දිනෙක හිරු බැස යන වෙලාවක
සයුරු වෙරළක හුදෙකලාවෙක
කල්පනාවේ සිටින මොහොතක
මතක් විය සිතුවිලි අතීතෙක..
සයුර මා විය, අහස ඔබ විය..
දෙදෙන ලංවූ ක්ෂිතිජයක් විය..
ඒ වෙලාවේ මට මතක් විය,
කලක් ලොව අප ගැන සිතූ හැටි..
සයුර මා විය අහස ඔබ විය
දෙනෙත රැවටූ ක්ෂිතිජයක් විය..
කී කතාවේ අරුත වැටහින,
අහස සමුදුර එකතු වී...