2024 November 3 - Sunday
මීගමුව ඉරිදා පොළෙන් ලාබෙට එළවලුවක් දෙකක් මිළදීගෙන මහා වරුසාවේම බස් නැවතුම්පළට දිව්වේ කටුවාපිටිය බස් රථය අල්ලා ගැනීමටයි. බස් රථ නැවතුමේ ගරා වුටුණු වහලයේ ඉතිරි වූ යකට තහඩුවකට මුවා වී වැස්සෙන් ආවරණය වීමට තැත් කරන මට ඉලෙක්ට්රික් බැසුන්නැහේ ගැන දැඩි තරහක් හිතට ආවේ ඔහු මාගේ ස්කූටරය ළගකට යෑමට කියා ඉල්ලා ගත් නමුත් මේ වනතුරු එය ආපසු ගෙනැවිත් නොදුන් නිසාය. මා ස්කූටරයෙන් පොළට පැමිණියා නම් මෙලහකට ගෙදර ගොස් හමාරය. නැවත කිසිදා ඔහුට එය නොදීමට මම දැඩිව තීරණය කළෙමි. "ඇති යන්තම් බස් එක එනවා!" යැයි මා මටම කියා ගත්තේ ඉක්මනට ගෙදර ගොස් එළවළු මල්ල අම්මාට භාරදී FROM tv series කතා මාලාවේ අද රිලීස් වූ අළුත්ම එපිසෝඩ් එක නැරබීමට ඉවසීමක් මා තුළ නොතිබූ නිසයි. වර්ෂාව මධ්යයේ බොඳවී ගිය දෑස් අතරින් බස් රථය මට පෙනුනේ හරියට පොල් පැටවූ ලොරියක් මෙනි. දැඩි සටනක් දී බස් රථයේ පාපුවරුවට අඩිය තියනවාත් සමග මා රථයේ ඇතුලටම තල්ලු වී ගියේ කොන්දොස්තර මහතා විසින් එල්ල කල පා පහරක් නිසාදෝ යැයි මට සැක සිතුනි. එළවළු මල්ල රෝල් කර කිහිල්ලේ ගසාගත් මම බස් රථයේ මැද පේළිය අතරින් පිටුපසට ගියෙමි. ලන්කට් එකක් වත් නොඇඳ හදිසියේ පොළට පැමිණි මා සෙනග අතුරින් බසයේ පිටුපසට ගියෙමි. කලිසමේ ගොල්ෆියට යටින් කාන්තාවන්ගේ පිරිපුන් තට්ටම් යුගල් අතර තෙරපෙන මාගේ පයිය තව තවත් මෝදු වෙන බව මට දැනෙයි. සෙනග අතරින් පීරා ගොස් වයස අවුරුදු 50ක් වත් යැයි අනුමාන කල හැකි ගැහැණු කෙනෙකුගේ තට්ටම් අතර මාගේ පයිය කිහිපවරක් අතිල්ලුවෙමි. ප්රතිචාරයක් ලෙස ඇය විසින් ඇයගේ කකුල් දුරස් කර "තවත් ඇතුලටම ඔබන්න" කියනවාක් මෙන් තට්ටම් අතරට මාගේ පයිය කිඳා බහින ලෙස සකස් කර ගත්තාය.
(Quoted from AnuradaRa's diary entry on Sunday, 2024/11/3.)