මට මේ සිද්ධිය උනේ හර්නියා එක ඔපරේෂන් කරන්න ගිහිං. හිරිවටෙන්න ඉන්ජක්ෂන් එක ගහල මම දැංට්රොලිය උඩ හාන්සිවෙලා ඉන්නවා. ටික වෙලාවකින් ඩොකා ආවා තරුණ ගෑණු ළමයි ටිකක් පිරිවරාගෙන. ඇවිත් මට කිව්ව කකුළ උස්සන්න කියලා. හිරිවැටිලා නිසා බැහැ කිව්වා. ආ ...... මෙයාව ඔපරේෂන් එකට ගන්න කියලා කිව්වා. ඇටෙන්ඩන් ඇවිත් ඇඳට මාව දැම්මා. කෙල්ලො ටික මගෙ වටේ හිටගෙන ඉන්නවා. ඩොකා කිව්වා පටන් ගන්න කියලා. එක කෙල්ලක් මම ඇඳගෙන හිටිය සරම පහලට දැම්මා.
මම ටක් ගාලා මගේ අවයවේ අතින් වහ ගත්තා.
අප්පේ මෙයාට ලැජ්ජා හිතිලා.
අපි ඔයිට වඩ දේවල් දැකලා තියෙනවා
කියලා කියපි. මට එදා තමා ලැජ්ජාව කියන්නෙ මොකද්ද කියලා අවබෝද උනේ.
ඒ දවස්වල නම් විලි ලැජ්ජාවේ ඉන්න බැරි වෙන වැඩක් ඒක.. දැන් නම් ගලවන ඒක ගානක්වත් නෑ 
ටික දවසක් ඉඳලා කොහොමහරි වැඩේ ගොඩදාගන්න කියලා පර්ස් එකේ නම්බර් එක ලියලා තිබුන කොල කෑල්ලක් අරගෙන අතේ තිබුන හයිය හිතට අරන් මම නලුව වගේ කෙල්ල ලඟට ගියා.
ගට්ස් ගත්තා.
හුස්ම පිටකරා. 
වචනයක් දෙකක් කතාකලා. 
මෙන්න ඒ යෝධි නම්බරේ තිබුන කොලේ හපලා තූ කියල බිමට කෙල ගැහුවා. 
වටේ කෙල්ලො කොල්ලො පිරිලා ඉරිදා පොල වගේ සෙනග හැමතැනම, එදායින් පස්සෙ ඒකිගෙ මූන දිහාවත් මමනම් බැලුවෙ නෑ චාටර් එකටම.හෆොයි එහෙම බලුවීමක්.