අද මට අමුතු කතාවක් අහන්න ලැබුණා. එ්ක විතරක් තනියම ගත්තාම විශේෂයෙන් ලියන්න තරම් දෙයක් නෑ. හැබැයි අැත්තටම බලාගෙන ගියාම එ්ක ඊට වඩා සෑහෙන පැතිරුණු දෙයක්. එ් නිසා දන්න නොදන්න හැමෝටම මේක ලියල දාන්න හිතුණා.
පෞද්ගලිකත්වය අාරක්ෂා කරන්න ඕන නිසා කවුද කොහෙද කියලා කියන්නෙ නැහැ. හැබැයි මම අඳුරන පොඩි එකෙක් ඉන්නවා. ලබන අවුරුද්දෙ A/L කරන්න තාම ඉස්කෝලෙ යනවා. මේ අවුරුද්දෙ මුල තමයි 18 වුණේත්. ටිකක් අැට්ටර බුවා. වයසෙ හැටි වෙන්න අැතිනෙ.
ගොඩක් කිට්ටු යාලුකමක් නැතත් ඉඳල හිටලා කතා බහ කරනවා. සාමාන්ය මධ්යම පාන්තික පවුලක එකෙක්. මේ දවස්වල පාඩම් වැඩකුත් නැති නිසා විවිධාකාර බිස්නස්, ජොබ් කටු එහෙම කරනවාලු. එ් නිසා අතේ සල්ලි ගැවසෙනවා අැති.
හා හා පුරා කියලා පහුගිය සෙනසුරාදා මිනිහා ස්පා එකකට ගියාලු. 18 ට වැඩි නිසා වැරැද්දක් කියන්නත් බැහැනෙ ඉතින්. විස්තර එහෙම රස කරලා කිව්වා. හැම දේම අමුතුවෙන් වර නගන්න අවශ්ය නැති නිසා වැදගත් කොටස විතරක් කියන්නම්.
එතන හිටපු තෙරපිනියෝ අතරේ උෟ O/L ඉංග්රීසිවලට ටියුෂන් ගිය මිස් කෙනෙකුත් ඉඳලා. හස්බන්ඩ් රට ඉන්නවා කියලලු එ් දවස්වල දැනගෙන හිටියෙ. බබාලා දෙන්නෙකුත් හිටියලු. කොහොම හරි එ් මිස් මූව අඳුරගෙන නැහැ. මිස්ව ගන්න හිතුණට පස්සෙ මොකක්ද වගේ නිසා වෙන කෙනෙක්ව අරගෙන.
දැන් උෟ ගෙදර අාපු වෙලාවෙ ඉඳන් ඉන්නෙ අායෙමත් ගිහින් මිස්ව ගන්න සිහියෙන්. ජීවිතේටම මුලින්ම සේවය ලබා ගත්ත තෙරපිනියට වඩා හිතේ ඉන්නෙ නොගත්ත ඉංග්රීසි මිස්ව. මාත් ඉතින් දිගට දිගට එපා කියන්න ගියේ නැහැ. උපදෙස් අහන වයසක නෙවෙයිනෙ ඉන්නෙ.
දැන් මේක අැහුවාම ගොඩක් දෙනෙක්ට ඉස්කෝලෙ කාලෙ තිබුණ ෆැන්ටසි මතක් වෙන්න අැති. හැබැයි මේක පිටිපස්සෙ තියෙන සමාජ ප්රශ්නය දිහා බලන්න. කට්ටිය උඩ පැන පැන lockdown කරන්න, රෝගීන් හම්බ වෙන බිස්නස් පිටින් සීල් තියන්න කියල කිව්වාට අැත්තටම එ්වා කරාම ගොඩ දෙනෙක්ට ඉතිරි වෙන්නෙ ඔය රස්සාව තමයි ඉතින්.
ටීවි එකේ හාමුදුරුවරු පොල් අතු වියලා දරුවන්ට කන්න දෙන ධෙෙර්යවන්ත අම්මලා ගැන අපූරුවට විස්තර කියනවා. එහෙම අයත් අැති. එ්ත් යථාර්ථය තමන් ජීවිත කාලෙම කරපු රැකියාව කරන්න බැරි වෙලා ගියාම සාමාන්ය ගැහැණු කෙනෙක්ට ඔය වගේ දෙයක් තමයි එකම විසඳුම.
අද වෙනකොට රට පුරාම තියෙන ගොඩක් ස්පාවල selection එක සෑහෙන වැඩි වෙලා තියෙනවා. Customers ලට හරි හොඳයි ඉතින්. එ්ත් එ්ක රටේ ගැහැණු උදවියට කරන්න තියෙන අනිත් රැකියාවල තත්ත්වය ගැන හොඳ දර්ශකයක්. දරුවො ඉන්න ටියුෂන් මිස් කෙනෙක් පවා එ්කට යොමු වෙන්නෙ එ් දර්ශකය සෑහෙන අෑතට ගිහින් නිසා.
අනිත් දේවල්වලත් තත්ත්වය ඔයිට වෙනස් නැහැ. රටේ විවිධාකාර රැකියා, බිස්නස් කරපු සෑහෙන දෙනෙක් ගෙවල් කුලියට අරන් ස්පා දාන්න පටන් අරන්. දැන් ඉස්සර වගේ තෙරපිනියෝ හොයා ගන්න අමාරු නෑ, පෝලිමට ඉන්නවාලු. වහලා දාපු කොම්පැණිවල supervisor ලාගෙන් ලිස්ට් පිටින් ඉල්ල ගන්න පුළුවන්ලු.
මේක ගැන මොනවා හිතන්නද කියල මටම තේරෙන්නෙ නැහැ. එක අතකින් මොන විදිහකින් හරි ජීවිතයට මුහුණ දෙන එක වැදගත්. රටේ සල්ලි සංසරණයටත් මේක ගොඩක් හොඳයි. අනිත් අතින් අනේ මන්දා.
කොරෝනාවට බෙහෙත් තව අවුරුද්දකට මෙහා හොයා ගනියි. හැබැයි එ්කෙන් කණපිට හැරුණු ජීවිතවලට බෙහෙත් හොයා ගන්න නම් තව සෑහෙන කාලයක් යයි.
පෞද්ගලිකත්වය අාරක්ෂා කරන්න ඕන නිසා කවුද කොහෙද කියලා කියන්නෙ නැහැ. හැබැයි මම අඳුරන පොඩි එකෙක් ඉන්නවා. ලබන අවුරුද්දෙ A/L කරන්න තාම ඉස්කෝලෙ යනවා. මේ අවුරුද්දෙ මුල තමයි 18 වුණේත්. ටිකක් අැට්ටර බුවා. වයසෙ හැටි වෙන්න අැතිනෙ.
ගොඩක් කිට්ටු යාලුකමක් නැතත් ඉඳල හිටලා කතා බහ කරනවා. සාමාන්ය මධ්යම පාන්තික පවුලක එකෙක්. මේ දවස්වල පාඩම් වැඩකුත් නැති නිසා විවිධාකාර බිස්නස්, ජොබ් කටු එහෙම කරනවාලු. එ් නිසා අතේ සල්ලි ගැවසෙනවා අැති.
හා හා පුරා කියලා පහුගිය සෙනසුරාදා මිනිහා ස්පා එකකට ගියාලු. 18 ට වැඩි නිසා වැරැද්දක් කියන්නත් බැහැනෙ ඉතින්. විස්තර එහෙම රස කරලා කිව්වා. හැම දේම අමුතුවෙන් වර නගන්න අවශ්ය නැති නිසා වැදගත් කොටස විතරක් කියන්නම්.
එතන හිටපු තෙරපිනියෝ අතරේ උෟ O/L ඉංග්රීසිවලට ටියුෂන් ගිය මිස් කෙනෙකුත් ඉඳලා. හස්බන්ඩ් රට ඉන්නවා කියලලු එ් දවස්වල දැනගෙන හිටියෙ. බබාලා දෙන්නෙකුත් හිටියලු. කොහොම හරි එ් මිස් මූව අඳුරගෙන නැහැ. මිස්ව ගන්න හිතුණට පස්සෙ මොකක්ද වගේ නිසා වෙන කෙනෙක්ව අරගෙන.
දැන් උෟ ගෙදර අාපු වෙලාවෙ ඉඳන් ඉන්නෙ අායෙමත් ගිහින් මිස්ව ගන්න සිහියෙන්. ජීවිතේටම මුලින්ම සේවය ලබා ගත්ත තෙරපිනියට වඩා හිතේ ඉන්නෙ නොගත්ත ඉංග්රීසි මිස්ව. මාත් ඉතින් දිගට දිගට එපා කියන්න ගියේ නැහැ. උපදෙස් අහන වයසක නෙවෙයිනෙ ඉන්නෙ.
දැන් මේක අැහුවාම ගොඩක් දෙනෙක්ට ඉස්කෝලෙ කාලෙ තිබුණ ෆැන්ටසි මතක් වෙන්න අැති. හැබැයි මේක පිටිපස්සෙ තියෙන සමාජ ප්රශ්නය දිහා බලන්න. කට්ටිය උඩ පැන පැන lockdown කරන්න, රෝගීන් හම්බ වෙන බිස්නස් පිටින් සීල් තියන්න කියල කිව්වාට අැත්තටම එ්වා කරාම ගොඩ දෙනෙක්ට ඉතිරි වෙන්නෙ ඔය රස්සාව තමයි ඉතින්.
ටීවි එකේ හාමුදුරුවරු පොල් අතු වියලා දරුවන්ට කන්න දෙන ධෙෙර්යවන්ත අම්මලා ගැන අපූරුවට විස්තර කියනවා. එහෙම අයත් අැති. එ්ත් යථාර්ථය තමන් ජීවිත කාලෙම කරපු රැකියාව කරන්න බැරි වෙලා ගියාම සාමාන්ය ගැහැණු කෙනෙක්ට ඔය වගේ දෙයක් තමයි එකම විසඳුම.
අද වෙනකොට රට පුරාම තියෙන ගොඩක් ස්පාවල selection එක සෑහෙන වැඩි වෙලා තියෙනවා. Customers ලට හරි හොඳයි ඉතින්. එ්ත් එ්ක රටේ ගැහැණු උදවියට කරන්න තියෙන අනිත් රැකියාවල තත්ත්වය ගැන හොඳ දර්ශකයක්. දරුවො ඉන්න ටියුෂන් මිස් කෙනෙක් පවා එ්කට යොමු වෙන්නෙ එ් දර්ශකය සෑහෙන අෑතට ගිහින් නිසා.
අනිත් දේවල්වලත් තත්ත්වය ඔයිට වෙනස් නැහැ. රටේ විවිධාකාර රැකියා, බිස්නස් කරපු සෑහෙන දෙනෙක් ගෙවල් කුලියට අරන් ස්පා දාන්න පටන් අරන්. දැන් ඉස්සර වගේ තෙරපිනියෝ හොයා ගන්න අමාරු නෑ, පෝලිමට ඉන්නවාලු. වහලා දාපු කොම්පැණිවල supervisor ලාගෙන් ලිස්ට් පිටින් ඉල්ල ගන්න පුළුවන්ලු.
මේක ගැන මොනවා හිතන්නද කියල මටම තේරෙන්නෙ නැහැ. එක අතකින් මොන විදිහකින් හරි ජීවිතයට මුහුණ දෙන එක වැදගත්. රටේ සල්ලි සංසරණයටත් මේක ගොඩක් හොඳයි. අනිත් අතින් අනේ මන්දා.
කොරෝනාවට බෙහෙත් තව අවුරුද්දකට මෙහා හොයා ගනියි. හැබැයි එ්කෙන් කණපිට හැරුණු ජීවිතවලට බෙහෙත් හොයා ගන්න නම් තව සෑහෙන කාලයක් යයි.
