පින්වත්නි, පෙර එක්සමයෙක්හි බරණැස් නුවර එමිල්දත්ත නම් රජ්ජුරු කෙනෙකුන් රාජ්යය කරවන කල්හි, අප මහා වලතර දිව්යරාජයා අහසෙහි වැඩ වසමින් ලෝක සත්වයාගේ අකුසල කර්මයන් දෙස බලා සංවේගයට පත්වූ සේක. එකල ඒ නුවරට නුදුරු ගමක
වරුණ නම් වූ එක් මානවකයෙක් වසන්නේය.
ඔහු රූපයෙන් මනහර වුවද, පෙර භවයන්හි කරන ලද අති දරුණු වූ පාප කර්මයක විපාක වශයෙන් ඔහුගේ සිත අකුසලයටම බර වූයේය. යම් සේ මඩෙහි වැටි රෝදයක් මඩෙහිම එරෙන්නාක් මෙන්, වරුණගේ සිත ද ක්රමයෙන් තමාගේම මෑණියන් කෙරෙහි අයථා වූ, පාපිෂ්ඨ වූ තෘෂ්ණාවකින් වෙළී ගියේය. මෙය ලෝක සම්මතයට පමණක් නොව, ධර්මතාවයට ද පටහැනි වූ මහා විනාශයක ආරම්භය විය.
ඇබ්බැහිය හා විනාශය
වරුණගේ සිතෙහි හටගත් මේ අකුසල් මූලය කෙතරම් ප්රබල වූයේද යත්, ඔහුට හරි වැරදි වැටහීම සම්පූර්ණයෙන්ම අහිමි විය. ධර්මයෙහි "අසම්මත සේවනය" ලෙස හැඳින්වෙන මේ මහා පාපයට ඔහු වසඟ වූයේ, මී පැණි තැවරූ දැළකට හසුවන මැස්සෙකු මෙනි. දිනෙන් දින මේ ඇබ්බැහිය ඔඩු දුවන්නට විය.
තමා වැදූ මව කෙරෙහි දූෂිත සිතින් බැලීමත්, එම අකුසලයටම යොමු වීමත් නිසා ඔහුගේ ආත්ම ගෞරවය පමණක් නොව, ඔහුගේ කුසල් ශක්තිය ද හීන වී ගියේය. ඔහු ලෝකයාට රහසින් මේ පාපයෙහි ගැලී සිටියද, අකුසල කර්මය සෙවනැල්ලක් මෙන් ඔහු පසුපස ලුහුබැඳ ආවේය.
තාරකගේ මැදිහත් වීම හා එළිදරව්ව
එකල ඒ ගමෙහිම
තාරක නම් වූ ඥානවන්ත, එහෙත් දැඩි ගතිගුණ ඇති තරුණයෙක් විය. ඔහු වරුණගේ මේ විපරීත හැසිරීම් පිළිබඳව සැක පහළ කළේය. වරුණගේ මුවින් පිටවන වචන හා ඔහුගේ අස්වාභාවික ක්රියාකලාපයන් නිරීක්ෂණය කළ තාරක, සත්යය ලොවට හෙළි කිරීමට අදිටන් කරගත්තේය.
තාරක විවිධ අවස්ථාවන්හිදී වරුණට ප්රසිද්ධියේ දෝෂාරෝපණය කරමින්, ඔහුගේ මේ අධම ක්රියාව සමාජය ඉදිරියේ නිරාවරණය කිරීමට උත්සාහ කළේය. "එම්බා වරුණ, තෝ කරන්නේ මහා විනාශයකි! වැදූ මව දූෂණය කරන තොට මෙලොව මෙන්ම පරලොව ද අඳුරු වන්නේය" යි තාරක නිරතුරුවම පවසා සිටියේය.
නමුත් අවාසනාවක මහත! වරුණ කෙතරම් දුරට මේ අකුසලයට ඇබ්බැහි වී සිටියේද යත්, තාරකගේ අවවාද හෝ අපහාස ඔහුට රුචි නොවීය. ඒ වෙනුවට ඔහු තව තවත් ඒ පාපයටම තල්ලු විය. අකුසල කර්මය කෙතරම් බලවත්ද යත්, එය පුද්ගලයෙකුගේ බුද්ධිය වසා දමා ඔහු විනාශයේ අගාධයටම ඇද දමයි. වරුණ තමාට එල්ල වූ චෝදනා හමුවේ ලැජ්ජාවට පත්වනවා වෙනුවට, තමාගේ ඇබ්බැහිය සාධාරණීකරණය කරමින් තව තවත් ඒ මඩෙහිම ගිලී ගියේය.
අවසානය සහ දහම් පණිවිඩය
අවසානයේදී, වරුණගේ මේ පාපී ක්රියාව මුළු නුවර පුරා ප්රසිද්ධ විය. රජුගේ අණින් ඔහු රටින් පිටුවහල් කරන ලදී. කිසිදු පිළිසරණක් නොමැතිව, තමා කළ අකුසලයේ බර උසුලාගත නොහැකිව වරුණ දැඩි මානසික පීඩාවකින් හා රෝගාතුරව මිය ගියේය. මරණින් මතු ඔහු අති දරුණු වූ නරකයක උප්පත්තිය ලැබුවේය.
එකල වරුණ වූයේ මේ අකුසල් කළ මානවකයාය. තාරක වූයේ සත්යය පසක් කර දීමට වෙහෙසුණු තරුණයාය. අහසෙහි සිට මේ දෙස බලා සිටි දිව්ය රාජයා නම් වලතර දිව්ය රාජයන්ය.
මෙම කතා වස්තුවෙන් දිය යුතු දහම් පණිවිඩය නම්:
- අකුසලයට ඇබ්බැහි වීම පුද්ගලයෙකුගේ විචාර බුද්ධිය නසා දමයි.
- සම්මතයන් උල්ලංඝනය කරමින් ලබන තාවකාලික ආශ්වාදය සදාකාලික දුකට මග පාදයි.
- පාපය සැඟවීමට උත්සාහ කළද, කර්ම විපාකය දරුණු ලෙස පල දෙයි.
