බුදු හාමුදුරුවො අපිත් දකින්නැති – බණත් අහන්නැති ඒ කාලේ
නිවන් දකින්නට පින් මදි වෙන්නැති – ඒකයි තවමත් සංසාරේ
යනුවෙන් ගීතයක් අපි සැවොම අසා ඇතිවාට සැක නැත. නමුත් මා හට පැන නැගුන ප්රකශ්නයක් නම් ඇත්තටම අපිට නිවන් දැකිය නොහැක්කේ අපට පින් මදි නිසා ද?
මන්ද යත් එවකට(බුදුන් වැඩ සිටි සමයේ) නිවන් දුටු පුද්ගලයන් දෙස බැලූ කල ඔවුන් සියලු දෙනා පව් නොකර සිටිය අය නොවෙන බව බුද්ධ චරිතයේ එන කතා ඇසුරෙන් අපට පිලිගැනීමට සිදුවන සත්යබයකි.
උදාහරණයක් ලෙසට අප අංගුලිමාල චරිතය මොහොතකට ගනිමු. එම කතාව අනුව අංගුලිමාල වනාහි මිනිසුන් දහසක් පමණ මරා දැමූ පුද්ගලයෙකි. නමුත් බුදුරදුන්ගේ එක් වචනයකින් ඔහු නිවන් මගට පිවිසුනි. නමුත් අප අනුව සිතන්නේ නම් ඔහුට නිවන් දැකිය නොහැකි විය යුතුය. මන්ද යත් මිනිසුන් දහසකට ආසන්න ප්ර මාණයක් මරා දැමූ පුද්ගලයකු කෙතරම් නම් පවු ප්රිමාණයක් කර ඇත්ද? එසේ පින් පවු අනුව නිවන් දකී නම් ඔහුට තව කොපමණ කලක් නිවන් නොදැක සිටිය යුතුද?
මේ සඳහා මා හට තවති උදාහරණයක් කිව හැක. ඒ නම් අප බුදු රජාණන් වහන්සේගේ දකුණත් සව් වන මුගලන් තෙරුන වහන්සේය. උන්වහන්සේ පෙර ආත්ම භවයක මව් හා පියා මරා ආනන්තර්ය පාප කර්මයක් සිදු කර ඇති පුද්ගලයෙකි. එම පාප කර්මය හෙතු කොට ගෙන උන්වහන්සේ රහත් බව අත්කර ගත් පසුවද ඒ සඳහා අනන්ත දුක් පීඩා වින්දේය.
එසේ නම් එයින් අදහස් වන්නේ පවු තිබියදී වුව එය වනාහි නිවනට බාධකයක් නොවන බව නොවේද?
එනම් එයින් අපට එක් නිගමනයකට පැමිණිය හැක. එනම් පින් පව් වනාහි නිවනට බාධකයක් නොවන බවය. මා හට සිතෙන්නේ මෙසේය, එනම් මෙම මත වනාහි මිනිසුන් නිවන් මග ඇහිරීම පිණිස නිමවන ලද දේවල් ලෙසය.
පඤ්ඤාවන්තස්ස ධම්මෝ නායං ධම්මෝ දුප්පඤ්ඤස්ස
ලෙස බුදුරදුන් ප්රෝකාශ කර ඇත. එනම් ධර්මය වනාහි ප්රඇඤ්ඤාවන්තයන්ට බවය. එසේ නම් ප්ර ඤ්ඤාවන්තයන්ට නිවන් දැකිය හැක යනු එහි තේරුමය.
නිවන සඳහා පින් පවු දෙස බලා නොසිට ධර්මය දෙස ප්රාඤ්ඤාව තුලින් බලා හැකි ඉක්මනින් සසරින් එතෙර වීමට අප විසින් කටයුතු කල යුතු නොවේද?
බුදුරදුන්ගේ අවසන් වදන වන “අප්පමාදේන සම්පාදේත” යන බුදු වදන සිහි කරමින් සියලු දෙනාට නිවන් සුව පතමි.
mama beluwa umbata pissuda kiyala ude mei thread eka dapuwama 
