Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="1sam" data-source="post: 24716165" data-attributes="member: 557062">1. වෘත්තීය  සහ පුද්ගලික ජීවිතය බැලන්ස් කර ගන්න අපහසුවක් වෙන්නේ නැහැ. ආපු අලුත, ඩ්‍රයිවින්, පාරවල්,  අලුත් රස්සාව දේශගුණය වගේ දේවල්  හුරුවෙන්න යම් යම් කැපකිරීම් කරන්න සිදු උනත් මාස තුන හතරකදී සාමාන්‍ය තරමකට සෙට්ල් වෙන්න පුළුවන්.2. පඩි සතිපතා හෝ සති දෙකකට වරක් මිසක් මාසිකව ගෙවන්නේ නැහැ.  පැයක මුදල හෝ සතියක/දෙකක වැටුප ලෙස(සතියක් පැය 38 හෝ 40)  හෝ වාර්ෂික වැටුප ලෙස ගිවිසුම් ගතවීම සිදුවෙනවා. පඩි වැඩි වීමේ කාල සීමාවන් හා ප්‍රමාණයන් සහ අනිකුත් වරප්‍රසාද තියනවානම් ඒවාත් ගිවිසුමේ ආකාරයට ලැබේවි. මුල් කාලයේ වියදම් අධික නිසා ඉතුරු කරන්න අමාරු උනත්, මූලික පහසුකම් ටික සපයා ගත්තාම (කාර්, ගෙට බඩු  මුට්ටු) මුදල් ඉතුරු කිරීම මහා ලොකු දෙයක් නොවෙයි. විශාලතම වියදම ගෙවල් කුලිය හෝ (ගෙයක් මිලදී ගත්තොත්) උකස් වාරිකයයි.  ඊළඟට  විදුලි/ගෑස්/වතුර/ටෙලිපෝන්  බිල්. කෑම වියදම ලොකු දෙයක් නොවෙයි. සේවකයෙකුට ගෙවිය යුතු minimum wage එකක් තියනවා. දැන් ඒක පැයකට $19.49 (සතියකට 740.80)යි. මේ මූලික අවම වැටුප අදාළ වන්නේ වෘත්තීය සුදුසුකම් නැති සේවකයෙකු වෙනුවෙනුයි. අදාළ වෘත්තීන්ට සුදුසුකම් තියන සේවකයන්ට award rates වශයෙන් හෝ ඊට වඩා ගෙවීම සිදු වෙනවා.3. ජොබ් එකක් හොයාගන්න එක නම් උත්සාහය සහ "වාසනාව"  මත රඳා පවතිනවා. ආපු ගමන් qualifications වලට රස්සා හොයාගන්න බැරි උනොත්  මොකක හරි එල්ලිලා ජාම බේරා ගන්න වෙනවා.4. Job security එක තියෙන්නේ සේවකයා අතෙයි. කොම්පැනිය බංකොලොත් උනේ නැතිනම්, අවංකව මහන්සි වී හොඳින් වැඩ කරන කෙනෙක්ව අස්  කරන්නේ නැහැ.5. Part time ජොබ් කරන්න උවමනාව තියනවානම් කරන්න වෙලාව හොයාගන්න එක ප්‍රශ්නයක් නොවෙයි. නමුත් එතකොට අර පළමු ප්‍රශ්නයේ කියැවෙන රැකියාව හා ජීවිතය අතර සමබරතාවය නම් රැකගන්න බැහැ.</blockquote>

Verification: Asuwa dahayen wadi kalama keeyada?

Top Bottom