ආකාසෙ පීරාලා වැහි වලාවක් පායලා
මා දෑස තෙත් වීලා කඳුලැල් බිඳක් වෑහිලා
අදහන්න බෑ මට ඔබම ද කියා
හැරදා ගියේ වෙන දෑතක් සොයා
පපුවට ළංවීලා ඔයා හදවත දන්දීලා එදා
පැවසූ පෙම් ආරාධනා හිමිනැති වෙලා
සුව සංඛ තවරාලා නෙත් තීරයක් පාසා
රෑ හීන සිත මාගේ ජීවත් කළා
පෝසත් සිනා යායේ කඳුළැ ගෑවුණත්
මදිවට පින් සංසාරේ ඔබ...