අපේ රටේ ප්රතිපත්තිය අඩුයි. ආමිසය වැඩියි බන්. ප්රතිපත්තියත් ආමිසයට සමාන්තරව තියෙන්න ඕන. නැත්නම් ශ්රද්ධාව ඇති ප්රඥ්ඥාව නැති අය වෙනවා. එහෙම ජාතියකින් බුද්ධාගම රකින්න බෑ. බුදු හාමුදුරුවොත් දේශනා කරල තියෙන්නෙ ප්රතිපත්තිය උතුම් කියලා. ආමිසයට අතපය ටිකක් වෙහෙසලා සල්ලි ටිකක් තිබ්බම කරගන්න පුළුවන් දෙයක්. ඒත් ප්රතිපත්ති පූජාව එහෙම බෑ. අපේ මිනිස්සු ප්රතිපත්ති රකින්න කැමති නෑ. ඒ නිසා කරන්න ලේසි ආමිසය පස්සෙ යනවා. අපි කරන්න ඕන අමාරු දේ මිස ලේසි දේ නෙවේ.
මීට ටික කාලයකට කලින් දන්සැල් වලට බෞද්ධ කොඩි කෝටු වල ගහගෙන වනන්න එපා කියලා තහනමක් දැම්මා. ඒ වෙනුවට කහ කොඩි ගන්න කිව්වා. ඒත් කහ කොඩියෙන් ගැම්ම ආපු නැති නිසා ඒ කාලේ හැමෝම ඕකට බැන්නා. ඒත් දැන් හැමෝම අවබෝධ කරගෙන තියෙනවා අපි මෙච්චර කාලයක් බෞද්ධ කොඩියට අපහස කරානෙද කියලා. ඒවා කාලයත් එක්ක තේරුම් ගන්න දේවල්. අපිත් ඉස්සර පොඩි කාලෙ කූඩු හදන්න ගිහින් වගේ වැඩ කරන්න ගිහින් සිල් ගන්න එක විතරක් නෙවෙ දහම්පාසල් ඉස්කෝල දවස් පවා කට් කරල තියෙනවා. ඒවා ඒ දවස්වල නොකර හිටිය නම් කියලා දැන් හිතෙනවා. තව එක දෙයක් කෙරෙන්න ඕන, වෙසක් එකට විකුනන්න දාල තියෙන්න යක්කුන්ගෙ සත්තුන්ගෙ මූනු ඒ කාලෙදි විකුනන්න දාන එකත් තහනම් කරන්න ඕන.
