ප්රශ්නෙට කෙලින්ම උත්තරය: බුදු දහම අනුව කුල භේදයක් නැහැ. හැබැයි ලංකාවේ ඉතිහාසය අනුව තියෙනවා — ඒ දෙක පටලවගන්න එපා.
බුදුන් වහන්සේ වසෙත්ථ සූත්රයේ පැහැදිලිවම කිව්වා, "න ජච්චා බ්රාහ්මණෝ හෝති, න ජච්චා හෝති අබ්රාහ්මණෝ — කම්මුනා බ්රාහ්මණෝ හෝති, කම්මුනා හෝති අබ්රාහ්මණෝ" කියලා: උපන්දායින් නෙවෙයි, ක්රියාවෙන් තමයි කෙනෙක් උසස් වෙන්නේ. ගංගා මූදට වැටුණම ඒ නම් නැති වෙනවා වගේ, පැවිදි වුණාම කුලගොත් නැති වෙලා ඔක්කොම "සක්යපුත්තීය සමණ" වෙනවා කියලයි දහම. උපාලි කියන බාබර්වරයා සාක්ය කුමාරවරුන්ටත් කලින් මහණ කළෙත් ඒ මානය බිඳින්නමයි.
හැබැයි අපේ රටේ සියම් නිකායෙන් උපසම්පදාව එක කුලයකට සීමා කරපු එක ඇත්ත — අමරපුරයි රාමඤ්ඤයි බිහිවුණේ ඒකට පිළිතුරක් විදිහට. ඒක ධර්මයේ අඩුවක් නෙවෙයි, මිනිස්සු ධර්මය උඩින් ගොඩනගපු මානයේ අඩුවක්. අභිධර්මයෙන් බැලුවොත්, මනුෂ්යයෙක් මනින්නේ කුසල චිත්තයෙන් මිස ජාතියෙන් නෙවෙයි.