දුක කියන්නට කෙනෙක් නැති දා
දුක ඇසූ නුඹ අද මගේ
දුකට හිනැහෙන්නේ
වියලි කතරට වැහි පොදක් ලෙස
කඩාගෙන වැටි ඔබේ සෙනෙහස
මහා මේඝයක් ලෙසින් හමා විත්
මට මාවත් නැති කලේ කොහොමද
හදවත ඇවිළුණු අතීත දුක් ගිනි
සුවපත් කල පින නුඹට අයිති මුත්
ප්රේමය මිය ගිය නුඹ හද දෙවොලින්
හෙටක් පතන්නට හිතට වාරු නැත
දුක කියන්නට...