Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 12712092" data-attributes="member: 326070">“ඕකෙ මට මතක විදියට කාමර විසි දෙකක්ද කොහෙද තියෙනවා.. ඒත් වැඩි හරියක් ඒවා වහලා..”      චේතිය සිය මතකය අවදි කළේය.. ඔහුට සැනෙකින් සිහිපත් වූයේ පෙරදා සිය නැගණිය මෙම වලව්ව සම්බන්ධව කී කතාවකි..      “අපේ චූටි කිව්වනේ කලන මේ වල්ව්ව අපේ කියලා..”      එය ඇසී සිනාසීමට ගිය රංගට කමින් උන් බත් පිඩ පිට උගුරේ ගියාය.. නමුත් කලන නම් දැඩි කල්පනවාකට වැටිණි..    “මං උඹට අර ෆොටෝ එක පෙන්නලා මොකක්ද දන්නවද කියන්න හැදුවෙ..?”      “මොකක්ද..?”    චේතිය කලනගේ මුහුණට එබී විමසුවේය..      “ඔය  ළමාතැනී කියන  කෙනාගෙ මුහුණුවර හරියට උඹලගෙ නංගිගෙ වගේ.. බලපං බොරුද කියලා..  ලොකු බෝල  ඇස්.. හමේ ඇත් දල පාට.. කැරලි කැරලි කොණ්ඩෙ..”      එවර  ගිනි වැදුණේ  චේතියගේ සිතටය.. නැගණියගේ මුහුණ දකින වාරයක් පාසා තමාට යම්  කෙනෙකු සිහිපත්  වූවද ඒ කවුදැයි පැහැදිලිව වටහා ගැනීමට තරම් නිරවුල් මනසක්  තමාට නොවූ බව  ඔහුට සිහිපත් වුණි..    “උඹ කියන්නෙ එතකොට..”      සැබැවින්ම ඔහු පටලැවී උන්නේය..    “උඹලගෙ නංගි.. චූටි කියන්නෙ ළමාතැනීගෙ දුවෙක්ද..?”    එයනම්  කිසිසේත්ම විය  නොහැකි බව චේතියට වැටහුණි.. තම මව නැගණිය ලැබීමට ගැබ්බරව උන්  හැටි තමව  මතකය.. අනික වලව්වේ ළමාතැනී මියගියේ ඊට පෙරය.. එසේනම් තමාගේ  නැගණිය  ළමාතැනීගේ හැඩරුව ගත්තේ කෙසේද..?      “ඒක වෙන්න බෑ බං.. චූටි ඉපදුනේ අපේ අම්මගෙ කුසෙන්.. ඒක මට හොදටම ෂුවර්..”      “මේ ගැන  ඇහුවට උඹ  මුකුත් හිතන්න එපා.. උඹේ තාත්තා නැති උනේ අපි බාලාංශ පංති වල  ඉද්දි.. උඹේ  නංගි හම්බ උනේ අපි ශිෂ්‍යත්වෙ කලාටත් පස්සෙ.. අනික උඹලගෙ අම්මා  නංගි ගැන  වැඩිය විස්තර මුකුත් කතා කරන්නෙත් නෑ.. ඒ මදිවට නංගි වලව්වෙ  ළමාතැනී වගේ..  මේ සේරම එකකට එකක් පටලැවෙනවා වගේ දැනෙන්නෙ නැද්ද..?”      දැන්  නම් චේතියගේ  ඔළුව යකාගෙ කම්මල මෙන් වී තිබුණේය.. තම මවට සිටි දරුවා රෝහලේදී  මිය ගියා  වන්නට බැරිද..? නැගණිය සැබැවින්ම ළමාතැනීගේ දරුවෙකු විය  නොහැකිද..? නමුත්  ළමාතැනී මිය ගියේ නැගණිය ඉපදීමට මාස ගණනාවකට පෙර නම්..      “මට තේරෙන්නෙ නෑ මචං..”      කටවල් දෙක්ක පමණක් කෑ බත්පත ගුලිකර දැමූ චේතිය වමතින් සිය නළල් තලය තද කර අල්වා ගත්තේය..      “උඹේ අම්මා කවදාවත් චූටිගෙ අම්මා කවුද කියලා උඹට කියලා නැද්ද..?”    “නෑ රංග  නෑ.. මං  අම්මගෙන් ඒ ගැන අහලත් නෑ.. ඒත් අම්මා දවසක් ඇලිසා නැන්දා එක්ක  කිව්වා එයාට  කාගෙන්ද කරදරයක් උනාලු.. එයා තමයිලු චූටිගෙ තාත්තා..”      “උඹට සැක හිතන්න පුළවුන් කවුරුහරි කෙනෙක් චූටිව බලලා යන්න එහෙම උඹලගෙ ගෙදර ඇවිත් තියෙනවද..?”    “ඒත් නෑ..”      “අනේ මංදා බං.. දැන්නං උඹේ විතරක් නෙමෙයි මගෙත් ඔළුව අවුල් වෙලා..”      “හරි  මචං.. දැන් ඔය  කතා කියන්න එපා.. අපි මෙහෙම කරමු.. කාලෙකින් අපිට පන්සල  පැත්තෙත් යන්න  බැරි උනානෙ.. සෙනසුරාදා පංති නැති නිසා අපි එදා හවසට පන්සල්  යමු.. ගිහින්  හාමුදුරුවො එක්කත් මේ ගැන කතා කරමු..”      මිතුරාගේ  මනස  නිරවුල් කිරීමට අවැසි නිසා කලන තාවකාලික විසදුමක් දුන්නේය.. චේතිය හා  රංග  එයට එකග හිස් සැලුවේ ගමේ පන්සලත් එහි ස්වාමීන් වහන්සේලත් තමාගේ පවුලෙ  අය  තරමටම ඔවුන්ට ලෙංගතු බැවිනි..      <img src="http://3.bp.blogspot.com/-uC5uAJNkGCQ/T15HIA-h0GI/AAAAAAAABhE/cc30sG3nEU8/s1600/Mathusambandai.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /></blockquote>

Verification: Nawa warak dahaya keeyada? (Namaya wadi kireema dahaya)

Top Bottom