සෝඩි ලැම හස පෑයු පමණින්
බඹර ගුම් නද ඇසූ තරමින්
නුඹ තවම කැකුළක් කැකුළු බව මල සිතන්න
එපා දෑතින් මලේ පෙති දිග හරින්න
එය ඉබේ පොපියයි ඉතින් එතකන් හිඳින්න
දෙපා උස්සා ඉගිලෙන්නට නොයන්න
නුඹේ පියාපත් තවම ළපටි නොවෙදැයි සිතන්න
සිහින ඇති නිමාවක් නැති තරම්
ඒත් මේ ගැන සිතන්න
අපා දුක් විඳ වුවද කම් නැත
පොළොවෙ පය ගහ සිටින්න //
සෝඩි ලැම හස පෑයු පමණින්
බඹර ගුම් නද ඇසූ තරමින්
අග්නි වැලකට ඇවිද යා නොහැකිමුත්
පුළුන් රොදක පාවෙලා යා හැකි බවත්
තරව සිහියට නගන්න
දැවි දැවී ජීවිතය කුමකට ගෙවන්නේ
නගේ ඩිංගක් හැඟුම් යටපත් කරන්න
එලස්











