විහිලු කරත් මට පෑව සිනාවේ
සීනූ හඬට හිත හාද වෙලා
රේණූ අගින් මල් යායා හිනැස්සුව
මීනූ ගියා හිත පාරවලා
ඈත මිසක ළඟපාත නොයන හිත
නුහුරු කලාවට හාද වෙලා
වාවගන්න දුක බැරිව ගිහින් අද
පෑව සෙනේ හෙට කෝප වෙලා
සිහිනවලින් මගෙ දෑස මුලාකර
මිහිරි සිනාවක පාට මවා
දෑස කොනේ ඇය සිත්තම් කෙරුවට
ජීවිතය ම මගෙ පාලුවෙලා...