ජවිපෙ සහ දේශපාලන යථාර්ථය: ධනවාදයට එරෙහිව සටන් කර ධනවාදී රටවලම සරණ යාම
මේ සිටින්නේ ගමනායකගේ දියණියයි. උපතිස්ස ගමනායක යනු රෝහණ විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් යුත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ (ජවිපෙ) ප්රධාන ලේකම්වරයායි. විජේවීරව අත්අඩංගුවට පත් වූ දිනයට පසුදිනම ගමනායකව ද අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවා. ඉන්පසු, ඔහුගේ බිරිඳ සිය දියණිය ද රැගෙන ලන්ඩනයට පලා ගියා.
එමෙන්ම සෝමවංශ අමරසිංහ ද, තම මස්සිනා වූ එවකට එජාප ප්රබලයෙකු වූ සිරිසේන කුරේගේ උපකාරයෙන් පළමුව ඉන්දියාවටත්, එතැනින් ලන්ඩනයටත් පලා ගියා. 1989-90 කැරැල්ල පරාජයට පත්වන විට, තවත් ජවිපෙ සන්නද්ධ සාමාජිකයන් රැසක් සිය ජීවිත බේරාගැනීම සඳහා ඉන්දියාව හරහා වෙනත් රටවලට පලා ගිය අතර, සමහරුන් ජපානයට ද ගියා.
මෙහි ඇති දෛවෝපගත සරදම නම්, ජවිපෙ නායකයන්ට සහ සාමාජිකයන්ට ජීවිතාරක්ෂාව පතා රැකවරණය සහ වීසා ලබා දුන්නේ ඔවුන් විසින්ම තම පරම සතුරන් ලෙස සැලකූ ඉන්දියාව සහ බටහිර ධනවාදී රටවල් වීමයි.
1990 දී කැරැල්ල පරාජය වන සමයේ ලෝකයේ සෝවියට් දේශය, හංගේරියාව, රුමේනියාව, පෝලන්තය, බල්ගේරියාව, චෙකොස්ලෝවැකියාව සහ නැගෙනහිර ජර්මනිය වැනි සමාජවාදී රාජ්යයන් 15ක් පමණ පැවතුණා. නමුත්, ලංකාව සමාජවාදී රාජ්යයක් බවට පත් කිරීමේ අරමුණින් තුවක්කු සහ බෝම්බ අතට ගෙන සටන් කළ කිසිදු ජවිපෙ නායකයෙකු හෝ සාමාජිකයෙකු, තම ජීවිතාරක්ෂාව සඳහා හෝ රැකියාවක් කරමින් පදිංචි වීම සඳහා කිසිදු සමාජවාදී රටකට ගියේ නැහැ. ඔවුන් සියලු දෙනාම ගියේ තම මුළු ජීවිත කාලය පුරාම දෝෂාරෝපණය කරමින් බැණ වැදුණු ධනවාදී රටවලටයි.
අදටත් මාක්ස්වාදය පිළිගන්නා කිසිදු "සහෝදරයෙකු හෝ සහෝදරියක" දැනට ලෝකයේ ඉතිරිව ඇති සමාජවාදී රටවල් හතරෙන් එකකට හෝ ගොස් රැකියාවක් කිරීමට සූදානම් නැහැ. යම් හෙයකින් කියුබාව සහ ඇමරිකාව යන රටවල් දෙකෙන්ම ජවිපෙ, කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ හෝ වෙනත් ඕනෑම වාමාංශික කණ්ඩායමක සාමාජිකයෙකුට පදිංචිය සඳහා වීසා ලබා දුනහොත්, ඔවුන් කියුබාව තෝරාගනු ඇතැයි ඔබ සිතනවාද?
කිසිදු සැකයක් නැහැ, ඔවුන් නිසැකවම තෝරාගන්නේ ඇමරිකාවයි. ඊට හේතුව, ඔවුන් ප්රසිද්ධියේ නොපිළිගත්තත්, කියුබාවේ වැසියන් පවා තම ගේදොර විකුණා දමා, "මැරුණොත් මැරෙච්චාවේ" කියා බෝට්ටුවල නැගී ඇමරිකාවට රැකියා සොයාගෙන යන බව ඔවුන් හොඳින්ම දන්නා නිසයි.
මේ සිටින්නේ ගමනායකගේ දියණියයි. උපතිස්ස ගමනායක යනු රෝහණ විජේවීරගේ නායකත්වයෙන් යුත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ (ජවිපෙ) ප්රධාන ලේකම්වරයායි. විජේවීරව අත්අඩංගුවට පත් වූ දිනයට පසුදිනම ගමනායකව ද අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවා. ඉන්පසු, ඔහුගේ බිරිඳ සිය දියණිය ද රැගෙන ලන්ඩනයට පලා ගියා.
එමෙන්ම සෝමවංශ අමරසිංහ ද, තම මස්සිනා වූ එවකට එජාප ප්රබලයෙකු වූ සිරිසේන කුරේගේ උපකාරයෙන් පළමුව ඉන්දියාවටත්, එතැනින් ලන්ඩනයටත් පලා ගියා. 1989-90 කැරැල්ල පරාජයට පත්වන විට, තවත් ජවිපෙ සන්නද්ධ සාමාජිකයන් රැසක් සිය ජීවිත බේරාගැනීම සඳහා ඉන්දියාව හරහා වෙනත් රටවලට පලා ගිය අතර, සමහරුන් ජපානයට ද ගියා.
මෙහි ඇති දෛවෝපගත සරදම නම්, ජවිපෙ නායකයන්ට සහ සාමාජිකයන්ට ජීවිතාරක්ෂාව පතා රැකවරණය සහ වීසා ලබා දුන්නේ ඔවුන් විසින්ම තම පරම සතුරන් ලෙස සැලකූ ඉන්දියාව සහ බටහිර ධනවාදී රටවල් වීමයි.
1990 දී කැරැල්ල පරාජය වන සමයේ ලෝකයේ සෝවියට් දේශය, හංගේරියාව, රුමේනියාව, පෝලන්තය, බල්ගේරියාව, චෙකොස්ලෝවැකියාව සහ නැගෙනහිර ජර්මනිය වැනි සමාජවාදී රාජ්යයන් 15ක් පමණ පැවතුණා. නමුත්, ලංකාව සමාජවාදී රාජ්යයක් බවට පත් කිරීමේ අරමුණින් තුවක්කු සහ බෝම්බ අතට ගෙන සටන් කළ කිසිදු ජවිපෙ නායකයෙකු හෝ සාමාජිකයෙකු, තම ජීවිතාරක්ෂාව සඳහා හෝ රැකියාවක් කරමින් පදිංචි වීම සඳහා කිසිදු සමාජවාදී රටකට ගියේ නැහැ. ඔවුන් සියලු දෙනාම ගියේ තම මුළු ජීවිත කාලය පුරාම දෝෂාරෝපණය කරමින් බැණ වැදුණු ධනවාදී රටවලටයි.
අදටත් මාක්ස්වාදය පිළිගන්නා කිසිදු "සහෝදරයෙකු හෝ සහෝදරියක" දැනට ලෝකයේ ඉතිරිව ඇති සමාජවාදී රටවල් හතරෙන් එකකට හෝ ගොස් රැකියාවක් කිරීමට සූදානම් නැහැ. යම් හෙයකින් කියුබාව සහ ඇමරිකාව යන රටවල් දෙකෙන්ම ජවිපෙ, කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ හෝ වෙනත් ඕනෑම වාමාංශික කණ්ඩායමක සාමාජිකයෙකුට පදිංචිය සඳහා වීසා ලබා දුනහොත්, ඔවුන් කියුබාව තෝරාගනු ඇතැයි ඔබ සිතනවාද?
කිසිදු සැකයක් නැහැ, ඔවුන් නිසැකවම තෝරාගන්නේ ඇමරිකාවයි. ඊට හේතුව, ඔවුන් ප්රසිද්ධියේ නොපිළිගත්තත්, කියුබාවේ වැසියන් පවා තම ගේදොර විකුණා දමා, "මැරුණොත් මැරෙච්චාවේ" කියා බෝට්ටුවල නැගී ඇමරිකාවට රැකියා සොයාගෙන යන බව ඔවුන් හොඳින්ම දන්නා නිසයි.
