පෙති දෙපෙති පිබිදෙන...
අරුනළු නැගෙන හිමිදිරියක..
මම පින්වන්තයි ඔය මුන දැකගන්න තරම්..
හිත ඇතුලෙ හැඟිම් ගොන්නක්
ගොඩහැද්දි...
දන්නෙම නැතිව උදේ වෙලා..
හීනයට තවත් ඉඩ නොතියාම...
නැගිටල බල්ද්දි
හොඳටෝම පරක්කු වෙලා...
වෙන මොනවත් හින්ද නෙමේ..
මගේ මුලු ජිවිතෙම ඔයා හින්දා.....
තව මොහොතකින් ඔය දෑඟිලි මගේ සුරතේ
පැටලෙද්දි.....
රත්තරන් කවදාකවත් බැරි වෙයි ඔය නැති අහසක් යට
මට හුස්ම පොදක් වත් ගන්න..
ඒ තරම් මම ඔයාට අදරෙයි...


අතරමං කරවන ඔබේ ළය මඬළේ.....
තියුණු නෙත් සගලේ බැල්මකට හසුවී....
හී සර පහර ... විද්දේ කිමැය්....
හද තිගැස්සෙන කවිපද ලියූ පමනින්...
අහස ගොරවන බිහිසුනු රාත්රියක.....
ගැඹුරු කටහඩ ... අවදිවී ඇත....
දෙව් ලොවක... සිට පාකර එවූ.....
සුව ගෙනෙන... ඒ සොඳුරු මතකය...
පුළුල් වූ උර තලය ...ඔබට උරුමනම්...
ආදරය පිරි ඇති.. බව ඔබට හැඟුනත්....
අහිංසක සොදුරු හද ...රිදවන්නෙ නැහැ....
ඔබ දැනුනේ එලෙසටය... ඔබ නිවැරදිනම්.....
අකීකරු කවි සිතට ...මා හද සසළ කල..........
View attachment 28880
samanale
පෙති දෙපෙති පිබිදෙන...
අරුනළු නැගෙන හිමිදිරියක..
මම පින්වන්තයි ඔය මුන දැකගන්න තරම්..
හිත ඇතුලෙ හැඟිම් ගොන්නක්
ගොඩහැද්දි...
දන්නෙම නැතිව උදේ වෙලා..
හීනයට තවත් ඉඩ නොතියාම...
නැගිටල බල්ද්දි
හොඳටෝම පරක්කු වෙලා...
වෙන මොනවත් හින්ද නෙමේ..
මගේ මුලු ජිවිතෙම ඔයා හින්දා.....
තව මොහොතකින් ඔය දෑඟිලි මගේ සුරතේ
පැටලෙද්දි.....
රත්තරන් කවදාකවත් බැරි වෙයි ඔය නැති අහසක් යට
මට හුස්ම පොදක් වත් ගන්න..
ඒ තරම් මම ඔයාට අදරෙයි...

