්රියයන්ට ඇළුණොත්, ඔවුන් දකින්ට නොලැබීමෙන් දුක් ඇතිවෙනවා. අප්රිය පුද්ගලයන් දකින්ට ලැබීමෙනුත් දුක් ඇතිවෙනවා🪷
තණ්හාය ජායතී සෝකෝතණ්හාය ජායතී භයංතණ්හාය විප්පමුත්තස්සනත්ථි සෝකෝ කුතෝ භයං තණ්හාවෙන් තමයි ශෝකය හටගන්නෙ. භය හටගන්නෙත් තණ්හාවෙන් තමයි. තණ්හාවෙන් නිදහස් වුණ කෙනෙකුට ශෝකයක් නෑ. භයක් කොයින්ද?කෝධං ජහේ විප්පජහෙය්ය මානංසඤ්ඤෝජනං සබ්බමතික්කමෙය්යතං නාමරූපස්මිං අසජ්ජමානංඅකිඤ්චනං නානුපතන්ති දුක්ඛා මේ ක්රෝධය දුරුකරන්ට ඕනෙ. මේ මාන්නය විශේෂයෙන්ම දුරු කළ යුතු දෙයක්. සංසාර බන්ධන ඔක්කොම ඉක්මවා යන්ට ඕනෙ. නාමරූප දෙකේ නොඇලෙන නිකෙලෙස් පුද්ගලයා පිටුපසින් දුක හඹාගෙන යන්නෙ නෑ
යෝ වේ උප්පතිතං කෝධංරථං භන්තං’ව ධාරයේතමහං සාරථිං බ්රෑමිරස්මිග්ගාහෝ ඉතරෝ ජනෝ 🪷යමෙක් තමන් තුළ හටගත් ක්රෝධය නැති කරලා දැම්මොත්, ඔහු වේගයෙන් ගමන් කරන රථයක් පාලනය කරලා, නියම පාරට දාගත්තා වගේ. ඔහුට තමයි මං නියම රියදුරා කියන්නෙ. අනිත් උදවිය නිකං රැහැන්පට අල්ලගෙන ඉන්නවා විතරයි🪷
අක්කෝධේන ජිනේ කෝධංඅසාධුං සාධුනා ජිනේජිනේ කදරියං දානේනසච්චේන අලිකවාදිනං ක්රෝධය ජයගන්ට තිබෙන්නේ ක්රෝධ නොකිරීමෙන්මයි. අයහපත ජයගන්ට තිබෙන්නේ යහපතින්මයි. ලෝභකම ජයගන්ට තිබෙන්නේ දන් දීමෙන්මයි. බොරු කියන පුද්ගලයා ජයගන්ට තිබෙන්නේ සත්ය වචනයෙන්මයිසච්චං භණේ න කුජ්ඣෙය්යදජ්ජාප්පස්මිම්පි යාචිතෝඒතේහි තීහි ඨානේහිගච්ඡේ දේවාන සන්තිකේ සත්යමයි කතාකරන්ට ඕනෙ. කේන්ති ගන්ට හොඳ නෑ. කවුරු හරි යමක් ඉල්ලුවොත්, තියෙන ටිකෙන් හරි ඔහුට දෙන්ට ඕනෙ. ඔය තුන පුරුදු කළොත් තමයි දෙවියන් අතරට යන්නේසදා ජාගරමානානංඅහෝරත්තානුසික්ඛිනංනිබ්බාණං අධිමුත්තානංඅත්ථං ගච්ඡන්ති ආසවා 🪷හැම තිස්සේම නින්ද පාලනය කරලා, දිවා රාත්රී දෙකේම ධර්මය තුළ හික්මෙන, නිවනෙහි ඇලුණ සිත් ඇති උතුමන්ගේ කෙලෙස් ඔක්කොම විනාශ වෙලා යනවා🪷
කායප්පකෝපං රක්ඛෙය්යකායේන සංවුතෝ සියාකායදුච්චරිතං හිත්වාකායේන සුචරිතං චරේ මේ කය ප්රකෝප කරගන්නෙ නැතුව රැක ගන්ට ඕනෙ. කයින් සංවර වෙන්නට ඕනෙ. කාය දුෂ්චරිතය අත්හැරලා, කාය සුචරිතයේ හැසිරෙන්ට ඕනෙ වචීපකෝපං රක්ඛෙය්යවාචාය සංවුතෝ සියාවචීදුච්චරිතං හිත්වාවාචාය සුචරිතං චරේ වචනය ප්රකෝප කරගන්නෙ නැතුව රැක ගන්ට ඕනෙ. වචනයෙන් සංවර වෙන්ට ඕනෙ. වචී දුෂ්චරිතය අත්හැරලා, වචනයෙන් සුචරිතයේ හැසිරෙන්ට ඕනෙමනෝපකෝපං රක්ඛෙය්යමනසා සංවුතෝ සියාමනෝදුච්චරිතං හිත්වාමනසා සුචරිතං චරේ 🪷
තිලොවට තිලකයක් වූ භාග්යවත් වූ අරහත් වූ දසබලධාරී තථාගත සර්වඥරාජෝත්තම ශ්රීමත් ගෞතම සම්මා සම්බුදුරජාණන් වහන්සේට ගෞරවනීය නමස්කාරය වේවා!
