Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="IMUNA" data-source="post: 29956154" data-attributes="member: 392391">ගෙවල් හැදිල්ල <img class="smilie smilie--emoji" loading="lazy" alt="🏠" title="House    :house:" src="https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/6.6/png/unicode/64/1f3e0.png" data-shortname=":house:" />අපේ විදියට ගෙවල් හැදිල්ල ලොව ඇති ගොංම වැඩේ බව අපට වැටහෙන්නේ ඒක හැදුවාට පස්සෙය. දාන්න පුලුවන් කැටයම් ඔක්කොම දමා චිරාත් කාලයක් ජීවත් වන්නට සාදන නිවසේ ටික දවසකින් සිදුවන මලහත්තිලව් අත්වින්ඳාම ලොවම එපාවී ලොවම කලකිරී දැවී දැවී හිඳිනාවේලේ වෙයි. ඇත්තටම බැලුවොත් ගෙදර කිසිම දෙයක් හරියට කරල නැති බව වැටහෙද්දි අපි අම්බානක පරක්කුය. කෙලවෙන්න ඕන නට්ටටම කෙලවෙලාය. සාමාන්‍යයෙන් ගෙයක් හදාගෙන යනකොට මුහුණදෙන සිද්දිනං හෙන පොදුය. එකම ටයිල් එක නැතිවීම, ගේන ටයිල් මදිවීම, ගඩොල් බාගෙට බාගයක් චොරවීම, වැහි පිට වැහි වැසීම, බලං ඉද්දි බඩු මිල වැඩිවීම, බාස්ගේ පවුලට බබා හම්බවීම, ගහෙං වැටුනු මිනිහට ගොනා ඇනීම, වක්කඩේ හකුරු හැංගීම, ගඟට ඉනිකැපීම මින් කීපයකි. මේ හැමදේම මැද ගෙවල් හැදුවත් අන්තිමට හැම මකබාස්ම කරපු ගොංකං හැම එකක්ම අර කලින් කිව්ව චිරාත් කාලයක්ම අපිට පලිසංදීමනං කරුමයකි. අපිනං ගෙයක් හදන්නේ පලවෙනි වතාවටය. බාස්ලා එහෙම නෙවෙයිය. උං පුරුදු වෙන්නට ගෙවල් හදනවා නෙවෙයිය. හැබැයි ගෙදර අවසන් කර එලියට ගොස් බැලූවිට මට හිතුනෙම මූනං මේක පුරුදු වෙන්න හදපු එකක්ද කොහෙද කියාය. එච්චරට කෙලවලාය.. හදන්න ගත්ත මුල් දවස් වලනං ලඹේ කාලා මට්ටං ලෑලි ගිලපු පොරක් ගානට වැඩේ පටන් ගත්තට මොකද පහු පහු වෙනකොට කොහු කොහු වෙයි. බලං යද්දි උං දන්න මඟුලක් නැත. පලවෙනි ගේ හදා ඇනගත්තු මට ඊටවඩා දැනුමක් ඇත. කිලෝමීටරේට අඟලක බැස්මක් එන්න ඇලි හදපු රටක අඩි 10x10 බාත්රූම් එකක වතුර පූල් එකක ගානට පිරුනාම එලියට එන්න වෙන්නෙ පීනලාය. ඒතරං තාක්ෂණේ දියුණු වෙලාය. බෙල් එක ගැහුවම ලයිට් පත්තු වෙයි. ෆෑන් එක දැම්මම බෙල් එක වදියි. ලයිට් දැම්මම ලිප පත්තුවෙයි. සමහර ෆ්ලග් වලට කරන්ට් එක එන්නේ ඇඟ හරහාය. බිත්ති නිර්මාණ කර ඇත්තේ පීසාහි ඇලවෙන කුලුණේ තාක්ෂණයටය. සමහර බිත්ති රික්ටර් පරිමාණ බරගාණක භූමිකම්පා වලට අහුවෙලා වගේ පුපුරලාය. වොෂ් රූම් වලට අල්ලපු කාමර වලින් ජල උල්පත් මතුවෙනවාය. එකම කෙලියකි. පලවෙනි ගෙදර මෙහෙම දේවල් නොවෙනවානං ඒක අටපට්ටමට කියන්නට වටිනවාය. ආතල්ම කෑල්ල වෙන්නෙ නක්ෂත්‍ර ජෝතිශ්‍ය වාස්තු විද්‍යා විභූෂණ චක්‍රවර්තීන් ගෙදරට ආවාමය. උං කියන විදියට මේ බිත්තිය මෙතනට අපලය. අර ජනෙලෙ අතනට දුබලය. පඩිපෙල මෙහෙම දැම්මාම කිලිය. වහලෙ මෙතන ලීය තියෙන එක මාරකය. ඇහුවාම ඇඬෙනවාය. හැබැයි ඒ විදියට ගේ හැදුවොත් ඉස්සරහ දොරිං ඇතුලුවෙන එකාට පිටවෙන්න වෙන්නෙ වහලෙ උලු අයිං කරලය. ඒ තරං කෑලි අයිං කරල අලුතින් එකතු කරන්නට වෙනවාය.අනිත් ආතල් එක අපේ ගෙවල් වල බඩු කන්දරාවය. නිකමට හිතුවොත් අපේ සාලෙක සෙටි දෙකක්, වීදුරු කබඩ් එකක්, ටීවී ස්ටෑන්ඩ් එකක්, ප්ලාස්ටික් පුටු කීපයක් මොකකටවත් නැති මේසයක් පැවතීම සාමාන්‍යය. බඩු සේරම තිව්වාම සාලෙ හරහා යන්නට ගුවන් පාලම්, වැලමිට වංගු, රවුන්ඩ් අබවුට් විතරක් නෙවේ එල්ලී පැනීමට වැල්ද හයි කරන්නට වෙනවාය. අපි මෙහෙම ගෙවල් හැදුවට සුද්ද එහෙම ගෙවල් හදන්නේ නැත. උං හදන්නෙ හෙන තාවකාලික වාසස්ථානය. ගොඩක් වෙලාවට ලීය. ඒවා ඕනවෙලාවට කැඩීමටත් හැදීමටත් උං දෙපාරක් හිතන්නේ නැත. අතේ තියෙන සේසතම යටකර හදන ගෙවල් ආයි ආයි කඩනවා තියා හිතන්නවත් අපිටනං වත්කමක් නැත.කෙලමවෙන්නේ අවසානයටය. ගෙදර ඉන්න අයට වෙන ඕනෑම දේකට පලි මේ අහිංසක ගඩොල් ගොඩය. මං කිව්වනෙ අර දොර ගලවන්න කියල. ඇහුවෙ නෑනෙ. කොහෙද ඉතිං පඩිපෙල දකිද්දි මං කිව්ව. දැං හරිනෙ. නානාප්‍රකාර කමෙන්ට්ස්ය. හොඳක් වුනාම මේ එකක්වත් නැත. මිනිසාගේ මූලික අවශ්‍යතා වලින් වැදගත්ම තැනක් ගන්නා වාසස්ථානවලට අපි දී ඇති තැන වෙනස් කිරීමට නුදුරු අනාගතයේ අපට සිදුවනු ඇත. එතකල් අපි කැදැල්ල බලා පට්ට ගෙවල් හදමු.                   උපුටාගැනීමකි.</blockquote>

Verification: Dawasata paya keeyak thibeda?

Top Bottom