........සදාදර නුබට.......
මහෝඝය විය නුබේ සෙනෙහස
මගේ ජීවිතේ ඔරුව පැදයන
සිහිල් දියවර නුබම විය මට
ගමන් වෙහෙසට පවස සිඳලන
ගතත් සරසා සිතත් සරසන
කෙසේ හැර යාමද මම නුබ
මගේ දිවියම නුබම වූ විට,
ඉතින් පවසමි නොකී රහසක්
සෙමෙන් මුමුණා නුබේ සවනට
එදා ,අද ,හෙට හැම භවයකම
නුබට පමණයි ආදරේ මම.....