කාන්තාරයේ වැලිකැට
කාන්තාරයේ වැලිකැට
පුපුරයි ගිනි උනුහුම පිට....
මාත් එක්ක දැවෙන තරම්..
ඒ ගිනි දැල් ආත්මයට......
සාංකාව ඔබම සොයන....
මේ දුප්පත් රිදුනු හිතට....
කාත් කවුරුවත් නෑ හෙට...
ඔයත් ගිහිං දුර ඈතට.........
රැයක් දවාලක් නොදකින..
කම්හල් මෙවලම් රූ මත...
පියාපත් සලා මනසින්...
සොයා ඇදෙමි ඔය සුවදම.....
උන්නත් මා ඔබෙන් මිදී....
දහස් ගව් ගණන් ඈතක
විශ්වාසය තැබූ තරම්.....
සිහිව දනින් වැටෙයි මනස...
හිරු සදු සේ බැබලෙන ලෙස..
ඉසුරු සොයා එන්නම් මම....
සසර පුරා බැදෙනා ලෙස..
වෙමු අපි අපගේ සදහට.........
සිව් වසරක් ගිණි කතරට
පුදදුන් මාගේ සෙනෙහස...
සත් දිනකින් මුදා හළෙමි...
ඉර හද තරු අමතක කොට...... !
පුපුරයි ගිනි උනුහුම පිට....
මාත් එක්ක දැවෙන තරම්..
ඒ ගිනි දැල් ආත්මයට......
සාංකාව ඔබම සොයන....
මේ දුප්පත් රිදුනු හිතට....
කාත් කවුරුවත් නෑ හෙට...
ඔයත් ගිහිං දුර ඈතට.........
රැයක් දවාලක් නොදකින..
කම්හල් මෙවලම් රූ මත...
පියාපත් සලා මනසින්...
සොයා ඇදෙමි ඔය සුවදම.....
උන්නත් මා ඔබෙන් මිදී....
දහස් ගව් ගණන් ඈතක
විශ්වාසය තැබූ තරම්.....
සිහිව දනින් වැටෙයි මනස...
හිරු සදු සේ බැබලෙන ලෙස..
ඉසුරු සොයා එන්නම් මම....
සසර පුරා බැදෙනා ලෙස..
වෙමු අපි අපගේ සදහට.........
සිව් වසරක් ගිණි කතරට
පුදදුන් මාගේ සෙනෙහස...
සත් දිනකින් මුදා හළෙමි...
ඉර හද තරු අමතක කොට...... !
මට මේ සිංදුව මතක් වුනේ..

නෑ නෙ බං
