ආයෙ නොයෙන විලසිනි මින් යන්න ගියේ....
ඒ රුව තව තවත් එකෙකුට මතක තියේ.....
සළුපට තුරුල් කරගෙන බාරියට බියේ......
ඒකත් අරගෙනයි මේකා වැඩට ගියේ......
ඉදි කටු තුඩක් ටිං ගා වැටුනොත් මිතුර...
අන් සැම කටුව සොයමින් වෙහෙසෙන අතර...
ලන්දට දුවන සුදු එස් ටූ එකෙ පැතිර......
යන්නේ ඇගේ නොම්මරයක් මයි නිතර.....
ආයේ...