තිස්ස වැවේ ඉවුර ලඟට සිදාදියෙන් සඳක් ඇවිත්
උකුළු මුකුළු සිනා හඬින් වැව් දියවර පිනා ගිහින්
කවදාවත් නෙත නොගැටුණ සිදාදියේ අරුම සඳක්
මටත් හිතක් පහළ උනා අමතක වී දුප්පත්කම්
හිස තැවරූ අමුතු පුසුඹ හිත කුල්මත් වෙලා ගියා
ගත තැවරු සබන් බුබුළු මට වැඩියෙන් පින් කරලා
කොරලි පැටවූ රංචු පිටින් වීසි දැලෙන්...