ආදිවාසි බිබිලේ නොදන්න අපි දන්න ඖෂධ මාෆිය&#3535

kolla elakiri

Well-known member
  • Jun 30, 2011
    1,064
    229
    63
    ආදිවාසි බිබිලේ නොදන්න අපි දන්න ඖෂධ මාෆිය&#3535

    ආදිවාසි බිබිලේ නොදන්න අපි දන්න ඖෂධ මාෆියාව

    glaxosmithkline-plc-adr-fires-over-100-employees-in-china-over-bribery-case-300x176.jpg



    — December 5, 2015

    සේනක බිබිලේ උපත ලැබුවේ මොණරාගල බිබිලේ, බිබිලේ-වලව්වේදීය. ඔහුගේ පියා චාර්ල්ස් විලියම් බිබිලේ වු අතර මව සිල්වියා ජයවර්ධන විය. බිබිලේ පවුල 16 වන සියවසේ සිට ආදි වාසි පරපුරකින් පැවතගෙන එන බව කියැවේ.මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලයෙන් ප්‍රාථමික සහ ද්විතියික අධ්‍යාපනය ලැබු සේනක බිබිලේ පසුව කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලයට ඇතුළත් ව පළමු පන්ති සාමාර්ථයක් සහිතව තම උපාධිය අවසන් කළේය. ඔහු තම ආචාර්ය උපාධිය ලබාගත්තේ එඩින්බරෝ විශ්ව විද්‍යාලයෙනි.


    1958 දී ශ්‍රි ලංකාවේ ප්‍රථම ඖෂධ විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය පදවියෙන් පිදුම් ලැබු ඔහු කලක් කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයේ ප‍්‍රථම පිඨාධිපතිවරයා ලෙස පත් වුයේය.සේනක බිබිලේ ශ්‍රි ලංකාවේ වැඩි දෙනකු අතර කතාබහට ලක්වුයේ ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක් ඇති කිරීම සම්බන්ධයෙනි. අඩු ආදායම් ලාභී රෝගීන් හට සහන මිලට ඖෂධ ලබාදීමත් වෛද්‍යවරු අතින් අවම ප්‍රමාණයෙන් අවශ්‍ය ඖෂධ ද්‍රව්‍ය නිර්දේශ කරවීමත් ඔහුගේ අරමුණ විය.


    තවද ඖෂධ වල ඖෂධීය නාම වෙනුවට වෙළෙඳ නාම භාවිත කිරීම සම්බන්ධයෙන්ද දැඩි විරෝධයක් ඔහු වෙතින් එල්ල විය. ඔහු විසින් හඳුන්වා දෙන ලද ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේද අවධානයට යොමු වු අතර ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ පැසසුමටද ඔහු පාත්‍ර වුයේය.


    නමුත් 1977 දී බිබිලේ අභිරහස් ලෙස අතුරුදහන්වු අතර ඔහු විසින් ගෙන ගිය ඖෂධමය ප්‍රතිපත්ති හරහා පහර වැදුණු වෙළඳපල ක්‍රියාකාරින් ඒ හා සම්බන්ධ යැයි අදටත් පවතින මතයකි.


    සේනක බිබිලේ ශ්‍රි ලංකීය දේශපාලනයේද වැදගත් චරිතයකි. ඔහු ලංකා සම සමාජ පක්‍ෂයේ ක්‍රියාකාරී සාමාජිකයෙකු වුයේය. මාක්ස්වාදය පිළිබඳ දේශනද පැවත්වු ඔහු පසු කලෙක කොළඹ නගර සභා මැතිවරණයටද ඉදිරිපත්වීමට එකඟ වුයේය.සේනක බිබිලේ යනු වර්තමානයේ ඔසු සල නිර්මාතෘවරයාය. ඔහුගේ සංකල්පය වුයේ ලංකාවට අවශ්‍ය බෙහෙත් ලංකාව තුලම නිෂ්පාදනය කරවීමය.එමගින් ලංකාවට විශාල මුදලක් ඉතිරි කරවීම මෙන්ම ඉතා අඩු මුදලකට මහා ජනතාවට බෙහෙත් ලබාදීම ඔහුගේ අරමුණ විය. ඔහුගේ මෙමෙ අදහස ක්‍රියාත්මක වුයේ නම් ඉතාමත් අවම මුදලකට අද අපට ඖෂද ලබා ගැනීමට හැකි වනු ඇත.


    අප රටේ සෞඛ්‍ය සේවාව දිගින් දිගටම අර්බුදකාරී තත්වයකට ඇද වැටෙමින් පවතී. ඖෂධ හිඟය, බාල ඖෂධ ගෙන්වීම, අත්‍යාවශ්‍ය රසායනික පරීක්ෂණ හා විකිරණ පරීක්ෂණ රජයේ රෝහල් වල සිදුකිරීම අඩුකර තිබීම, රෝහල් වල ඇඳන් හිඟය, කාර්ය මණ්ඩලවල හිඟය මේ අර්බුදකාරී තත්වයට ප්‍රධාන වශයෙන් බලපා ඇත. ඉහත ගැටළු අතරින් ඖෂධ සම්බන්ධයෙන් ඇතිවී තිබෙන ඖෂධ ගිඟය, බාල ඖෂධ ගෙන්වීම, ඖෂධ නිසි ප්‍රමිතියට නොමැතිවීම, ඖෂධ මිල අධික වීම ආදිය නිසා රෝගීන්ට ගුණාත්මක ඖෂධ ලබා ගැනීමට නොහැකි වී ඇත.
    රජයේ රෝහල් වල අත්‍යාවශ්‍ය ඖෂධ අඛණ්ඩව සැපයීම සිදු නොවීමෙන් ඖෂධ හිඟය බරපතල තත්වයට පත්ව තිබේ. පසුගිය වසරේ පමණක් ලංකාවට ආනයනය කළ ඖෂධ වර්ග 60ක් පමණ තත්වයෙන් බාල වීමෙන් පෙනී යන්නේ රෝගියාට ලැබෙනුයේ තත්වයෙන් බාල ඖෂධ බවය. මේ අතර වෙළඳ පොළේ ඖෂධ මිල සීඝ්‍රයෙන් ඉහළ ගොස් ඇත.
    දියවැඩියාව, අධිරුධිර පීඩනය, හෘද රෝග ආදී ජීවිත කාලයම ඖෂධ ලබා ගන්නා රෝගීන්ට මෙම ඖෂධ මිල ගණන් කිසිසේත්ම දරාගත නොහැකි වී තිබේ. එමනිසා ඔවුන් බහුතරය ඖෂධ මිල දී ගත නොහැකි තත්වයට පත්ව ඇත. තවද අත්‍යාවශ්‍ය ප්‍රතිජීවක ඖෂධ මිල ද වේගයෙන් ඉහළ ගොස් ඇත.


    ඇති වී තිබෙන මේ තත්වය ආණ්ඩුව හා ඖෂධ සමාගම් එක්ව සිදුකරන ඖෂධ ජාවාරමේ ප්‍රතිඵලයකි.මෙම ඖෂධ ජාවාරමට වැට බැඳීම සඳහා ලොවපුරා ගෙනගිය අරගලයට නායකත්වය දුන්නේ මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ ය. ඔහු ඉදිරිපත් කළ ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය අපේ රටේ මේ දක්වා ක්‍රියාත්මක කිරීමට කිසිදු ආණ්ඩුවක් කටයුතු කොට නැත. නමුත් රටවල් ගණනාවක් ඔහුගේ එම ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කර ඖෂධ ජාවාරම්කරුවන්ට වැට බැඳ තිබේ.


    අපේ රටේ ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කරමින් ඖෂධ ජාවාරම් කරුවන්ට වැට බඳිමින් ජනතාව ආරක්ෂා කිරීමට කටයුතු කිරීම මේ මොහොතේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන වගකීමකි. නමුත්, ආණ්ඩුව දිගින් දිගටම ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීම මගහරිමි සිටී. එනිසා එය ක්‍රියාත්මක කර ගැනීම සඳහා සංවිධානාත්මකව ආණ්ඩුවට බලපෑම කළ යුතුය. පසුගිය දා පැවති සේනක බිබිලේඅනුස්මරණ රැස්වීමේ දී ද මේ සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු විය.


    ශ්‍රී ලංකාවට ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක් හඳුන්වා දීමට සියල්ල සූදානම් බව පවසන ශ්‍රී ලංකා සෞඛ්‍ය බලධාරීහු, රටේ ජනතාවට සාධාරණ මිලට ගුණාත්මක ඖෂධ ලබා දීම මේ ප්‍රතිපත්තියේ අරමුණ බවද සඳහන් කරයි.කෙසේ නමුත් ආණ්ඩුවේ සැබෑ අරමුණ සැක සහිත බවයි, සෞඛ්‍ය ක්‍රියාධරයන් පවසන්නේ.ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක් සූදානම් බව කලක් මුළුල්ලේම රජය ප්‍රකාශ කරන බව පෙන්වා දෙන මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ අනුස්මරණ සංවිධානය, මෙවර හෝ එය සාර්ථක වේවිද යන්න සැක සහිත බවද පවසයි.


    රජයේ අලුත් ප්‍රතිපත්තිය සැබෑ සේනක බිබිලේ ප්‍රතිපත්තිය මත පදනම් වූවක්ද නොඑසේනම් බහු ජාතික ඖෂධ සමාගම්වල අවශ්‍යතා ඉටු කරන අන්දමට එය සකස් වී තිබේ ද යන්න ප්‍රශ්ණයක් බවයි, එම සංවිධානයේ ජාතික සංවිධායක වෛද්‍ය ජයන්ත බණ්ඩාර මහතා පවසන්නේ.රාජ්‍ය ඖෂධ ආයතන සංකල්පය ලෝකයට හඳුන්වා දුන් මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ ශ්‍රී ලංකා ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාවේ ආරම්භක සභාපතිවරයායි.
    ‘ඖෂධ සම්බන්ධයෙන් රජය සම්පූර්ණ අධිකාරී බලයක් පවත්වා ගෙන යා යුතුයි’වසර හතළිහකට පෙර ඔහු හඳුන්වා දුන් ඖෂධ ප්‍රතිපත්ති ලොව බොහෝ රටවල් දැන් අනුගමනය කළත්, ශ්‍රී ලංකාවේ තවමත් එය සාර්ථක වී නැහැ.


    ඖෂධ නිෂ්පාදනය, ආනයනය, වෙළඳාම හා බෙදාහැරීම් වැනි කටයුතු සම්බන්ධයෙන් රජය සම්පූර්ණ අධිකාරී බලයක් පවත්වා ගෙන යා යුතු බව සේනක බිබිලේ ප්‍රතිපත්තියේ සාරාංශයයි.


    ලංකාවේ ඖෂධ සමාගම් ඖෂධ වෙළඳාමෙන් සියයට 200 සිට 800 දක්වා ලාභ ලබන බවද මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ අනුස්මරණ සංවිධානය ප්‍රකාශ කරයි.


    ‘ඖෂධ මාෆියාව’


    නව ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය රහසේ නීතිගත කිරීමට පෙර රටට එය හෙළි කළ යුතු බවත් එම සංවිධානය ඉල්ලා සිටියි.කෙසේ නමුත්, ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්ති නීති කෙටුම්පත ඉක්මනින්ම පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත බව සෞඛ්‍ය නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය ලලිත් දිසානායක මහතා කියා සිටියි. සේනක බිබිලේ ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය මෙවර කෙසේ හෝ ක්‍රියාත්මක නිරීම තම අරමුණ බව සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය රාජිත සේනාරත්න මහතා ද පවසයි.


    ජනතාවට අඩු මිලට ගුණාත්මක ඖෂධ ලබා දීම හැර වෙනත් අරමුණක් රජයට නැති බව පවසන නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා, කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසුව ඕනෑම කෙනෙකුට එහි අන්තර්ගතය දන ගත හැකි බවත් පවසයි.


    පසුගිය දින 100 ආණ්ඩුව මගින් ඉදිරිපත් කරපු ජාතික ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය මගින් සෞඛ්‍ය සේවාවේ කිසිදු වෙනසක් සිදු වී නැති බවත් දිනෙන් දින රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්ථාව කඩා වැටෙමින් ඖෂධ මාෆියාව ක‍්‍රියාත්මක වන බවත් එබැවින් තවදුරටත් ජනතාව නොරවටා ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය ක‍්‍රියාවට නංවන ලෙසත් මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ අනුස්මරණ සංවිධානයේ ජාතික සංවිධායක වෛද්‍ය ජයන්ත බණ්ඩාර මාධ්‍ය හමුවක් අමතමින් පැවසීය.


    සේනක බිබිලේ අනුස්මරණ දිනය නිමිත්තෙන් පැවැත්වීමට ගුණසමරු වැඩසටහන පිළිබඳ ජනමාධ්‍ය දැනුවත් කිරීම වෙනුවෙන් මෙම මාධ්‍ය හමුව පැවැත්විණි. එහිදී වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වූ වෛද්‍ය ජයන්ත බණ්ඩාර ‘‘පසුගිය රාජපක්‍ෂ පාලන සමයේ ජාතික ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම කල් දමමින් සිටිය. ඒ පිළිබඳව අප දිගින් දිගටම සටන් කළා. එහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙසට පසුගිය දින 100 ආණ්ඩුව විසින් ජාතික ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය නමින් වැඩපිළිවෙලක් ඉදිරිපත් කරා. ලෝකයේ රටවල් 100 ක් පමණ ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්ති සකස් කරේ සේනක බිබිලේ ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය මූලික කරගෙන. නමුත් සේනක බිබිලේ බිහිවෙච්ච රටේ තිබෙන්නෙත් ඖෂධ ප‍්‍රතිපත්තිය ඉතා ලිහිල් විදිහට. අද වන විට රාජ්‍ය ඖෂධ නිෂ්පාදන සංස්ථාව නිෂ්පාදනය කරන ඖෂධ රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්ථාව මිලදී නොගන්න තැනට අද පත්වෙලා තියෙනවා. මේ හරහා රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්ථාව විනාශකාරී මාවතකට ගෙනිහිල්ල තිබෙනවා.
    ලෝකයේ පාවිච්චි කරන ඖෂධ වලින් 10% ක් පමණ තත්වයෙන් බාල වෙද්දි ලංකාවේ එය 30% දක්වා ඉහළ ගිහිල්ල. ඒ වගේම අපේ රටේ ඖෂධ සමාගම්වල ලාභය 200% සිට 800% දක්වා ඉහළ ගිහිල්ල තියෙනවා. මේක බරපතල තත්වයක්. ඒක රාජ්‍ය අංශය ඖෂධ පාලනය නොකිරීම නිසා තමයි මේ තත්වය ඇතිවෙලා තියෙන්නෙ. ලෝකයේ බොහෝ දියුණු රටවල එකම ඖෂධය වෙළඳනම් 4 ක් හෝ 5 ක් පමණයි භාවිතා කළ හැක්කේ. නමුත් ලංකාවේ වෙළඳ නාමයන් ඕනෑම ප‍්‍රමාණයකින් වෙළඳාම කළ හැකියි. අපේ රටේ නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවය තිබෙනව කිව්වට භාහිර රෝගීන්ගෙන් 55% ක් පෞද්ගලික අංශයට යනවා. ඉතිරි 45% තමයි රාජ්‍ය අංශයට යන්නෙ. මේක බරපතල තත්වයක්. රජයේ රෝහල්වලට අකණ්ඩව අත්‍යවශ්‍ය උපකරණ, ඖෂධ සැපයීමක් කරන්නෙ නැහැ.


    මේ තත්වයක් තිබෙද්දි තමයි පසුගිය පෙබ. 15 ඖෂධ පනතක් ගේන්නෙ. මේ පනතෙ රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්ථාව හෝ ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාව ගැන කිසිදු වචනයක් නැහැ. මේක හරි විහිළුවක්. රජයේ රෝහල්වලට ඖෂධ සපයන විදිය ගැන කියන්නෙ නැතුව කොහොමද ප‍්‍රතිපත්තියක් ගේන්න පුළුවන්ද. දැන් මාස 8 ක් විතර වෙනවා. කිසිදු වෙනසක් වෙලා නැහැ. මේ පනත ගෙනාවයින් පස්සෙ රටේ ජනතාව හිතුව දුප්පත් රෝගීන්ට යම් පිටුවහලක් හිිමිවේයැයි කියල. රටේ වකුගඩු රෝගීන් විශාල පිරිසක්, හෘද රෝගීන්, උණ රෝගීන් විශාල පිරිසක් ඉන්නවා. ඔවුන්ගේ ජීවිතය තීරණය කරන්නෙ අද ඖෂධ සමාගම් පමණයි. අපි ආණ්ඩුවට කියන්නෙ තවදුරටත් ජනතාව රවටන්න එපා. ඖෂධ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු පියවරක් රජය ගන්න බවක් පේන්නෙ නැහැ. අවම වශයෙන් ඉදිරිපත් කරපු පනතේ තිබෙන දේවල් හෝ ක‍්‍රියාත්මක කරන්න ආණ්ඩුව කටයුතු කරන්නෙ නැහැ. අපේ රටේ රජයේ රෝහල්වල එක් රෝගියකු වෙනුවෙන් වෙන්කරන්නෙ විනාඩි 2 ක් 3 ක් විතරයි. නමුත් සාමාන්‍යයෙන් අවශ්‍යයි විනාඩි 20 ක් හෝ 30 ක්. මේ වගේ බරපතල තත්වයක අද රටේ සෞඛ්‍ය සේවාව තියෙන්නෙ. ඒ නිසා සෞඛ්‍ය ක්‍ෂේත‍්‍රයට නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවයය සඳහා අයවැයෙන් වැඩිපුර මුදල් වෙන් කළ යුතුයි. ’’ මෙම අදහස දක්වන්නේ මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ අනුස්මරණ කමිටුවයි.


    ලොව ලාභදායිම ව්‍යාපාරය… ආයුධ වෙළඳාමය. ඊට සමකළ හැකි තවත් ව්‍යාපාරයක්‌ තිබේ නම් ඒ ඖෂධ වෙළඳාමය. රෝගාබාධයන්ට ලක්‌ වන්නන් සිටිනතාක්‌ කල් ඖෂධ වෙළඳාමට වාසිය. ඖෂධ වෙළ¹ම ජාවාරමක්‌ බවට පත්වන්නේ මේ වාසිය නිසාය. ඖෂධ ජාවාරම මාෆියාවක්‌ වන්නේ ලාභ ලැබිය හැකි පහසුම මාර්ගය එය වන නිසාය.
    සිය ව්‍යාපාරය රැක ගැනීම සඳහා මේ ඖෂධ මාෆියාකරුවන්ට කළ නොහැක්‌කක්‌ නොමැත. අවශ්‍ය නම් ඒ උදෙසා ජීවිතයක්‌ නැති කිරීමට වුවද ඔවුන් පසුබට වන්නේ නැත, ඒ නිසාම ඖෂධ මාෆියාවට එරෙහි වන්නෝ ඒ සඳහා වරක්‌ දෙවරක්‌ නොව සිය දහස්‌ වරක්‌ සිතති.
    ඖෂධ මාෆියාවට වැට බැඳීම සඳහා බොහෝ රටවල් ප්‍රතිපත්තිමය තීරණ ගෙන ඇත. ඒ වෙනුවෙන් ජාතික ප්‍රතිපත්තිද ක්‍රියාත්මක කරති. එහෙත් තුන්වැනි ලෝකයේ රටවල්. සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් බොහෝමයක්‌ ඖෂධ මාෆියාව නමැති බහුජාතික බූවල්ලාගේ ග්‍රහණයට හසුව සිටිති. ජාතික ප්‍රතිපත්තීන් එද්දී ඒවාට වැට බඳිති.
    ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක අවශ්‍යතාව ශ්‍රී ලංකාවටද දැනුණේ අද ඊයේ සිට නොවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ අපද වසර ගණනාවක පටන් ඖෂධ මාෆියාවට ගොදුරුව සිටිති. මේ ඖෂධ ජාවාරම්කරුවන්ගේ සූරාකෑමට ලක්‌ නොවූ කෙනෙක්‌ සිටිත්ද…. මවුකුස සිටින නූපන් දරුවා පවා මේ නරුම ඖෂධ මාෆියාකරුවන්ට ගොදුරු වී සිටී. කුස තුළ සිටින දරුවා වෙනුවෙන් මව භාවිත කරන බෙහෙත් පෙත්තේ සිට මිය යන මොහොතේ දී… තවත් එක්‌ විනාඩියක්‌ හෝ ජීවත් වීම සඳහා කෙනකු බොන බෙහෙත් උගුරෙන් පවා මේ ජාවාරම්කරුවෝ මුදල් ගසා කති.


    එදා හැත්තෑව දශකයේ දී කීර්තිමත් වෛද්‍යවරයකු වූ මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක අවශ්‍යතාව පෙන්වා දුන්නේ ඒ නිසාය. බහුජාතික සමාගම් විසින් රෝගීන් සූරාකමින් ලොව පුරා ගෙන යන ඖෂධ මාෆියාවේ ස්‌වභාවය මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ විසින් මුළු ලෝකයටම හෙළි කළේය. දුප්පත් රටවල් මේ මාෆියාකරුවන්ගෙන් ගළවාගැනීමට ඔහුට බලවත් වුවමනාවක්‌ තිබිණි. ඒ නිසාම ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක්‌ අවශ්‍ය බව ඔහු තරයේ කියා සිටියේය.


    අපට අවශ්‍ය ඖෂධ දේශීයව නිෂ්පාදනය කිරීමට සහ මෙරටට ගෙන්වන ඖෂධ නියාමනය කිරීමේ වැඩ පිළිවෙළක අවශ්‍යතාව මහාචාර්ය බිබිලේ එදා අවධාරණය කළේය. ඖෂධ ජාවාරම්කරුවන්ට විරුද්ධව ඔහු කළ සටනට යම් වටිනාකමක්‌ ලබා දෙමින් හැත්තෑ එකේදී සිරිමාවෝ බණ්‌ඩාරනායක අගමැතිවරිය රාජ්‍ය ඖෂධ නිෂ්පාදන නීතිගත සංස්‌ථාවත්, රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්‌ථාවත් පිහිටුවනු ලැබුවාය. එවක සිටි කර්මාන්ත ඇමැති ටී. බී. සුබසිංහ මහතා විසින් මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ මහතාව රාජ්‍ය ඖෂධ සංස්‌ථාවේ ප්‍රථම සභාපතිවරයා ලෙසද පත් කළේය.


    මහාචාර්යවරයා ඖෂධ ජාවාරම්කරුවන්ට එරෙහි සටන අඛණ්‌ඩව ගෙන ගියේය. එහෙත් හැත්තෑ හතේ සැප්තැම්බර් 29 වැනිදා සේනක බිබිලේ අබිරහස්‌ ලෙස ඝාතනයට ලක්‌වූයේය. ඔහුගේ ඝාතනය පිටුපස ඖෂධ මාෆියාව සිටි බවද නොරහසකි.


    එදා ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂ රජය මහාචාර්ය බිබිලේගේ ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මූලික අඩිතාලම තැබුවත් හැත්තෑ හතේදී එජාප රජය යටතේ එය යටපත් විය. එදා මෙදා තුර ගතවූ කාලය වසර හතළිහකට අධිකය. මහාචාර්ය සේනක බිබිලේගේ ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය විවාදයට තුඩුදෙන කරුණක්‌ විය. එය ක්‍රියාත්මක කරන බවට වරින් වර පත් වූ ආණ්‌ඩු, සෞඛ්‍ය ඇමැතිවරු පොරොන්දු දුන්නද… ඒවා කඩවුණු පොරොන්දු බවට පත්විය. සේනක බිබිලේ ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියට හිමිවූයේ හමස්‌ පෙට්‌ටිය පමණි. එය හමස්‌ පෙට්‌ටියෙන් පිටතට ගෙන ක්‍රියාත්මක කිරීමට කිසිදු වැඩ පිළිවෙළක්‌ තිබුණේ නැත.


    ශ්‍රී ලංකාව වැනි සංවර්ධනය වෙමින් තිබෙන රටවලට ඖෂධ මාෆියාවේ බලපෑම ඉතා බරපතල ලෙස සිදුකෙරේ. අපේ රටේ සෞඛ්‍ය සේවාව සඳහා රජය විසින් වසරකට ඖෂධ, ශල්‍ය ද්‍රව්‍ය සහ වෛද්‍ය උපකරණ ඇතුළු අයිතමයන් 24000 ක්‌ පමණ මිලට ගනී. ඒ යටතේ ඖෂධ වර්ග පමණක්‌ 1450 ත් 1500 ත් අතර ප්‍රමාණයක්‌ තිබේ.


    2005 වසරේදී ඖෂධ මිලදී ගැනීම සඳහා රජය විසින් වෙන්කර තිබුණේ රුපියල් කෝටි දහසක්‌ වැනි සුළු මුදලකි. එහෙත් මේ වෙද්දි රජය එම මුදල රුපියල් කෝටි තුන්දහස්‌ පන්සියය දක්‌වා ඉහළ නංවා ඇත. කෝටි දෙකක ජනගහනයක්‌ වෙනුවෙන් රුපියල් කෝටි තුන්දහස්‌ පන්සියයක්‌ රජය විසින් ඖෂධ සඳහා වියදම් කරද්දී මේ සුවිශාල මුදල ලබා ගැනීම සඳහා බහුජාතික ඖෂධ වෙළෙන්දන් අතර විශාල තරගයක්‌ දක්‌නට ලැබේ.


    අප නිදහස ලබාගත්තේ මීට අවුරුදු හැට දෙකකට පෙරය. නිදහස්‌ වූ ජාතියක්‌ ලෙස මෙතෙක්‌ කලක්‌ අපේ රටට අවශ්‍ය ඖෂධ සියල්ල අපටම නිපදවා ගැනීමට නොහැකි වීම කනගාටුවකි. අපේ රටේ රාජ්‍ය අංශයෙන් මේ වන විට ඖෂධ වර්ග 47 ක්‌ නිපදවයි. පෞද්ගලික අංශය ඖෂධ වර්ග 50 ක්‌ නිපදවයි. රටක්‌ වශයෙන් අප නිපදවන ඖෂධ ප්‍රමාණය සියයකට අඩුය. එහෙත් අපට ඖෂධ වර්ග එක්‌දහස්‌ පන්සියයක්‌ පමණ අවශ්‍ය වේ. අපේ රටේ නිපදවන ඖෂධ හැරෙන්නට ඉතිරි ඖෂධ සියල්ල මිලට ගැනීමට සිදුව තිබෙන්නේ බහුජාතික සමාගම් හරහාය.


    කෝටි දෙකක ජනගහනයක්‌ සිටින ශ්‍රී ලංකාව ඇතැම් බහුජාතික සමාගම්වලට ඖෂධ වෙළ¹ම සඳහා විශාල වෙළඳපොළක්‌ නොවේ. රටේ පවත්නා ටෙන්ඩර් පටිපාටිය ඇතුළු නීතිරීති යටතේ ඖෂධ සැපයීමට බහුජාතික සමාගම් තුළ කැමැත්තක්‌ද නැත. එනිසා ජනගහනය අධික රටවල් කරා මේ බහුජාතික සමාගම් ඇදී යති. එහෙත් සමහර සමාගම් ටෙන්ඩර් පටිපාටිය අනුව ශ්‍රී ලංකාවට ඖෂධ සපයනු ලබයි. එසේ ඉදිරිපත් වීම හරහා ඔවුහු සිය මාෆියාව ශක්‌තිමත්ව ක්‍රියාත්මක කරති.
    මෙම ඖෂධ මාෆියාව අප රට තුළ ක්‍රියාත්මක වන ආකාර කීපයක්‌ම ඇත. ඔවුන් ඉතා සූක්‍ෂම ලෙස ජනතාව සූරාකමින් රුපියල් කෝටි ගණනින් මුදල් ගසා කෑම සිදුකරන්නේ සෞඛ්‍ය ක්‍ෂේත්‍රයේ ඇතැම් ඉහළ නිලධාරීන්ගේද ආශිර්වාදය ලබමිනි.


    මෙම බහුජාතික සමාගම් ඖෂධ සැපයීම සඳහා නිසි පරිදි ටෙන්ඩරය ලබාගනී. එහෙත් ඔවුහු අවශ්‍ය වෙලාවට, අවශ්‍ය ප්‍රමාණයෙන් ගුණාත්මක ඖෂධ ලබාදීම හිතාමතා පැහැර හරිති. ප්‍රමාද කරති. ටෙන්ඩරයට අනුව පොරොන්දු වූ ඖෂධ ප්‍රමාණය වෙනුවට ඊට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක්‌ වෛද්‍ය සැපයීම් අංශයට ලබාදීම අඛණ්‌ඩව සිදුකරති. මෙසේ අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට ඖෂධ නොලැබීම නිසා එම ඖෂධ දිවයින පුරා රෝහල්වලට බෙදා හැරීමේදී වෛද්‍ය සැපයීම් අංශය, සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය දැඩි අපහසුතාවකට පත් වේ. මේ නිසා ඉතා කෙටි කලක්‌ තුළදී රෝහල් තුළ ඖෂධ හිඟයක්‌ ඇතිවේ. මෙය ඖෂධ සමාගම් විසින් හිතාමතාම නිර්මාණය කරන ඖෂධ හිඟයකි. එමෙන්ම ඖෂධ විශාල වශයෙන් සපයද්දී ඇතැම් ඖෂධ කාණ්‌ඩ තත්ත්වයෙන් අසමත් වේ. මේ තත්ත්වයෙන් අසමත් හෝ බාල ඖෂධ කාණ්‌ඩ රජය විසින් ප්‍රතික්‍ෂේප කළත් ඒ සඳහා යළි මුදල් හෝ ඒ වෙනුවට ඖෂධ ලබාදීමටද මෙම සමාගම් විශාල ලෙස කාලය ලබාගනී. අදාළ සමාගමට ටෙන්ඩරය ලබාදීම නිසා වෙනත් සමාගමකට එම ප්‍රමාද වූ ඖෂධයේ ඇණවුම භාරදීමද කළ නොහැක. එම නිසාද ඖෂධ හිඟයක්‌ ඇති වේ. එයද මෙම බහුජාතික සමාගම් විසින් හිතාමතා නිර්මාණය කරන ඖෂධ හිඟයකි.
    මෙසේ ඖෂධ හිඟයක්‌ ඇති වූ විට රජයට ගත හැකි විකල්ප ක්‍රියාමාර්ගය වන්නේ දේශීය වෙළෙඳපොළෙන් අදාළ ඖෂධය මිලදී ගැනීමය. එවිට සිදුවන්නේ මෙතෙක්‌ කලක්‌ ටෙන්ඩරය යටතේ ලබාගත් ඖෂධය ඊට වඩා විසි තිස්‌ ගුණයක වැඩි මිලකට මිලදී ගැනීමටය. මෙහිදී මේ වැඩි මිලට අදාළ ඖෂධය දේශීය වෙළඳපොළේ අලෙවි කරනුයේද පෙර කී ටෙන්ඩරය ලබාගෙන, ඖෂධ හිඟයක්‌ කෘත්‍රිමව නිර්මාණය කළ බහුජාතික සමාගමේ උප ඒජන්තවරයාය. ඖෂධ සැපයීම සඳහා ටෙන්ඩරය ලබාගෙන පසුව එම ඖෂධය සැපයීම හිතා මතා ප්‍රමාද කිරීම හරහා අපේ රෝහල් පද්ධතිය තුළ ඖෂධ හිඟයක්‌ නිර්මාණය කරන බහු ජාතික සමාගම… ඉන් පසුව එම ඖෂධයම හොර පාරෙන් ඉතා විශාල මුදලකට රජයටම අලෙවි කිරීම මගඩියක්‌ නොවේද?

     

    kolla elakiri

    Well-known member
  • Jun 30, 2011
    1,064
    229
    63


    තක්‌කඩි බහුජාතික සමාගම් ඖෂධ මාෆියාව ක්‍රියාත්මක කරන තවත් ආකාරයක්‌ ඇත.සාමාන්‍යයෙන් රෝහල් විසින් රෝගීන් සඳහා ඖෂධ වට්‌ටෝරු ලියනුයේ ඖෂධීය නාමයෙනි. රෝහලේ නොමැති ඇතැම් ඖෂධ පිටත පෞද්ගලික ඔසුසල් මගින් මිලට ගැනීම සඳහා මෙම ඖෂධ වට්‌ටෝරු රෝහල විසින් මෙසේ ඖෂධීය නාමයෙන් ලියා දෙති. රෝගියා හෝ ඔහුගේ ඥතියකු මෙම ඖෂධ වට්‌ටෝරුව රැගෙන පෞද්ගලික ඔසුසලකට ගියවිට එම බෙහෙත නැතැයි පවසමින් වෙළඳ නාමය යටතේ ඇති ඒ ඖෂධයම වැඩි මිලකට අලෙවි කරනු ලබයි. රෝගියා රවටමින් පෞද්ගලික ඔසුසල් හරහා සිදු කරන මෙම ජාවාරම බහුජාතික ඖෂධ සමාගම් විසින් සිය මාෆියාව ව්‍යාප්ත කර ඇති තවත් පැත්තකි. ඖෂධ මෙන්ම වෛද්‍ය උපකරණ, ශල්‍ය ද්‍රව්‍ය ආදී අයිතමයන් සියල්ලම මෙම මාෆියාකරුවන්ගේ ග්‍රහණයට හසුව අවසන්ය.


    පිළිකා රෝගීන් සඳහා මෙතෙක්‌ කලක්‌ රජය ලබා දුන්නේ ඇමරිකාවේ නිෂ්පාදිත ඇබ්‍රැක්‌ෂේන් නමැති ඉතා වටිනා ඖෂධයයි. ඒ අතරේදී මෙරට සමාගමක්‌ ඉන්දියාවේ නිෂ්පාදනය කළ ඒ හා සමාන එහෙත් අඩු වටිනාකමකින් යුත් ඖෂධයක්‌ පැක්‌ලිඕල් නමින් මෙරටට ගෙන්වීමට උත්සාහ කරමින් සිටී. සාමාන්‍යයෙන් ඖෂධයක්‌ නිෂ්පාදනය කළ රටේ සාධාරණ කාලයක්‌ භාවිත කළ යුතු මුත් මෙම ඖෂධය නිෂ්පාදනය කළ කම්හල ආරම්භ කර වසරක කාලයක්‌වත් ගතව නැතැයිද පවසයි. එවැනි තත්ත්වයක්‌ තුළ මෙම ඖෂධය ශ්‍රී ලංකාව තුළට ගෙන්වීම සඳහා මාෆියාවට සම්බන්ධ සෞඛ්‍ය අංශයේ කිහිප දෙනකුද සමඟ එක්‌ව එක්‌ දිනයක්‌ තුළ ලියාපදිංචි සහතිකය ලබා ගනු ලැබූයේ අදාළ ඖෂධය සම්බන්ධව විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකුගේ අනුමැතියද නොමැතිවය.
    එක්‌ දිනක්‌ තුළ ලියාපදිංචි වූ මෙම සැකකටයුතු පැක්‌ලිඕල් ඖෂධය සඳහා ටෙන්ඩරය පිරිනැමීමට සූදානම් වූ සෞඛ්‍ය ක්‍ෂේත්‍රයේ පෙර කී නිලධාරීන් මෙතෙක්‌ කලක්‌ පිළිකා රෝගීන්ට ලබාදුන් ගුණාත්මක බවින් ඉහළ ඇබ්‍රැක්‌ෂේන් ඖෂධය සඳහා ඉඩකඩ වසා දැමීමට තැත් කළහ. මේ නිසා තම රෝගයට වඩාත් සුදුසු වටිනා ඖෂධය නොමැති කමින් මේ වන විට පිළිකා රෝගීහු රැසක්‌ මාස ගණනාවක සිට දැඩි අපහසුතාවයකින් පෙළේ. මේ ඖෂධ මාෆියාව නිසා රෝගී ජීවිත අනතුරට ලක්‌වූ එක්‌ අවස්‌ථාවක්‌ පමණි.


    ඖෂධ සමාගම් යෑයි හඳුන්වා ගත්තද ඇතැම් විට එවැනි සමාගම් ඇත්තේ නමින් පමණි. දුරකතනයක්‌ සහ මේසයක්‌ පමණක්‌ ඇති ඉතා කුඩා කාමරයක සිට ඇතැම්හූ මෙම ජාවාරම ජයටම කරගෙන යති.
    රෝගී වූ විට ඕනෑම පුද්ගලයකු අසරණ වේ. රෝගියා වෙනුවෙන් ඥතිහුද දැඩි ලෙස මානසික පීඩනයකට ලක්‌වෙති. හිත්පිත් නොමැති තක්‌කඩි ඖෂධ මාෆියාකරුවන්ට රෝගියාගේ හෝ ඥතියාගේ අසරණකමින් කම් නැත. අම්මා අප්පා හෝ සූරාගෙන කෑම මේ ජාවාරම්කරුවන්ගේ සිරිතය. මෙම සූරා කෑම නතර කිරීම සඳහා ඖෂධ පනතක අවශ්‍යතාව දැඩි ලෙස තේරුම්ගත් වත්මන් ජනාධිපති එදා සෞඛ්‍ය ඇමැති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා හමස්‌ පෙට්‌ටිය තුළ පුස්‌කමින් තිබූ ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය එළියට ගත්තේය. නීති අංශ සමඟ සාකච්ඡා කර එය යාවත්කාලීන කරමින් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවට ගැළපෙන ආකාරයට පනත් කෙටුම්පතක්‌ ලෙස සකස්‌ කළේය. පසුව එය නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුවට භාරදුන්නේ අවශ්‍ය ඉදිරි කටයුතු උදෙසාය.


    “මේ පනතට මොකද වුනේ…” සෞඛ්‍ය ඇමැතිවරයාද සහභාගි වූ උත්සවයක දී එදා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඇසුවේය. “මෙතුමියගෙන් අහන්න….” සෞඛ්‍ය ඇමැති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුවේ සම්පාදකවරිය පෙන්වා ජනාධිපතිවරයාට කීවේය.
    ” ලබන සතියේදී අපි එය බාර දෙන්නම්” ඇය ජනාධිපතිවරයාට කීවාය..
    සතියක්‌ ගිය තැන සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය ඒ පිළිබඳ නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුවෙන් විමසා සිටියේය. “නීති කෙටුම්පත් සම්පාදකවරිය විශ්‍රාම ගියා…” ලද පිළිතුර එය විය.


    සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය ඇගේ නිවසට කතා කර ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියට අදාළ කෙටුම්පත ගැන ඇගෙන් විමසා සිටියේය. “ඒක කොම්පියුටරේ ඇති” ඇගේ පිළිතුර විය. පසුව සොයා බලද්දී අදාළ පරිගණකයත් ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියත් නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුවෙන් අතුරුදන්ව තිබිණි. සති කිහිපයක්‌ ගත වෙද්දී මෙම විශ්‍රාමික නීති කෙටුම්පත් සම්පාදකවරිය ප්‍රසිද්ධ ඖෂධ සමාගමක උපදේශකවරියක්‌ ලෙස කටයුතු කරන බව ඇමැතිවරයාට ආරංචි විය.


    නීති කෙටුම්පත් දෙපාර්තමේන්තුවෙන් අතුරුදන් වූ ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියේ දළ කෙටුම්පත යළි අමාත්‍යංශය විසින් දෙපාර්තමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළේය. නව නීති කෙටුම්පත් සම්පාදකවරයා වගකීමෙන් යුතුව කටයුතු කරමින් ජාතික ඖෂධ පනත් කෙටුම්පත සකසා සෞඛ්‍ය ඇමැතිවරයාට භාර දුන්නේය. එදා සෞඛ්‍ය ඇමතිවරයා වූ වර්මන් ජනාධිපතිපවරයා එදා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට භාර දුන්නේ මෙම පනත් කෙටුම්පතය.


    මහාචාර්ය සේනක බිබිලේගේ ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියට අන්තර්ගතව තිබූ කරුණු තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙනයමින් මෙම පනත සකසා ඇත. මෙම පනත් කෙටුම්පත යටතේ පූර්ණ බලය ඇති ආයතන දෙකක්‌ ස්‌ථාපිත කර තිබේ. පළමුවැන්න ජාතික ඖෂධ ප්‍රමිති අධිකාරියය. දෙවැන්න ඖෂධ තත්ත්ව පර්යේෂණාගාරයය. මේ ආයතන යටතේ ගුණාත්මක බවින් ඉහළ ඖෂධ රට තුළට පැමිණීම තහවුරු කිරීමත්, බාල ඖෂධ රට තුළට පැමිණීම වැළැක්‌වීමත්, ඖෂධ මිල නියාමනය කිරීමත්, ඖෂධ අලෙවි කරන ස්‌ථාන විධිමත් ලෙස නියාමනය කිරීම හා ඖෂධ නිකුත් කළ හැක්‌කේ ඖෂධීය නමින් පමණක්‌ය යන්න යථාර්ථයක්‌ බවට පත්කිරීමත් සිදු කෙරේ.


    මෙම පනත යටතේ කිසිම වෛද්‍යවරයකුට ඖෂධයක වෙළඳ නාමයෙන් බෙහෙත් වට්‌ටෝරු ලිවීම කළ නොහැක. ඒ සඳහා ඖෂධීය නාමය භාවිත කළ යුතුය. එමගින් රෝගීන් සූරා කෑම වැළකේ.


    දැනට දේශීය ඖෂධ නිෂ්පාදකයන්ගෙන් ඖෂධ මිලට ගනු ලබන්නේ ටෙන්ඩර් පටිපාටියකින් තොරවය, දේශීය නිෂ්පාදකයන්ට ප්‍රමුඛත්වය ලබාදීම නිසා බහු ජාතික ජාවාරම්කරුවන් හරහා පිටරටට ඇදී යන රුපියල් කෝටි ගණනක මුදලක්‌ අප රට තුළම ඉතිරි වේ. මෙම ජාතික ඖෂධ පනත මගින් දේශීය නිෂ්පාදන තවදුරටත් ශක්‌තිමත් කිරීමට පියවර ගන්නට කදිම අවස්ථාවකි.


    ඖෂධ නිෂ්පාදන බෙදාහැරීම, අලෙවි කිරීම හා ගබඩා කිරීම ආදී කරුණු සම්බන්ධව පූර්ණ බලතල සහිත ස්‌වාධීන මණ්‌ඩලයක්‌ද මෙම පනත යටතේ ස්‌ථාපිත කෙරේ. ඖෂධ පිළිබඳ තීන්දු තීරණ ගනු ලබන්නේ මෙම මණ්‌ඩලය විසිනි. මෙතෙක්‌ කලක්‌ මෙම ක්‍රියාව සිදුකරනු ලැබුවේ එක්‌ පුද්ගලයකු විසිනි. ඒ අනුව මින් ඉදිරියට ඖෂධ මිලට ගැනීම, ගබඩා කිරීම, බෙදා හැරීම යන කරුණු පූර්ණ විනිවිදභාවයකින් යුක්‌තව සිදු කෙරෙනු ඇත.


    ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියක්‌ වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කළ මහාචාර්ය සේනක බිබිලේගේ සිහිනය යථාර්ථයක්‌ වන බවට ලකුණු පහළ වෙමින් තිබේ. දැනට කෙටුම්පතක්‌ ලෙස පවත්නා ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය ඉදිරි දිනකදී ඇමැති මණ්‌ඩලයේ අනුමැතියට ඉදිරිපත් කෙරෙනු ඇත. ඉන්පසු එය පාර්ලිමේන්තුව විසින් නීතියක්‌ බවට පත්කරනු ඇත. මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ දුටු සිහිනය සැබෑ වන්නේ මෙම ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය පාර්ලිමේන්තුව විසින් අනුමත කළ පසුවය. සියයට දෙසීයක්‌, තුන්සීයක්‌… ඇතැම් විට සියයට අටසීයක්‌ ලාභ ලබන ඖෂධ මාෆියාකරුවන්ට, තක්‌කඩි ජාවාරම්කරුවන්ට මෙම ජාතික ප්‍රතිපත්තිය නමැති නිර්වින්දන බෙහෙත එන්නත් කළ පසුවය. එදා සෞඛ්‍ය ඇමති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මෙදා ජනාධිපතිවරයා ලෙස ඖධෂ මාෆියාවට වැට බදිනු ඇතැයි අප ලබා සිටින්නෙමු. සෞඛ්‍ය ඇමති රාජිත සේනාරත්න තමන් වාමාංශිකයෙකු යැයි තවමත් කියා ගන්නා නිසා ඔහු මෙය ක්‍රියාත්මක කරනු ඇතැයි අප වැඩි දුරටත් සිතන්නෙමු.


    හදිසියේ ගෙන එන මෙම පනත ප්‍රෝඩාකාරී පනතක් බවත්, එය බහු ජාතික සමාගම් වල සූරා කෑමෙන් මෙරට ජනතාව මුදා ගැනීමට අභීත අරගලයක් ගෙන ගිය මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ මැතිතුමාට කරන නිග්‍රහයක් බවත්, එම මධ්‍යස්ථානය විසින් කොළඹදී මාධ්‍ය හමුවක් පවත්වමින් අවධාරණය කරන ලදී.


    එම මාධ්‍ය හමුවේදී සමස්ත ලංකා රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ සභාපති කියා සිටියේ බිබිලේ ප්‍රතිපත්තිය ලෙස හුවා දක්වමින් ගෙන එන මෙම පනත ගැන ජනතාව දැනුවත් කර නැති බවයි. කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කර අනුමැතිය ලබාගත් පනතේ කොපියක් ලැබුණු බවත්, ඊට අනූව යෝජිත නව පනත බිබිලේ ප්‍රතිපත්තියට සම්පූර්ණයෙන් විරුද්ධ එකක් බවත්, ඔහු පැවසීය.


    “නව පනත යටතේ ඖෂධ පාලනාධිකාරියක් හදනවා. ඒකට නිලධාරීන් 13 දෙනෙක් පත්කරනවා. ඒකෙන් 10ක් පත් කරන්නේ ඇමතිවරයා. ඇමතිවරයාට බලතල තියෙනවා එයාලා පත්කරන්නත් ඉවත් කරන්නත්. ඒ කියන්නේ මේ අය ඇමතිගේ රූකඩයක් වෙනවා කියන ඒක. මේ පනතේ හැටියට වෛද්‍යවරු 4ක් ඉන්නවා ඒ 13 දෙනා අතර ඒ ශල්‍ය වෛද්‍ය, කායික වෛද්‍ය, ප්‍රසව හා නාරිවේද වෛද්‍ය මෙන්ම ළමා වෛද්‍යවරයෙක්. නමුත් මනෝ වෛද්‍ය හා නිර්වින්දන වෛද්‍යවරුන් දෙදෙනෙක් මේකේ නෑ.”


    මෙරට ජනතාවගේ ඖෂධ භාවිතය ගත්තාම මනෝ වෛද්‍ය හා නිර්වින්දන වෛද්‍යවරු දෙදෙනෙකු අනිවාර්යයෙන්ම මෙම ඖෂධ පාලනාධිකාරියට ඇතුළත් කළ යුතු බවත්, එසේ නොවන්නේ නම් අහිතකර ඖෂධ සම්බන්ධයෙන් ජනතාවට දැනගැනීමට ඇති බොහෝ දෑ මග හැරෙන බවත්, වෛද්‍ය පැවසේ.


    අපිට අවශ්‍ය ස්වාධීන ඖෂධ පාලනාධිකාරියක් බවත්, මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ ඖෂධ ප්‍රතිපත්තියේ මූලිකාංග 10කින් වැදගත් ප්‍රධාන කරුණු 3ක් ඇතැයිද පැවසේ.


    1- රටට අවශ්‍ය අත්‍යවශ්‍ය ඖෂධ ලයිස්තුවක් සකස් කිරීම


    2 – රටට අවශ්‍ය ඖෂධ එක් ආයතනයක් හරහා ආනයනය කිරීම


    3 – රටට අවශ්‍ය ඖෂධ රාජ්‍ය ආයතන මට්ටමින් නිෂ්පාදනය කිරීම


    ඉහත එම කරුණු 3 බවත්, සාමාන්‍යයෙන් දැනට බෙහෙත් පෙත්තක් අලෙවි කෙරෙන්නේ එහි සැබෑ මිල මත සියයට 166ක බදු බාරයක් පනවා බැවින් නව පනත මගින්ද ජනතාවට අඩු මිලට බෙහෙත් ලබා ගැනීමට ඉඩකඩ ඇහ‍ිරෙන බවත්, ඔහු කියා සිටි‍ෙය්ය.


    මෙම ගැටලු සඳහා රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්ථාව හා ඖෂධ නිෂ්පාදන සංස්ථාව වැඩිදියුණු කළ යුතු නමුත් නව පනතේ එවැන්නක් සඳහන් කර නොමැති බවද ඔහු පැවසීය.


    දැනට ලංකාවේ ඖෂධවේදීන් සිටින්නේ 6565ක් බවත්, ඉන් 1437ක් රජයේ රෝහල්වල වැඩ කරන අය බවත්, පැවසේ.රට පුරා ඔසු සැල් 30,000ක් පමණ ඇතැයිද වාර්ථාවේ.


    ඒ අනූව නව පනතින් ද පුහුණු ඖෂධවේදීන්ගේ හිඟය සම්බන්ධයෙන් විසඳුමක් යෝජනා කර නැති බවටද චෝදනා නැගෙයි.හිසකෙස් පැසීමට, මහත් වෙන්න, කෙට්ටු වීමට, යනාදී වශයෙන් විවිධ රෝග සඳහා ජනතාව බෙහෙත් ලබා ගන්නේ පුවත්පත් වල වෙළඳ දැන්වීම් බලා මිස වෛද්‍ය නිර්දේශයකින් තොරව බවත්, මෙම පනත හරහා ඊට ද නීත්‍යානූකූල බවක් ලැබීමත් මේ නිසා සිදු වන්නට පුලුවන.


    1970 දශකය මුලදී බිබිලේ වික්‍රමසිංහ වාර්තාව හරහා රෝගීන්ව ඖෂධ සමාගම්වල සූරාකෑමෙන් මුදා ගන්නා ප්‍රතිපත්තියක්‌ ඉදිරිපත් කෙරුණා. එම ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්තිය නීතියක්‌ බවට පත්කරන පනතක්‌ ගේනවා කියලා වර්තමාන ආණ්‌ඩුව පොරොන්දු වුණා. වත්මන් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපතිවරණයේදී ඒක මැතිවරණ පොරොන්දුවක්‌ ලෙසත් ලබා දුන්නා. ජාතික ඖෂධ ප්‍රතිපත්ති පනත් කෙටුම්පත පෙබරවාරි 06 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරලා මාර්තු 18 වැනිදා පුළුල් සංවාදයකින් පසුව එය සම්මත කරන බව දින 100 වැඩපිළිවෙළෙත් ලියා තිබෙනවා.


    සේනක බිබිලේ ප්‍රතිපත්තියේ ලංකාවට අත්‍යවශ්‍ය ඖෂධ නාම ලේඛනයක්‌ හැදුවා. මේ පනතේ එහෙම එකක්‌ නෑ. ඖෂධවල මිල පාලනය කරන්න ඖෂධ ආනයනයේ සහ නිෂ්පාදනයේ වගකීම රජය භාර ගන්න යෝජනා කළා. 1870 දශකයේදී රාජ්‍ය ඖෂධ නීතිගත සංස්‌ථාව නිර්මාණය කළේ ඒ අනුව. මේ පනතේ රජයේ ඖෂධ නිශ්පාදනය කරන එක ගැන වචනයක්‌ වත් නෑ. මිල පාලනය ගැන තියෙන්නේ වගන්ති 04 යි. මිල පාලනයට කමිටුවක්‌ හදලා තියෙනවා. ඒකෙ බලතල පනතේ දක්‌වලා නෑ. කමිටුව කියන මිලට වඩා වැඩිපුර වික්‌කොත් කරන්න පුළුවන් මොනවාද කියලා නීතියක්‌ නෑ. කමිටුව උපරිම මිල තීරණය කරන්නේ ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳපොලේ මිල අනුවලු. ඒක සාධාරණ නෑ. ඇමරිකාවේ බෙහෙතක්‌ විකුණන ඩොලර් ගාණට සමානුපාතික රුපියල් ගණනක්‌ අය කිරීම අසාධාරණයි. 2005 දී එවකට පැවැති ආණ්‌ඩුව ඖෂධවල උපරිම සිල්ලර මිල තීරණය කරන්න නිෂ්පාදන මිලට සමානුපාතිකව මිල සූත්‍රයක්‌ නිර්මාණය කරනවා කිව්වා. මේ පනතේ එහෙම එකක්‌වත් නෑ. මේ පනතට අනුව ඖෂධ මිල පාලනයේ වැඩි වගකීමක්‌ එන්නේ පරිප්පු මිල, සීනි මිලවත් පාලනය කරගන්න බැරුව ඉන්න පාරිභෝගික ආරක්‍ෂණ අධිකාරියට. මේ පනතේ විධිවිධානවලින් නම් ඖෂධ මිල පොඩ්ඩක්‌වත් අඩුවෙන්නේ නෑ. දැනට එකම ඖෂධය විවිධ වෙළෙඳ නාමවලින් තියෙනවා. ඇමොක්‌සිලින් ඖෂධය රුපියල් 3.50 සිට රුපියල් 35.00 දක්‌වා විවිධ මිල ගණන්වලට වර්ග 100 කට වඩා තියෙනවා. එකම ඖෂධයේ විවිධ වෙළෙඳනාම වර්ග සීමා කරන කිසිම වගන්තියක්‌ මේ පනතේ නෑ. සේනක බිබිලේ ප්‍රතිපත්තියේ මූලික පදනම් නෑ විතරක්‌ නෙමෙයි සමහර පදනම් විනාශ කරලා. ඖෂධ නිර්දේශ කරන විට ඖෂධීය නාමය පමණක්‌ ලිවිය යුතුයි කියන එක සේනක බිබිලේගේ ප්‍රතිපත්තියේ මූලික අංගයක්‌. මේ පනතේ 56 වගන්තියට අනුව වෛද්‍යවරයාට ඖෂධ නාමයට අමතරව වෙළෙඳ නාමයත් ලිවිය හැකියි. සංයෝග කළ ඖෂධවල වෙළෙඳනාමය පමණක්‌ ලිවිය හැකියි. වෛද්‍යවරයා ඖෂධ නාමයි ලිව්වම ඒකෙන් තිබෙන හැම වෙළෙඳ නාමයක්‌ම මිලත් සමග දැනුම්දීලා කැමති එක තෝරාගන්න රෝගියාට ඉඩ දෙන්න කියලා මේ පනතේ තියෙනවා. මේක දැනටමත් කෙරෙන එක. පනත කරන්නේ දැනට නීතියට පටහැනිව කරන දේ. නීතිගත කිරීම පාසල්වල මුදල් අය කිරීම ගැන නිකුත් කළ චක්‍රලේඛයෙන් කළෙත් ඕකමයි. මේක සේනක බිබිලේ මරණ පනතක්‌. කෙටුම්පත ජනතාවගෙන් හංගන්නේ ඒකයි.


    මේ පනතේ අමතරව තියෙන දේවල්වල මූලිකම එක තමයි ඖෂධ නියාමන අධිකාරිය. අධිකාරිය තුළ ඇමතිට තියෙන්නේ අසීමිත බලයක්‌. 04 වගන්තියට අනුව අධිකාරියේ සාමාජිකයෝ 13 දෙනාගෙන් 10 දෙනෙක්‌ම පත්කරන්නේ ඇමති. ඔවුන් ඉවත් කරන්නත් ඇමතිට පුළුවන්. 05/01 වගන්තියට අනුව අධිකාරියේ සභාපති පත්කරන්නෙත් ඇමති. 10/02 වගන්තියට අනුව සභාපතිට ඡන්ද දෙකක්‌ තියෙනවා. ඒ සභාපති ඇමතිට ඕන විදියට වැඩ කරන්නේ නැත්නම් ඉවත් කරන්නත් ඇමතිට පුළුවන්. මේ විදියට අධිකාරිය ඇමතිගේ රූකඩයක්‌ වෙනවා. අධිකාරියට ඉහළින් තියෙන අභියාචනා මණ්‌ඩලයේ සාමාජිකයෝ 03 දෙනයි. 123/01 වගන්තියට අනුව ඒ 03 දෙනාම පත්කරන්නේ ඇමති. 123/08 වගන්තියට අනුව අභියාචනා මණ්‌ඩලයටත් උඩින් ඉන්න අවසන් අභියාචන බලධාරියත් ඇමැති. මේ ආණ්‌ඩුවේ අය විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයට විරුද්ධ වුණේ තනි පුද්ගලයකුට අසීමිත බලතල ලැබෙනවා කියලා. මේ පනත හදලා තියෙන්නේ ලක්‍ෂ 200 ක්‌ ජනතාවගේ ජීවිත ගැන තීරණ ගන්න බලය ඇමතිට පවරලා. ඇමති ඖෂධ සමාගම්වලින් අල්ලස්‌ ලබා නොගනියි කියලා තිබෙන සහතිකය මොකක්‌ද? ඒක වළක්‌වන්න තිබෙන ක්‍රමවේදය මොකක්‌ද? රාජිත සේනාරත්න ඇමතිතුමා නම් එහෙම කරන එකක්‌ නෑ කියලා හිත හදාගන්නද කියන්නේ? අනාගතයේ එම ඇමතිවරු ගැනත් එහෙම හිත හදාගන්නද කියන්නේ? දූෂණ විරෝධී කියන ආණ්‌ඩුවේ ඇත්ත කතාව මේක.


    මේ දිනවල අනිත් අතට වෛද්‍යවරුන් කාර් පර්මිට් එක ඉල්ලලා රෝගීන්ගේ ජීවිත බිල්ලට තිබ්බා. අනිත් අතට තමන්ගේ වාසියට රෝගීන් ගේ ජීවිත බිල්ලට තියෙන වෛද්‍යවරුන් ඖෂය මාෆියාව කරගෙන යන්න අවශ්‍ය ඔක්සිජන් සපයනවා. මේ අයම තමයි ග්ලැක්සෝ සමාගමෙන් රට සවාරි සහ වාහන අරගන්නේ, මේ අය බහුතරයක් බෙහෙත් ලියන්නේ ඖෂධ සමාගම් වල මෙඩිකල් රෙප්ලා කියන විදිහට. ඒ අයට රෝගීන්ට වඩා වටිනේ ඖෂධ සමාගම් වල වරප්‍රසාද විතරයි. එහෙම තත්ත්වයක් යටතේ මේ මාෆියාව ඇමතිවරයෙකුට නතර කරන්න පුලුවන් ද?
    අනිත් අතට සමහර ඖෂධ සම්බන්ධයෙන් ගත්තහම සේනක බිලිලේ ප්‍රතිපත්තිය අනුව එම ඖෂධය ඖෂධ නාමයෙන්ම ලියන්න කියන එකත් ප්‍රායෝගික නැහැ. අධික රුධික පීඩනයට දෙන ඇටනෝල් කියන පෙත්ත නිසා සමහර රෝගීන්ට හිසේ රුදාවක් හට ගන්නවා. සමහර ඖෂධ නිසා ගොඩක් අතුරු ආබාධ ඇති වෙනවා. මේ නිසා දැන් අධික රුධිර පීඩනයට ටෙනොරික්ස් නමින් ඖෂධයක් තියෙනවා. මේ මගින් අර හිසේ රුදාව නැති කරලා තියෙනවා. නමුත් වෙනත් අතුරු ආබාධ ඇති වෙයිද කියන එක අපි දන්නේ නැහැ. ඒ වගේම දැනට කොලෙස්ටරෝල් සදහා දෙන සිම්වාස්ටින් කියන ඖෂධය අක්මාවට බලපාන බවත් ඒ නිසා එය භාවිතයට නුසුදුසු බවත් පිළිඅරගෙන තියෙනවා. ඒ වෙනුනට රෝසෝවාස්ටටින් නමින් ඖෂධයක් හදුන්වා දීලා තියෙනවා. නමුත් එම ඖෂධය ගනණ් වැඩියි. මේ විදිහට තවත් විශාල ඖෂධ ප්‍රමාණයක් තියෙනවා අලුත් ඖෂධ එකක් බලපුවහම භාවිතයට නුසුදුසු. ඒ නිසා භාවිතයට නුසුදුසු ඖෂ්‍ය ඉවත් කරන්න ඕන. ඒක සදහා ඖෂ්‍ය සම්බන්ධයෙන් පරීක්සණ පවත්වන ආයතන අවශ්‍ය වෙනවා. නමුත් මේ වන විට ලෝකය පුරාම බහුජාතික සමාගම් ඖෂධ වල ඒකාධිකාර හමුවේ අලුතින් ඖෂධ සොයා ගැනීමට අදාල පරීක්ෂණ වලට විවිධ බලපෑම් එල්ල කරනවා. එම සමාගම් බලන්නේ වයස අවුරුදු 30 දී රෝගී වෙන අයෙක් වසර 30ක් ඖෂධ ලබා ගන්නවා කයන්නේ ඖෂධ සමාගමකට දීර්ගකාලීන පාරිභෝගිකයෙකු හමුවෙනවා කියන එකයි. එය තමයි මෙම සමාගම් වල ලාභ කොටස. මේ සම්බන්ධයෙන් නිසි වැටහීමක් නැතිව ඖෂධ පනතක් ගෙනැල්ලා පලක් නැහැ. අපි රෝගීන් සම්බන්ධයෙන් අලුතින් පරීක්ෂණ කරන්න ඕන. නව ඖෂධ වර්ග සොයා ගැනීම ගැන උනන්දු වෙන්න ඕන. අපේම රටේ ඖෂධ නිෂ්පාදනාගාරයක් ආරම්භ කරලා රෝගීන් නොමිලේ ඖෂධ ලබා දෙන්න ඕන. ඒක හිතන තරම් පහසු නැහැ. අදටත් අපි දන්නේ නැහැ සේනක බිබිලෙට මොකද වුනේ කියලා. අද තත්ත්වය එදාට වඩා ගොඩක් දරුණුයි. ඒ නිසා මේ සමාගම් එක්ක සටන් කරනවා කියන්නේ දැලි පිහියෙන් කිරි කනවා වගේ වැඩක්. අපි හිතනවාට වඩා වේගයෙන් මේ වන විටත් ලෝකය පුරා ප්‍රාග්ධනය සංචරණය වීම වේගවත් වෙලා තියෙනවා. මේ නිසාම අපි ඉස්සර කතා කරපු පරමාදර්ශ වලට දැන් වටිනාකමක් ඇත්තටම තියෙනව ද කියලා බලන්න. හැමෝම උත්සහ කරන්නේ කොහොම හරි කීයක් හරි හොයා ගන්නයි. මේ නිසා ලංකාවේ සෞඛ්‍ය සේවය යළි නගා සිටුවනවා කියන්නේ අතුරේ යනවා වගේ වැඩක්. ඒක ප්‍රතිපත්ති වලට අමතරව ප්‍රායෝගික වැඩ සැළැස්මකුත් අවශ්‍ය වෙනවා.


    http://gaze.lk/