සෙනෙහසකට අරුතක් පුරවන්නට
අහසේ තරු ගැන්නා වෙරළේ රළ මැන්නා
සීමාවක් මායිමක් නැතැයි කී
සෙනෙහස ඇයි දෙතැනක තනිවී
කැකුළක් සිඳූනෙම් හදවත පිපිණු
කඳූලෙත් කටු මත විස තිබුණා
බිඳූනොත් බඳූනක පිළියම් කරනට
බැරි කැළලක් මතුවී පෙනෙනා
පවකින් පෙර අත් භවයක සිදූවූ
සිතකින් සිතකට දුක පිරුණා
මගෙ අත දිගුකල හැකි හැම...