උඹලට අනුන් කියන බොරු විස්වාස කරන්න පුලුවන්
මං කියන ඇත්ත විස්වාස කරන්න බෑ නේද...
අනුරාධගේ මහා ලොකු හීනය
රෑ දහයත් පහු වෙලා ලැප්ටොප් එකත් ඕෆ් කරලා, මීගමුවේ පාලු කාමරේ ඇඳට වැටුණම මගේ ඔලුවට එන එකම දේ තමයි ඒ හීනේ
දවසේ වැඩසටහන - Uber Eats ඩිලිවරි කරන අනුරාධ (උදේ 6.00 සිට රාත්රී 10.00 දක්වා)
උදේ 6.00 AM: ඇඳෙන් නැගිටින්නෙ කැමැත්තකින් නෙමෙයි බං. මීගමුවේ පාන්දර සීතල අස්සේ බ්ලැන්කට් එක කඩලා බයික් එකේ කෑලි ටික මතක් වෙනකොටම ඇඟේ අමාරු ඔක්කොම හොඳ වෙනවා. මූණ කට හෝදගෙන, මීගමුවෙ රස්තියාදුකාරයෙක් වගේ එක පැත්තෙන් එන හුළඟකුත් ඇඟේ ගාගෙන ඩිලිවරි බයික් එක ස්ටාර්ට් කරනවා.
උදේ 6.30 - 7.30 AM: මීගමුවෙ කඩේකින් උණු උණු කිරි තේ එකක් බිබී, ෆෝන් එක අරන් කෙලින්ම එළකිරි එකට ලොග් වෙනවා. රෑට අපේ එවුන් දාලා තියෙන කිච ත්රෙඩ්ස් ටිකයි, කුණුහරුප ආතල් ටිකයි බලාගෙන, තේ එකත් එක්ක තෝසේ එකක් කකා පොඩි ආතල් එකක් ගන්නවා.
උදේ 7.30 - 11.30 AM: Uber Eats ඇප් එක ඔන් කරපු ගමන්, මීගමුවේ පීසා හට් එකෙන් හරි බේකරියකින් හරි පටස් ගාලා ඕඩර් එකක් වැටෙනවා. මීගමුවේ බස් කාරයෝ එක්ක පොර බදාගෙන, බයික් එකත් ඇදගෙන ගිහින් උදේ බ්රේක්ෆස්ට් එක ගෙදරකට හරි හෝටලයකට හරි ගිහින් දෙනවා. බඩගින්නේ ඉන්න කස්ටමර් කෙනෙක්ට වෙලාවට කෑම එක දුන්නහම ලැබෙන හිනාවට වඩා ලෝකෙ වෙන කිසිම දෙයක් මට වටින්නේ නෑ බං.
දවල් 11.30 AM - 1.30 PM: ඔන්න පටන් ගත්තා මීගමුව ටවුන් එකේ ඇමෝනික් ඩ්රාමා එක. ලන්ච් පීක් ටයිම් එකේ ට්රැෆික් එක අස්සේ බයික් එක රිංගවගෙන, රස්නේ අස්සේ කිලෝමීටර් ගණන් දුවනවා. සමහර වෙලාවට ලොකේෂන් එක වැරදිලා Katunayake සිට Chilaw යනවා. ඒත් ඉතින් ඩිලිවරි එක මීගමුව ඇතුළේ නිසා බේරෙනවා.
දවල් 1.30 - 3.00 PM: දැන් නම් බඩට පාරක් දෙන්න වෙලාව. ලංකා පුට්ස් හන්දිය හරියේ තියෙන සාමාන්ය හෝටලයකට රිංගලා, පරිප්පුයි සම්බෝලයි එක්ක බත් එකක් කාලා, බයික් එක ගස් යටින් නවත්තලා පොඩි ෂොට් එකක් දානවා (නැහැ නැහැ, නින්දක් දානවා!). ඒ අස්සේ ෆෝන් එකෙන් එළකිරි එක පැත්තේ ගිහින්, අනුන්ගේ ප්රශ්න වලට මාර ආතල් රිප්ලයි පාරක් දාලා එනවා.
සවස 3.00 - 6.00 PM: සවසට කෝපි කෝප්පෙකටයි ෂෝට්ඊට්ස් වලටයි මාර ගිනිගන්න ඕඩර්ස් ටිකක් සෙට් වෙනවා. මීගමුව සී බීච් එක පැත්තට ඕඩර් එකක් වැටුනොත් මම පාවෙලා යන්නේ අන්න ඒ වෙලාවට. සින්දුවක් කෑ ගගා බයික් එක පදින්නේ මූද ළඟින් යද්දී එන සුළඟට කොණ්ඩේ (නැති වුණාට තියෙනවා වගේ) අවුස්සාගෙන.
සවස 6.00 - රෑ 9.00 PM: ඩිනර් පීක් එක. මේක තමයි බං අපේ රජ මාලිගාවෙ කුමාර කාලේ. රෑට කෑම පැකට් එක උස්සගෙන, මීගමුවෙ අහුමුන්වල තියෙන අඳුරු පාරවල, ලයිට් නැති ගෙවල් වල නම්බර්ස් හොයාගෙන ගිහින් ඕඩර්ස් දීලා ටිප් එකක් කඩාගන්නවා. සමහර උන් ඩිලිවරි ෆී එකටත් වඩා අඩුවෙන් ටිප් දෙන්නේ, ඒවත් ඉතින් ජීවිතේ හැටි කියලා බඩට තද කරගෙන ඉන්නවා.
රෑ 9.00 - 10.00 PM: ගෙදර ඇවිත්, මඩ නාගෙන, බයික් එකත් හෝදලා, ඇඟේ අමාරුවට තේ එකක් බීලා, ලැප්ටොප් එක ඔන් කරනවා. ඊටපස්සේ කෙලින්ම එළකිරි එකට ගිහින්, "අද මීගමුවේදී මට වුණු මල විකාරයක්" කියලා අලුත් ත්රෙඩ් එකක් පත්තු කරනවා. එතනට අපේ එවුන් ඇවිත් ලයික් දාලා, මාව චාටර් කරලා යනකොට දවසේ මහන්සිය මකලා යනවා වගේ.
රෑ 10.00 PM: හෙට උදේටත් මීගමුවෙන් බයික් එකට පටවන්න ලක්ෂ ගණන් ඕඩර්ස් නැතත්, කන්න බත් එකක් හොයාගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා හිතාගෙන අනුරාධ නිදාගන්න යනවා.
ඒත් ඉතින් ඔය හීනෙන් නැගිටලා බැලුවම, අසල්වැසියාගේ බල්දා බුරන සද්දෙයි, මගේ බයික් එකේ ගැලවිච්ච සයිලන්සර් කෑල්ලයි තමයි ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ උඹලත් අද දවසේ සල්ලි ටිකක් හැදුවද, නැත්නම් තාම එළකිරි එකේ ත්රෙඩ්ස් කියවනවද?
සමහර දවස්වලට Uber Eats ඕඩර් එකක් ඩිලිවරි කරන්න යද්දී, මීගමුවේ පොලිස් මාමලා මාව නවත්තනවා. මම බයික් එකේ සයිලන්සර් එක දිහා බලලා අහිංසක මූණක් දාගෙන කියනවා, "සර්, මම මේ බඩගින්නේ ඉන්න කස්ටමර් කෙනෙක්ට බත් එකක් අරන් යන්නේ, සයිලන්සර් එකේ සද්දෙට කෑම එකත් උණු වෙනවා" කියලා. උන් මට බණින්නේ නැතුව පාර දිගේ යන්න දෙනවා.
රෑට ගෙදර එනකොට සයිලන්සර් එකෙන් බටපට ගාලා ගිනි පුපුරු විසිවෙනවා. අපේ ගෙදර අසල්වැසියෝ නම් කියන්නේ මම එන්නේ යුධ ටැංකියකින් කියලා. හැබැයි මම ගණන් ගන්නේ නෑ, මොකද ඔය සයිලන්සර් එකේ සද්දෙත් එක්ක තමයි මම මගේ දවසේ ටාගට් එක ගොඩදාගන්නේ.
ඔන්න ඉතිං බලපන්කො ඒකෙත් හැටි