කුළුදුලේ දළුදාපු
තුරුගොමුවේ පහස විදි
නාබරම රුක් බබරු
පහස ලද මුදු සුළග
නැලවිලා සිරි අසිරි
මුකුලුවෙන්
හිනැහිලා ලා හිරු රැසින්
සැනෙකින් හමා
ඒ රුදු මාරුතය
සුනුවිසුනු කර
බිම හෙලා
අකම්පිතව
නිහඩ බව ගිගුම් දී
නිසල වී පවන් රෝද
රුදුරු ගිනි පුලිගු රැස්
දවා නාබර අතු පතර
බැටකමින් ඉඩෝරයේ
ගුලි උනා අසරණව
සොයා දිය බිදක්
යදි උහුලමින්
ආයෙත් පන ලබන්නට
මුදු සුළග විදින්නට
එත්
නිල් අහස් කුස පුරා
විහිදී ඉන්නට
චකිතයක් ඇතිව
හෙමි හෙමින්
නියන් සැ බිද හෙලා
විහිදී ඉන්නට
චකිතයක් ඇතිව
හෙමි හෙමින්
නියන් සැ බිද හෙලා
වැටි සුමුදු වර්ෂා
දළුදා ආයිත් වුක්ෂ තුමු
ඔබේ ඔය කෙරුම් දෙස
අහස් කුස බලා සිටි
කල්පයක් තුරාවට
ප්ලීස් කමෙන්ට්
කමෙන්ට් එකක් දාලා යන්න
Last edited:
