මේ අපේ ගම් වල ප්රසිද්ධ කතාවක්... ඔබත් සමහර විට මේ ගැන අහල ඇති. අහල නැත්නම් මෙය කියවා වර්තමානය හා ගලපා බලන්න....
ඔන්න එක ගමක සිංහල තරුණයෙක් හිටියා.. බොහෝම සාමකාමීව සහජීවනයෙන් ජීවත් වන මේ ගමේ උදවිය කාටත් හොදින් සැලකුවා. ඔය අතරේ ගමට අළුතින් පදිංචියට ආපු මුස්ලිම් තරුණයෙක් මේ සිංහල තරුණයා සමග හිතවත් වෙනවා. මොවුන් කෑවේ බිව්වේ එකට. ගමේ ගොඩේ ඇවිදින්න ගියේ එකට. කොටින්ම මොවුන් හොද යාළුවෝ...
දවසක් මේ දෙන්නා ගමනක් යමින් හිටියා. ඈතින් අලියෙක් දක්කාගෙන තවත් හීන්දෑරි මනුෂ්යයෙක් පැමිණෙනු දුටු මුසල්මානුවා සිංහල තරුණයාගෙන මෙන්න මෙහෙම අහනවා..
මු.තරුණයා : ලොක්කා අපි අර අලියා ඉල්ලමු ද?
සි.තරුණයා : පිස්සුද? ඔය අලියා අපිට දෙයි ඇයි....
මු.තරුණයා : නෑ නිකන් ඉල්ලලා බලමු... අනික ඔය මනුස්සයාට අලියව එපා වෙලාද දන්නේ නැහැනේ... බැරිවෙලාවත් අලියව අපිට දුන්නොත්... ලැබුනොත් අලියෙක්.... නැත්නම් අපිට නැති වෙන්නේ වචන ටිකක් විතරයි... ඒ නිසා ඉල්ලලා බලමු...
මුස්ලිම් තරුණයා එසේ කියන විට සිංහල තරුණයාටද එය වැටහී ගියා...
ඇත්තනේ නිකටම ඉල්ලුවා කියලා මොනවත් වෙන්නේ නැහැනේ... බැරිවෙලාවත් ලැබුන නම් අලියෙක්.... නොලැබුනා කියලා නැතිවෙන්නේ වචන ටිකක් විතරයි... සිංහල තරුණයාටත් මුස්ලිම් තරුණයා කියූදේ හොදින් වැටහී තිබුනා.
********
මේ කතාවෙන් යමක් ඔබටත් වැටහුනා යැයි සිතමි... ලැබුනොත් අලියෙක්... නැතිවුනොත් වචන ටිකක් විතරයි...
අද වන විට ලංකාවේ මුසලනුවන්ගේ තියරි එක මෙය නොවෙයිද? හැම දෙයක්ම ඔවුන් ඉල්ලා බලයි.... මෝඩ පාලකයෝ හිස් මුදුනින් ඒවා ලබා දෙයි... කවුරු හෝ විරුද්ධ වන්නේ නම් ඒ ටික වෙනුවට වෙන ටිකක් හරි දෙයි... මුසලනුවෝ මේ දිනවල ඔය තියරිය හරියටම යොදා ගනිමින් උතුරු නැගෙනහිර ඉඩම් තමා සතු කරගන්නා හැටි බලන්න... එපමණකුදු නොව මේ රටේ බොහෝ දේ උන් අල්ලාගෙන ඇත්තේ ඔය කියනා අලි තියරි එකේ විදිහට නොවේ ද?
මෙයම නැවත නැවතත් ඔවුන් සිදු කරයි. මේ ඉඩම දෙන්න බැරි නම් අරක දෙන්න කියයි. ඒක නැතිවට කමක් නැහැ මේක ලැබෙනවානේ කියයි... තව ටිකක් ලැබෙනවා නම් තවත් හොදයි කියයි... කොටින්ම දවසක අපිව ජනාධිපති කරවනවාද කියලත් අහයි.... සමහර විට ඔය කියන සහජීවනාවාදී සිංහලයෝ එදාට ඒකටත් ‘‘හා‘‘ කියයි...
ඔන්න එක ගමක සිංහල තරුණයෙක් හිටියා.. බොහෝම සාමකාමීව සහජීවනයෙන් ජීවත් වන මේ ගමේ උදවිය කාටත් හොදින් සැලකුවා. ඔය අතරේ ගමට අළුතින් පදිංචියට ආපු මුස්ලිම් තරුණයෙක් මේ සිංහල තරුණයා සමග හිතවත් වෙනවා. මොවුන් කෑවේ බිව්වේ එකට. ගමේ ගොඩේ ඇවිදින්න ගියේ එකට. කොටින්ම මොවුන් හොද යාළුවෝ...
දවසක් මේ දෙන්නා ගමනක් යමින් හිටියා. ඈතින් අලියෙක් දක්කාගෙන තවත් හීන්දෑරි මනුෂ්යයෙක් පැමිණෙනු දුටු මුසල්මානුවා සිංහල තරුණයාගෙන මෙන්න මෙහෙම අහනවා..
මු.තරුණයා : ලොක්කා අපි අර අලියා ඉල්ලමු ද?
සි.තරුණයා : පිස්සුද? ඔය අලියා අපිට දෙයි ඇයි....
මු.තරුණයා : නෑ නිකන් ඉල්ලලා බලමු... අනික ඔය මනුස්සයාට අලියව එපා වෙලාද දන්නේ නැහැනේ... බැරිවෙලාවත් අලියව අපිට දුන්නොත්... ලැබුනොත් අලියෙක්.... නැත්නම් අපිට නැති වෙන්නේ වචන ටිකක් විතරයි... ඒ නිසා ඉල්ලලා බලමු...
මුස්ලිම් තරුණයා එසේ කියන විට සිංහල තරුණයාටද එය වැටහී ගියා...
ඇත්තනේ නිකටම ඉල්ලුවා කියලා මොනවත් වෙන්නේ නැහැනේ... බැරිවෙලාවත් ලැබුන නම් අලියෙක්.... නොලැබුනා කියලා නැතිවෙන්නේ වචන ටිකක් විතරයි... සිංහල තරුණයාටත් මුස්ලිම් තරුණයා කියූදේ හොදින් වැටහී තිබුනා.
********
මේ කතාවෙන් යමක් ඔබටත් වැටහුනා යැයි සිතමි... ලැබුනොත් අලියෙක්... නැතිවුනොත් වචන ටිකක් විතරයි...
අද වන විට ලංකාවේ මුසලනුවන්ගේ තියරි එක මෙය නොවෙයිද? හැම දෙයක්ම ඔවුන් ඉල්ලා බලයි.... මෝඩ පාලකයෝ හිස් මුදුනින් ඒවා ලබා දෙයි... කවුරු හෝ විරුද්ධ වන්නේ නම් ඒ ටික වෙනුවට වෙන ටිකක් හරි දෙයි... මුසලනුවෝ මේ දිනවල ඔය තියරිය හරියටම යොදා ගනිමින් උතුරු නැගෙනහිර ඉඩම් තමා සතු කරගන්නා හැටි බලන්න... එපමණකුදු නොව මේ රටේ බොහෝ දේ උන් අල්ලාගෙන ඇත්තේ ඔය කියනා අලි තියරි එකේ විදිහට නොවේ ද?
මෙයම නැවත නැවතත් ඔවුන් සිදු කරයි. මේ ඉඩම දෙන්න බැරි නම් අරක දෙන්න කියයි. ඒක නැතිවට කමක් නැහැ මේක ලැබෙනවානේ කියයි... තව ටිකක් ලැබෙනවා නම් තවත් හොදයි කියයි... කොටින්ම දවසක අපිව ජනාධිපති කරවනවාද කියලත් අහයි.... සමහර විට ඔය කියන සහජීවනාවාදී සිංහලයෝ එදාට ඒකටත් ‘‘හා‘‘ කියයි...
