"තාත්තා උනත් මා බත සරි කරන,
අම්මා නුබයි මගේ දරු දැරියන් රකින//
මට පෙර උරුම ආලය දරු කැලට දෙමින්,
රෑ දහවල් දෙකෙහි වෙහෙසෙන විටදී නොනිම්,
ඔබ දුටු මුල් දිනේවත් හද නොනැඟී පෙමින්,
උතුරයි මසිත තව නුඹ වෙත තුරුළු වෙමින්,
බැති බර හැඟුම් දනවන ඔබගේ සුවඳ,
අත දරු පුතුගේ මුව කමලෙහි ඇත නිබඳ,
අම්මා කෙනෙකු මිස...