ඉඩා නාඩිය වම් පැත්ත, සඳට අයිතියි. ඒක සිසිල්, සන්සුන්, හැඟීම් පැත්ත. පිංගල නාඩිය දකුණු පැත්ත, හිරුට අයිතියි. ඒක උණුසුම්, ක්‍රියාශීලී, තරගකාරී පැත්ත. දෙක සමබරව ගලාගෙන යද්දි මැද නාඩිය, සුෂුම්නාව, විවෘත වෙලා හිත නිවෙනවා.
ඉරිසියාව ඇතිවෙන්නේ මේ සමබරය බිඳුණාමයි. පිංගල වැඩිපුර ක්‍රියාත්මක වෙද්දි හිත උණුසුම් වෙනවා, තරගය වැඩි වෙනවා, "එයාට තියෙනවා, මට නැහැ" කියන සංසන්දනය පටන් ගන්නවා. ඒ එක්කම ඉඩා කැළඹුණාම අනාරක්ෂිත බවක්, ඇතුළෙන් කැවුණු හැඟීමක් එකතු වෙනවා. ඒ දෙකේ එකතුව තමයි ඉරිසියාව විදිහට පෙනෙන්නේ.
ස්වර ශාස්ත්‍රයේ කියන විදිහට දකුණු නාසපුඩුවෙන් හුස්ම යන වෙලාවට මේ වගේ උණුසුම්, තරගකාරී සිතුවිලි ඇතිවෙන්න වැඩි ඉඩක් තියෙනවා.
පිළියමත් ඒ ශාස්ත්‍රයෙන්ම කියනවා. නාඩි ශෝධන ප්‍රාණායාමය, ඒ කියන්නේ මාරුවෙන් මාරුවට නාසපුඩු දෙකෙන් හුස්ම ගන්න එක, ඉඩා පිංගල දෙක සමබර කරනවා. සමබර වුණාම හිත සිසිල් වෙලා, සංසන්දනය අඩු වෙලා, ඉරිසියාවේ ගින්න නිවෙනවා.
ධර්ම පැත්තෙන් බැලුවොත් ඉස්සා කියන්නේ දෝසයෙන් හටගන්න දෙයක්, ඒකට පිළියම මුදිතාව. නාඩි ශාස්ත්‍රය ඒකම කියන්නේ හුස්ම පැත්තෙන්, සමබරය නැති වුණාම ඉරිසියාව, සමබර වුණාම නිවීම කියලා.
