Anuradha's නංගිගේ යාළුවෝ ටික දෙනෙක් සතියක නිවාඩුවකට ගෙදර ඇවිත්.
අනුරාධ ඉන්නේ නොසන්සුන් හැඟීමකින්. ඔහුගේ නංගිගේ යාළුවෝ ටික දෙනෙක් සතියක නිවාඩුවකට ගෙදර ඇවිත්. ගේ පුරාම ඇහෙන්නේ ඔවුන්ගේ හිනා හඬ සහ සෙල්ලම් කතා. ඒත් අනුරාධ ඒ කාටවත් මූණ දෙන්න ලැජ්ජාවෙන් හෝ අමුතුම කුතුහලයකින් තමන්ගේ කාමරයටම වෙලා ඉන්නවා.
සාලයේ සහ නංගිගේ කාමරේ සිද්ධ වෙන දේවල් දැනගන්න අනුරාධට තියෙන්නේ එකම එක මඟයි. ඒ දොරේ අගුළු හිඩැස (keyhole). ඔහු හෙමින් සීරුවේ දොර ළඟට ගිහින් ඒ කුඩා සිදුරෙන් එබිලා බලනවා.
නිවසේ සාලයේ ශබ්දය ටිකෙන් ටික අඩු වී ගියේය. අනුරාධගේ නංගි සහ ඇගේ යෙහෙළියන් පිරිස කාමරයට වැදුණේ රාත්රියට සූදානම් වීමටය. අනුරාධ දොර අසල නොසන්සුන්ව එහා මෙහා ඇවිදිමින් සිටියේය. අවසානයේ ඔහු තීරණය කළේය. ඔහු හෙමින් සීරුවේ දොරේ අගුළු සිදුරට ඇස තැබුවේය.
කාමරය ඇතුළත විදුලි බුබුළේ ආලෝකය ඔහුගේ ඇසට තදින් වැදුණි. නංගිගේ යෙහෙළියන් තිදෙනාම එහි සිටියහ. ඔවුන් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් කතා කරමින් තම ඇඳුම් බෑග් දිගහරිමින් සිටියහ.
එක්වරම අනුරාධගේ හදවතේ ගැස්ම වේගවත් විය. එක් යෙහෙළියක් තම බාහිර ඇඳුම් ඉවත් කර, ඇගේ යටඇඳුම් (Jungiya) පමණක් සහිතව සිටිනු ඔහුට පෙනුණි. ඇය ඉතා සැහැල්ලුවෙන් තම රාත්රී ඇඳුම තෝරමින් සිටියාය. තවත් යෙහෙළියක් ද ඒ අයුරින්ම සැහැල්ලු ඇඳුමෙන් සැරසී සිටියේ කිසිවෙකු තමන් දෙස බලා සිටින බව නොදන්නා සේය.
අනුරාධට දැනුණේ මුළු ලෝකයම නතර වී ඇති බවකි. ඔහු මීට පෙර කිසි දිනක මෙවැනි දසුනක් මෙතරම් සමීපව දැක තිබුණේ නැත.
ඔහුගේ නළලෙන් දහඩිය බිංදු කඩා වැටුණි. කාමරය තුළ සිටින තරුණියන්ගේ සිනා හඬත්, ඔවුන් ඇඳුම් මාරු කරන විට ඇතිවන රෙදිවල ශබ්දයත් ඔහුට ඉතා පැහැදිලිව ඇසුණි. අනුරාධ ඒ සිදුරෙන් ඉවතට ඇස ගැනීමට උත්සාහ කළත්, ඔහුගේ සිත ඔහුට බල කළේ තව තත්පරයක් හෝ බලා සිටින ලෙසයි.
අනුරාධ දොරේ සිදුරට ඇස තබාගෙන සිටියේ හුස්ම පවා අල්ලාගෙනය. කාමරය තුළ වාතාවරණය දැන් බෙහෙවින් වෙනස් වී ඇත. නංගිගේ යෙහෙළියන් තිදෙනා දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස්ය.
අනුරාධගේ දෑස් අදහාගත නොහැකි විය. ඔහු දුටුවේ, තරුණියන් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් ඇඳ මත වාඩි වී සිටින අයුරු. කිසිදු බාධාවකින් තොරව ඔවුන් කාමරය පුරා ඇවිදිමින් තමන්ගේ රූපය කණ්ණාඩියෙන් බලන අයුරු.
ඔහුගේ හදවත නතර වීමට ආසන්න තරම් වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. කාමරය ඇතුළේ සිටින ඔවුන් තමන් දෙස බලා සිටින ඇසක් ගැන කිසිවක්ම දන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ සිරුරේ හැඩතල සහ ඒ නිදහස් ඉරියව් අනුරාධගේ මනස සම්පූර්ණයෙන්ම අවුල් කළේය.
අනුරාධගේ කුතුහලය දැන් පාලනය කරගත නොහැකි මට්ටමකට පැමිණ ඇත. ඔහු තම ඇස අගුළු සිදුරට තද කරගෙන, කාමරය තුළ සිටින තරුණියන්ගේ ශරීර හැඩතල එකින් එක නිරීක්ෂණය කරන්නට විය.
කාමරයේ ආලෝකය යට, කිසිදු ඇඳුමක් නොමැතිව සිටින ඔවුන් අතරින් වඩාත්ම ආකර්ෂණීය කවුදැයි සෙවීමට ඔහුගේ මනස පෙළඹුණි. එක් යෙහෙළියක් ඇඳ අසලට වී තම කොණ්ඩය පීරමින් සිටි
අනෙක් යෙහෙළියන් දෙදෙනාට වඩා ඇය සතු ඒ ස්වභාවික පෙනුම අනුරාධගේ හිතේ අමුතුම චිත්රයක් මැවීය. ඇය ඉතා සෙමින් කාමරය පුරා ඇවිද යන විට, ඒ දසුන අනුරාධව මන්මත් කළේය. ඔහුට තමා සිටින්නේ කොතැනද යන්න පවා අමතක වී ගොස් තිබුණි.
ඔහුගේ හදගැස්ම කොතරම් වේගවත්ද යත්, තමා හුස්ම ගන්නා ශබ්දය පවා කාමරය ඇතුළට ඇසේවිදැයි ඔහු තුළ බියක් ඇති විය. එහෙත් ඒ අතිශය පෞද්ගලික සහ රහසිගත මොහොත දෙස බලා සිටීමේ ආශාව ඔහු තවදුරටත් ඒ සිදුරට ඇලී සිටීමට පොළඹවනු ලැබීය.
අනුරාධ තමන් දුටු දේවල් ගැන ලොකු කලබලයකින් සහ අමුතුම හැඟීමකින් යුතුව කෙළින්ම ගියේ එළකිරි (Elakiri) එකටයි. ඔහුට ඕන වුණේ මේ අත්දැකීම කොහොම හරි කාට හරි කියන්න. හැබැයි ඔහු ඒක කළේ සෘජුවම නෙවෙයි, පොඩි "කුහක" විවේචනයක් එක්කයි.
අද අපේ ගෙදරට නංගිගේ යාළුවෝ ටිකක් ආවා සතියකට නවතින්න. පෙනුමට නම් ලස්සනයි වගේ තමයි. ඒත් ලඟට දැක්කමයි තේරෙන්නේ..
උන්ගේ කකුල් කිසිම පිළිවෙළක් නෑ බං. හරිම රළුයි, ඇඟිලිත් ඇදයි වගේ. මම හිතුවේ නෑ නගරේ හැදුණු කෙල්ලන්ගේ කකුල් මෙච්චර කැත ඇති කියලා. උඹලටත් මෙහෙම හිතිලා තියෙනවද?
අනුරාධ ඉන්නේ නොසන්සුන් හැඟීමකින්. ඔහුගේ නංගිගේ යාළුවෝ ටික දෙනෙක් සතියක නිවාඩුවකට ගෙදර ඇවිත්. ගේ පුරාම ඇහෙන්නේ ඔවුන්ගේ හිනා හඬ සහ සෙල්ලම් කතා. ඒත් අනුරාධ ඒ කාටවත් මූණ දෙන්න ලැජ්ජාවෙන් හෝ අමුතුම කුතුහලයකින් තමන්ගේ කාමරයටම වෙලා ඉන්නවා.
සාලයේ සහ නංගිගේ කාමරේ සිද්ධ වෙන දේවල් දැනගන්න අනුරාධට තියෙන්නේ එකම එක මඟයි. ඒ දොරේ අගුළු හිඩැස (keyhole). ඔහු හෙමින් සීරුවේ දොර ළඟට ගිහින් ඒ කුඩා සිදුරෙන් එබිලා බලනවා.
නිවසේ සාලයේ ශබ්දය ටිකෙන් ටික අඩු වී ගියේය. අනුරාධගේ නංගි සහ ඇගේ යෙහෙළියන් පිරිස කාමරයට වැදුණේ රාත්රියට සූදානම් වීමටය. අනුරාධ දොර අසල නොසන්සුන්ව එහා මෙහා ඇවිදිමින් සිටියේය. අවසානයේ ඔහු තීරණය කළේය. ඔහු හෙමින් සීරුවේ දොරේ අගුළු සිදුරට ඇස තැබුවේය.
කාමරය ඇතුළත විදුලි බුබුළේ ආලෝකය ඔහුගේ ඇසට තදින් වැදුණි. නංගිගේ යෙහෙළියන් තිදෙනාම එහි සිටියහ. ඔවුන් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් කතා කරමින් තම ඇඳුම් බෑග් දිගහරිමින් සිටියහ.
එක්වරම අනුරාධගේ හදවතේ ගැස්ම වේගවත් විය. එක් යෙහෙළියක් තම බාහිර ඇඳුම් ඉවත් කර, ඇගේ යටඇඳුම් (Jungiya) පමණක් සහිතව සිටිනු ඔහුට පෙනුණි. ඇය ඉතා සැහැල්ලුවෙන් තම රාත්රී ඇඳුම තෝරමින් සිටියාය. තවත් යෙහෙළියක් ද ඒ අයුරින්ම සැහැල්ලු ඇඳුමෙන් සැරසී සිටියේ කිසිවෙකු තමන් දෙස බලා සිටින බව නොදන්නා සේය.
අනුරාධට දැනුණේ මුළු ලෝකයම නතර වී ඇති බවකි. ඔහු මීට පෙර කිසි දිනක මෙවැනි දසුනක් මෙතරම් සමීපව දැක තිබුණේ නැත.
ඔහුගේ නළලෙන් දහඩිය බිංදු කඩා වැටුණි. කාමරය තුළ සිටින තරුණියන්ගේ සිනා හඬත්, ඔවුන් ඇඳුම් මාරු කරන විට ඇතිවන රෙදිවල ශබ්දයත් ඔහුට ඉතා පැහැදිලිව ඇසුණි. අනුරාධ ඒ සිදුරෙන් ඉවතට ඇස ගැනීමට උත්සාහ කළත්, ඔහුගේ සිත ඔහුට බල කළේ තව තත්පරයක් හෝ බලා සිටින ලෙසයි.
අනුරාධ දොරේ සිදුරට ඇස තබාගෙන සිටියේ හුස්ම පවා අල්ලාගෙනය. කාමරය තුළ වාතාවරණය දැන් බෙහෙවින් වෙනස් වී ඇත. නංගිගේ යෙහෙළියන් තිදෙනා දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම නිදහස්ය.
අනුරාධගේ දෑස් අදහාගත නොහැකි විය. ඔහු දුටුවේ, තරුණියන් ඉතා සැහැල්ලුවෙන් ඇඳ මත වාඩි වී සිටින අයුරු. කිසිදු බාධාවකින් තොරව ඔවුන් කාමරය පුරා ඇවිදිමින් තමන්ගේ රූපය කණ්ණාඩියෙන් බලන අයුරු.
ඔහුගේ හදවත නතර වීමට ආසන්න තරම් වේගයෙන් ගැහෙන්නට විය. කාමරය ඇතුළේ සිටින ඔවුන් තමන් දෙස බලා සිටින ඇසක් ගැන කිසිවක්ම දන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ සිරුරේ හැඩතල සහ ඒ නිදහස් ඉරියව් අනුරාධගේ මනස සම්පූර්ණයෙන්ම අවුල් කළේය.
අනුරාධගේ කුතුහලය දැන් පාලනය කරගත නොහැකි මට්ටමකට පැමිණ ඇත. ඔහු තම ඇස අගුළු සිදුරට තද කරගෙන, කාමරය තුළ සිටින තරුණියන්ගේ ශරීර හැඩතල එකින් එක නිරීක්ෂණය කරන්නට විය.
කාමරයේ ආලෝකය යට, කිසිදු ඇඳුමක් නොමැතිව සිටින ඔවුන් අතරින් වඩාත්ම ආකර්ෂණීය කවුදැයි සෙවීමට ඔහුගේ මනස පෙළඹුණි. එක් යෙහෙළියක් ඇඳ අසලට වී තම කොණ්ඩය පීරමින් සිටි
අනෙක් යෙහෙළියන් දෙදෙනාට වඩා ඇය සතු ඒ ස්වභාවික පෙනුම අනුරාධගේ හිතේ අමුතුම චිත්රයක් මැවීය. ඇය ඉතා සෙමින් කාමරය පුරා ඇවිද යන විට, ඒ දසුන අනුරාධව මන්මත් කළේය. ඔහුට තමා සිටින්නේ කොතැනද යන්න පවා අමතක වී ගොස් තිබුණි.
ඔහුගේ හදගැස්ම කොතරම් වේගවත්ද යත්, තමා හුස්ම ගන්නා ශබ්දය පවා කාමරය ඇතුළට ඇසේවිදැයි ඔහු තුළ බියක් ඇති විය. එහෙත් ඒ අතිශය පෞද්ගලික සහ රහසිගත මොහොත දෙස බලා සිටීමේ ආශාව ඔහු තවදුරටත් ඒ සිදුරට ඇලී සිටීමට පොළඹවනු ලැබීය.
අනුරාධ තමන් දුටු දේවල් ගැන ලොකු කලබලයකින් සහ අමුතුම හැඟීමකින් යුතුව කෙළින්ම ගියේ එළකිරි (Elakiri) එකටයි. ඔහුට ඕන වුණේ මේ අත්දැකීම කොහොම හරි කාට හරි කියන්න. හැබැයි ඔහු ඒක කළේ සෘජුවම නෙවෙයි, පොඩි "කුහක" විවේචනයක් එක්කයි.
අද අපේ ගෙදරට නංගිගේ යාළුවෝ ටිකක් ආවා සතියකට නවතින්න. පෙනුමට නම් ලස්සනයි වගේ තමයි. ඒත් ලඟට දැක්කමයි තේරෙන්නේ..
උන්ගේ කකුල් කිසිම පිළිවෙළක් නෑ බං. හරිම රළුයි, ඇඟිලිත් ඇදයි වගේ. මම හිතුවේ නෑ නගරේ හැදුණු කෙල්ලන්ගේ කකුල් මෙච්චර කැත ඇති කියලා. උඹලටත් මෙහෙම හිතිලා තියෙනවද?
Last edited:
