කුමාරි තම මනමාලයා ද සමඟ මධුසමය සඳහා තානායමට ගියා ය. දින දෙකක් ගතවන තුරු කෑමට පවා ඔවුන් එළියට පහළියට ආවේවත්, වේටරයකු කැඳවූයේ වත් නැත. තුන් වැනි දිනයේ ඔවුන්ගේ කාමරයේ සීනුව නාද වූයෙන් වේටර්වරයකු ඔවුන් කරා එළැඹ,
“මොනවද සර් ඕනෑ කරන්නේ?” යනුවෙන් විමසීය.
මනාලයා විමසුම් දෑසින් කුමාරි දෙස බැලීය.
“ඔයා දන්නවනෙ මං කැමැති මොනවටද කියල...”
“ඒක මං දන්නවා. ඒ වුණාට ළමයෝ අපි මොනවා හරි කන්නත් එපායැ” මනාලයා කීවේය
“මොනවද සර් ඕනෑ කරන්නේ?” යනුවෙන් විමසීය.
මනාලයා විමසුම් දෑසින් කුමාරි දෙස බැලීය.
“ඔයා දන්නවනෙ මං කැමැති මොනවටද කියල...”
“ඒක මං දන්නවා. ඒ වුණාට ළමයෝ අපි මොනවා හරි කන්නත් එපායැ” මනාලයා කීවේය
