කෝවිල් බිමට හඳක් පායා ආයෙත් මුහුණ මතක්වූවා
හිත ලෙන්ගතු කම් බෝමා .....
රෑ සිල් සුවඳ ගෙටත් ආවා පන්සල් යන්න අපිත් ආවා
නෑකම් අමතක නෑ .....
තල් වැට අයිනෙ පොල් රුප්පාවේ නැ සිමා පවුරු
කොවිල් මිදුලේ එකට හිනාවෙමු යාලුවෙලා මිතුරු
ආදරේයි සොයුරියෙ..අපි එකමුතු වි හිදිමු
මව් බිමේ නාමයෙන් අපි යුද ගිනි දැල්...